descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I C 198/19

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 30 grudnia 2025 roku

Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Tomasz Choczaj

Protokolant: Dominika Górecka

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 150,00 zł (sto pięćdziesiąt złotych) miesięcznie do kwoty po 985,00 zł (dziewięćset osiemdziesiąt pięć złotych) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 5 kwietnia 2023 roku do 31 grudnia 2024 roku;

3. podwyższa rentę z tytułu zwiększonych potrzeb zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 985,00 zł (dziewięćset osiemdziesiąt pięć złotych) miesięcznie do kwoty po 1 163,00 zł (jeden tysiąc sto sześćdziesiąt trzy złote) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 1 stycznia 2025 roku i na przyszłość;

4. podwyższa rentę z tytułu utraconych dochodów zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 400,00 zł (czterysta złotych) miesięcznie do kwoty po 460,64 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych 64/100) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 1 grudnia 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku;

5. podwyższa rentę z tytułu utraconych dochodów zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 460,64 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych 64/100) miesięcznie do kwoty po 509,60 zł (pięćset dziewięć złotych 60/100) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 1 stycznia 2015 roku do 31 grudnia 2015 roku;

6. podwyższa rentę z tytułu utraconych dochodów zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 509,60 zł (pięćset dziewięć złotych 60/100) miesięcznie do kwoty po 551,13 zł (pięćset pięćdziesiąt jeden złotych 13/100) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 1 stycznia 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku;

7. podwyższa rentę z tytułu utraconych dochodów zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) (...) (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 551,13 zł (pięćset pięćdziesiąt jeden złotych 13/100) miesięcznie do kwoty po 600,00 zł (sześćset złotych) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat

- za okres od 1 stycznia 2017 roku do 4 kwietnia 2023 roku;

8. podwyższa rentę z tytułu utraconych dochodów zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 600,00 zł (sześćset złotych) miesięcznie do kwoty po 1 300,00 zł (jeden tysiąc trzysta złotych) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 5 kwietnia 2023 roku do 31 grudnia 2024 roku;

9. podwyższa rentę z tytułu utraconych dochodów zasądzoną od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz powódki S. G. wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie

o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 1 300,00 zł (jeden tysiąc trzysta złotych) miesięcznie do kwoty po 1 887,64 zł (jeden tysiąc osiemset osiemdziesiąt siedem złotych 64/100) miesięcznie, płatną do 11. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie

w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 1 stycznia 2025 roku i na przyszłość;

10. umarza postępowanie w części dotyczącej zasądzenia kwoty 4 200,00 zł

z tytułu odszkodowania za rentę za okres od 1 grudnia 2014 roku

do 28 lutego 2015 roku wraz z ustawowymi odsetkami - wobec cofnięcia pozwu w tym zakresie;

11. umarza postępowanie w części dotyczącej podwyższenia renty

za zwiększone potrzeby za okres poprzedzający dzień 5 kwietnia 2023 roku - wobec cofnięcia pozwu w tym zakresie;

12. umarza postępowanie w części dotyczącej zasądzenia odszkodowania

w części przekraczającej kwotę 61 709,41 zł wraz z ustawowymi odsetkami - wobec cofnięcia pozwu w tym zakresie;

13. oddala powództwo w pozostałej części;

14. nie obciąża powódki S. G. kosztami procesu, w tym brakującymi kosztami sądowymi;

15. nakazuje pobrać od pozwanego Szpitala (...) w Ł. na rzecz Skarbu Państwa

- Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 19 151,49 zł (dziewiętnaście tysięcy sto pięćdziesiąt jeden złotych 49/100) tytułem brakujących kosztów sądowych.

Uzasadnienie

S. G. wniosła o zasądzenie od (...) (...) (...)

w Ł. kwoty: 360 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od 13 listopada 2014 r. do dnia zapłaty; 39 724,75 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia, w tym 37 234,75 zł wraz z ustawowymi odsetkami

od 14 listopada 2014 r. do dnia zapłaty i 2 490,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty; 4 200,00 zł tytułem renty za okres od 1 grudnia 2014 r. do 28 lutego 2015 r. wraz z ustawowymi odsetkami od 6 stycznia 2015 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o podwyższenie zasądzonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia

21 grudnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt I ACa 882/09 renty do kwoty 1 400,00 zł miesięcznie, w tym renty na zwiększone potrzeby w kwocie po 800,00 zł miesięcznie i renty z tytułu wyrównania utraconych zarobków w kwocie po 600,00 zł miesięcznie, płatnej w terminie do 11. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi jej płatności, poczynając od 1 grudnia 2014 r., a także o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ł. H. w Ł. wniósł o oddalenie powództwa oraz

o orzeczenie o kosztach sądowych.

Pismem procesowym z 1 sierpnia 2017 r. powódka rozszerzyła powództwo o kwotę 35 351,52 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pisma do dnia zapłaty. Odpis tego pisma pełnomocnik pozwanego otrzymał na rozprawie w dniu 14 września 2017 r.

Pełnomocnik pozwanego na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. wniósł o oddalenie powództwa.

Pismem procesowym z 6 grudnia 2017 r., które zostało złożone

na rozprawie, a doręczone pełnomocnikowi pozwanego 12 grudnia 2017 r., powódka rozszerzyła powództwo o odszkodowanie do kwoty 75 830,73 zł, w tym o kwotę 754,46 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu i 734,18 zł tytułem kosztów leczenia wraz z ustawowymi odsetkami od wniesienia niniejszego pisma do dnia zapłaty.

Pismem procesowym z 21 grudnia 2017 r., które pełnomocnik pozwanego otrzymał 22 stycznia 2018 r., powódka cofnęła pozew o zasądzenie kwoty 4 200,00 zł z tytułu odszkodowania za rentę za czas od 1 grudnia 2014 r.

do 28 lutego 2015 roku wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od 6 stycznia 2015 r. do dnia zapłaty wraz ze zrzeczeniem się roszczenia oraz zmodyfikowała powództwo w zakresie podwyższenia zasądzonej renty w ten sposób, że wniosła

o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz renty na zwiększone potrzeby w kwocie po 800,00 zł miesięcznie i renty tytułem wyrównania utraconych zarobków

w kwocie po 600,00 zł miesięcznie, to jest łącznie w kwocie po 1 400,00 zł miesięcznie, płatną do ostatniego dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi jej płatności, poczynając od dnia wyrokowania.

Pismem procesowym z 9 stycznia 2018 r. pełnomocnik pozwanego wniósł

o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.

Pismem z dnia 16 stycznia 2018 roku pozwany Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ł. H. w Ł. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych, (pismo pozwanego k. 591-593).

