descriptionTreść orzeczenia

3Sygn. akt I Ns 361/19

Postanowienie

Dnia 7 października 2025 roku

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Anna Litwińska-Bargiel

Protokolant: Joanna Antoniszyn

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni B. H. wniosła przy udziale K. M. o ustalenie sposobu korzystania z nieruchomości położonej w D. przy ul. (...), a opisanej w księdze wieczystej nr (...) w ten sposób że:

- przyznać do wyłącznego korzystania dla wnioskodawczyni :

⚫

pomieszczenia gospodarcze znajdujące się na parterze budynku przylegające do posiadanego przez nią lokalu mieszkalnego,

⚫

części ogrodu, wydzielonej płotem, a użytkowaną przez nią,

⚫

pomieszczenie piwniczne, dotychczas użytkowane przez nią,

- przyznać do wyłącznego korzystania dla uczestniczki postępowania K. M.:

⚫

pomieszczenia znajdujące się na strychu budynku,

⚫

części ogrodu, wydzielonej płotem, a użytkowane przez nią,

⚫

pomieszczenie piwniczne, dotychczas użytkowane przez nią.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że strony są właścicielami lokali mieszkalnych zdających się w/w budynku: wnioskodawczyni lokalu nr (...), z którym związany jest udział w nieruchomości wspólnej w wysokości (...), a uczestniczka lokalu nr (...), z którym związany jest udział w nieruchomości wspólnej w wysokości (...). Zaproponowany sposób do korzystania jest zgodny z aktualnym stanem posiadania.

Uczestnika postępowania K. M. w odpowiedzi na wniosek wniosła o wydzielenie do korzystania:

- dla wnioskodawczyni :

⚫

pomieszczenie piwniczne o powierzchni 8m 2,

⚫

pomieszczenie gospodarcze na I piętrze oraz parterze budynku gospodarczego o powierzchni 36m 2 z wyłączeniem komórki o powierzchni 6m 2 znajdującej się na parterze budynku gospodarzącego po jego północnej stronie,

⚫

działkę gruntu nr (...) w części obejmującej grządkę ziemi o powierzchni 280m 2 położoną pomiędzy północną stroną budynku mieszkalnego wzdłuż granicy do działki,

- dla uczestniczki :

⚫

pomieszczenie piwniczne o powierzchni 10m 2,

⚫

strych o powierzchni 38m 2,

⚫

komórka o powierzchni 6m 2 znajdująca się na parterze budynku gospodarzącego po jego północnej stronie;

⚫

działkę gruntu nr (...) w części obejmującej grządkę ziemi o powierzchni 300m 2 położoną pomiędzy północną stroną budynku mieszkalnego i gospodarczego wzdłuż granicy do działki.

Uczestniczka wskazała, że wnioskodawczyni zaadaptowała na celem mieszkaniowe pomieszczenia gospodarcze na parterze budynku i połączyła ze swoim lokalem. Uczestniczka korzysta wyłącznie z komórki położonej po północnej stronie budynku mieszkalnego. Taki podział funkcjonuje do kilku lat i jest zgodny z udziałami stron w nieruchomości gruntowej.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni B. H. od 6 października 2016r. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego na parterze budynku mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w D., dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Lokal składa się z dwóch pokoi, kuchni oraz przedpokoju, a jego powierzchnia to 47,10 m 2. Z lokalem związany jest udział w nieruchomości wspólnej w wysokości (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...).

Uczestniczka K. M. od 24 września 1991r. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego na pierwszym piętrze budynku mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w D., dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Lokal składa się z dwóch pokoi, kuchni na poddaszu, a jego powierzchnia to 50,40 m 2. Z lokalem związany jest udział w nieruchomości wspólnej w wysokości (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...).

Budek mieszkalny, w którym są lokale stron, znajduje się na działce gruntu nr (...) o powierzchni 469m 2, która została oddana w użytkownie wieczyste. Dla nieruchomości tej prowadzona jest księga wieczysta nr (...).

Dowód: wydruk odpisu zwykłego księgi wieczystej (...)-k. 11-15,

- wydruk odpisu zwykłego księgi wieczystej (...)-k. 6-10,

- wydruk odpisu zwykłego księgi wieczystej (...)-k. 16-20,

- kopia mapy ewidencyjnej –k. 5,

- wypis i wyrys z rejestru gruntów –k. 40-41.

