I C 438/17WyrokSąd Rejonowy w Gdyni

Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 12 lipca 2017 r.

Zobacz w SAOS
powództwo przeciwegzekucyjne
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I C 438/17

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 12 lipca 2017 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:

Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk

Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2017 r. w G. sprawy z powództwa D. Ł. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

I. pozbawia tytuł wykonawczy w postaci zaopatrzonego na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 13 maja 2005 r. (sygn. I Co 92/05) w klauzulę wykonalności na rzecz (...) sp. z o.o. w S. nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 5 listopada 1996 r. (sygn. I Nc 984/96) wykonalności w zakresie dotyczącym odsetek ustawowych od kwoty głównej za okres poprzedzający 9 stycznia 2014 r.

II. w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III. znosi pomiędzy stronami koszty procesu.

Uzasadnienie

Stan faktyczny

Na podstawie nakazu zapłaty z dnia 5 listopada 1996 r. Sąd Rejonowego w Gdyni zasądził od D. Ł. na rzecz (...) S.A. w G. kwotę 965,53 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 15 marca 1996 r. do dnia zapłaty i kosztami 219,40 zł (sygn. I Nc 984/96). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 12 maja 2005 r- (sygn. I Co 92/05) nadano klauzulę wykonalności w/w nakazowi zapłaty na rzecz nowego wierzyciela Casus sp. z 0.0. w S..

Okoliczności bezsporne

Nowy wierzyciel wszczął egzekucję w czerwcu 2005 r. (sygn. KM 1340/05). To postępowanie egzekucyjne zakończyło się 31 lipca 2007 r. wobec jego bezskuteczności.

Dowód: dokumenty z egzekucji z lat 2005-2007, k. 47-58

Następnie wierzyciel ponownie wszczął egzekucję (sygn. KM 413/17) w dniu 9 stycznia 2017 r. i jest ona prowadzona do chwili obecnej.

Dowód: wniosek, k. 59-60

zajęcie, k. 60

W toku obecnej egzekucji wierzyciel ograniczy! ją poprzez wyłączenie z postępowania odsetek ustawowych od należności głównej za okres poprzedzający 9 stycznia 2014 r.

Dowód: zmiana wniosku egzekucyjnego, k. 61

Ocena dowodów

Ustalenia faktyczne poczyniono na podstawie niekwestionowanych dokumentów prywatnych i urzędowych. Obrazują one w sposób nie budzący wątpliwości istotne dla stanu faktycznego zdarzenia, w tym wypadku chodzi o daty wszczynania postępowań egzekucyjnych oraz sposobu ich zakończenia lub kontynuowania. Na marginesie należy przypomnieć, że pozwany uznał powództwo w zakresie ostatecznie uwzględnionym w wyroku.

Kwalifikacja prawna

Zarzut przedawnienia zgłoszony w pozwie okazał się zasadny co do części odsetek. Mianowicie przedawnieniu uległy odsetki za okres poprzedzający ponad 3 lata od daty wszczęcia ostatniego postępowania egzekucyjnego (9 stycznia 2017 r.), tj. za okres poprzedzający 9 stycznia 2014 r. W pozostałym zakresie nie doszło do przedawnienia: należność główna i koszty podlegały od daty uprawomocnienia się nakazu zapłaty 10-letniemu terminowi przedawnienia (por. art. 125 § 1 zdanie pierwsze k.c.), który był kilkakrotnie przerywany wszczynaniem postępowań egzekucyjnych i postępowania klauzulowego, co skutkowało każdorazowo przerwą biegu przedawnienia i rozpoczęciem biegu na nowo po zakończeniu tych postępowań (art. 124 k.c.). Przerwy pomiędzy trwaniem tych postępowań nigdy nie przekroczyły 10 lat. Nie uległy również 3-letniemu terminowi przedawnienia odsetki za okres od 9 stycznia 2014 r. do czasu zapłaty.

Mając powyższe na uwadze tytuł wykonawczy należało pozbawić wykonalności w zakresie opisanych w punkcie I. sentencji, o czym orzeczono na mocy art. 125 § 1 zdanie drugie k.c. w zw. z art. 117 § 2 k.c. w zw. z art. 118 k.c. w zw. z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c,

W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu jako niezasadne na mocy art. art. 125 § 1 k.c. w zw. z art. 117 § 2 k.c. w zw. z art. 118 k.c. w zw. z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. a contrario.

Koszty

W punkcie III. sentencji koszty procesu zniesiono pomiędzy stronami na mocy art. 100 k.p.c., gdyż każda ze stron uległa w niepomijalnym zakresie. Na uwagę bowiem zwraca fakt, że czasokres odsetkowy, co do którego powództwo podlegało uwzględnieniu jest znaczny w proporcji do nominalnej sumy należności głównej. Pozwany skorygował wniosek

egzekucyjny dopiero po wytoczeniu powództwa, stąd nie ma podstaw do zastosowania w sprawie art. 101 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.