Treść orzeczenia
Sygnatura akt I C 2038/14
Wyrok zaoczny
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia, 13 stycznia 2015r.
Sąd Rejonowy w Oleśnicy, Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący SSR Agnieszka Ostrowska - Gołąbek
Protokolant Katarzyna Czerniawska
Sygn. akt I C 2038/14
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015r. w Oleśnicy sprawy przy udziale stron: powód (...)z siedzibą w W. pozwany R. W. o zapłatę powództwo oddala Z. (...) 13 stycznia 2015r.
Uzasadnienie
Strona powodowa (...)z siedzibą we W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła pozew przeciwko pozwanemu R. W.domagając się zasądzenia kwoty 5.769,22 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa podniosła, iż zobowiązanie pozwanego wynikało z umowy bankowej nr (...) zawartej w dniu 12.09.2008r. przez pozwanego z (...) Bank S.A. na określoną kwotę pieniężną, do której zwrotu pozwany zobowiązała się w tejże umowie. Pozwany nie wywiązał się jednak ze zobowiązania, w związku z czym niezapłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Pozwany został wezwany do zapłaty zaległej kwoty przez wierzyciela pierwotnego, który wskazał, iż w razie nieuregulowania zobowiązania wierzytelność zostanie przelana na rzecz Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty. Jednak pomimo wezwania do dobrowolnego zaspokojenia wymagalnego roszczenia, pozwany w oznaczonym terminie nie spełnił dochodzonego świadczenia.
W dniu 02.04.2014r. została zawarta umowa pomiędzy (...)we W., a (...) Bank S.A., w wyniku której nastąpiła cesja wierzytelności. Strona powodowa wskazała nadto, że dowodem istnienia zobowiązania jest wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr (...) z dnia 26.09.2014r., podpisany przez osobę upoważnioną do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzony pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym. Wyciąg ten bowiem precyzuje źródło i rodzaj wierzytelności wraz z potwierdzeniem faktu dokonanej cesji.
Pozwany R. W. nie wdał się w spór co do istoty sprawy i nie stawił się na terminie wyznaczonej rozprawy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 02.04.2014r. (...) Bank S.A.oraz (...) zawarły umowę sprzedaży wierzytelności.
Na mocy tej umowy strona powodowa nabyła pakiet wierzytelności opisanych w Załączniku nr 1A oraz Załączniku 1B do zawartej umowy.
Wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji zawiera tabelę, w której wymienia się numer umowy, datę jej zawarcia, pierwotną kwotę kredytu, imię i nazwisko, pesel, adres zamieszkania, kapitał odsetki i koszty. Dokument ten zawiera dane pozwanego.
Dowód:
- umowa sprzedaży wierzytelności k. 9-12;
- wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji k. 13.
W niniejszej sprawie wystawiony został przez (...)wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr S/633/2/PST z dnia 26.09.2014r. Wyciąg ten został wystawiony na podstawie art. 194 Ustawy z dnia 27.05.2004r. o funduszach inwestycyjnych. Z wyciągu wynikało, iż zobowiązanie dłużnika R. W.wynika z umowy pożyczki zawartej w dniu 12.09.2008r. i wynosi 5.769,22 zł, w tym należność główna w kwocie 3.660,33 zł i odsetki w kwocie 2.108,89 zł.
Dowód:
- wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjengo i ewidencji analitycznej nr (...) k. 8.
Pismem z dnia 25.08.2014r. strona powodowa wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 5.965,16 zł pod rygorem wystąpienia na drogę sądową.
Dowód:
- wezwanie do zapłaty k. 14.
Sąd zważył co następuje
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie strona powodowa (...)z siedzibą we W.wniosła o zasądzenie od pozwanego R. W.kwoty 5.769,22 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Dla wykazania swojego żądania strona powodowa dołączyła do pozwu wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego wystawiony na podstawie art. 194 Ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach sekurytyzacyjnych, który miał stanowić dowód na poparcie wszystkich jej twierdzeń, jakie zawarła w pozwie. Jednak pozostawała w błędnym przekonaniu, że może on stanowić samodzielną podstawę do dochodzenia niniejszego roszczenia. Zgodnie bowiem z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 r. (sygn. P1/10, Dz. U. z 25/07/2011 r. Nr 152, poz. 900) art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach sekurytyzacyjnych, w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym wprowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji. Zgodnie z powyższym wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego należy traktować jako dokument prywatny, który korzysta z domniemania autentyczności oraz z domniemania, że zawarte w nim oświadczenie złożyła osoba, która go podpisała (art. 245 k.p.c.). Dokument prywatny nie korzysta natomiast z domniemania zgodności z prawdą oświadczeń w nim zawartych. O materialnej mocy dowodowej dokumentu prywatnego, zależącej od jego treści, rozstrzyga sąd według ogólnych zasad oceny dowodów myśl art. 233 § 1 k.p.c. Podobnie jak w wypadku innych dowodów, sąd ocenia, czy dowód ten ze względu na jego indywidualne cechy i okoliczności obiektywne zasługuje na wiarę, czy nie. Wynikiem tej oceny jest przyznanie lub odmówienie dowodowi z dokumentu waloru wiarygodności, ze stosownymi konsekwencjami w zakresie jego znaczenia dla ustalenia podstawy faktycznej orzeczenia.
W świetle materiału procesowego zebranego w niniejszym postępowaniu Sąd uznał, że dokument w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej z dnia 26.09.2014r. nie stanowi dowodu istnienia zobowiązania pozwanego wobec strony powodowej, jego wysokości i wymagalności. W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa powołuje się na umowę bankową nr (...) z dnia 12.09.2008r., zawartą z (...) Bank S.A., od którego nabyła wierzytelność. Do pozwu jednak nie została dołączona przedmiotowa umowa. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że strona powodowa nie zadośćuczyniła spoczywającemu na niej ciężarowi dowodu i nie wykazała faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, na które powoływała się w uzasadnieniu żądania.
Ubocznie należy dodać, że samo powołanie w pozwie daty umowy bankowej, która miała być zawarta przez pozwanego w żaden sposób nie identyfikuje tej umowy w zakresie wymagalności roszczenia i jego wysokości. Nie sposób zatem akceptować sytuacji, w której podmioty gospodarcze, o znacznej pozycji rynkowej, zawierają umowy przenoszące przysługujące im jakoby wierzytelności, posiłkując się wyłącznie składanymi przez siebie oświadczeniami i na tej podstawie oczekują wydania im tytułów egzekucyjnych. Brak dokumentów źródłowych nie pozwala też na ewentualną późniejszą ocenę, czy dochodzone innym pozwem roszczenie nie jest tożsame z roszczeniem wykazywanym w danej sprawie. To zaś nie pozwala na akceptację praktyki wydania orzeczeń uwzględniających pozew wyłącznie w oparciu o twierdzenia samego wierzyciela.
Wobec powyższego Sąd mając na uwadze nie wykazanie istnienia zobowiązania pozwanego względem strony powodowej oddalił powództwo w całości.
Z/
1. odnotować;
2. (...)
3. kal. 14 dni.