Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 366/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 02 marca 2018r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku, Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Piotrowska
Protokolant: staż S. C.
po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2018 r. w Gdańsku, na rozprawie sprawy z powództwa L. K. przeciwko (...) S.A. we W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
I. oddala powództwo;
II. odstępuje od obciążania powódki L. K. kosztami procesu należnymi pozwanemu (...) S.A. we W.;
III. przyznaje adwokat A. P. ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku kwotę 1.476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej na rzecz powódki L. K..
Uzasadnienie
Powódka L. K. pozwem wniesionym przeciwko pozwanemu (...) Spółce Akcyjnej we W., wystąpiła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w sprawie VI Nc – e (...) z dnia 06 marca 2012 r., zaopatrzonego w klauzulę wykonalności dnia 14 maja 2012r., ewentualnie o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w części w zakresie odsetek ustawowych od należności głównej liczonych od dnia pierwotnej wymagalności roszczenia względem pierwszego wierzyciela do 04 września 2009 r., skapitalizowane i włączone do kwoty głównej. Jednocześnie powódka wniosła o zabezpieczenie powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Gdańsk – Północ w G. J. D. w sprawie o sygn. akt Km 1709/12.
W uzasadnieniu wskazała, iż nie zna podstawy przejścia wierzytelności na pozwanego, bowiem nie zawierała z pozwanym żadnej umowy. Przyznała przy tym, iż zaciągnęła zobowiązanie w banku, które najprawdopodobniej powód nabył w drodze cesji wierzytelności. Podniosła zarzut przedawnienia roszczenia po upływie 3 lat od jego pierwotnej wymagalności. Argumentowała, iż przedawnieniu uległy również odsetki od należności głównej. Zdaniem powódki pozwany jest uprawniony do dochodzenia jedynie odsetek powstałych w przeciągu 3 lat od wszczęcia postępowania egzekucyjnego tj. 3 lata wstecz od 04 września 2012 r.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt I C 366/17 Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku oddalił wniosek o zabezpieczenie powództwa.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazał, iż powódka nie wykazała zasadności dochodzonego roszczenia. Powództwo opozycyjne nie może bowiem prowadzić do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Nadto zdaniem pozwanego skapitalizowane odsetki ulegają przedawnieniu w dacie przedawnienia roszczenia głównego, w przedmiotowej sprawie termin ten wynosi 10 lat z uwagi na ich stwierdzenie w tytule wykonawczym. Wskazała także, iż bieg przedawnienia biegnie od daty prawomocności orzeczenia i ulega przerwaniu zgodnie z ogólnymi zasadami. W związku z tym przedmiotowe roszczenie nie uległo przedawnieniu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w sprawie Nr VI Nc–e (...) z dnia 06 marca 2012 r., zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 14 maja 2012r. nakazał L. K. zapłatę na rzecz (...) Spółki Akcyjnej we W. kwoty 7.183,15zł, w tym kwotę 5.190,19 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 30 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1.992,96 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 31 stycznia 2012 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1.290 tytułem zawrotu kosztów procesu.
/dowód: nakaz zapłaty z dnia 06 marca 2012 r. – k. 92, postanowienie z dnia 14 maja 2012 r. – 95/
Na podstawie ww. nakazu zapłaty, na wniosek (...) Spółki Akcyjnej we W. zostało wszczęte przeciwko L. K. postępowanie egzekucyjne (sygn. akt Km 1709/12) przez komornika przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku J. D..
/dowód: wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego – k. 111-112/
Sąd zważył, co następuje
Sąd oparł swe ustalenia na dokumentach złożonych do akt sprawy, których prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się do tego czy zostały spełnione okoliczności uzasadniające żądanie powódki pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności.
Oceniając zasadność podnoszonego przez powoda żądania należy przywołać treść art. 840 §1 pkt 1 -2 kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z jego brzmieniem, dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, w trzech ściśle określonych sytuacjach:
1. przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście;
2. po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie;
Powódka domagała się pozbawienia wykonalności postaci nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie Nr VI Nc – e (...) z dnia 06 marca 2012 r. Powyższy nakaz zapłaty został uznany za prawomocny i opatrzony przez Sąd klauzulą wykonalności.
Wszystkie twierdzenia powódki wskazane w uzasadnieniu pozwu nie stanowią, zdaniem Sądu, okoliczności, które uzasadniałyby wytoczenie powództwa z art. 840 kpc. Powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności nie prowadzi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym lub natychmiast wykonalnym orzeczeniem sądowym. A zatem, w drodze tego powództwa dłużnik nie może zmierzać do wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu, stanowiącego tytuł egzekucyjny, gdyż korzysta ono z powagi rzeczy osądzonej. Zasadność roszczenia stwierdzonego orzeczeniem sądowym będącym składnikiem tego tytułu, może być rozpatrywana tylko na podstawie zdarzeń, które nastąpiły po wydaniu orzeczenia sądowego (vide: (...) (...)do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2001 roku, sygn. II CKN 1051/99, OSP 2002/6/84). Powództwo z art. 840 kpc, jako środek merytorycznej obrony dłużnika musi być oparte na przyczynach materialnoprawnych – podstawach wymienionych w punktach 1-3 omawianego przepisu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 1972 r., sygn. II CR 193/72, OSN 1973, nr 4; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 1973 r., sygn. II PZ 34/73, niepubl.), Zgodnie zaś z art. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powódka nie udowodniła, ani nawet nie wskazała żadnego zdarzenia, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; nie podniosła także zarzutu spełnienia świadczenia..
Z uwagi na powyższe Sąd na mocy art. 840 § 1 kpc a contrario orzekł jak w pkt I wyroku.
Sąd odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu. Sąd na podstawie art. 102 k.p.c., uznał, iż w sprawie zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności uzasadniające odstąpienie od obciążania powódki kosztami niniejszego postępowania. Powódka jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, nadto Sądowi znana jest zła sytuacja materialna powódki, wobec której prowadzonych jest szereg postępowań egzekucyjnych, w tym egzekucja z lokalu, w którym powódka zamieszkuje. Wskazać należy, iż powódka nie posiadająca wiedzy prawniczej pozostawała w przekonaniu co do zasadności powództwa, w którym utwierdził ją pełnomocnik z urzędu.
W pkt III wyroku Sąd przyznał ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku na rzecz pełnomocnika powódki adw. A. P. kwotę 1.476 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu, w tym 1.200 zł na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) w zw. z art. 29 Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o adwokaturze (tj. z Dz.U. tj. z 2017 r. poz. 2368) oraz kwotę 276 zł na podstawie art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.