W lokalu mieszkalnym wnioskodawczyni mieszka jej syn P. H.. Do lokalu wchodzi się samodzielnym wejściem, przez budynek gospodarczy, który poprzedni właściciele zaadaptowali na łazienkę i przedpokój.

Po zakupie lokalu w 2016r. syn wnioskodawczyni rozpoczął remont lokalu, podczas którego składował materiały budowalna na ogrodzie. Wówczas był nieporządek wokół budynku, P. H. nie reagował na prośby uczestniczki, aby uporządkował części wspólne. Podczas remontu na potrzeby swojego lokalu wnioskodawczyni zostało zaadaptowane jedno pomieszczenie gospodarcze znajdujące się w budynku gospodarczym: poprzez wyburzenie ścianki działowej i zamurowanie drzwi zewnętrznych do tego lokalu zostało włączone pomieszczenie, gdzie aktualnie jest kotłownia.

Na budynkiem gospodarczym znajduje strych, który z uwagi niską wysokość nie można pełnić funkcji mieszkalnej. Do tego stryszku ma wyłączny dostęp wnioskodawczyni, gdyż wejście znajduje się w jej lokalu mieszkalnym. Aktualnie wnioskodawczyni wykorzystuje to pomieszczenie do składowania rzeczy rzadko używanych.

Wnioskodawczyni po zakupie lokalu dokonała również remont budynku gospodarczego przyległego go jej mieszkania, w tym wymieniła pokrycie dachowe i elewacnję. W kosztach tych prac nie partycypowała uczestniczka.

Pomieszczenie gospodarcze wraz ze strychem wyłącznie użytkowane przez wnioskodawczynię ma powierzchnię 36m 2.

W budynku gospodarczego, od jego północne strony, znajduje się komórka o powierzchni 6m 2. Wejście do tego pomieszczenia jest od zewnątrz. Z komórki korzysta uczestniczka, przechowuje tam narządzie ogrodowe.

Wnioskodawczyni ma swobodny dostęp ze swoje lokalu do piwnicy o powierzchni 8 m 2, a uczestnika ma taki dostęp do piwnicy o powierzchni 10 m 2.

Uczestniczka ma wyłączny dostęp do strychu budynku o powierzchni 38m 2, bowiem wejście do tego pomieszczenie jest przez jej lokal. Jeszcze za poprzednich właścicieli lokalu nr (...) uczestniczka dokonała remontu stychu: podniosła dach, wymieniła krokwie, położyła nowe dachówki. Koszt tych prac poniosła wyłącznie uczestniczka.

Na nieruchomości znajduje się jeszcze wiata garażowa o powierzchni 9m 2, przyległa do znajdującego się na parterze budynku garażowego, z bramą wjazdową usytuowaną po jego północnej stronie. Z tego pomieszczenia korzystała wyłącznie uczestniczka.

Dowód: - fotografie –k. 50-52, 91-93,

- protokół oględzin wraz z fotografiami -k. 128-129,

- zeznania świadka P. H.- transkrypcja części protokołu rozprawy- k. 97-106,

- przesłuchanie uczestniczki K. M. – transkrypcja części protokołu rozprawy -k. 107-115,

- opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa P. J. z 5.11.2020r.-k. 134-145,

- pisemna opinia uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu budownictwa P. J. z 17.05.2021r.– k. 180-193

- pisemna opinia uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu budownictwa P. J. z 12.11.2022r.– k. 212-216.

Wnioskodawczyni korzysta z ogrodu za budynkiem mieszkalnym, tj. południowo- wschodnie części. Na ten ogród wnioskodawczyni może wejść bezpośrednio ze swojo lokalu mieszkalnego.

Uczestniczka korzysta z ogrodu za budynkiem mieszkalnym, tj. południowo- zachodnia części. Na ten ogród uczestniczka może wejść poprzez furtkę, która znajduje się za budynkiem gospodarczym.

Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu geodezji i kartografii A. K. z 1.12.2024r. -k. 252-259.

Pomiędzy stronami jest konflikt co do sposoby korzystania z części wspólnych nieruchomości przy ul. (...) w D..

