Treść orzeczenia
Sygn. akt IC 2248/11
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 24 sierpnia 2015r.
Sąd Okręgowy w Płocku Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Renata Szatkowska
Protokolant sekretarz sądowy Anna Bogacz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2015r. w P. sprawy z powództwa G. M. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w P. o zapłatę
1. oddala powództwo,
2. zasądza od G. M. na rzecz Wojewódzkiego Szpitala (...) w P. kwotę 1.000 zł (jeden tysiąc złotych) tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego,
3. nie obciąża G. M. obowiązkiem zwrotu wydatków na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Płocku.
Uzasadnienie
G. M. wniosła o zasądzenie od Wojewódzkiego Szpitala (...) w P. kwoty 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. Podała, iż jej mąż leczony był w pozwanym szpitalu, ale zmarł na skutek infekcji bakteryjnej, spowodowanej wprowadzeniem go w stan śpiączki farmakologicznej, która to metoda leczenia była niewłaściwa z uwagi na stan zdrowia męża. Lekarze pozwanego szpitala przed podjęciem decyzji o wprowadzeniu męża w stan śpiączki farmakologicznej nie przeprowadzili konsultacji hepatologicznej i psychiatrycznej.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu wg norm, ponadto wniósł o wezwanie (...) S.A. w charakterze interwenienta ubocznego. Podał, iż działania jego lekarzy wobec pacjenta były zgodne z zasadami sztuki lekarskiej, zaś zakażenie do którego u niego doszło było spowodowane ryzykiem powikłań pooperacyjnych.
Sąd ustalił, co następuje
W. M. w dniu 10 sierpnia 2008r. trafił do Wojewódzkiego Szpitala (...) w P. na oddział urazowo-ortopedyczny z uwagi na wieloodłamowe złamanie szyjki kości ramiennej prawej. W czasie pobytu na oddziale pacjentowi wykonano repozycję barku i założono opatrunek gipsowy, zalecono kontrolę w poradni ortopedycznej ( v. dokumentacja leczenia powoda k. 36).
W dniu 20 sierpnia 2008r. W. M. ponownie trafił do Wojewódzkiego Szpitala (...) w P., tym razem na oddział neurotraumatologiczny z powodu stanu po urazie głowy i urazie wielonarządowym, odniesionego na skutek upadku z wysokości, nieznacznych krwiaków nad i podtwardówkowych w prawej okolicy ciemieniowej, mnogich stłuczeń mózgu, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowego, rozległego złamania kości czaszki, złamania kości ramiennej prawej, , stłuczenia prawej strony ciała, stanu padaczkowego. W szpitalu przeprowadzono u powoda szereg badań i konsultacji medycznych, zabieg operacyjny kraniektomii ciemieniowej prawostronnej, ewakuacji krwiaka nadtwardówkowego i podtwardówkowego, odgłowienia elementów kostnych, a także zabieg tracheostomii. W dniu 12 października 2008r. , po zakończeniu leczenia neurochirurgicznego skutków urazu głowy, W. M. został przeniesiony do dalszego leczenia na oddział zakaźny szpitala ( v. dokumentacja leczenia powoda k. 14- 18, k. 95- 131, k. 166- 277, k. 295- 339, k. 349-361, zeznania świadka, A. Z. k. 342- 345).
Na oddział ten pacjent trafił z powodu biegunki i występujących w posiewach kału bakterii C. difficile. Po przeprowadzeniu badań i konsultacji medycznych zastosowano antybiotykoterapię. W dniu 5 listopada 2008r. W. M. wypisano ze szpitala do dalszej opieki w hospicjum z uwagi na podejrzenie występowania u niego nowotworu płuc, zalecono dalsze przyjmowanie leków i opatrunki na kość krzyżową ( v. dokumentacja leczenia powoda k.19-20, k. 132 – 165, zeznania świadka, J. U. k. 341-342).
