descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I C 38/16

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

dnia 11 lipca 2019 r.

Sąd Rejonowy w Kolbuszowej I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Jerzy Czownicki

Protokolant: st. sek. sąd. Bożena Gotkowska

Jerzy Czownicki

Uzasadnienie

wyroku Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia 11 lipca 2019 r.

Powód P. G. wystąpił przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 10.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z wypadkiem jakiemu uległ w dniu (...), kwoty 3.405,00 zł tytułem odszkodowania za uszkodzone w tym wypadku zęby oraz kwoty 2.080,00 zł tytułem zwrotu kosztów opieki za okres dwudziestu sześciu dni.

W uzasadnieniu pozwu wskazał, że w dniu (...) w miejscowości K. doszło do wypadku, podczas którego powód został potrącony przez kierującą samochodem osobowym, której ubezpieczycielem jest pozwany. Obrażenia jakich doznał, w postaci krwiaka powieki oka lewego, otarcia naskórka na plecach, stłuczenie łydki, otarcia naskórka lewej nogi, uszkodzenia naskórka na prawej dłoni, uszkodzenie zębów oraz konsekwencje psychiczne uzasadniają zdaniem powoda zadośćuczynienie w żądanej kwocie oraz zwrot kosztów opieki w okresie od dnia wypadku do (...). po 8 godzin dziennie. Podczas zdarzenia uszkodzeniu uległy korony licowe powoda, których koszty leczenia, zgodnie z przedstawionym rachunkiem wynosiły 3.405,00 zł.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz wskazał, że przyznał powodowi kwotę 1.000,00 zł w toku postępowania likwidacyjnego zaś żądana kwota zadośćuczynienia jest zdecydowanie nadmierna i rażąco wygórowana. Ponadto zakwestionował prywatne leczenie powoda, wskazując, że nie pozostaje ono w związku z wypadkiem oraz koszty opieki, z uwagi na fakt, że obrażenia ciała jakich doznał nie uzasadniały pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności.

Sąd ustalił, co następuje

W dniu (...). doszło do kolizji drogowej, podczas której kierująca pojazdem marki P. R. Ł. straciła panowanie nad pojazdem wskutek czego potrąciła kierującego rowerem powoda. Kierująca samochodem posiadała wykupione u pozwanego ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej i z tego tytułu wypłacił on powodowi kwotę 1.000,00 zł.

Okoliczności zdarzenia oraz odpowiedzialność pozwanego nie była sporna między stronami i zostały potwierdzone zgromadzonymi dowodami a to: wyrokiem Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia (...), decyzją o wypłacie świadczeń oraz pismami pozwanego ( kserokopie akt szkody), zeznaniami świadków B. G. i I. G. (...)).

W związku z opisanym zdarzeniem u powoda stwierdzono krwiaka powieki górnej lewej, otarcie naskórka powierzchni grzbietowej obu dłoni, płaszczyznowe otarcie naskórka pleców, otarcie naskórka przedniej powierzchni podudzia lewego oraz stłuczenie podudzia lewego ( opinia biegłego z zakresu ortopedii k. (...) opinia uzupełniająca (...))

W okresie od (...) t.j. przez 16 dni powód wymagał opieki osób trzecich w wymiarze 2 godzin dziennie ( opinia biegłego z zakresu pielęgniarstwa k. (...)

Wobec braku dostatecznych dowodów Są dnie ustalił związku przyczynowo-skutkowego między zdarzeniem a wskazanymi przez powoda urazami zębów.

Sąd oddalił wnioski dowodowe w zakresie w jakim nie przyczyniały się do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla niniejszej sprawy a w szczególności o zobowiązanie powoda do przełożenia dokumentacji medycznej z placówek, w których leczył się przez ostatnie 5 lat, wobec nie wykazania jakiegokolwiek związku tego dowodu z przedmiotową sprawą oraz wnioski zgłoszone na ostatniej rozprawie w dniu (...) r. w tym wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka, jako spóźniony, wniosek o ponowne przesłanie akt biegłemu z zakresu stomatologii, wobec niezgłoszenia się powoda na badania a nadto o przesłuchanie powoda, mając na względzie, że dowód ten ma jedynie wyjaśniać nierozstrzygnięte wątpliwości Sądu a nie zastępować postępowanie dowodowe.

Sporna między stronami była przede wszystkim wysokość żądanego zadośćuczynienia, w stosunku do odniesionych urazów, koszt sprawowanej opieki nad powodem i pomocy osób trzecich a ponadto sam fakt czy do uszkodzenia zębów doszło wskutek zaistniałego zdarzenia.

Sąd zważył, co następuje

Przedmiotowe powództwo zasługuje częściowo na uwzględnienie.

Zważywszy na treść żądania pozwu materialnoprawną podstawę roszczenia powoda stanowi art. 444 kc i art. 445 kc.

Przy odszkodowaniu przesłanką jest wystąpienie szkody, czyli - najprościej rzecz ujmując - niekorzystnej zmiany statusu majątkowego osoby poszkodowanej, stanowiącej zwykłe (normalne) następstwo czynu. Przy zadośćuczynieniu przesłanką jest krzywda, definiowana jako ujemne następstwa psychiczne wywołane czynem.