Dowód: zeznania świadka P. H.- transkrypcja części protokołu rozprawy- k. 97-106 oraz k. 278,

- przesłuchanie uczestniczki K. M. – transkrypcja części protokołu rozprawy -k. 107-115 oraz k. 279.

Sąd zważył, co następuje

Wnioskodawczyni wniosła o określenie sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej w postaci zabudowanej budynkiem mieszkalnym działki gruntu nr (...), o powierzchni 546m 2, położonej w D. przy ul. (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta (...).

Zgodnie z art. 206 k.c. każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Cytowany przepis jest jednak przepisem względnie obowiązującym i współwłaściciele w drodze umowy mogą przewidziane w nim bezpośrednie i wspólne korzystanie z całej rzeczy zmienić na bezpośrednie korzystanie z wydzielonych części rzeczy (podział quo ad usum). Podział quo ad usum nieruchomości polega na tym, że każdy ze współwłaścicieli otrzymuje do wyłącznego użytku fizycznie wydzieloną część nieruchomości wspólnej. Zgodę na podział quo ad usum powinni wyrazić wszyscy współwłaściciele. W razie braku takiej zgody, każdy ze współwłaścicieli może wnosić o dokonanie takiego podziału przez sąd.

Sądowy podział nieruchomości do korzystania następuje w postępowaniu nieprocesowym na podstawie przepisów art. 611-616 k.p.c. o zarządzie rzeczą wspólną (wyrok SN z dnia 7 lutego 2003 r., III CKN 1386/00, LEX nr 77082; uchwała SN z dnia 29 listopada 2007 r., III CZP 94/07, Biul. SN 2007, nr 11, s. 9).

Orzeczenie sądu określające sposób korzystania z rzeczy wspólnej ma charakter kształtujący. Podział quo ad usum nie kreuje powstania żadnych praw rzeczowych ani też obligacyjnych typu: najem, dzierżawa czy użyczenie. Nie może być również utożsamiany ze zniesieniem wspólności istniejącego prawa, w szczególności zaś ze zniesieniem współwłasności. Dokonanie podziału quo ad usum oznacza wyłącznie wewnętrzne zorganizowanie sposobu korzystania z rzeczy wspólnej (por. wyrok SA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r., I ACa 1523/12, LEX nr 1422485). Każdy ze współwłaścicieli może żądać w każdym czasie zniesienia współwłasności (art. 210 k.c.), a zastosowany (tymczasowy) podział rzeczy wspólnej nie wiąże w toku późniejszego postępowania o zniesieniu współwłasności.

Stosownie do art. 206 k.c., regułą jest korzystanie przez współwłaścicieli z całej wspólnej rzeczy. Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli; granicą jego uprawnienia jest takie samo uprawnienie każdego z pozostałych współwłaścicieli. Przepis art. 12 ustawy o własności lokali uzupełnia reguły określone w art. 206 k.c., stanowiąc, że właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem. Prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej oznacza korzystanie z niej równolegle z innymi uprawnionymi osobami. Mamy do czynienia z jedną rzeczą i wieloma współuprawnionymi, których interesy w tym zakresie niekiedy są trudne do pogodzenia. Rozwiązanie takie zakłada konieczność pogodzenia (zredukowania) wzajemnych uprawnień (i obowiązków) wszystkich współwłaścicieli. Bez konkretnych ustaleń w tym zakresie wyważenie nieraz przeciwstawnych interesów i ułożenie sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej w sposób harmonijny może jednak okazać się niezwykle kłopotliwe. Nieruchomość wspólna coraz częściej pełni dodatkowe, rekreacyjne i użytkowe funkcje. Podział quoad usum polega na wydzieleniu każdemu ze współwłaścicieli, albo tylko niektórym z nich, fizycznej części nieruchomości do wyłącznego posiadania i użytku.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z małą wspólnotą mieszkaniową - w budynku liczba lokali wyodrębnionych nie jest większa niż trzy. Taka mała wspólnota mieszkaniowa jest wspólnotą tylko z nazwy, gdyż nie ma żadnej formy organizacyjnej. W takiej wspólnocie nie ma zarządu, uchwał i całej procedury ich podejmowania i zaskarżania. Nie ma też obowiązku zwoływania zebrań, nawet rocznych. Do czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli.

