Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 68/22
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 20 stycznia 2022 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
Przewodniczący – SSO Piotr Suchecki
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 191 1 § 3 k.p.c. sprawy z powództwa J. J. przeciwko A. R. o zapłatę oddala powództwo.
SSO Piotr Suchecki
Uzasadnienie
W art. 191 1 k.p.c. ustawodawca wprowadził tryb postępowania na wypadek oczywistej bezzasadności powództwa. Wynika z jego treści, że w przypadku stwierdzenia oczywistej bezzasadności powództwa pomija się wszystkie czynności, które ustawa nakazuje podjąć w następstwie wniesienia pozwu, jako niecelowe (§1 i 2). W następstwie tego sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, nie doręczając pozwu osobie wskazanej jako pozwany ani nie rozpoznając wniosków złożonych wraz z pozwem (§3). Uzasadnienie wyroku sporządza się na piśmie z urzędu. Powinno ono zawierać jedynie wyjaśnienie, dlaczego powództwo zostało uznane za oczywiście bezzasadne. Wyrok z uzasadnieniem sąd z urzędu doręcza tylko powodowi z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia (§ 4).
Stan sprawy
J. J. oświadczył, że A. R., pełniąc funkcję prokuratora, podjęła decyzję o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie PR DS. 259.2020. Decyzję tą ocenił jako błędną i wyrządzającą mu krzywdę w postaci poczucia braku sprawiedliwości w Polsce. Z tego tytułu żądał zasądzenia od pozwanej kwoty 1 000 000 zł.
Wyjaśnienie
Żądanie powoda ma charakter oczywiście bezzasadny. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że prokurator jest formalnie umocowany do podejmowania decyzji o umorzeniu postępowania przygotowawczego, a zatem nie można mówić o bezprawności działania. Nadto decyzja taka podlega kontroli i powód powinien skorzystać ze środków odwoławczych, a nie kwestionować prawidłowości decyzji w drodze powództwa cywilnego przeciwko prokuratorowi.
Co najistotniejsze, prawo do prawidłowego podejmowania decyzji w postępowaniu przygotowawczym (określone przez powoda jako poczucie sprawiedliwości) nie mieści się w katalogu dóbr osobistych, normowanym przez art. 23 k.c. i nie uprawnia do dochodzenia z tego tytułu zadośćuczynienia.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
SSO Piotr Suchecki