Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 519/16 upr.
Wyrok zaoczny
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 6 lipca 2017r
Sąd Rejonowy w Ropczycach I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Elżbieta Midura
Protokolant: Barbara Mazek
po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017r w Ropczycach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko I. N. o zapłatę kwoty 949,29 zł
I. oddala powództwo,
II. kosztami procesu obciąża powoda.
Sygn. akt I C 519/16 upr
Uzasadnienie
wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Ropczycach z dnia 6 lipca 2017r.
Pozwem wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 28 września 2016 r. powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. domagał się wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i orzeczenia w nim, że pozwana I. N. ma zapłacić na rzecz powoda kwotę 949,29 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 823,69 zł od dnia 29 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty oraz koszty procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód podnosił, że pozwana I. N. w dniu 3 grudnia 2015 r. zawarła z powodem umowę kredytu na zakup towarów/usług nr (...), w ramach której pozwana otrzymała kredyt w wysokości 823,69 zł. Pozwana zobowiązała się do spłaty kredytu zgodnie z harmonogramem. Pozwana pomimo wezwań nie wywiązała się z obowiązku spłaty, w związku z czym po upływie terminu płatności, całość zobowiązania stała się wymagalna z dniem 3 sierpnia 2016 r. Powód wezwał pozwaną do zapłaty pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r.
Powód wskazywał, że na należność dochodzoną niniejszym pozwem składały się zobowiązania z umowy kredytu wskazane w wyciągu z ksiąg banku z dnia 28 sierpnia 2016 r., tj. kwota 823,69 zł – należność główna, 60,60 zł – kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą odsetek umownych naliczonych w związku z udzieleniem kredytu w kwocie 31,19 zł naliczonych od dnia zawarcia umowy tj. 3 grudnia 2015r i odsetek karnych w kwocie 29,41 zł naliczonych od dnia 3 stycznia 2016 r., a sumą odsetek zapłaconych przez pozwaną w wysokości 0 zł oraz kwota 65 zł z tytułu kosztów, opłat i prowizji. Powód domagał się również zasadzenia odsetek w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 823,69 zł od dnia 29 sierpnia 2016 r., tj. od dnia następnego pod dniu wystawienia wyciągu z ksiąg rachunkowych banku, z zastrzeżeniem, że od dnia 1 stycznia 2016 r. wysokość tych odsetek nie może w stosunku rocznym przekroczyć wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie.
Jako dowody na poparcie swoich twierdzeń, powód wymienił: umowę z dnia 3 grudnia 2015 r. nr (...), tabelę opłat i prowizji obowiązującą w banku w okresie zawarcia umowy wraz z historią kredytu, wykaz czynności obciążających rachunek a naliczonych jako koszty, opłaty i prowizje, tabele wskazującą wysokość oprocentowania operacji związanych z korzystaniem z kredytu, wyciąg z ksiąg banku z dnia 28 sierpnia 2016 r., wezwanie do uregulowania należności z dnia 28 kwietnia 2016 r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru z dnia 13 maja 2016 r.
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny, sygn. akt VI e-Nc-e (...) stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty oraz przekazał sprawę według właściwości ogólnej. Pismem z dnia 28 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Ropczycach wezwał pełnomocnika powoda m.in. do przedłożenia dowodów wymienionych w pozwie pod rygorem ujemnych skutków dowodowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik powoda przedstawił dowody w postaci wyciągu z ksiąg bankowych z dnia 28 sierpnia 2016 r., terminarz spłat, wezwanie do uregulowania należności z dnia 28 kwietnia 2016 r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Powódka nie złożyła odpowiedzi na pozew ani w inny sposób nie ustosunkowała się do żądania pozwu, nie stawiła się na rozprawę, ani nie żądała przeprowadzenia rozprawy pod jej nieobecność.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 28 sierpnia 2016 r. A. B., senior specjalista w Departamencie Egzekucji Komorniczej w banku (...) S.A z siedzibą we W. sporządziła wyciąg z ksiąg banku, stwierdzający, iż w księgach tegoż banku znajduje się zadłużenie I. N. na łączną kwotę 949,29 zł. Na wskazaną kwotę składały się: kwota 823,69 zł z tytułu należności głównej, kwota 60,60 zł z tytułu odsetek, kwota 65,00 zł z tytułu kosztów, opłat i prowizji. W wyciągu wskazano, że zadłużenie wynika z umowy kredytu nr (...) zawartej w dniu 3 grudnia 2015 r. Kredyt miał być spłacany ratalnie wraz z odsetkami w 8 ratach, w przypadku nieterminowej spłaty naliczane miały być odsetki karne w wysokości 10% w skali roku. Miesięczna rata spłaty kredytu wynosić miała 106,86 zł, zgodnie z „tabelą spłat” sporządzoną przez w/w osobę.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. pracownik banku wezwał powódkę do zapłaty należności w łącznej wysokości 480,27 zł. z tytułu umowy nr (...) z dnia 3 grudnia 2015 r.
