descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I C 855/17

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 7 listopada 2017 r.

Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

SSR Leszek Bil

Uzasadnienie

Powód Wyższa Szkoła (...) w S. w pozwie przeciwko J. Ż. domagał się kwoty 1.500 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 31 października 2012 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu żądania strona powodowa wskazała, iż w dniu 15 października 2010 roku zawarła z pozwaną umowę nr (...) o warunkach odpłatności za studia niestacjonarne. Pozwana zobowiązała się do wnoszenia na rzecz powoda opłat za kształcenie na studiach niestacjonarnych, w wysokości 1.500 złotych za semestr. Czas trwania studiów na kierunku wybranym przez pozwaną wynosił sześć semestrów. Zgodnie z umową, opłatę za świadczone usługi edukacyjne student obowiązany był wnosić na zasadach i w terminach określonych w uchwale Senatu (...) w sprawie pobierania opłat za świadczone usługi edukacyjne oraz trybu i warunków zwalniania z tych opłat. W dalszej kolejności powód wskazał, iż w dniu 11 lipca 2013 roku, decyzją nr (...) pozwana skreślona została z listy studentów trzeciego roku niestacjonarnych studiów pierwszego stopnia na kierunku Administracja.

W dniu 27 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanej J. Ż. zgodnie z żądaniem pozwu.

Pozwana J. Ż. w ustawowym terminie wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty. Podniosła w nim, że przed rozpoczęciem roku akademickiego 2012/2013 wiedziała, że nie będzie mogła kontynuować nauki, wobec czego zadzwoniła do dziekanatu Wydziału (...) Wewnętrznego i Administracji w celu uzyskania stosownej informacji. Osoba z którą rozmawiała poinformowała ją, że jeśli nie rozpocznie nauki to zostanie skreślona z listy studentów, co nie będzie wiązało się z jakimikolwiek konsekwencjami finansowymi. Ponadto będzie ona mogła ponownie starać się o wpisanie na listę studentów w ciągu 5 lat. Po uzyskaniu takiej odpowiedzi pozwana zaniechała dalszych kroków. W/w rozmowa odbyła się na początku września 2012 roku.

Sąd ustalił, co następuje

W dniu 15 października 2010 roku J. Ż. zawarła z Wyższą Szkołą (...) w S. umowę o warunkach odpłatności za studia niestacjonarne na kierunku Administracja w Wyższej Szkole (...) w S. o nr (...). Zgodnie z § 6 ust. 1 Umowy, pozwana zobowiązała się do wnoszenia opłat za kształcenie na niestacjonarnych studiach pierwszych stopnia na kierunku Administracja w wysokości 1.500 złotych za każdy semestr, ustalonej zgodnie z zarządzeniem Komendanta – Rektora Wyższej Szkoły (...) w S. w sprawie ustalenia wysokości opłat za świadczone usługi edukacyjne w roku akademickim 2010/2011. Opłatę za świadczone usługi edukacyjne pozwana obowiązana była wnosić na zasadach i terminach określonych w uchwale Senatu Wyższej Szkoły (...) w S. w sprawie pobierania opłat za świadczone usługi edukacyjne oraz trybu i warunków zwalniania z tych opłat w Wyższej Szkole (...) w S.. Powyższą umowę strony zawarły na czas trwania studiów, tj. do dnia 30 września 2013 roku. Rozwiązanie umowy następowało z mocy prawa z dniem ukończenia studiów bądź z dniem prawomocnego skreślenia studenta z listy studentów w przypadkach określonych w Regulaminie Studiów w Wyższej Szkole (...) w S.. W § 9 ust. 3 wskazano, iż w przypadku gdy student złoży na piśmie rezygnację ze studiów przed terminem rozpoczęcia zajęć dydaktycznych w danym semestrze – uiszczona przez niego opłata podlega zwrotowi w wysokości pomniejszonej o koszt przelewu lub przesyłki, w przypadku zaś, gdy złoży na piśmie rezygnację ze studiów w trakcie trwania semestru lub nie podejmie studiów – uiszczona przez niego opłata podlega zwrotowi w wysokości pomniejszonej o koszt przelewu lub przesyłki oraz o koszt zajęć, które odbyły się do dnia rozwiązania umowy. Za datę rozwiązania umowy przyjęto datę wpływu pisma o rezygnacji.

