descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I C 257/20

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 15 czerwca 2021 roku

Sąd Rejonowy w Rybniku I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Sędzia Ewa Buczek - Fidyka

Antonina Hendzel

Uzasadnienie

Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w C. wniosła przeciwko M. P. pozew o zapłatę 1883,89 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazała, że pozwanemu przysługuje w spółdzielni spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, wobec czego jest on obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania lokalu, a kwota dochodzona pozwem stanowi zaległość z tego tytułu.

Nakazem zapłaty z dnia 20 listopada 2019 roku Referendarz sądowy uwzględnił powództwo w całości.

W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Zakwestionował powództwo co do zasady i wysokości wskazując, iż powódka nie wykazała zasadności powództwa, wskazał, iż nie wie za co powódka dochodzi zapłaty

Sąd ustalił co następuje

M. P. przysługuje odrębna własność lokalu mieszkalnego nr (...) znajdującego się w budynku położonym przy ulicy (...)/III w C. wchodzącego w skład zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w C..

(akt notarialny z dnia 26.06.2008 r. k. 68-72)

M. P. przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) znajdującego się w budynku położonym przy ulicy (...) w C. wchodzącego w skład zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w C..

(akt notarialny z dnia 29.11.1999 r. k. 74-76)

Powódka przedstawiła wydruk kartoteki księgowej lokalu przy ul. (...). (...)/III/7 za rok 2019, z której wynikało, iż jest ona prowadzona od 1 listopada 2009r. do chwili obecnej. Bilans otwarcia określono jako zaległość w kwocie 203, 98 zł z tytułu należności głównej i zaległość 2,36 zł z tytułu odsetek, łączna kwota zaległości za miesiące styczeń do października 2019r. wynosiła 1883, 89 zł wraz z odsetkami. Wydruk nie został przez nikogo podpisany.

(wydruk kartoteki k. 8)

Powódka przedstawiła pisma zatytułowane „opłata za lokal mieszkalny” C. ks. (...)/III/7 za miesiąc marzec 2021r.i n. , z których wynikało, iż łączna kwota miesięcznych opłat wynosi 295, 80 zł , w tym 68,47 zł za utrzymanie nieruchomości 49,34 zł za remont nieruchomości, centralne ogrzewanie 167, 39 zł, legalizacja 1, 60 zł, domofon 2,50 zł, działalność społeczno kulturalno oświatowa 6,50 zł. .

(pisma k. 73, )

Powódka przedstawiła pisma zatytułowane „opłata za lokal mieszkalny” C. ul. (...)/b/4 za miesiąc marzec 2021r. i n. , z których wynikało, iż łączna kwota miesięcznych opłat wynosi 695,01 zł , w tym 133,98 zł za utrzymanie nieruchomości 77,35 zł za remont nieruchomości, centralne ogrzewanie 200,21 zł, legalizacja 6,40 zł, domofon 2,50 zł, działalność społeczno kulturalno oświatowa 6,50 zł. , podatki , opłata przekształceniowa, gospodarowanie opłatami komunalnymi 44,40 zł, woda i ścieki 103,17 zł, podgrzanie wody 96,51 zł, opłata stała cwu 21,99 zł, światło w piwnicy 2,00 zł.

(pisma k. 76v, )

Pismem z dnia 9 września 2019 roku powódka wygenerowała wobec pozwanego wezwanie do zapłaty kwoty 1279,30 zł wskazując, że jest to zaległość dotyczy opłat za mieszkanie położone w C., (...)/III/7. Wezwanie było skierowane na adres: ul. (...), (...)-(...) C..

(wezwanie do zapłaty k. 7)

Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie wyżej powołanych dowodów z dokumentów oraz wydruków komputerowych.

Sąd pominął dowód z przesłuchania stron z uwagi na nieusprawiedliwione niestawiennictwo przedstawiciela powoda i pozwanego w dniu 9 marca 2021 roku.

Sąd zważył, co następuje

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnieni. Należy zgodzić się z pozwanym , iż żądanie pozwu nie zostało udowodnione.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. 2001 nr 4 poz. 27 z późn. zm.) członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 6 w/w ustawy za opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4 , odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu. Cytowane wyżej przepisy nakładają zatem zarówno na członkach spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze (lokatorskie lub własnościowe) prawo do lokalu, jak i na pełnoletnich osobach stale z nimi zamieszkujących lub faktycznie z lokalu korzystających (za wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu) takie same obowiązki w zakresie uiszczania spółdzielni odpowiedniej części wydatków na eksploatację i utrzymanie nieruchomości, w której obrębie znajduje się używany przez nie lokal oraz pokrywanie odpowiedniej części wydatków na eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących w całości mienie spółdzielni.

Ciężar dowodu, że opłaty zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi normami, spoczywa na spółdzielni mieszkaniowej, co podzielił Sąd Najwyższego w stanowisku wyrażonym w wyroku z dnia 17 listopada 2004 r., (IV CK 215/04, LEX 284219). Spółdzielnia nie przedłożyła stosownych uchwał obrazujących wysokość opłat jednostkowych, statutu spółdzielni i regulaminu. Nie był znany również okres zadłużenia, a z przedstawionych pism zatytułowanych „opłata za lokal mieszkalny” taka informacja nie wynikała. Powódka nie sprecyzowała ostatecznie, którego lokali dotyczy zadłużenie pierwotnie w pozwie twierdząc, że dotyczy jedynie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, a z kolei w piśmie z dnia 12 marca 2021 roku obu lokali. Dodatkowo nie wykazano, iż doszło do zmiany nazwy ulicy n, na której znajduje się lokal stanowiący odrębną własność z K. na (...). H., okoliczność ta zatem stanowi jedynie przypuszczenie Sądu. Powódka nie rozszerzyła w tym zakresie powództwa. Strona powodowa nie wykazała zarówno, którego z lokali pozew dotyczy jak i wysokości zadłużenia dla każdego z nich. Celem wykazania wysokości opłat za poszczególne lokale powódka przedstawiła jedynie informację dotyczącą marca 2021r. i miesięcy następnych. Nie przedstawiła tożsamej informacji za okres, którego dotyczyło żądanie pozwu, gdyż z kartoteki księgowej dołączonej do akt sprawy zestawionej z żądaniem pozwu należało domniemywać , iż zaległość dotyczyła stycznia –października roku 2019r. Tymczasem w sytuacji kwestionowania powództwa przez pozwanego zarówno co do zasady jak i wysokości zasadnym było przedstawienie dokumentów źródłowych, które obrazowałyby podstawę naliczania opłat w postaci stosownych uchwał odnośnie wysokości stawek opłat eksploatacyjnych oraz dokumentów, które obrazowałyby stawki dostawców wody i ciepła oraz stawek za wywóz śmieci, które stały się podstawą naliczenia opłat, Nie zostały zatem udowodnione także zasady rozliczania kosztów centralnego ogrzewania i zużycia wody oraz wartości odczytów urządzeń pomiarowych - ciepłomierzy i wodomierzy.

W tym zakresie strona powodowa nie wykazała się stosowną inicjatywą dowodową wbrew ciężarowi dowodowemu wynikającemu z art. 6 kc i 232 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze powyższe okoliczności, powództwo podlegało oddaleniu jako nieuwodnione.