Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 314/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 27 czerwca 2018r.
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Grażyna Poręba
Protokolant: prot. sąd. Paulina Polecka
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 roku w Nowym Sączu na rozprawie sprawy z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą we W. przeciwko P. S. o zapłatę
I. oddala powództwo,
II. kosztami procesu obciąża powoda.
Z./
- (...)
- (...)
(...)
Uzasadnienie
wyroku z dnia 27 czerwca 2018 roku
Strona powodowa Prokura Niestandaryzowany S. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. w pozwie wniesionym w dniu 7 grudnia 2017 roku do Sądu Rejonowego w Nowym Targu wniosła o zapłatę od pozwanej P. S. kwoty 1020,25 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wniosła także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu żądania pozwu strona powodowa wskazała, iż zawarła z (...) sp.zo.o. umowę cesji wierzytelności w stosunku do pozwanej P. S. z tytułu umowy pożyczki, na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną. Wskazał, może pozwana wyraziła wolę zawarcia umowy pożyczki poprzez złożenie wniosku w systemie elektronicznym i w tym systemie potwierdziła akceptację ramowej umowy pożyczki. Następnie pozwana dokonała przelewu inicjacyjnego na konto bankowe pierwotnego wierzyciela, oświadczając tym samym, że potwierdza warunki zawartej umowy i wskazując numer rachunku bankowego właściwego do wypłaty pieniędzy. W związku z brakiem zapłaty przyjętego zobowiązania niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z odsetkami za opóźnienie. Wobec powyższego zdaniem strony powodowej zadłużenie pozwanej w kwocie 600 złotych tytułem należności głównej i 410,25 zł tytułem skapitalizowanych odsetek jest wymagalne i winno być zasądzone. Jako dowód istnienia zobowiązania strona powodowa przedstawiła wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr (...) (...) z 5 grudnia 2017 roku.
W dniu 15 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Nowym Targu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (k.20).
Pozwana P. S. w terminie złożyła sprzeciw (k.32-33) skutkiem czego postanowieniem z dnia 9 marca 2018 (k. 75) Sąd Rejonowy w Nowym Targu stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Nowym Sączu, jako właściwemu w sprawie.
W sprzeciwie pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania. P. S. podniosła, że nigdy nie zawierałą umowy pożyczki z (...) sp.z.o.o., jak też nigdy nie zamieszkiwała po adresem, na który powód wysyłał zawiadomienia o przelewie wierzytelności. Ponadto poinformowała, że złożyła zawiadomienie w Komendzie Miejskiej Policji w N. o możliwości popełnienia przestępstwa, gdyż podejrzewa, że kredyt ten zaciągnęła osoba, z którą korespondowała elektronicznie w związku z poszukiwaniem pracy i której podała w tym celu swoje dane. Na dowód przedłożyła wydruk korespondencji e-mailowej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 19 marca 2015 r. Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. zawarła z (...) sp. z.o.o. w W. umowę przelewu wierzytelności, która obejmowała wierzytelności szczegółowo określone w załączniku nr 5 do umowy w wersji papierowej i elektronicznej, w tym wierzytelność mającą przysługiwać w stosunku do P. S..
( dowody: umowa cesji wierzytelności z 19.03.2015 r – k. 9-12; wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji wierzytelności – k.13)
Pismem z dnia 17 listopada 2017 roku (...) S.A. wezwał powódkę do zapłaty kwoty 1514,09 złotych na rachunek (...) S.A. we W..
( dowód: pismo z dnia 17.11.2017 - k. 14)
W dniu 5 grudnia 2017 r. Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. reprezentowany przez K. Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. w W. wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr(...) (...) z 5.12.2017, z którego wynikało, iż wysokość zadłużenia pozwanej na dzień wystawienia wyciągu wynosiła 1010,25 złotych, w tym należność główna w kwocie 600 złotych oraz 410,254 złotych tytułem odsetek.
