Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 906/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 13 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
SSO Dorota Marszałkowska
stażysta Agata Wodwud po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. w Bydgoszczy sprawy z powództwa K. N. przeciwko Wspólnota Mieszkaniowa C. (...) w B. o uchylenie uchwały
1. Uchyla uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej C. (...) w B. z dnia 14 października 2013 roku o numerze (...) w całości,
2. Zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 380 zł (trzysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
SSO Dorota Marszałkowska
Uzasadnienie
W dniu 9 grudnia 2013r. powódka K. N. wniosła pozew przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej C. (...) w B.. Powódka domagała się uchylenia uchwały (...)z dnia 14 października 2013 roku w której pozwana cofnęła zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu numer (...).
W uzasadnieniu powódka wskazała, iż Sąd Najwyższy w wyroku z 3.04.2009r. stwierdził, iż właściciele lokali nie mogą podejmować żadnych uchwał, które ingerowałyby w prawa odrębnej własności lokali. Właściciele nie mogą też zakazać, odmówić czy cofnąć uchwałą zgody na zmianę sposobu użytkowania lokalu należącego do członka wspólnoty. Zaskarżona uchwała narusza art. 22 ustawy o własności lokali oraz art. 140 kc.
W odpowiedzi na pozew pozwana Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazała, że podziela przytoczone w uzasadnieniu argumenty strony powodowej o niemożności ingerowania wspólnoty w prawa odrębnej własności lokali należących do jej członków. Z tego też powodu cofnięcie zgody, wyrażone w zaskarżonej uchwale, miało wyeliminować z obrotu prawnego wcześniejszą uchwałę, o numerze (...),-w której wspólnota udzielała zgody na zmianę sposobu użytkowania lokalu należącego do powódki. Zdaniem pozwanej była to właśnie niedozwolona ingerencja w prawo własności i należało tę uchwałę wyeliminować z obrotu prawnego podejmując uchwałę 8/2013 o cofnięciu powyższej zgody. Skoro nie można było skutecznie wyrazić zgody na zmianę sposobu użytkowania lokalu, to należało tę sytuacje naprawić.
Sąd ustalił, co następuje
Powódka jest właścicielką lokalu numer (...) położonego w budynku przy ul. (...) w B..
dowód: bezsporne, wyjaśnienia stron (k. 29 akt)
W dniu 14 października 2013r. pozwana Wspólnota podjęła uchwałę numer (...)w której odwołuje zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu numer (...) z lokalu mieszkalnego na lokal biurowy wyrażona w uchwale 1/2011 w związku z prowadzeniem w nim kancelarii prawnej bez wydania stosownej zgody Miejskiego Konserwatora Zabytków na
zmianę sposobu użytkowania lokalu i prowadzenie wskazanej kancelarii niezgodnie z przepisami prawa.
dowód; bezsporne, informacja o przegłosowaniu uchwały (k. 6 akt), wypis z działalności (k. 24 akt), wyjaśnienia stron (k. 29 akt),
Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o treść informacji o podjęciu uchwały przez wspólnotę, która zawierała także jej treść a załączona była do akt przedmiotowej sprawy oraz przesłuchanie stron. Autentyczność tych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budziła wątpliwości Sądu.
Sad zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz. U. z 2000 roku, nr 80, poz. 903 zpóźn. zm.) właściciel może zaskarżyć uchwałę do Sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały, podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów.
W przedmiotowej sprawie powódka w terminie zaskarżyła treść uchwały i podlega ona uchyleniu z przyczyn podanych przez powódkę w pozwie.
Treść zaskarżonej uchwały ma charakter ingerujący w prawo własności powódki, albowiem cofa ona zgodę na określony sposób użytkowania lokalu numer (...) przez powódkę. Takie sformułowanie treści uchwały powoduje że jest ona sprzeczna z prawem i podlega uchyleniu. Nie można bowiem w drodze uchwały wspólnoty mieszkaniowej jednostronnie wykreować stosunku obligacyjnego między wspólnotą a jednym z jej członków. Nie istnieje przepis prawa, który zezwalałby wspólnocie mieszkaniowej na składanie oświadczeń woli o charakterze władczym, którym poszczególni właściciele lokali mieliby obowiązek się podporządkować (vide wyrok s.apel w Warszawie Aca 76/10 z dnia 08.09.201 Or. G.Prawna TPwF 2010/227/7/ lex). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 kwietnia 2009r. (II CSK 600/2008, Lex Polonica nr 2027152) stwierdził, iż właściciele lokali nie mogą podejmować żadnych uchwał, które ingerowałyby w prawa odrębnej własności lokali. Przedmiotowa uchwała wspólnoty mieszkaniowej, kreuje sposób użytkowania lokalu przez jego właściciela,
co spowodowało, iż uznać ją należy za sprzeczną z prawem i z tej przyczyny podlega uchyleniu.
Argumentacja pozwanej zmierzająca do wykazania, iż poprzednia uchwała wspólnoty o numerze (...) również ingerowała w prawo własności tego samego lokalu, udzielając zgody na zmianę jego użytkowania, jest słuszna. Nie oznacza to jednak dopuszczalności zmiany tej uchwały poprzez podjęcie kolejnej uchwały o treści również ingerującej w prawo własności. Skoro bowiem wspólnota pierwotnie podjęła uchwałę ingerującą w prawo własności, wyrażając zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu, to istnieją inne sposoby ewentualnego wyeliminowania tej uchwały a nie podejmowanie uchwały, która ponownie ingeruje w prawo własności właściciela - tym razem cofając zgodę na zmianę użytkowania lokalu. Nie oznacza to więc, że wspólnota mieszkaniowa jest bezradna, gdy istnieje konieczność wyeliminowania uchwały ingerującej w prawo własności właściciela z obrotu prawnego. Powyższe orzeczenie stwierdza natomiast, iż taka konieczność nie może zostać zrealizowana w drodze podjęcia uchwały wspólnoty ponownie kreującego sposób użytkowania lokalu przez właściciela.
Wobec powyższego Sąd w niniejszym procesie nie badał zasadności podjęcia uchwały ani realizacji przesłanek zawartych w treści art. 25 ust. 1 a ustawy o własności lokali, skoro z samej treści sformułowania przedmiotowej uchwały wynika, że jest ona sprzeczna z prawem.
Biorąc wzgląd na powyższe Sąd powództwo oddalił na podstawie art. 25 ust. 1 a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz.U. z 2000 roku, nr 80, poz. 903 z późn. zm.) O kosztach orzeczono w mysi art. 98 kpc