(dowód: umowa nr (...) z dn. 15.10.2010r. k. 9-10)

W dniu 14 października 2010 roku pozwana wniosła opłatę w kwocie 1395 złotych za pierwszy semestr nauki w roku akademickim 2010/2011, obniżoną o 7%, zgodnie z wiążącym strony § 3 ust. 2 Uchwały nr 28/ (...) Senatu Wyższej Szkoły (...) w S.. W dniu 1 marca 2011 roku J. Ż. zwróciła się z prośbą do Dziekana Wydziału (...) Wewnętrznego i Administracji w Wyższej Szkole (...) w S. o zwolnienie w całości z opłat za II semestr studiów na kierunku Administracja. Decyzją nr (...) z dnia 16 marca 2011 roku została ona zwolniona z tej opłaty. W dniu 13 października 2011 roku pozwana wystąpiła z prośbą o zwolnienie w całości z opłat za III semestr studiów. Opłata ta została obniżona o 70% do kwoty 450 złotych, którą pozwana uiściła w dniu 12 stycznia 2012 roku. Opłatę za IV semestr pozwana wniosła w trzech równych ratach po 500 złotych każda w dniach 23 marca 2012 roku, 15 maja 2012 roku oraz 20 czerwca 2012 roku.

(dowód: potwierdzenia wpłat k. 11-15, wniosek z dn. 1.03.2011r. k. 27, decyzja nr (...) z dn. 16.03.2011r. k. 28-29, uchwała nr 28/ (...) k. 16-17, uchwała nr 71/ (...) k. 18-19, uchwała nr 83/ (...) k. 20-21, uchwała nr 118/ (...) k. 22-24, uchwała nr 156/ (...) k. 25-26, wniosek o zwolnienie z opłat z dn. 13.10.2011r. k. 30)

Decyzją nr (...) z dna 11 lipca 2013 roku Dziekan Wydziału (...) Wewnętrznego Wyższej Szkoły (...) w S. postanowił skreślić z listy studentów pozwaną J. Ż., będącą wówczas studentką trzeciego roku niestacjonarnych studiów pierwszego stopnia na kierunku Administracja o specjalności bezpieczeństwo i porządek publiczny w roku akademickim 2012/2013, w związku ze stwierdzeniem braku postępów w nauce.

(dowód: decyzja z dn. 11.07.2013r. k. 31)

W dniu 30 kwietnia 2013 roku powód skierował do pozwanej J. Ż. wezwanie do zapłaty kwoty 1.500 złotych tytułem nr (...) z dnia 15 października 2010 roku. Wezwanie doręczono pozwanej w dniu 8 maja 2013 roku. Następnie pismem z dnia 25 lipca 2013 roku (dostarczonym w dniu 26 lipca 2013 roku) powód powiadomił pozwaną o przekazaniu do Krajowego Rejestru Długów Biura (...) S.A. informacji gospodarczej o niezapłaconych przez pozwaną zobowiązaniach. W dniu 18 marca 2015 roku powód wystosował do pozwanej ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty, które dostarczono J. Ż. dnia 24 marca 2015 roku.

(dowód: wezwanie do zapłaty k. 32, potwierdzenie odbioru k.33, powiadomienie k. 34, potwierdzenie odbioru k. 35, ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty k. 36, potwierdzenie odbioru k. 37)

Sąd zważył, co następuje

Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.

Powód wykazał swoje roszczenie, tak co do zasady jak i wysokości. Znajduje ono potwierdzenie w przedstawionych w niniejszym procesie dowodach z dokumentów.