Wyrokiem z dnia 26 lutego 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt

I C 84/15, Sąd Okręgowy w Sieradzu zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 150 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami

od 13 listopada 2014 r., a od 1 stycznia 2016 r. wraz z ustawowymi odsetkami

za opóźnienie, do dnia zapłaty; kwotę 20 696,60 zł tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26 lutego 2018 r. do dnia zapłaty; comiesięczną rentę na zwiększone potrzeby w kwocie po 300,00 zł oraz comiesięczną rentę z tytułu wyrównania utraconych zarobków w kwocie

po 600,00 zł, obie renty płatne z góry do 20. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi ich płatności, w miejsce rent zasądzonych w punkcie I. 3 wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04, począwszy od daty uprawomocnienia się wyroku; w pozostałym zakresie powództwo oddalił i koszty zastępstwa prawnego między stronami wzajemnie zniósł.

Obie strony wniosły apelację i zażądały kosztów procesu. W swoich odpowiedziach na apelację wniosły o zasądzenie kosztów procesu.

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2019 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I ACa 530/18, z apelacji powódki Sąd uchylił zaskarżony wyrok w pkt 4 sentencji w zakresie oddalającym powództwo o odszkodowanie ponad kwotę 20 696,60 zł oraz w zakresie odsetek ustawowych od kwoty 20 696,60 zł za okres do dnia 26 lutego 2018 r., zasądzonych w pkt 2 sentencji, a z apelacji obu stron uchylił zaskarżony wyrok w pkt 3 i 4 sentencji - w części zasądzającej rentę na zwiększone potrzeby i rentę wyrównawczą wraz z odsetkami oraz

w punktach 5 i 6 sentencji, i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Sieradzu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za obie instancje; oddalił apelację powódki w pozostałej części.

W piśmie procesowym z 12 sierpnia 2019 r., które doręczono pełnomocnikowi pozwanego 23 września 2019 r., pełnomocnik powódki wniósł

o zasądzenie od pozwanego kwoty 53 562,86 zł tytułem odszkodowania, w tym kwoty: 23 064,48 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 13 listopada 2014 r. do dnia zapłaty; 2 490,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 23 marca 2014 r. do dnia zapłaty; 27 253,92 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 sierpnia 2017 r. do dnia zapłaty i 754,46 zł wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6 grudnia 2017 r. do dnia zapłaty.

Na rozprawie w dniu 23 września 2019 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa, co powtórzył w piśmie procesowym z 25 września 2019 r, w którym wniósł ponadto o zasądzenie kosztów procesu.

Na rozprawie w dniu 23 września 2019 r. pełnomocnik powódki oświadczył, że nie popiera powództwa o odszkodowanie w części przekraczającej kwotę 53 562,86 zł.

W piśmie procesowym z 19 listopada 2019 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi pozwanego na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r., pełnomocnik powódki wniósł o podwyższenie renty z kwoty po 550,00 zł miesięcznie do kwoty po 750,00 zł miesięcznie - poczynając od 21 listopada 2016 r i do kwoty po 1 400,00 zł miesięcznie - poczynając od 1 stycznia 2018 r., płatnej do ostatniego dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności.

Pełnomocnik pozwanego na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. wniósł o oddalenie powództwa.

W piśmie procesowym z 31 stycznia 2023 r., które zostało złożone w tut. Sądzie 3 lutego 2023 r., a doręczone pełnomocnikowi pozwanego 22 lutego 2023 r., pełnomocnik powódki wniósł o zasądzenie dodatkowej kwoty odszkodowania w wysokości 8 146,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty. Domagał się ostatecznie zasądzenia

od pozwanego kwoty 83 977,28 zł tytułem odszkodowania.

W piśmie procesowym z 5 kwietnia 2023 r., które zostało złożone w tut. Sądzie 11 kwietnia 2023 r., a doręczone pełnomocnikowi pozwanego

na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2023 r., pełnomocnik powódki wniósł

o zasądzenie renty za zwiększone potrzeby w wysokości po 800,00 zł miesięcznie i tytułem wyrównania utraconych zarobków - w wysokości po 1 300,00 zł miesięcznie, to jest renty w łącznej wysokości po 2 100,00 zł miesięcznie, płatnej do ostatniego dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając od dnia wniesienia tego pisma.

W piśmie procesowym z 28 kwietnia 2023 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa.

W piśmie procesowym z 25 maja 2023 r., które zostało nadane na poczcie w tym samym dniu, a doręczonym pełnomocnikowi pozwanego 6 czerwca 2023 r., pełnomocnik powódki doprecyzował żądanie pozwu i wniósł o zasądzenie

od pozwanego kwoty 61 709,41 zł tytułem odszkodowania, w tym kwoty: 23 064,48 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 13 listopada 2014 r. do dnia zapłaty; 2 490,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie

od 23 marca 2014 r. do dnia zapłaty; 27 253,92 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 sierpnia 2017 r. do dnia zapłaty; 754,46 zł wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6 grudnia 2017 r. do dnia zapłaty

i 8 146,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 31 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie renty za zwiększone potrzeby

w wysokości po 800,00 zł miesięcznie, płatnej do 20. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając

od 5 kwietnia 2023 r. i tytułem wyrównania utraconych zarobków - w wysokości po 600,00 zł miesięcznie, płatnej do 20. dnia każdego miesiąca wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając

od 1 grudnia 2014 r. i w wysokości po 1 300,00 zł, płatnej do 20. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając od 5 kwietnia 2023 r., obu w miejsce rent zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04.

Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2023 r. pełnomocnik pozwanego wniósł

o oddalenie powództwa.

Na rozprawie w dniu 11 września 2023 r. pełnomocnik pozwanego doprecyzował swoje oświadczenie złożone na rozprawie w dniu 23 września 2019 r. o cofnięciu w tamtym czasie żądania o odszkodowanie ponad kwotę 53 562,86 zł, na co pełnomocnik pozwanego wyraził zgodę.

W piśmie procesowym z 16 października 2023 r., które zostało nadane

na poczcie w tym samym dniu, a doręczonym pełnomocnikowi pozwanego

17 listopada 2023 r., pełnomocnik powódki wniósł o zasądzenie renty

za zwiększone potrzeby w wysokości po 2 125,00 zł miesięcznie, poczynając

od 5 kwietnia 2023 r.

W piśmie procesowym z 29 listopada 2023 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.

W piśmie procesowym z 1 lipca 2024 r., które zostało nadane na poczcie

2 lipca 2024 r., a doręczonym pełnomocnikowi pozwanego 18 września 2024 r., pełnomocnik powódki wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 150 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wyroku do dnia zapłaty ; o zasądzenie od pozwanego kwoty 61 709,41 zł tytułem odszkodowania, w tym kwoty: 23 064,48 zł wraz z ustawowymi odsetkami

za opóźnienie od 13 listopada 2014 r. do dnia zapłaty; 2 490,00 zł wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 23 marca 2014 r. do dnia zapłaty; 27 253,92 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty; 754,46 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie

od 6 grudnia 2017 r. do dnia zapłaty i 8 146,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 31 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniósł

o podwyższenie renty za zwiększone potrzeby z kwoty po 150,00 zł miesięcznie

do kwoty po 2 275,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając od 5 kwietnia 2023 r. i na przyszłość, a także o podwyższenie renty z tytułu wyrównania utraconych zarobków z kwoty

po 400,00 zł miesięcznie do kwoty po 600,00 zł miesięcznie - za okres od 1 grudnia 2014 r. do 4 kwietnia 2023 r. i do kwoty po 1 300,00 zł miesięcznie - za okres

od 5 kwietnia 2023 r. i na przyszłość, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając od 5 kwietnia 2023 r. i na przyszłość. Pełnomocnik powódki cofnął pozew o odszkodowania ponad kwotę 61 709,41 zł wraz z zrzeczeniem się roszczenia.

