Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 72/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 30 marca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Grójcu I Wydział Cywilny
W składzie następującym :
Przewodniczący SSR Marek Gralec
Protokolant Iwona Kowalska
po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 roku w Grójcu na rozprawie sprawy z powództwa e. (...) w W. przeciwko P. K. o zapłatę oddala powództwo.
SSR Marek Gralec
Uzasadnienie
Powód e. (...) w W. wniósł o zasądzenie od P. K. kwoty 2.071,18 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Podniósł, że pozwanego łączyła umowa pożyczki z firmą (...) Sp. z o.o. S.K.A. Pozwany zobowiązał się do zwrotu pożyczki wraz z prowizją w uzgodnionym terminie. Pozwany nie wywiązał się ze zobowiązania. Firma (...) zbyła wierzytelność na rzecz powoda, na mocy porozumienia z 11 sierpnia 2014 roku do ramowej umowy przelewu wierzytelności. Powód dochodzi od pozwanego niespłaconej kwoty pożyczki w wysokości 1.500 złotych wraz z należną prowizją i opłatami windykacyjnymi w wysokości 494,33 złotych oraz z odsetkami od 5 czerwca 2014 roku do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu w wysokości 76,85 złotych. Dowodem istnienia wierzytelności jest wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (k. 3-6, 24-25).
Nakazem zapłaty z 2 października 2014 roku zasądzono na rzecz powoda żądaną kwotę z odsetkami i kosztami procesu (k. 7).
Od powyższego nakazu pozwany wniósł sprzeciw. Zaskarżył nakaz w całości. Podniósł, że pożyczki nie zaciągnął. Nie otrzymał zawiadomienia, że zaległa z płatnością. Dowiedział się o tym otrzymując pozew. Sprawa jest kolejnym wyłudzeniem przez posłużenie się jego danymi osobowymi. W tej sprawie w Prokuraturze toczy się postępowanie karne (k. 8-11).
Postanowieniem z 24 listopada 2014 roku sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Grójcu (k. 18).
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 3 czerwca 2014 roku doszło do zawarcia ramowej umowy przelewu wierzytelności pomiędzy firmą (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytowo – akcyjną w W. – cedentem a e. (...) w W. – cesjonariuszem. Przedmiotem mowy było ustalenie zasad w oparciu o które dokonywany będzie przelew wierzytelności. Przedmiotem przelewu miały być wierzytelności przysługujące cedentowi wynikające z zawartych umów pożyczek. Wykaz tych wierzytelności miał być przekazywany cesjonariuszowi w formie elektronicznej. Zapłata ceny następowała na mocy poszczególnych porozumień (umowa z 6 czerwca 2014 roku k. 36-39).
W dniu 16 września 2014 roku e. (...) wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych numer (...). Stwierdzono w nim, że w dniu 3 czerwca 2014 roku Fundusz nabył wymagalną wierzytelność wobec P. K. z tytułu umowy pożyczki numer (...) z 5 grudnia 2013 roku. Wysokość zobowiązania na dzień wystawienia wyciągu wynosi łącznie 2.071,18 złotych i składają się na nią: 1.500 złotych z tytułu kapitału, 76,85 złotych z tytułu odsetek, 494,33 złotych z tytułu opłat (wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu k. 27).
W dniu 16 września 2014 roku sporządzono wezwanie P. K. do zapłaty kwoty 2.071,18 złotych (wezwani do zapłaty k. 28).
Sąd Rejonowy zważył co następuje
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W przypadku stosunków zobowiązaniowych strona musi wykazać istnienie zobowiązania i jego wysokość.
Pozwany zakwestionował, aby zawarł umowę pożyczki z pierwotnym wierzycielem. Na tą okoliczność powód przedstawił jedynie wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu wystawiony 16 września 2014 roku (k. 27), ale dokument ten nie korzysta z mocy dokumentu urzędowego w postępowaniu cywilnym. Wynika to z treści art. 194 ustawy z 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych. Dokument taki nie stwarza domniemania istnienia wierzytelności. Dla jej wykazania konieczne jest przedstawienie innych dowodów, gdyż organy funduszu nie są uprawnione do badania w tym przedmiocie. Brak dodatkowych dowodów powoduje niemożność weryfikacji zapisów widniejących na wyciągu z ksiąg rachunkowych (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2009 roku, w sprawie IIICZP 65/09, OSNC 2010/4/51). Przede wszystkim nie złożono umowy łączącej pozwanego z pierwotnym wierzycielem. Nie można ustalić czy taka umowa została zawarta, jaka była jej treść, a w szczególności, czy na umowie widnieje podpis pozwanego. Nie wiadomo też jaka była stopa odsetek i co było podstawą naliczenia tzw. opłat. W tej sytuacji żądanie jest niemożliwe do weryfikacji. Nie wykazano też, aby wierzytelność była przedmiotem przelewu. W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu powołało umowę z 3 czerwca 2014 roku, ale była to jedynie ramowa umowa przelewu wierzytelności, która określała zasady współpracy stron umowy w zakresie nabywania wierzytelności. Nie była ona podstawą nabycia wierzytelności wobec pozwanego (k. 36-39). Do akt dołączono dokument nazwany „wyciąg do elektronicznego załącznika – wykazu wierzytelności do porozumienia nr 1 z dnia 11 sierpnia 2014 roku do umowy ramowej przelewu wierzytelności z dnia 3 czerwca 2014 roku” (k. 26). Dokument ten nie jest opatrzony podpisami stron umowy, a porozumienia powołanego w tym dokumencie nie złożono.
Brak dowodów umożliwiających weryfikację żądania choćby w minimalnym zakresie skutkowało oddaleniem powództwa.
SSR Marek Gralec