W niniejszej sprawie poza wszelkim sporem pozostawała okoliczność, że pozwana J. Ż. zawarła umowę, na podstawie której w zamian za zapłatę czesnego była uprawniona do uczęszczania na studia organizowane przez powoda – Wyższą Szkołę (...) w S.. Pozwana nie kwestionowała, że w lipcu 2013 roku została skreślona z listy studentów z powodu braków postępów w nauce, albowiem w ogóle nie rozpoczęła zajęć na trzecim roku studiów niestacjonarnych na kierunku “ Administracja. Pozwana podnosiła jednak, że podczas rozmowy z nieznanym jej z imienia i nazwiska pracownikiem dziekanatu Wydziału (...) Wewnętrznego, przeprowadzonej na początku września 2012 roku uzyskała informację, iż w przypadku nierozpoczęcia przez niej nauki na trzecim toku studiów zostanie ona skreślona z listy studentów Uczelni, jednakże nie będzie się to wiązało z żadnymi konsekwencjami finansowymi. Wobec powyższego pozwana nie podejmowała żadnych dalszych czynności związanych z rezygnacją ze studiów. Jednakże okoliczności podnoszone przez pozwaną nie zostały przez nią w jakikolwiek sposób wykazane. Zgodnie zaś z treścią przepisów art. 232 k.p.c. strony mają obowiązek wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Reguły dowodzenia, a więc rozkład ciężaru dowodu, określa przepis art. 6 k.c. Wynika z niego przedmiot i osoba, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.). Artykuł ten jednoznacznie stanowi, że ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która wywodzi z tych faktów skutki prawne ( SN I CKU 45/96). W niniejszej sprawie pozwana nie dopełniła obowiązku nałożonego przez cytowane przepisy. Nie była ona w stanie wskazać precyzyjnie pracownika, która miał udzielić jej błędnej informacji, a nawet daty przeprowadzenia rozmowy telefonicznej. Wobec powyższego powód nie miał realnej szansy na odniesienie się do zarzutów podnoszonych przez pozwaną.

W ocenie Sądu, stanowiąca źródło roszczenia powoda umowa jest rodzajem odrębnie uregulowanego kontraktu, do którego odsyła art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku prawo o szkolnictwie wyższym , w brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia umowy. Cytowany przepis reguluje zasady ustalania warunków odpłatności za studia. Mają być one określone w specjalnej umowie zawartej między uczelnią a studentem w formie pisemnej. Ustawodawca pozostawił uczelni całkowitą swobodę decyzyjną w przedmiocie określenia warunków odpłatności za studia. W ocenie Sądu umowa zawarta między stronami niniejszego postepowania została sformułowana jasno i w precyzyjny sposób określa zarówno ich prawa, jak i obowiązki. Załączniki do umowy stanowiły akty prawne wydane przez organy uczelni, które regulowały tryb, wysokość i zasady ponoszenia opłat za kształcenie. Zgodnie z § 9 ust. 3 Umowy student mógł złożyć rezygnację na piśmie i wówczas (w zależności od daty złożenia takiej rezygnacji) – uiszczona przez niego opłata za kształcenie, pomniejszona o stosowne należności przysługujące uczelni, podlegała zwrotowi. Nadto postanowiono, iż umowa ulega rozwiązaniu z dniem ukończenia studiów przez studenta bądź z dniem prawomocnego skreślenia studenta z listy studentów w ściśle określonych w Regulaminie Studiów przypadkach. W rozpoznawanej sprawie rozwiązanie Umowy nastąpiło z dniem 11 lipca 2013 roku, tj. w dniu skreślenia pozwanej z listy studentów. Powód, zgodnie z § 6 ust. 1 Umowy, mógł domagać się zatem zapłaty za dwa pełne semestry roku akademickiego 2012/2013, a zatem kwoty 3.000 złotych. Bezsprzecznie bowiem pozwana nie rozwiązała umowy w sposób określony w umowie, tj. w sposób pisemny przed rozpoczęciem zajęć dydaktycznych lub w czasie ich trwania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną kwotę 1.500 złotych. Zgodnie bowiem z treścią art. 321 Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzić ponad żądnie.

W tej sytuacji zasadnym było również roszczenie o zapłatę odsetek, znajdujące oparcie w treści § 3 ust. 6, § 5 ust. 1 obowiązującej strony Uchwały nr 118/ (...) Senatu Wyższej Szkoły (...) w S. i art. 481 § 1 k.c.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Do kosztów poniesionych przez powoda należała opłata od pozwu w kwocie 30 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w kwocie 270 złotych, ustalone w stawce minimalnej zgodnie z § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015. Poz.1804) oraz opłata od pełnomocnictwa 17 złotych.

ZARZĄDZENIE

1. (...)

2. (...)

3. (...)

S., (...)