W piśmie procesowym z 25 września 2024 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.

W piśmie procesowym z 1 października 2024 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa.

W piśmie procesowym z 21 października 2025 r., nadanym na poczcie

w tym samym dniu, a doręczonym pełnomocnikowi pozwanego 31 października 2025 r., pełnomocnik powódki wniósł o podwyższenie zasądzonej w pkt I.3 wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04 renty na zwiększone potrzeby z kwoty po 150,00 zł miesięcznie

do kwoty po 3 155,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając od 1 stycznia 2025 r. i na przyszłość. Za okres od 5 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. wniósł o podwyższenie zasądzonej

w pkt I.3 tegoż wyroku renty na zwiększone potrzeby z kwoty po 150,00 zł miesięcznie do kwoty po 2 275,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami

za opóźnienie w terminie jej płatności. Ponadto wniósł o podwyższenie zasądzonej w pkt I.3 wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04 renty z tytułu wyrównania utraconych zarobków z kwoty po 400,00 zł miesięcznie do kwoty po 4 403,00 zł miesięcznie wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności, poczynając

od 1 stycznia 2025 r. i na przyszłość; za okres poprzedzający, tj. za okres

od 1 grudnia 2014 r. do 31 grudnia 2024 r. wniósł o podwyższenie renty z tytułu wyrównania utraconych zarobków z kwoty po 400,00 zł miesięcznie do kwoty

po 600,00 zł miesięcznie - za okres od 1 grudnia 2014 r. do 4 kwietnia 2023 r., wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności;

do kwoty po 1 300,00 zł miesięcznie - za okres od 5 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r., wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie jej płatności.

Na rozprawie w dniu 30 października 2025 r. pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa, co potwierdził w piśmie procesowym

z 12 listopada 2025 r.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje

Wyrokiem z dnia 20 lipca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04, Sąd Okręgowy w Sieradzu w pkt II ustalił odpowiedzialność pozwanego za skutki zdarzenia, które mogą się ujawnić w przyszłości. Ponadto zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę po 150,00 zł miesięcznie tytułem zwiększonych potrzeb

i kwotę po 400,00 zł miesięcznie tytułem wyrównania utraconych zarobków. Następnie Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 21 grudnia 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I ACa 882/09 utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Sądu

Okręgowego w Sieradzu zawarte w pkt II, (dowód: wyrok Sądu Okręgowego

w Sieradzu - k. 23-24, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi - k. 25-26) .

Od uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu w sprawie o sygn. akt I C 13/04 w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za skutki zdarzenia, które mogą się ujawnić w przyszłości, powódka kontynuowała leczenie ortopedyczne w (...) na Oddziale Uszkodzeń i Patologii Miednicy

w H. z rozpoznaniem poporodowych pourazowych zmian zwyrodnieniowych stawu krzyżowo-biodrowego lewego, jak i w (...) w Z.. Podczas pierwszego pobytu w Klinice 5 czerwca 2009 r. wykonano u powódki zabieg operacyjny - usztywnienie stawu krzyżowo-biodrowego lewego przeszczepami autogennymi oraz podano (...). Podczas drugiego pobytu w klinice we wrześniu 2009 r. rozszerzono diagnostykę o badanie TK miednicy i zakwalifikowano powódkę do badania scyntygraficznego kości. Podczas trzeciego pobytu w klinice wykonano planowane badanie scyntygrafii układu kostnego. Natomiast podczas czwartego pobytu 31 maja 2010 r. wykonano u powódki zabieg operacyjny - rewizję blizny po dostępie operacyjnym do stawu krzyżowo-biodrowego po stronie lewej. W badaniu MR biodra i K, MR L-S stwierdzono u niej w obrębie lewego stawu krzyżowo-biodrowego niewielkie zmiany o charakterze wysiękowym oraz szerszą szparę stawową po stronie lewej, a w obrębie lewego stawu krzyżowo-biodrowego w części dolnej od strony kości biodrowej - obecność rozległego ogniska o niejednorodnej intensywności sygnału we wszystkich uzyskanych obrazach oraz cechy obrzęku w tym rejonie w sekwencji (...) z wydzieleniem fragmentu kostnego 17x9 mm - wskazana ocena CT. Podczas hospitalizacji w 2011 r. konsultujący neurolog zauważył wystąpienie

u powódki objawów korzeniowych lewostronnych. Podczas kolejnego badania stwierdzono u powódki rozległą dysfunkcje łkd o cechach uszkodzenia splotu lędźwiowo-krzyżowego lewego. Wykonane później dwa badania (...) potwierdziły masywne uszkodzenie proksymalne (dosiebne) u powódki,

co w połączeniu z obrazem klinicznym dysfunkcji pozwoliły rozpoznać uszkodzenie splotu lędźwiowo-krzyżowego, tym bardziej, że wykonane badanie obrazowe nie wykazały zmian dyskopatycznych czy też zwyrodnieniowych, które mogłyby tłumaczyć charakter stwierdzonych dysfunkcji. W opisie badania lekarz stwierdził, że wypuklina jądra miażdżystego z konfliktem korzeniowym została ujawniona tylko na jedynym poziomie L4/L5 i to ze zmienną dynamiką (kolejne badanie (...) już tej wypukliny nie potwierdziło). Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze nie mają z kolei dużego nasilenia i w żaden sposób nie mogą tłumaczyć badanych dysfunkcji. Osłabienie funkcji poszczególnych mięśni wynikają

z uszkodzenia korzeni: LI, L2, L3, L4, L5, SI, S2. Biorąc pod uwagę rozległość uszkodzenia i wyniki badań obrazowych oraz elektromiograficznych jedynym możliwym rozpoznaniem jest uszkodzenie splotu lędźwiowo-krzyżowego lewego. Stopień nasilenia niedowładu lkd jest znaczny. Zaburzona jest wyraźnie statyka

i dynamika kręgosłupa w odcinku LS jako efekt wpływu upośledzenia chodu

na stawy wyżej położone. Zmiany mają utrwalony charakter, rokowanie jest niekorzystne, gdyż należy się spodziewać rozwoju wtórnych zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych zwłaszcza w stawach lkd oraz stawach kręgosłupa w odcinku LS i TH. W związku z podejrzeniem zakrzepowego zapalenia żył lewej kończyny dolnej z dolegliwościami bólowymi lewej goleni i uda, powódka