(d. wyciąg z ksiąg banku z dnia 28.08.2016 r., k. 17,
tabela spłat, k.18, wezwanie do uregulowania należności wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 19-20)
Przedłożony wyciąg z ksiąg banku stanowi dowód tego, że osoba która je podpisała złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie. Dane ujmowane w księgach rachunkowych banku oraz w wyciągu z tych ksiąg mogą stanowić dowód jedynie tego, że określonej kwoty wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika. Pismo nazwane „tabelą spłat” stanowi dowód tego, że osoba, która je sporządziła złożyła oświadczenie o określonej treści.
Przedłożona kserokopia wezwania do zapłaty z dnia 28 kwietnia 2016 r. nie została poświadczona za zgodność z oryginałem, brak również dowodu na to, że zostało sporządzone przez osobę uprawnioną do reprezentacji powoda. Powyższe wezwanie do zapłaty obejmuje jedynie część wierzytelności dochodzonej w pozwie.
Sąd zważył co następuje
Zobowiązanie definiuje się powszechnie jako stosunek prawny, polegający na tym, że jedna osoba (wierzyciel) jest uprawniona do żądania spełnienia świadczenia, natomiast druga (dłużnik) obowiązana jest to świadczenie spełnić.
W przedmiotowej sprawie, w myśl ogólnych zasad to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających roszczenie.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż powód nie wykazał, jakiej treści zobowiązanie łączyło powoda z pozwaną. Powód nie przedłożył umowy kredytu bankowego, ani tabeli opłat i prowizji obowiązującej w banku w okresie zawarcia umowy wraz z historią kredytu, ani wykazu czynności obciążających rachunek a naliczonych jako koszty, opłaty i prowizje, tabeli wskazującej wysokość oprocentowania operacji związanych z korzystaniem z kredytu. Brak też dowodu, że pozwana zaakceptowała warunki kredytu oraz zobowiązała się do jego spłaty na warunkach określonych w pozwie.
Dowodem treści łączącego strony zobowiązania nie może być wyciąg z ksiąg banku. Zgodnie z treścią art. 95 ust. 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U.2016.1988) moc prawna dokumentów urzędowych, o których mowa w ust. 1 (czyli ksiąg rachunkowych banków i sporządzonych na ich podstawie wyciągów oraz innych oświadczeń podpisanych przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzonych pieczęcią banku), nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym. Wyciąg z ksiąg bankowych ze swojej istoty ma charakter deklaratywny. Jako taki (sporządzany ex post) nie może z przyczyn oczywistych stanowić bezpośredniego dowodu treści umowy. Jakkolwiek nie można a priori wykluczyć na podstawie wyciągu z ksiąg banku formułowania domniemań co do poprawności ustalenia salda, to dowód taki oceniać jednak należy zgodnie z art. 233 § 1 k.p.c. przy uwzględnieniu całokształtu materiału procesowego poddanego pod osąd (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt I ACa 1182/15 LEX nr 2107460).
Ponieważ powód nie udowodnił, iż przysługuje mu wobec pozwanej roszczenie objęte żądaniem pozwu, należało orzec jak w pkt I wyroku na podstawie art. 353§ 1 i 471 kc oraz 3, 232, 244§ 1, 245, 339 kpc.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98§ 1 kpc.
Sędzia Sądu Rejonowego
Elżbieta Midura