( dowód : wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu i ewidencji analitycznej nr (...) (...) z 5.12.2017 r.- k. 8)
W 2013 r. pozwana prowadziła elektroniczną korespondencję z osobą posługującą się adresem e-mail: (...) W wiadomości e-mailowej z dnia 18 kwietnia 2013 r. pozwana podała swoje dane: imię, nazwisko, adres zamieszkania, PESEL, nr konta oraz nr i serię dowodu osobistego.
( dowód: korespondencja e-mailowa –k. 35-72)
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach przedstawionych przez stronę powodową. Ocenę tych dokumentów pod kątem wykazania zasadności powództwa zawarto poniżej.
Sąd zważył co następuje
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą oddalenia powództwa nie była wyłącznie ocena korespondencji mailowej prowadzonej przez pozwaną z osobą, której podała swoje dane. Wydruk z rozmów poczty elektronicznej stanowi tylko dowód tego, że pozwana taką korespondencję prowadziła i jedynie uprawdopodabnia jej twierdzenia.
Kluczowe w ocenie czy powództwo jest zasadne było to, że powód nie wykazał, aby dochodzone roszczenie, w następstwie umowy cesji rzeczywiście mu przysługiwało, tzn., aby pozwana była związana umową pożyczki z (...) sp. z.o.o., a konsekwencji, aby przedmiotowa wierzytelność w istocie mogła być przedmiotem cesji.
W myśl art.509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie prawa z nią związane, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Powód nie wykazał jednakże należycie, że na mocy umowy cesji skutecznie nabył wierzytelność, której wyegzekwowania na drodze sądowej aktualnie się domaga. Podnieść należy, że w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi, czyli przedłożenie umowy zawartej przez pierwotnego wierzyciela z pozwaną. Tymczasem powód tej okoliczności nie udowodnił i nie przedłożył powyższego dokumentu.
Nie dowodzi też ani legitymacji powoda ani zasadności i wysokości roszczenia wyciąg z ksiąg rachunkowych. Należy zaznaczyć, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2011 r., P 1/10, OTK-A 2011, nr 6, poz. 53, uznał, że art. 194 u.f.i. w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji RP. W wykonaniu obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroków TK z dnia 15 marca 2011 r. (P 7/09) oraz z dnia 11 lipca 2011 r. (P 1/10) z dniem 20 lipca 2013 r. znowelizowano prawo bankowe oraz ustawę poprzez dodanie w jej art. 194 ust. 2 przesądzającego, że moc prawna dokumentów urzędowych w postaci ksiąg rachunkowych, wyciągów z tych ksiąg oraz oświadczeń, o których mowa w ust. 1, nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym. Dokumenty wskazane w ust. 1 komentowanego przepisu nie będą korzystały z przywilejów wynikających z domniemania prawdziwości i domniemania autentyczności właściwych dokumentom urzędowym przewidzianych. Zatem obecnie wyciąg z ksiąg funduszu stanowi li tylko oświadczenie wiedzy powoda, że przysługuje mu opisana w wyciągu wierzytelność.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż powód nie udowodnił, iż przysługuje mu względem pozwanej dochodzona pozwem wierzytelność. Pozwana zaś zaprzeczyła, by zawierała umowę pożyczki z (...) sp. z.o.o. w W.. Zgodnie zaś z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa bowiem na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 k.c. jest przepis art. 232 k.p.c., wedle którego strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Powód winien zatem wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu.
Podkreślić należy, iż w przedmiotowym postępowaniu strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien być świadomy wystąpienia negatywnych konsekwencji procesowych, w przypadku, gdy powołuje mniej dowodów niż tego wymaga materialnoprawna podstawa zgłoszonego roszczenia. Nadto, wskazać należy, iż w sprawach cywilnych nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności i powołane przepisy Sąd powództwo oddalił.
O kosztach procesu orzeczono na zasadzie art. 98 k.p.c. i zasady odpowiedzialności za wynik procesu.
(...)
Z/
1. (...)
2. (...)
3. (...)
(...)
(...)