od 12 do 14 grudnia 2011 r. przebywała na Oddziale Chirurgii Naczyniowej, gdzie zalecono jej wykonanie badania rezonansu magnetycznego kręgosłupa lędźwiowego w trybie ambulatoryjnym, przyjmowanie leków przeciwbólowych domięśniowo oraz dalszą opiekę w Poradni (...). Następnie powódka została przyjęta na Oddział Neurologiczny, gdzie przebywała od 27 grudnia 2011 r. do dnia 5 stycznia 2012 r. Wykonana na miejscu tomografia komputerowa stawów krzyżowo-biodrowych ujawniła u niej w trzonie lewej kości biodrowej widoczne nieregularne obrysowane ognisko o średnicy do 27 mm

o niejednorodnej strukturze z przewagą sklerotyzacji, w górnej i dolnej części szpary stawu krzyżowo-biodrowego widoczną nadbudowę kostną, tworzącą mosty pomiędzy kością biodrową i krzyżową, a w tkankach miękkich okolicy krzyżowej widoczne pasmowate zwapnienia. Obraz ten mógł odpowiadać zajściu procesu zapalnego kości i stawów. W związku z powyższym, powódka kontynuowała leczenie neurologiczne oraz ortopedyczne. 30 marca 2012 r. wykonano u powódki badanie przewodnictwa w nerwie strzałkowym, piszczelowym, łydkowym

i udowym lewym, które wykazało cechy proksymalnego uszkodzenia przy badaniu nerwu strzałkowego i piszczelowego lewego, co mogło być wykładnikiem zarówno uszkodzenia splotu, jak i korzeni w odcinku lędźwiowym oraz cechy uszkodzenia lewego nerwu udowego. W świetle odczuwanych dolegliwości, w kwietniu 2012 r. powódka zwróciła się do komisji niezależnych specjalistów ds. orzecznictwa medycznego z zakresu ortopedii i neurologii o wydanie prywatnej opinii

co do stanu jej zdrowia. Wyniki przeprowadzonych przez komisję badań doprowadziły do ostatecznego rozpoznania u powódki następujących schorzeń: zwichnięcie spojenia łonowego, zwichnięcie lewego stawu krzyżowo-lędźwiowego, uszkodzenie splotu lędźwiowo-krzyżowego, uszkodzenie tętnic biodrowych wewnętrznych, zespół korzeniowy prawostronny o mieszanej etiologii oraz zespół lękowo-depresyjny do dalszej obserwacji i potwierdzenia. Zgodnie

z wnioskami specjalistycznej opinii lekarskiej z dnia 7 kwietnia 2012 r., urazy odniesione przez powódkę na skutek zastosowania niewłaściwej metody odebrania porodu miały charakter ciężki oraz spowodowały powstanie trwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci przerwania ciągłości pierścienia miednicy jednostronne, leczone dwukrotnie operacyjne (30 % uszczerbku na zdrowiu), znacznej dysfunkcji statyczno-dynamicznej miednicy, dysfunkcji chodu, objawów utrwalonych, nieodwracalnych (50 % uszczerbku na zdrowiu). Zdaniem tej komisji, łączny uszczerbek na zdrowiu powódki z tytułu powikłań porodu siłami natury został w opinii oceniony na 80 %. W lipcu 2012 r. powódka została przyjęta do Oddziału Neurologicznego pozwanego szpitala z powodu nagłego wystąpienia drętwienia lewej połowy twarzy i lewych kończyn oraz osłabienia ich siły. Stwierdzono wówczas niedowład połowiczny lewostronny oraz osłabienie czucia powierzchniowego na lewej połowie ciała (rozpoznanie - udar niedokrwienny mózgu, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie i depresję). Powódka miała dwukrotnie wykonane badanie EEG, w którym zaobserwowano zapis ze zmianami napadowymi i zapis wrażliwy na próby prowokacyjne oraz badanie echokardiograficzne. Niezależnie od powyższego, w związku z rozpoznanym

w lipcu 2012 r. drożnym kanałem otworu owalnego ((...)), w marcu 2014 r. powódka została przyjęta na Oddział Wrodzonych Wad Serca i (...) Dziecięcej w X. celem przeznaczyniowego zamknięcia ubytku, (dowód: częściowo zeznania powódki - k. 1154 verte - (...) verte i nagranie rozprawy

z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53 do 01:18:23 oraz

k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy z 11 września 2023 r. - płyta - k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45 i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku

z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy

z 21 października 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:04:26

do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749 - 750 verte i nagranie rozprawy

z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:14:25 do 00:51:56; dokumentacja medyczna - k. 27 - 80, k. 573 - 574; kserokopie rachunków

i faktur - k. 81 - 20, k. 201 - 206, k. 428 - 483, k. 565 - 572; zestawienie wydatków - k. 486 - 488; dokumentacja medyczna - k. 240 - 310, k. 317 - 318, k. 394 - 400, k. 489 - 520; opinia komisji niezależnych specjalistów - k. 32 - 36 verte; częściowo zeznania świadka X. G. - k. 528 verte - 529 verte i nagranie rozprawy z 14 sierpnia 2017 roku - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:10:10 do 01:01:59; częściowo zeznania świadka F. G. (2) - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy 14 sierpnia 2017 r.

- płyta - koperta - k. 649, minuta od 01:01:59 do 01:26:50; częściowo zeznania świadka O. I. - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy z 28 września 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 0:06:52 do 00:45:42) .

W 2006 r. rozpoznano u powódki nadciśnienie tętnicze. Od 2007 r. leczy się w poradni kardiologicznej w Ł.. W 2012 r. doszło u powódki do udaru mózgu. Przebywała dwukrotnie w klinice kardiologii w X.. Przebywała również na oddziale nefrologii szpitala w Ł.. U powódki stwierdzono wrodzoną wadę serca - przetrwały otwór owalny, który został zamknięty operacyjnie. U powódki występowało przewlekłe zapalenie miednicy i tkanek okolicznych, co zostało wykazane w badaniach obrazowych TK i NMR z 2011 r.

i co jest następstwem leczenia porodu z 2002 r. Doprowadziło to do powstania materiału zatorowego i z prawdopodobieństwem zbliżonym do pewności doprowadziło do udaru mózgu. Wystąpienie zakrzepicy towarzyszącej stanowi zapalnemu miednicy jest następstwem leczenia ambulatoryjnego w L., które było kontynuacją leczenia ortopedycznego spowodowanego powikłaniami porodu zaistniałymi w Ł. w 2002 r. Powódka nadal leczy się

na nadciśnienie. Od 2002 r. leczy się także psychiatrycznie. Zaburzenia psychiki uwarunkowały późniejsze wystąpienia nadciśnienia tętniczego., które początkowo było regulowane lekami uspakajającymi i małymi dawkami leków obniżających ciśnienie. Od 2009 r. doszło do pogorszenia kontroli ciśnienia wraz z pojawieniem się kolejnych komplikacji leczenia podstawowego. Skutkowało to wzrastaniem zapotrzebowania na leki o działaniu typowo przeciwnadciśnieniowym,

co doprowadziło do nadciśnienia utrwalonego. W latach 2011 - 2017 wprowadzono u powódki leczenie lekami J., ConcoCor, a następnie M.. Z tego też względu u powódki doszło do powstania 40 % uszczerbku

na zdrowiu. W związku z leczeniem kardiologicznym powódka poniosła koszty zakupu leków: J., ConcoCor, J., M., E., E., T., J., E., M., C., W. i Ł..