W przedmiotowej sprawie strony były współwłaścicielami działki gruntu 546, a pomiędzy nimi istnienie konflikt w zakresie korzystania z części wspólnych nieruchomości, w tym pomieszczeń gospodarczych i przydomowego ogrodu. W związku z czym wnioskodawczyni była legitymowana do założenia przedmiotowego wniosku.

Na potrzeby postępowania została wydana 5 listopada 2020r. opinia przez biegłego sądowego z zakresu budownictwa P. J.. Biegły wydał opinię po oględzinach nieruchomości stron, zapoznaniu się z aktami sprawa. Na potrzebę wydanie opinii biegły sporządził dokumentację techniczną oraz fotograficzną. Biegły wskazała powierzchnię pomieszczeń przynależnych oraz zaproponował sposób ich podziału pomiędzy stronami.

W ocenie Sądu niniejsza opinia nie wyjaśniała wszystkich wątpliwości w sprawie, bowiem pozostawiała do wspólnego korzystania wiatę garażową. Taka sytuacja nie byłaby korzystana dla stron z uwagi na istniejący pomiędzy nimi konflikt. Postanowieniem z 18 stycznia 2021r. Sąd dopuścił z urzędu dowód na tą okoliczność.

W pisemnej opinii uzupełniającej z 17 maja 2021r. biegły sądowy za zakresu budownictwa P. J. zaproponował podział pomieszczeń przynależnych uwzględniając udział stron w nieruchomości wspólnej. Pełnomocnik uczestniczki nie podzielił jednak wniosków opinii uzupełniającej biegłego z zakresu budownictwa i wniósł zastrzeżenia, do których biegły odniósł się w opinii uzupełniającej z 2 listopada 2022r. Biegły podał, że faktycznie wiata garażowana nie jest ujawniona w księdze wieczystej dla spornej działki (...), jednak nie zmienia to faktu, że niniejsze pomieszczenie istnieje i jest wykorzystywane przez uczestniczkę. Również ten obiekt jest uwidoczniony na załączonych do akt sprawy wyrysie i wypisie . Biegły odniósł się do rzeczywistego stanu nieruchomości, zastanego podczas oględzin. W związku z powyższym biegły podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Sąd podzieli wnioski opinii biegłego z zakresu budownictwa P. J.. Biegły sporządził opinii, która należy ocenić, jako wewnętrznie spójną i logiczną. Zawiera one tak sformułowane w sposób jasny wnioski, jak i przedstawienie ciągu myślowego, który do tych wniosków doprowadził. Istotne jest, że opinia została sporządzona po przeprowadzeniu oględzin przez biegłego i zawiera materiał zdjęciowy stanowiący niejako ilustrację dla wniosków i twierdzeń biegłego. Nadto biegły odniósł się w sposób wyczerpujący do zastrzeżeń do opinii złożone przez uczestniczkę.

Przy rozpoznawaniu wniosku Sąd miał na uwadze również pojęcie ,,pomieszczenie przynależnego”. Zgodnie art. 2 ust. 4 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Strych, komórka czy piwnica jest pomieszczeniem przynależnym, jeżeli jest przypisana tylko do danego lokalu i dostęp do strychu, komórki czy piwnicy jest możliwe tylko z pomieszczeń danego wyodrębnionego lokalu. Jeżeli dostęp do strychu, komórki czy piwnicy jest możliwy z części wspólnej budynku, stanowi ono część nieruchomości wspólnej, służące właścicielom wszystkich lokali.

Przenosząc powyższe uwagi na potrzeby niniejszej sprawy należało zwrócić uwagę, że w budynku są dwa pomieszczenia piwniczne (8m 2 oraz 10m 2) , wnioskodawczyni oraz uczestniczka mają niezależny dostęp do tych pomieszczeń. Strony było zgodne, aby podział do korzystania odzwierciedla aktualny stan posiadania, a więc aby wnioskodawczyni otrzymała mniejsze pomieszczenie piwniczne, a uczestniczka większe.