Przedmiotem kompensacji z art. 444 k.c. jest uszczerbek majątkowy wynikający z uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Naprawienie szkody obejmuje w szczególności: zwrot wydatków poniesionych przez poszkodowanego w związku z samym leczeniem i rehabilitacją jak i koszty opieki niezbędnej w czasie procesu leczenia, a także koszty związane pośrednio z doznanym uszczerbkiem.

Przedmiotem kompensacji zaś z art. 445 k.c. są cierpienia moralne i fizyczne wynikające z rozstroju zdrowia lub uszkodzenia ciała. Artykuł ten konstruuje podstawę dla majątkowej ochrony dóbr osobistych m.in. zdrowia.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe bezsprzecznie wykazało, że poszkodowany doznał bezpośrednio na wskutek zdarzenia z dnia (...). obrażeń, które wymagały leczenia ambulatoryjnego i przebywania na zwolnieniu do dnia (...)Dolegliwości związane z wypadkiem trwały około 6 miesięcy. Długotrwały uszczerbek na zdrowiu wyniósł 5 %. W wyniku odniesionych urazów był narażony na cierpienia fizyczne i niewygody, w pierwszych 2 tygodniach 4-5 w 10-cio stopniowej skali (...) ( V. S.), przez 2 tygodnie 3-2, przez dalsze 5 miesięcy 2-1. Obecnie nie odczuwa on dolegliwości ( opinia biegłego z zakresu ortopedii (...), opinia uzupełniająca k. (...)).

Kwota przyznanego zadośćuczynienia w wysokości 1.000,00 zł, zdaniem Sądu nie rekompensuje w żaden sposób poczucia krzywdy ani nie łagodzi cierpień, których doznał powód w wyniku zdarzenia. Spowodowały one długotrwałe dolegliwości wiążące się dodatkowo z ograniczaniem jego sprawności i aktywności życiowej w zakresie jazdy rowerem.

Zadośćuczynienie z art. 445 k.c. ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość winna przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Poszkodowany powinien otrzymać od zobowiązanego sumę pieniężną w danych okolicznościach odpowiednią ażeby mógł za jej pomocą co najmniej złagodzić odczucie krzywdy i odzyskać równowagę psychiczną. Sąd w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w wyroku z dnia 3 lutego 2000r. II CKN 969/98, LEX nr 50824/, zgodnie z którym zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno te doznane, jak i te które mogą wystąpić w przyszłości.

W ocenie Sądu poszkodowany powinien otrzymać zadośćuczynienie pozwalające mu pozostawać w przekonaniu, że wprawdzie przydarzyło mu się zdarzenie skutkujące ujemnymi doznaniami w sferze fizycznej bądź psychicznej jednak otrzymana rekompensata daje poczucie jakiegokolwiek pozytywnego skutku z tego wynikającego i możliwość uwolnienia się, przynajmniej częściowo z poczucia krzywdy.

Sąd uznał, że łączna kwota 11.000,00 zł jest taką właśnie kwotą.

Odnośnie wysokości odszkodowania w zakresie opieki osób trzecich Są posiłkował się opinią biegłej z zakresu pielęgniarstwa, która oszacowała potrzeby powoda na 2 godziny dziennie w okresie 16 dni bezpośrednio po wypadku. Bezsprzecznie, jak to wynika z zeznań świadków rzeczywista opieka sprawowana była przez rodziców powoda w większym wymiarze z uwagi związki rodzinne i wspólne zamieszkiwanie i wynikała w ocenie Sądu z potrzeby niesienia pomocy dziecku przez rodziców a nie z rzeczywistych potrzeb. Trzeba mieć na uwadze, że wyliczenia bieglej sprowadzają się do uśrednienia konieczności sprawowania opieki w poszczególnych dniach i jest skutkiem obiektywnej oceny potrzeb powoda wynikających z urazów jakich doznał. W tym kontekście wyliczona kwota nie budzi wątpliwości Sądu.

Oddalenie powództwa dotyczy części żądania, poza przekraczającym wyliczenie biegłej w zakresie kosztów opieki, również w części dotyczącej odszkodowania za leczenie uszkodzonych zębów.

Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego stomatologa, w szczególności w zakresie pozostawania tych urazów w związku z wypadkiem. Powód jednak nie stawił się na badanie mimo, że postanowienie dowodowe nie pozostawiało w tym zakresie żadnych wątpliwości – opinia sporządzona miała być po osobistym badaniu powoda.

Bez opinii biegłego wszelkie wnioski w zakresie związku doznanych urazów ze zdarzeniem pozostają jedynie w sferze przypuszczeń. Okoliczność ta zatem nie została dostatecznie prze powoda wykazana.

Odsetki od zasądzonych kwot znajdują swoje uzasadnienie w treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, nakładającym obowiązek wypłaty odszkodowania w terminie 30 dni od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie.

O kosztach orzeczono na mocy art. 100 kpc, w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, obciążając nimi strony w odniesieniu do wyniku postepowania, przyjmując że pozwany uległ żądaniu powoda w 66,64 %, na koszty zaś składają się kwoty: wpisu – 777,50 zł, opinii biegłych – 710,60 zł, - 293,78 zł – 504,55 zł – 161,95 zł oraz koszty pełnomocników stron

Jerzy Czownicki

ZARZĄDZENIE

1. (...)

- (...)

2. (...)

(...)