Z punktu widzenia kardiologicznego powódka nie wymaga pomocy osób trzecich oraz zabiegów rehabilitacyjnych. Wymaga za to korzystania z 4 wizyt lekarskich w związku z leczeniem nadciśnienia tętniczego i dwóch ambulatoryjnych badań ciśnienia. Koszty te pokrywa NFZ. Za zasadny z puntu widzenia leczenia kardiologicznego powódki rachunek należy uznać rachunek nr (...)/11/R z 21 stycznia 2011 r. (za USG - G.) na kwotę 100,00 zł. Zasadny jest też koszt dojazdu na to badanie do Ł.. Kolejny zasadny rachunek, to rachunek nr (...) z 23 marca 2013 r. na kwotę 150,00 zł. Zasadny jest też koszt dojazdu na to badanie do Ł.. Również koszty dojazdu na wizytę u kardiologa

we wrześniu 2022 r. pozostają w związku z leczeniem kardiologicznym powódki. Pozostałe rachunki dołączone do akt nie pozostają w związku z tym leczeniem, (dowód: częściowo zeznania powódki - k. 1154 verte - 1155 verte i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53 do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy z 11 września 2023 r. - płyta

- k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45 i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy

z 21 października 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:04:26

do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749 - 750 verte i nagranie rozprawy

z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:14:25 do 00:51:56; orzeczenia

- k. 74 - 76 verte, k. 485 - 485 verte; dokumentacja medyczna - k. 27 - 31,

k. 37 - 60; k. 78, k. 240 - 310 verte, k. 317 - 318 verte, k. 394 - 399, k. 489 - 520,

k. 655 - 657, k. 948 - 964, k. 976 - 1003; k. 1066 - 1048, k. 1117 - 1118 verte,

k. 1450 - 1468; opinia pisemna biegłego X. M. - k. 972 - 975; opinia pisemna biegłego kardiologa F. G. (1) - k. 810 - 823, k. 1076

- (...), k. 1173 - 1191 i k. 1193 - 1196; rachunki - k. 84, k. 85, k. 87, k. 90 - 92, k. 95, k. 99 - 103, k. 114 - 115, k. 117 - 119, k. 122 - 137, k. 139, k. 145 - 146,

k. 148 - 149, k. 151 - 155, k. 160, k. 162, k. 165, k. 169 - 171, k. 175, k. 177

- 178; k. 185, k. 190, k. 193, k. 435, k. 439, k. 441, k. 443, k. 445 - 446, k. 449

- 451, k. 460 - 462, k. 464 - 468, k. 470, k. 566, k. 570, k. 657 - 658, k. 842,

k. 110 - 1106) .

Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. 8 grudnia 2010 r. wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaliczając powódkę do 31 grudnia 2012 r. do znacznego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od 2002 r., z zaznaczeniem, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł.

23 stycznia 2013 r. wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaliczając powódkę do 31 stycznia 2014 r. do znacznego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od 2002 r., z zaznaczeniem, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł.

19 lutego 2014 r. wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaliczając powódkę do 28 lutego 2017 r. do znacznego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od 2002 r., z zaznaczeniem, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł.

22 lutego 2017 r. wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaliczając powódkę do 28 lutego 2022 r. do znacznego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od 2002 r., z zaznaczeniem, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł.

29 marca 2022 r. wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaliczając powódkę na okres 5 lat do znacznego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od 2002 r., z zaznaczeniem, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Powódka jest całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym

i ogrodniczym od października 2002 r. oraz częściowo niezdolna do pracy zgodnie z kwalifikacjami zawodowymi. Stan układu ruchu nie pozwala na pracę fizyczną wymagającą długotrwałego stania, chodzenia, dźwigania i przenoszenia ciężarów, pracę w pozycji długotrwałej wymuszonej, kucznej, klęczącej. Powódka nie jest zdolna do pracy na wysokości. Może wykonywać pracę w warunkach chronionych, np. na stanowisku szatniarza, parkingowego, portiera, czyli pracę poniżej kwalifikacji zawodowych. Stan układu ruchu nie rokuje odzyskania przez powódkę zdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, jak i w wyuczonym zawodzie, (dowód: częściowo zeznania powódki - k. 1154 verte - (...) verte

i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53

do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy z 11 września 2023

r. - płyta - k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45 i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy z 21 października 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:04:26 do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749 - 750 verte i nagranie rozprawy

z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:14:25 do 00:51:56; orzeczenia

- k. 74 - 76 verte, k. 485 - 485 verte; opinia pisemna biegłej O. O. - k. 1425 - 1428) .

Powódka w związku ze stanem zdrowia, za który ponosi odpowiedzialność pozwany, w okresie spornym musiała korzystać z pomocy osób trzecich. Z tej pomocy musi korzystać również w przyszłości. Chodzi o czynności, gdzie istnieje potrzeba długotrwałego przemieszczania się na dłuższych odcinkach, dłuższego stania czy wykonywania czynności lokomocyjnych w sprzątaniu, przemieszczaniu się np. do wanny przy kąpieli. Ilościowo takową pomoc szacuje się na jedną godzinę dziennie, (dowód: częściowo zeznania powódki - k. 1154 verte - (...) verte i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta

od 00:12:53 do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy

z 11 września 2023 r. - płyta - k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45

i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy z 21 października 2019 r. - płyta - koperta

- k. 754, minuta od 00:04:26 do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749

- 750 verte i nagranie rozprawy z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta

od 00:14:25 do 00:51:56; częściowo zeznania świadka X. G. - k. 528 verte - 529 verte i nagranie rozprawy z 14 sierpnia 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:10:10 do 01:01:56; częściowo zeznania świadka F. G. (2) - k. 529 verte i nagranie rozprawy z 14 sierpnia 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 01:01:59

do 01:26:50; częściowo zeznania świadka O. I. - k. 539 - 540

i nagranie rozprawy z 28 września 2017 r. płyta - koperta - k. 649, minuta

od 00:06:52 do 00:44:47; opinia pisemna biegłego Ł. O.

- k. 1351 - 1351 verte) .

