Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 283/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Data 20 marca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Piotr Żywicki
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Karwacka
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r., w O., na rozprawie, sprawy z powództwa Gminy O. - Zakładu (...) w O. przeciwko J. B. i E. R. (1) o eksmisję
I. nakazuje pozwanym J. B. i E. R. (1), aby opróżniły, opuściły i wydały powódce lokal mieszkalny nr (...), położony w O. przy ul. (...);
II. przyznaje pozwanym J. B. i E. R. (1) prawo do lokalu socjalnego i nakazuje wstrzymanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie I przez pozwane do czasu złożenia im przez Gminę O. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;
III. zasądza od pozwanych J. B. i E. R. (1) na rzecz powódki kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu części kosztów procesu i nie obciąża pozwanych tymi kosztami w pozostałym zakresie;
IV. przyznaje adw. A. (...)– G. wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT 23 % w łącznej kwocie 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych 60/100) tytułem pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu, które nakazuje wypłacić ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Olsztynie;
V. wyrok w stosunku do E. R. (1) jest wyrokiem zaocznym.
/-/ SSR Piotr Żywicki
Uzasadnienie
Powódka Gmina O. – Zakład (...) w O. wniosła o nakazanie pozwanym J. B. i E. R. (1), aby opróżniły, opuściły i wydały lokal mieszkalny przy ul. (...) w O.. Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu powództwa podała, że w dniu 27 października 2011r. została zawarta pomiędzy powódka a pozwana J. B. umowa najmu lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. (...). W związku z zaległościami w opłatach za czynsz i świadczenia w dniu 15 maja 2013r. została wypowiedziana umowa najmu ze skutkiem z dniem 30 czerwca 2013r. We wskazanym lokalu zamieszkują J. B. i jej córka E. R. (2). Po zakończeniu okresu obowiązywania umowy najmu pozwane nadal zajmowały lokal bez podstawy prawnej. Co więcej pozwane nie wydały powódce lokalu i nie regulowały zaległości pomimo wezwań i informacji ze strony powoda. Pozwane nadal zamieszkują w tymże lokalu nie wnosząc wymaganych opłat za korzystanie z niego. Na dzień wniesienia pozwu zaległość z tego tytułu wynosi 58106,63 zł.
Pozwana J. B. wniosła o oddalenie powództwa, a z ostrożności procesowej o przyznanie pozwanej lokalu socjalnego oraz o nieobciążanie jej kosztami procesu.
Pozwana E. R. (1) nie stawiła się na rozprawę i nie ustosunkowała się do roszczenia powódki.
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 27 października 2011r. pozwana J. B. zawarła z powódką umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w O.. Umowę zawarto na czas nieoznaczony. Za wynajmowany lokal najemca zobowiązany był płacić powódce czynsz oraz opłaty eksploatacyjne. Pozwana zamieszkiwała w lokalu wraz z córką E. R. (1). W związku z powstałym zadłużeniem powódka, pismem z dnia 15 maja 2013r. wypowiedziała pozwanej J. B. umowę najmu ze skutkiem na dzień 31 maja 2013r.
(dowód: pismo k. 5, umowa k. 6 – 8, wypowiedzenie umowy najmu wraz z potwierdzeniem odbioru przesyłki k. 9 – 10)
Pismem z dnia 10 listopada 2017r. powódka wezwała pozwaną J. B. do dobrowolnego opróżnienia i przekazania przedmiotowego lokalu do dyspozycji Zakładu (...) w O. w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. Na dzień 31 grudnia 2017r. zaległość z tytułu odszkodowania za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego określona została na kwotę 54.215,18 zł.
(dowód: wezwanie wraz z potwierdzeniem odbioru przesyłki k. 12 – 13, pismo k. 14 – 15, saldo k. 16)
Obie pozwane nie są zarejestrowane w Miejskim Urzędzie Pracy w O. jako osoby bezrobotne. Pozwane aktualnie nie korzystają również ze świadczeń pomocy społecznej. W latach 2015r. i 2017r. pozwana J. B. korzystała jedynie z jednorazowych porad prawnych, zaś od czerwca do września 2013r. pozwana pobierała dodatek mieszkaniowy. Pozwana otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1.691,78 zł. Do wypłaty przekazywana jest natomiast kwota 989,58 zł. Pozwana J. B. od dzieciństwa cierpi na głuchotę. W związku z powyższym orzeczeniem z dnia 13 października 1993r. zaliczona została do trzeciej grupy inwalidów. Pozwana E. R. (1) nie pobiera świadczenia rentowego ani emerytalnego.
(dowód: pismo k. 25, 31, 33, 35, aport k. 26 – 29, zaświadczenie k. 53, wypis k. 54)
Sąd zważył, co następuje
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Dokonując powyższego rozstrzygnięcia Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez strony, których prawdziwości nie zakwestionowano. Podstawę prawną żądania powódki w przedmiotowej sprawie stanowił przepis art. 675 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 680 k.c., zgodnie z którym po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym. Jeżeli najemca oddał innej osobie rzecz do bezpłatnego używania lub w podnajem, obowiązek powyższy ciąży także na tej osobie.
Poza sporem był fakt, że umowa najmu pomiędzy powódką a J. B. została skutecznie rozwiązana oraz że pozwane zajmują lokal położony w O. przy ul. (...) powódki bez tytułu prawnego.
W świetle okoliczności przedmiotowej sprawy roszczenie powódki o opróżnienie przez nie zajmowanego lokalu mieszkalnego należało uznać zdaniem Sądu za uzasadnione. Z tych przyczyn, na podstawie 675 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 680 k.c. oraz art. 222§1 kc orzeczono jak w pkt I wyroku.
W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu Sąd orzeka również o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób których nakaz dotyczy, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Jednocześnie, w art. 14 ust. 4 cyt. ustawy określone zostały przypadki, w których Sąd zobowiązany jest do ustalenia prawa do lokalu socjalnego. W ocenie sądu okoliczności przedmiotowej sprawy uzasadniały przyznanie pozwanym lokalu socjalnego. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika bowiem, że pozwana J. B. jest emerytką. Co więcej wskazać należy, iż pozwana jest również osobą niepełnosprawną, gdyż od dnia 13 października 1993r. legitymuje się orzeczeniem o przyznaniu jej trzeciej grupy inwalidzkiej z uwagi na głuchotę, na którą cierpi od dzieciństwa. Pozwana nie ma możliwości komunikowania się ze środowiskiem w inny sposób, jak tylko za pomocą języka migowego. Oczywistym jest przy tym fakt, że zamieszkałą z pozwaną jej córka E. R. (1) służy jej pomocą w załatwianiu spraw dnia codziennego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych powyżej przepisów, oraz art. 14 ust. 3 wspomnianej ustawy, orzeczono jak w pkt II wyroku, wstrzymując wykonanie orzeczenia do czasu złożenia pozwanym przez Gminę O. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów procesu wydano na podstawie art. 102 kpc, zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zważywszy na charakter i okoliczności sprawy, jak również aktualną sytuację materialną i życiową pozwanych, Sąd uznał, iż zasadnym jest zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki części kosztów procesu, a mianowicie w kwocie 200 zł i nieobciążanie ich tymi kosztami w pozostałym zakresie.
Ponadto koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej J. B. z urzędu Sąd nakazał wypłacić ze Skarbu Państwa – kasy Sądu Rejonowego w Olsztynie, o czym orzeczono w pkt. IV wyroku zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 w zw. z § 13 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
/-/ SSR Piotr Żywicki