Wcześniej pacjent kilkakrotnie przebywał w szpitalu : w 2006r. z uwagi na alkoholizm, otępienie, nadciśnienie tętnicze i marskość wątroby w 2007r. z powodu alkoholowego zespołu abstynencyjnego, uzależnienia od alkoholu, polineuropatii alkoholowej i toksycznego uszkodzenia wątroby, w 2008r. z powodu zaćmy ( v. dokumentacja leczenia powoda k. 37-40).
W. M. zmarł w dniu 7 listopada 2008r. ( v. akt zgonu k. 13).
W. M. od wielu lat cierpiał z powodu choroby alkoholowej, przebiegającej z uszkodzeniem układu nerwowego i marskością wątroby oraz nadciśnieniem tętniczym. Zastosowane wobec niego leczenie operacyjne i farmakologiczne w pozwanym szpitalu było prawidłowe i zgodne z zasadami sztuki lekarskiej, w szczególności prawidłowa była metoda intubacji dotchawicznej oraz neurosedacji. Intubacja i oddech zastępczy musiały być u pacjenta zastosowane, w przeciwnym razie pacjent zmarłby w dniu 4 września 2008r. N. nie wiązała się z ryzykiem narażenia pacjenta na zakażenie bakteryjne ani nie zwiększa możliwości zarażenia . Przed zastosowaniem tej metody szpital nie miał możliwości wykonania badania neurologicznego , psychiatrycznej ani hepatologicznej, gdyż stan drgawkowy wystąpił nagle, poza tym nie było potrzeby przeprowadzania powyższych badań. Przyczyną zgonu pacjenta była zaawansowana choroba alkoholowa i ciężki uraz mózgu, jakiego doznał na skutek upadku ze schodów. W przebiegu leczenia rozwinęło się zakażenie układu oddechowego oraz rozległa odleżyna w okolicy kości krzyżowej, zakażenie to objęło także inne narządy, doprowadzając do ogólnego zakażenia ustroju. Chorobie alkoholowej przebiegającej z uszkodzeniem układu nerwowego i marskością wątroby towarzyszy zazwyczaj zmniejszenie odporności ustroju, co ułatwia powstanie i rozwój zakażenia bakteryjnego. W trakcie leczenia W. M. wystąpiły dwie sytuacje ułatwiające zakażenie bakteryjne; tj. zastosowanie intubacji dotchawicznej i oddechu zastępczego oraz wystąpienie odleżyny w okolicy krzyżowej. Zakażenie to jest procesem typowym i mimo przestrzegania wszelkich środków zapobiegawczych występuje często u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii ( v. opinia biegłych P. K., M. F., T. S. i J. J. k. 426-437).
G. M. jest emerytką, otrzymuje świadczenia emerytalne w kwocie po 1.300 zł miesięcznie, nie ma innych dochodów. Nie ma nikogo na utrzymaniu ( v. okoliczność niesporna).
Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie zeznań świadków: J. U. ( k. 341-342), A. Z. ( k. 342- 345), dokumentów w postaci : dokumentacji leczenia powoda w pozwanym szpitalu ( k. 14-30, k. 36, k. 37-40, k. 95- 277, k. 295-339, k. 349-361), aktu zgonu W. M. ( k. 13), a także w oparciu o opinię biegłych : P. K., M. F., T. S. i J. J. ( k. 426-437).
Nie stanowiła podstawy ustaleń faktycznych, ani też merytorycznych opinia, sporządzona na zlecenie powódki przed wszczęciem niniejszego procesu. Opinia ta bowiem jest dokumentem prywatnym, a zatem zgodnie z art.245 kpc stanowi dowód wyłącznie tego, iż osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie w nim zawarte, oświadczenie to nie korzysta jednak z domniemania zgodności z prawdą, zawartych w niej twierdzeń.
Sąd zważył, co następuje
G. M. skierowała swoje żądanie przeciwko szpitalowi, twierdząc, iż na skutek leczenia, prowadzonego przez lekarzy pozwanego szpitala, doszło do zgonu jej męża. Wojewódzki Szpital (...) w P. potwierdził fakt leczenia W. M., wykluczył jednak, by jego zgon był wynikiem niewłaściwego leczenia. Do rozstrzygnięcia niniejszego sporu zastosowanie mają zatem przepisy art. 415 kc w zw. z art. 444 § 4 kc oraz art. 120 kodeksu pracy.