Powódka korzystała z leków przeciwbólowych, leków przeciwzapalnych, poprawiających metabolizm i przewodzenie w nerwach obwodowych. Korzystała również z zabiegów rehabilitacyjnych. Nie można głównie precyzyjnie rozdzielić czy była w tym okresie leczona z powodu objawów powikłań korzeniowych czy tzw. rzekomokorzeniowych, czy tylko z powodu samego zespołu bólowego stawu krzyżowo-biodrowego. Brak jest możliwości precyzyjnego rozgraniczenia przyczyny dolegliwości neurologicznych powódki. Podobnie nie ma możliwości oceny kosztów leczenia z przyczyn tylko neurologicznych, O ile nie nastąpią dalsze zmiany destrukcyjne w stawie krzyżowo-biodrowym, to nie nastąpią dalsze powikłania ze strony układu nerwowego. Stan neurologiczny powódki można więc uznać jako ustalony, (dowód: opinia biegłego neurologa I. X. - k. 757

i k. 1067).

Powódka z powodu uszczerbku na zdrowiu korzysta z pomocy osób trzecich z powodu deficytu zdrowia ujawnionego przed datą 5 kwietnia 2023 r.,

a więc brak jest neurologicznych przesłanek do uznania potrzeby większej pomocy osób trzecich niż dotychczas po tej dacie. Powódka aktualnie pobiera: M. - lek przeciwagregacyjny, stosowany we wtórnej prewencji udaru mózgu,

30 tabletek, koszt około 10,00 zł miesięcznie; M. - w prewencji nadciśnienia tętniczego, 28 tabletek, koszt około 20,00 zł miesięcznie; Ł.

- w prewencji nadciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia, 20 tabletek, koszt około 6,00 zł miesięcznie; C. - stosowany w prewencji nadciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia, 30 tabletek, koszt około 25,00 zł na miesiąc; C. - lek przeciwdepresyjny, 30 tabletek, koszt około 13,00 zł na miesiąc; M. 84 - przeciwdepresyjny, 84 tabletek, koszt około 58,00 zł na miesiąc; Nasen - na trudności z zasypianiem, 20 tabletek, koszt około 24,00 zł na miesiąc; E. - osłonowo na żołądek, 28 tabletek, koszt około 7,00 zł na miesiąc; leki zażywane z powodu bólu, przepisywane w poradni leczenia bólu i neurologa: V. - 20 tabletek, koszt około 30,00 zł na miesiąc; W. - 56 tabletek, koszt około 16,00 zł na miesiąc; K. - 3 tabletki, koszt około 15,00 zł na miesiąc; Melodym plastry - 5 sztuk około 10,00 zł miesiąc. Miesięczny koszt wszystkich tych leków (przepisywanych przez wszystkich leczących z powodu wszystkich schorzeń leczonych u powódki to około 225,00 zł na miesiąc - w założeniu,

że wszystkie je pobiera codziennie, co wydaje się wątpliwe w przypadku leków przeciwbólowych i na spanie). Zasadne jest, aby powódka korzystała z wizyt lekarskich, jednakże mogą one być realizowane w ramach NFZ. Powódka musi korzystać z zabiegów rehabilitacyjnych do końca życia z powodu niedowładu wiotkiego lewej kończyny dolnej, gdyż niećwiczona będzie słabła a mięśnie zanikały, ponadto powódka odczuwa ulgę w bólu po zabiegach fizykoterapeutycznych, a jest uczulona na część leków przeciwbólowych. Powinna korzystać z kinezyterapii, masażu oraz zabiegów prądowych przeciwbólowych. Częstotliwość zabiegów w liczbie od 2 do 4 w miesiącu po jednym dniu jest właściwa. Deficyt neurologiczny od wielu lat jest utrwalony i tylko nowe schorzenie może go nasilać. Schorzeń poporodowych nie dotyczą następujące leki, które widnieją na fakturach przedłożonych przez powódkę: G. (...)

- suplement wzmacniający krążenie, S. - przeciw wzdęciom, C.

- lek przeciwkaszlowy, Plastry prestopol - opatrunkowe, O. - środek antykoncepcyjny, U. - suplement miłorzębu stosowany w problemach

z pamięcią, (dowód: opinia uzupełniająca biegłego neurologa Ł. O. - k. 1299 - 1308 verte) .

U powódki rozpoznano stan po leczeniu nawracających zespołów korzeniowych odcinka lędźwiowo krzyżowego i rwy kulszowej prawostronnej, ale bez objawów zespołu korzeniowego. Stan taki sam w sobie nie wymaga pomocy osób trzecich w czynnościach samoobsługowych i życia codziennego, w ramach prewencji wymaga jednak unikania dźwigania ciężarów czy pracy w pozycjach wymuszonych (zastępowaniu w takowych czynnościach), gdyż skutkuje ewentualnym nawrotem dolegliwości. U powódki rozpoznano stan zapalenia

i uszkodzenia splotu krzyżowo-biodrowego po stronie lewej, z niedowładem wiotkim lewej kończyny dolnej, który jest utrwalony od 2014 roku. Takowy zespół objawów skutkuje osłabieniem kończyny z utratą częściową jej funkcji podporowej motorycznej i wymaga zastąpienia w czynnościach wymagających przemieszczania się czy stania. Splot krzyżowo biodrowy jest elementem obwodowego układu nerwowego i jego dysfunkcja jest co najmniej od 2016 roku stała, utrwalona. Z jej przyczyny powódka wymaga niewielkiej pomocy osób trzecich w czynnościach wymagających dłuższego stania, przemieszczania się. Trzecią jednostką chorobową dotyczącą uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego był przebyty przez powódkę udar niedokrwienny, ale nie pozostawił on żadnych deficytów i poza prewencją wtórną wymagającą przyjmowania farmakoterapii, (dowód: opinia uzupełniająca biegłego neurologa Ł. O. - k. 1351 - 1351 verte) .

U powódki w wyniku zdarzenia z dnia 11 czerwca 2002 r. doszło

do powstania zaburzeń lękowo-depresyjnych mieszanych. Od około 2012 r. można mówić o wystąpieniu u powódki dwóch czynników wpływających na jej stan psychiczny - nadal występujące konsekwencje zdarzenia z dnia 11 czerwca 2002 r. oraz wtórne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, które pogłębiają i przewlekają występujące objawy. Leczenie psychiatryczne było konieczne

i nadal jest zasadne. Poziom nasilenia, charakter i czasookres trwania dolegliwości spowodował u powódki długotrwały uszczerbek na zdrowiu psychicznym. Powódka w związku z przedmiotowym zdarzeniem podjęła leczenie psychiatryczne ambulatoryjne 25 listopada 2002 r., co było konieczne i zasadne. Leczenie to było kontynuowane w latach 2010-2019 i również w tych latach było zasadne i konieczne. Nie można w sposób precyzyjny określić, za jak wiele dolegliwości nadal odpowiada zdarzenie, a za jak wiele powstałe zmiany

w ośrodkowym układzie nerwowym. Można natomiast powiedzieć, że udział zdarzenia z 2002 r. w dolegliwościach występujących po 2012 r. jest nadal znaczny. Powódka w dalszym ciągu wymaga leczenia psychiatrycznego w trybie ambulatoryjnym. Wizyty mogły i nadal mogą być realizowane w ramach NFZ, (dowód: opinia biegłego psychiatry F. U. (1) - k. 779 - 787) .