Wnioskodawczyni ma wyłączny dostęp do pomieszczeń gospodarczych na parterze budynku gospodarczego o pow. 36 m 2 z wyłączeniem komórki o powierzchni 6m 2, znajdującej się na parterze budynku gospodarczego po jego północnej stronie. Budynek gospodarczy przylega do lokalu mieszkalnego wnioskodawczyni. Jest to budynek parterowy z niewielkim strychem. Jeszcze poprzedni właściciele lokalu nr (...) zaadaptowali budynek gospodarczy na cele mieszkaniowe, poprzez zamurowanie zewnętrznego wejścia na elewacji i rozebrania ściany działowej. Aktualnie wnioskodawczyni w budynku gospodarczym na parterze ma wejście do lokalu , łazienkę, przedpokój i kotłownie. Nad budynkiem gospodarczym jest strych, do którego wyłączny dostęp ma wnioskodawczyni. Nie jest to pomieszczenie o mieszkalnym charakterze, a jedynie gospodarczym (przechowywanie). Nie było więc pomiędzy stronami sporne, że to pomieszczenie gospodarcze powinna otrzymać wnioskodawczyni.

Strony nie wiodły również sporu w zakresie przynależności strychu nad budynkiem o powierzchni 38m 2. Do tego pomieszczenie wyłączny dostęp ma uczestniczka K. M. i dlatego powinna je otrzymać do wyłącznego korzystania.

W budynku gospodarczym, od jego północne strony, z osobnym zewnętrznym wejściem znajduje się komórka o powierzchni 6m 2, która aktualnie użytkowana jest przez uczestniczkę. Strony widły spór , komu powinno przypaść niniejsze pomieszczenie. Nadto w sprawie było sporne przeznaczenie wiaty garażowej o powierzchni 9m 2, które przylega do budynku gospodarczego i ma bramę wjazdową usytuowaną po jego północnej stronie. Do obu pomieszczeń strony mają swobodny dostęp. Aktualnie z obu pomieszczeń korzysta uczestniczka, a wnioskodawczynie nie akceptuje tego stanu.

Każde ze stron chciała do wyłącznego korzystania komórkę o powierzchni 6m 2 oraz wiatę garażowej o powierzchni 9m 2. Przy rozstrzygnięciu tego sporu należało przede wszystkim uwzględnić udziały stron w części wspólnej nieruchomości. Uczestniczka postępowania ma bowiem udział w nieruchomości wspólnej w wysokości (...) i obecnie zajmuje pomieszczenia: piwnica o powierzchni 10m 2, strych o powierzchni 38m 2, komórkę w budynku gospodarczym o powierzchni 6m 2 oraz wiatę garażową o powierzchni 9m 2, co daje łącznie 63m 2. Wnioskodawczyni natomiast ma udział w nieruchomości wspólnej w wysokości (...) i obecnie zajmuje pomieszczenia: piwnica o powierzchni 8m 2, budynek gospodarczy o powierzchni 36m 2, co daje łącznie 44m 2. W związku z tym w spornym budynku jest 107m 2 części wspólnych budynku. Mając na uwadze powyższe, wnioskodawczyni powinna otrzymać pomieszczenia przynależne o powierzchni 52,216m 2 ( (...) x 107m 2), a uczestniczka 54,78m 2 ( (...) x 107m 2). To wyliczenie prowadzi do wniosku, że wnioskodawczyni powinna korzystać z komórki bądź wiaty garażowej.

Podział pomieszczeń przynależnych powinien uwzględniać nie tylko udział współwłasnościami w nieruchomości wspólnej, ale również interes stron, dotychczasowe sposób korzystania. Mając na uwadze całokształt przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd przyznał 6m 2 komórkę, znajdującą się na parterze budynku gospodarczego, od jego północnej części. Cały bowiem budynek gospodarczy jest użytkowany wyłącznie przez wnioskodawczynie, z wyłączeniem w/w komórki. Wnioskodawczyni ma wyłączny dostęp do strychu znajdującego się nad całym budynkiem gospodarczym, w tym nad sporną komórką. Wnioskodawczyni dokonała remontu tego budynku gospodarczego: wymieniła dach, położyła nową elewację. Wobec powyższego Sąd przyznał do wyłącznego korzystania uczestniczce wiatę garażową o powierzchni 9m 2. W takim układzie każda ze stron ma pomieszczenie gospodarcze z osobnym zewnętrznym wejście oraz jest adekwatny do udziałów stron w częściach wspólnych.

