Treść orzeczenia
Sygn. akt I S 58/12
Postanowienie
Dnia 19 października 2012 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SA:
Jan Gibiec
Sędzia SA:
Sędzia SA:
Adam Jewgraf
Sławomir Jurkowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy ze skargi: C. G. o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie I S 36/11 prowadzonych przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawach II Cz 27/12 i II Cz 213/12 prowadzonych przez Sąd Okręgowy w Opolu oraz w sprawie I C 48/11 prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Oleśnie postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie wniesionym do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w dniu
24.08.2012 r. C. G., dołączając odpisy swojego pisma z dnia 17.07.2012 r. zawierającego skargę na przewlekłość postępowania w sprawach I S 36/11 prowadzonej przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, II Cz 27/12 i II Cz 213/12 prowadzonych przez Sąd Okręgowy w Opolu oraz I C 48/11 prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Oleśnie, adresowanym do Sądu Najwyższego w Warszawie, domagał się stwierdzenia przewlekłości przedmiotowych postępowań. Nadto domagał się zasądzenia na jego rzecz odpowiednich kwot tytułem rekompensaty od poszczególnych Sądów za przewlekłość w tych postępowaniach.
Powyższa skarga, po wpłynięciu została zarejestrowana pod sygnatura akt
I Sk 3/12 i następnie przekazana do Sądu Najwyższego w Warszawie, który wskazując na przepis art. 4 ust. 1 a i 1 b ustawy z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm., dalej zwana ustawą),
zwrócił ją Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Skarga C. G. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na wstępie wskazać należy, iż na gruncie przepisu art. 4 ust. 1 a i 1 b ustawy właściwym do rozpoznania w całości skargi na przewlekłość postępowania przed sądem rejonowym i okręgowym oraz sądem okręgowym i apelacyjnym jest sąd apelacyjny. W związku z tym do rozpoznania przedmiotowej skargi z uwagi na siedziby Sądów Rejonowego i Okręgowego właściwym jest Sąd Apelacyjny we Wrocławiu.
Odnosząc się do skargi C. G. w zakresie dotyczącym przewlekłości postępowania prowadzonego przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu pod sygnaturą I S 36/11 wskazać należy, że podlegała ona odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność skargi w tym postępowaniu. Powyższy wniosek należy wywodzić z treści art. 3 ustawy, w którym zawarto zamknięty katalog postępowań, w których skarga jest dopuszczalna (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16.06.2005 r., KSP 5/05, LEX 153394, czy też z dnia 30.08.2005 r., KSP 7/05,
LEX 567701). Takie samo stanowisko prezentowane jest również w poglądach doktryny (tak: P. Górecki, S. Stachowiak, P. Wiliński, Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz, Oficyna 2010, wyd. II.).
Sąd Apelacyjny powyższe poglądy podziela, wskazując nadto na charakter postępowania unormowanego w w/w ustawie, które ma charakter incydentalny, prowadzone jest w ramach postępowania co do istoty sprawy, przy odpowiednim stosowaniu przepisów o postępowaniu zażaleniowym. Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie wszczyna nowej (odrębnej) sprawy (por. postanowienie SN z 12.10.2007 r., I CNP 57/07, LEX).
W konsekwencji zatem skarga nie inicjuje odrębnego postępowania sądowego,
o którym mowa w art. 3 pkt 5 ustawy.
Odnosząc się zaś do skargi C. G. w zakresie dotyczącym przewlekłości postępowań prowadzonych pod sygnaturą akt II Cz 27/12
i II Cz 213/12 przez Sąd Okręgowy w Opolu oraz pod sygnaturą I C 48/11 przez Sąd Rejonowy w Oleśnie stwierdzić należy, iż także i ona podlegała odrzuceniu.
Zważyć bowiem należy, iż z treści przepisu art. 5 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się do Sądu w toku postępowania
w sprawie. Niewątpliwie w powołanych przepisach chodzi o etap postępowania przed tym sądem, przed którym to postępowanie nadal się toczy, czyli nie zostało jeszcze zakończone (zamknięte) w wyniku wydania stosownych orzeczeń. Wniesienie skargi na przewlekłość postępowania ma bowiem w istocie służyć dyscyplinowaniu czynności podejmowanych na danym etapie toczącego się jeszcze postępowania
w określonej sprawie (por. postanowienia SN z 18.02.2005 r., III SPP 19/05 - OSNP, nr 17, poz. 277 i z 6.05.2011 r., III SPP 5/11).