W bliskiej odległości od miejsca stałego przebywania powódki, znajdują się poradnie zdrowia psychicznego, które umożliwiają odpowiedni zakres leczenia

i terapii występujących u powódki zaburzeń. Placówki te działają w ramach NFZ, a leczenie w nich nie wymaga odrębnego skierowania. Wybór konkretnego lekarza i placówki jest autonomicznym wyborem powódki, a nie koniecznością wynikającą ze specyfiki schorzenia i jego leczenia. Obecny koszt leczenia lekiem M. 50 mg (1-0-1) to około 36,00 zł na miesiąc, a N. to około 10,00 zł na miesiąc, (dowód: opinia uzupełniająca biegłego psychiatry F. U. (1) - k. 1055 - 1059) .

Przebyte przez powódkę zapalenie stawu krzyżowo-biodrowego nie

ma związku i nie jest wynikiem zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa występujących przed porodem w 2002 roku. Zmiany zwyrodnieniowe obejmujące staw krzyżowo-biodrowy lewy są wynikiem uszkodzenia tego stawu podczas porodu (uszkodzenie tego stawu oraz rozejście spojenia łonowego jest powikłaniem poporodowym). Zmiany zwyrodnieniowe są powikłaniem późnym - występującym nawet po kilku latach od urazu. Do uszkodzenia stawu krzyżowo-biodrowego doszło w związku z porodem, a następstwem tego jest wystąpienie zmian zwyrodnieniowych. Prowadzone w latach 2010 - 2017 leczenie ortopedyczne (w tym stosowane zabiegi, leki oraz wizyty w placówkach medycznych i gabinetach lekarskich) dotyczy powikłań akcji porodowej z 2002 roku. Leczenie pacjentów posiadających ubezpieczenie zdrowotne jest refundowane przez NFZ. Z powyższych powodów powódka nie musi ponosić kosztów związanych z wizytami u specjalistów ortopedów, z ewentualnym pobytem w szpitalu, związanych z badaniami specjalistycznymi oraz leczeniem rehabilitacyjnym, (dowód: opinia biegłego I. X. - k. 345 - 346; k. 381 - 381 verte; opinia biegłego ortopedy X. M. - k. 972 - 975) .

Leczenie zarówno ortopedyczne jak i rehabilitacyjne następstw zdarzenia szkodowego, któremu uległa powódka było wskazane, zalecane. Częstotliwość konsultacji medycznych, a także rodzaj prowadzonej terapii (zachowawcza, operacyjna, ambulatoryjna/stacjonarna) uzależniona była od aktualnego stanu zdrowia pacjenta - oceny lekarza prowadzącego terapię. Leczenie rehabilitacyjne może być prowadzone w cyklach kilkudniowych w odstępach co np. 3 miesiące. Może być prowadzone w ramach dziennej rehabilitacji (pacjent rano przychodzi do zakładu leczniczego na zabiegi, a popołudniem/wieczorem powraca do domu. Ten rodzaj terapii, gdy zachodzą wskazania, może być prowadzony także

w warunkach stacjonarnych w ramach oddziałów rehabilitacyjnych czy ośrodków sanatoryjno-uzdrowiskowych. Każda możliwość jest dobra i każda może być skuteczna. U uzasadnionych przypadkach, okres leczenia może być wydłużony

z np. 3 do 6 czy 9 tygodni leczenia stacjonarnego (jest to uznawane przez NFZ), (dowód: opinia biegłego ortopedy X. M. - k. 1036) .

Od początku roku 2023 powódka nie wymagała specjalistycznego leczenia ortopedycznego ani leczenia rehabilitacyjnego. Musi stosować tylko doraźnie środki przeciwbólowe. Nie doszło do zwiększenia kosztów tego leczenia. Jej ewentualne leczenie ortopedyczne może być realizowane w ramach NFZ i nie ma potrzeby, aby było realizowane w placówkach prywatnych. Najbliższa placówka ortopedyczna znajduje się w Ł.. Ze względów ortopedycznych powódka mogła stosować leki i środki wskazane w załączonych przez nią fakturach

o nazwie: A., A., B., G., F., woda utleniona, M., P., F., G. - F., J., D. - Rapid, E. 3 fort, spirytus salicylowy, strzykawka, igła, K. okład, witamina C, plastry, K., G., T., C., J., kula łokciowa, J., wysoka sznurówka, N., L., J., G., L. gazowe, (dowód: opinia pisemna biegłego ortopedy X. M. - k. 1226 - 1229 verte

i k. 1335 - 1335 verte) .

W ocenie ortopedycznej powódka może wymagać doraźnego stosowania leków przeciwbólowych, których cena jest zróżnicowana w aptekach. Nie jest zasadne stałe ich przyjmowanie. Orientacyjny koszt nie jest możliwy

do wskazania, może wahać się od 0 zł do 100,00 zł miesięcznie, (dowód: opinia uzupełniająca biegłego ortopedy X. M. - k. 1335 - 1335 verte) .

W związku ze zdarzeniem z dnia 11 czerwca 2002 r. i leczeniem skutków tego zdarzenia powódka zmuszona była dokonywać zakupu szeregu leków oraz środków zaopatrzenia medycznego, które znajdują się w następujących dokumentach księgowych: faktura nr (...) - 41,51 zł; faktura nr (...)

- 102,26 zł; faktura nr (...) - 104,64 zł (bez leku V.); faktura

nr (...) - 90,02 zł (bez pierwszych trzech pozycji); faktura nr (...)

- 23,14 zł; faktura nr (...) - 59,98 zł; faktura nr (...) - 109,30

zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 147,58 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 120,27 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 43,63 zł (bez termometru); paragon - 21,19 zł; faktura nr (...) - 37,86 zł ; faktura nr (...) - 55.60 zł; faktura nr (...) - 10,70 zł; faktura nr (...) - 54,98 zł (bez leków: M., W., A.); faktura nr (...)

- 19,25 zł; faktura nr (...) - 111,54 zł (bez maści E. i leku V.); faktura (...) - 108,16 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 119,14 zł; faktura nr (...) - 57,56 zł; faktura nr (...) - 92,39 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 157,57 zł (bez leku V.); faktura

nr (...) - 144,56 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 131,34 zł (bez leków K. i tabletek do ssania); faktura nr (...) - 92,18 zł; faktura

nr (...) - 136,33 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 118,39

zł; faktura nr (...) - 105,30 zł (bez leku V.); (...) - 128,70 zł (bez leku U.); faktura nr (...) - 131,90 zł (bez leku V.); faktura

nr (...) - 82,00 zł (bez leków V. i M.); faktura nr (...) - 96,05 zł (bez leków V., V.); faktura nr (...) - 91,33 zł (bez leków V.); faktura nr (...) - 93,14 zł (bez leków V.); faktura nr (...) - 81,31 zł (bez leku V.); faktura nr (...)