Rozpoznawany wniosek dotyczył również przydomowego ogrodu.

Powołany w sprawie biegły sądowy z zakresu geodezji, A. K. w sporządzonej na piśmie opinii, której integralną częścią jest mapa znajdująca się na karcie 259 akt sprawy, przedstawił projekt podziału quo ad usum działki gruntu nr (...) wokół budynku mieszkalnego, który zakłada wydzielenie trzech części:

1. części Z o powierzchni 133 m 2 - do wspólnego korzystania przez wnioskodawczynię i uczestniczkę postępowania,

2. części W (część po9łudniowo-wschodnia) o powierzchni 164 m 2 - do wyłącznego korzystania przez wnioskodawczynię,

3. części U (część południowo-zachodnia) o powierzchni 172 m 2 - do wyłącznego korzystania przez uczestniczkę postępowania.

Biegły wskazał, że propozycja podziału zapewnia stronom niezależny dostęp do swoich lokali w budynku i części nieruchomości wydzielonej do samodzielnego korzystania. Natomiast w ocenie Sądu, taki projekt podziału nieruchomości do korzystania pozwala w sposób racjonalny i zgodny korzystać z wyodrębnionych części działki. Ponadto, podział ten odzwierciedla udziały współwłaścicieli w przedmiotowej nieruchomości i jest bardzo zbliżony w swojej treści do projektu podziału do korzystania opracowanego przez wnioskodawczynię

Sąd w pełni podzielił opinię biegłego, bowiem spełniały one stawiane im wymogi, odzwierciedlały staranność i wnikliwość w badaniu zleconego zagadnienia, odpowiadały w sposób wyczerpujący, stanowczy i zrozumiały na postawione pytania, a przytoczona na ich uzasadnienie argumentacja jest w pełni przekonująca. Strony nie wniosły zastrzeżeń do opinii biegłego geodety.

Mając na uwadze powyższe, uznając, iż sporządzony przez biegłego geodetę projekt podziału nieruchomości do korzystania dokładnie odzwierciedla udziały współwłaścicieli w przedmiotowej nieruchomości i jest bardzo zbliżony w swojej treści do projektu podziału do korzystania opracowanego przez wnioskodawczynię, Sąd postanowił przyznać :

- wnioskodawczyni część działki nr (...) oznaczonej literą ,,W o powierzchni 0,0164 ha, zgodnie z pisemną opinią biegłego sądowego za zakresu geodezji A. K. i załączonym szkicem k. 259 akt sprawy,

- wnioskodawczyni część działki nr (...) oznaczonej literą ,,U o powierzchni 0,0172 ha, zgodnie z pisemną opinią biegłego sądowego za zakresu geodezji A. K. i załączonym szkicem k. 259 akt sprawy,

- pozostawiając pozostałą część działki (...) do wspólnego korzystania przez strony.

O kosztach postępowania orzeczonych w punkcie od VI. do IX. orzeczenia Sąd rozstrzygnął na podstawie 520 k.p.c. i art. 83 ust. 2 w związku z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, uznając, że wnioskodawczyni i uczestniczka postępowania byli w równym stopniu zainteresowani dokonaniem podziału przedmiotowej nieruchomości do korzystania, a w związku z tym każdy z nich ponosi koszty udziału swojego w sprawie we własnym zakresie (pkt. III postanowienia), a koszty tymczasowo uiszczone przez Skarb Państwa-Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie winni uiścić po połowie.

Koszt opinii powołanych w sprawie biegłych wniósł:

- biegły z zakresu budownictwa: 649,6 zł, 517,92 zł oraz 398,40 zł,

- biegłego z zakresu geodezji- 2057,28 zł

Nadto Skarb Państwa poniósł koszt oględziny w wysokości 54 zł (koszt dojazdu Sądu na miejsce oględzin). Łącznie wydatkowa kwota to 3 677,31 zł. Wobec powyższego, Sąd nakazał uiścić wnioskodawczyni oraz uczestniczce po 1836,65 zł (3677,31 zł /2).