W konsekwencji skoro skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona jedynie w czasie toczącego się postępowania sądowego, to skarga złożona po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie SN z 15.12.2006 r., III CSP 2/06,
LEX nr 610086 oraz postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu:
z 11.04.2011 r., I S 6/11; z 14.04.2011 r., I S 5/11; z 14.04.2011 r., I S 7/11;
z 11.07.2011 r., I S 11/11; z 11.07.2011 r., I S 15/11; z 21.07.2011 r., I S 16/11;
z 10.10.2011 r., I S 23/10; z 3.11.2011 r., I S 27/11; z 29.12.2011 r. I S 37/11
i I S 38/11).
Niewątpliwie zaś sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ bezspornie tak Sąd Okręgowy w Opolu, jak i Sąd Rejonowy w Oleśnie, na parę miesięcy przed wniesieniem przedmiotowej skargi prawomocnymi orzeczeniami odpowiednio z dnia 18.01.2012 r. (II Cz 27/12), 07.03.2012 r. (II Cz 213/12) oraz
z dnia 12.07.2011 r. (I C 48/11) zakończyły postępowania w tych sprawach. Wskazać przy tym trzeba, iż postanowieniem z dnia 12.07.2011 r. Sąd Rejonowy w Oleśnie odrzucił pozew C. G. wniesiony w sprawie o sygn. akt I C 48/11, zaś prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18.01.2012 r.
w sprawie II Cz 27/12 oddalono zażalenie powoda na to postanowienie. W tej sytuacji postanowienie Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 12.07.2011 r. stało się prawomocne. Natomiast prawomocnym postanowieniem z dnia 7.03.2012 r. Sąd Okręgowy w Opolu odrzucił zażalenie C. G. na postanowienie Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 29.12.2011 r. w przedmiocie odrzucenia jego wcześniejszego zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 31.10.2011 r., który zwolnił C. G. od kosztów sądowych. Ponadto podkreślić trzeba, iż skarga C. G. na przewlekłość postępowania
w sprawie I C 48/11 była już, jeszcze przed jej prawomocnym zakończeniem, przedmiotem analizy i oceny dokonanej na gruncie ustawy przez Sąd Okręgowy
w Opolu, który postanowieniem z dnia 8.12.2011 r., wydanym w sprawie II S 42/11 stwierdził przewlekłość postępowania i zasądził od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Oleśnie na rzecz C. G. kwotę 2.000 zł, oddalając dalej idącą skargę. Wskazać również trzeba, iż skarga C. G. na przewlekłość postępowania w sprawie II S 42/11 była przedmiotem rozpoznania przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, który prawomocnym postanowieniem z dnia 19.12.2011 r., wydanym w sprawie I S 36/11 skargę tą odrzucił. Oczywistym zaś
w świetle uzasadnienia aktualnie rozpoznawanej skargi jest to, że C. G. odwołuje się w istocie do tych samych, co poddane ocenie w powyższych postępowaniach okoliczności. Zatem również i z tej przyczyny owa skarga, jako ponowna, dotycząca tych samych czynności postępowania była niedopuszczalna.
W konsekwencji odrzucenia przedmiotowej skargi w całości i mając na względzie treść art. 126 1 § 2 k.p.c., zdaniem Sądu Apelacyjnego, zbędne było wzywanie skarżącego o opłatę, jak również rozpoznanie jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w tym postępowaniu.
Na marginesie zaznaczyć przy tym należy, iż sformułowane w rozpoznawanej skardze przez C. G. żądanie stwierdzenia nieważności postępowania w powyżej wskazanych postępowaniach nie mogło być przedmiotem rozpoznania
w niniejszym postępowaniu. Uwaga ta dotyczy również sformułowanej
w rozpoznawanej skardze przez C. G. skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, którą skarżący może wnieść
w trybie określonym w przepisach art.424 (1-12) k.p.c. i co wymaga sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając zatem całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd Apelacyjny, po myśli przepisu art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
i w zw. z art. 6 ust. 2 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 17.06.2004 r., odrzucił przedmiotową skargę i orzekł jak w sentencji.
MR