Z przepisów tych wynika, iż szpital ponosi odpowiedzialność za szkodę, wyrządzoną przez zatrudnionego u niego lekarza, jeśli szkoda ta powstała z winy lekarza i pozostaje w normalnym związku przyczynowym z działaniem lub zaniechaniem lekarza podczas leczenia pacjenta (art. 361 § 1 kc). W takim przypadku szpital zobowiązany jest do zapłaty najbliższym członkom rodziny zmarłego pacjenta odpowiednią sumę zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Stąd też kwestią podstawową w tej sprawie było ustalenie, czy działania lekarzy pozwanego szpitala w zakresie leczenia męża powódki było prawidłowe oraz czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy jego zgonem a leczeniem. Ponieważ ustalenie tych faktów wymagało wiedzy specjalistycznej, z zakresu medycyny, sąd posiłkował się opiniami biegłego.
Z opinii biegłych lekarzy, P. K., M. F., T. S. i J. J., jednoznacznie wynika, iż proces leczenia W. M. przez lekarzy pozwanego szpitala był prawidłowy. Biegli podkreślili, iż W. M. od wielu lat cierpiał z powodu choroby alkoholowej, przebiegającej z uszkodzeniem układu nerwowego i marskością wątroby oraz nadciśnieniem tętniczym. Chorobie alkoholowej przebiegającej z uszkodzeniem układu nerwowego i marskością wątroby towarzyszy zazwyczaj zmniejszenie odporności ustroju, co ułatwia powstanie i rozwój zakażenia bakteryjnego. W trakcie leczenia W. M. wystąpiły dwie sytuacje ułatwiające zakażenie bakteryjne; tj. zastosowanie intubacji dotchawicznej i oddechu zastępczego oraz wystąpienie odleżyny w okolicy krzyżowej. Zakażenie to jest procesem typowym i mimo przestrzegania wszelkich środków zapobiegawczych występuje często u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii.
Biegli wskazali,, iż prawidłowa była metoda intubacji dotchawicznej oraz neurosedacji. Intubacja i oddech zastępczy musiały być u pacjenta zastosowane, w przeciwnym razie pacjent zmarłby w dniu 4 września 2008r. N. nie wiązała się z ryzykiem narażenia pacjenta na zakażenie bakteryjne ani nie zwiększa możliwości zarażenia . Przed zastosowaniem tej metody szpital nie miał możliwości wykonania badania neurologicznego , psychiatrycznej ani hepatologicznej, gdyż stan drgawkowy wystąpił nagle, poza tym nie było potrzeby przeprowadzania powyższych badań.
W ocenie biegłych przyczyną zgonu pacjenta była zaawansowana choroba alkoholowa i ciężki uraz mózgu, jakiego doznał na skutek upadku ze schodów. W przebiegu leczenia rozwinęło się zakażenie układu oddechowego oraz rozległa odleżyna w okolicy kości krzyżowej, zakażenie to objęło także inne narządy, doprowadzając do ogólnego zakażenia ustroju.
Z tych wszystkich względów uznano, iż proces leczenia, podjęty w pozwanym szpitalu wobec powoda, był prawidłowy. Zatem powództwo, jako niezasadne, należało oddalić.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 102 kpc. Powódka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej; jest emerytką, utrzymuje się z dochodów w wysokości 1.300 zł miesięcznie. Kwestia samodzielnej oceny prawidłowości leczenia męża pozostawała poza możliwościami powódki, nie posiada ona bowiem wiedzy medycznej. Dokonanie takiej oceny wymaga wiedzy specjalnej. Należy podkreślić, że decyzję o wniesieniu niniejszej sprawy G. M. podjęła na podstawie błędnej opinii medycznej Zakładu Usług Medycznych. Z tych wszystkich względów obciążono powódkę jedynie częścią kosztów procesu, tj. częścią kosztów zastępstwa procesowego, należnych pozwanemu, w kwocie 1.000 zł, , którą – w ocenie sądu- powódka jest w stanie ponieść.