- 141,61 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 103,38 zł (bez leków V. i O. F.); faktura nr (...) - 142,87 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 96,87 zł (bez leku V.); faktura nr (...)

- 64,65 zł; faktura nr (...) - 88,73 zł; faktura nr (...) - 109,83 zł (bez leków A. i V.); faktura nr (...) - 51,00 zł; faktura

nr (...) - 79,68 zł; faktura nr (...) - 55,46 zł; faktura

nr (...) - 20,99 zł; faktura nr (...) - 103,05 zł; faktura

nr (...) - 79,78 zł; faktura nr (...) - 36,78 zł; faktura nr (...) - 129,73 zł; faktura nr (...) - 80,26 zł; faktura nr (...), k. 153

- 43,01 zł; faktura nr (...) - 43,77 zł; faktura nr (...) - 135,10 zł; faktura nr (...) - 95,70 zł (bez leków: E., O., N.); faktura nr (...) - 96,85 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 108,47 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 113,18 zł (bez leków S.

i V.); faktura nr (...) - 33,36 zł; faktura nr (...) - 104,84

zł; faktura nr (...) - 198,93 zł (bez leku V.); faktura nr (...)

- 139,76 zł; faktura nr (...) - 69,92 zł; faktura nr (...) - 121,06

zł; faktura nr (...) - 136,37 zł; faktura nr (...) - 205,42 zł; faktura

nr (...) - 19,00 zł; faktura nr (...) - 131,13 zł; faktura nr (...)

- 49,80 zł; faktura nr (...) - 135,39 zł; faktura nr (...) - 79,61 zł; faktura nr (...) - 111,12 zł; faktura nr (...) - 17,50 zł; faktura nr (...) - 77,55 zł; faktura nr (...) - 12,40 zł; faktura nr (...) - 131,45 zł (bez leków: J., N., T. lizaki); faktura nr (...)

- 138,70 zł (bez Magnez b6 i W. syrop); faktura nr (...) - 26,05 zł; faktura nr (...) - 116,73 zł (bez V. plus); faktura nr (...)

- 98,73 zł; faktura nr (...) - 81,77 zł (bez maści arnikowej, C. krem, T. krople do oczu); faktura nr (...) - 106,65 zł (bez Magnez, O., K.); faktura nr (...) - 52,1 zł (bez V.); faktura

nr (...) - 227,55 zł; faktura nr (...) - 108,09 zł; faktura nr (...) - 1 183,00 zł; faktura nr (...) - 99,95 zł; faktura nr (...) - 91,64 zł; faktura nr (...) - 116,53 zł; faktura nr (...) - 132,96 zł; faktura nr (...) - 12,80 zł (tylko witamina C); faktura nr (...)

- 254,62 zł; faktura nr (...) - 154,06 zł; faktura nr (...) - 127,00 zł; faktura nr (...) - 144,00 zł; faktura nr (...) - 71,94 zł; faktura

nr (...) - 188,08 zł; faktura nr (...) - 22,72 zł; faktura

nr (...) - 148,62 zł; faktura nr (...) - 178,24 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 162,73 zł; faktura nr (...)/02/15 - 40,00 zł; faktura

nr (...) - 19,99 zł; faktura nr (...) - 150,74 zł; faktura nr (...) - 50,25 zł; faktura nr (...) - 134,30 zł (bez leku G.); faktura nr (...) - 183,10 zł; faktura nr (...) - 236,03

zł; faktura nr (...) - 140,33 zł; faktura nr (...) - 255,52 zł; faktura

nr (...) roku - 272,29 zł; faktura nr (...) - 14,75 zł; faktura

nr (...) - 297,05 zł; faktura nr (...) - 266,47 zł; faktura nr (...) - 366,11 zł. Łącznie 13 388,35 zł, (dowód: częściowo zeznania powódki - k. 1154 verte - (...) verte i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53 do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy z 11 września 2023 r. - płyta - k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45

i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy z 21 października 2019 r. - płyta - koperta

- k. 754, minuta od 00:04:26 do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749

- 750 verte i nagranie rozprawy z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta

od 00:14:25 do 00:51:56; dokumentacja medyczna - k. 27 - 31, k. 37 - 60;

k. 78, k. 240 - 310 verte, k. 317 - 318 verte, k. 394 - 399, k. 489 - 520,

k. 655 - 657, k. 948 - 964, k. 976 - 1003; k. 1066 - 1048, k. 1117 - 1118 verte,

k. 1450 - 1468; częściowo zeznania świadka X. G.

- k. 528 verte - 529 verte i nagranie rozprawy z 14 sierpnia 2017 roku - płyta

- koperta - k. 649, minuta od 00:10:10 do 01:01:59; częściowo zeznania świadka F. G. (2) - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy 14 sierpnia 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 01:01:59 do 01:26:50; opinia biegłego psychiatry F. U. (1) - k. 779 - 787 i k. 1055 - 1059; opinia biegłego I. X. - k. 345 - 346; k. 381 - 381 verte i k. 757 i k. 1067; opinia biegłego ortopedy X. M. - k. 972 - 975, k. 1036, k. 1226 - 1229 verte, k. 1335 - 1335 verte i k. 1335 - 1335 verte; opinia biegłego neurologa Ł. O. - k. 1299 - 1308 verte i k. 1351 - 1351 verte; opinia biegłego kardiologa F. G. (1) - k. 810 - 823, k. 1076 - 1088, k. 1173

- (...) i k. 1193 - 1196; rachunki - k. 83 - 85, k. 87 - 97, k. 99 - 103, k. 108 - 109; k. 114 - 115, k. 117 - 119, k. 121 - 139, k. 144 -155, k. 159 - 160, k. 162, k. 165

- 166, k. 169 - 171, k. 173, k. 175, k. 177 - 181; k. 185 - 186, k. 190, k. 193 - 195, k. 429, k. 435, k. 437, k. 439, k. 441, k. 443 - 452, k. 460 - 468, k. 470, k. 478,

k. 565 - 566, k. 568, k. 570 - 571, k. 657 - 658, k. 842, k. 1103 - 1106) .

Powódka jest pod stałą kontrolą lekarzy różnych specjalności. Korzysta ona rocznie z sześciu prywatnych wizyt u psychiatry w Ł., trzech refundowanych wizyt u kardiologa w Ł. i jednej refundowanej w X., trzech refundowanych wizyt u ortopedy w L. oraz trzech refundowanych wizyt u neurologa w Ł.. Wcześniej powódka korzystała także z prywatnych wizyt u kardiologa i neurologa w X.. Ponadto powódka uczęszcza

na prywatną rehabilitację cztery razy w miesiącu w Ł.. Wcześniej jeździła na rehabilitację do Z.. Powódka korzysta także raz w roku z rehabilitacji

w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, która trwa 10 dni. Koszt jednej wizyty u psychiatry oraz koszt jednej rehabilitacji wynosi po 150,00 zł. Na wizyty lekarskie zawoził i zawozi ją mąż oraz syn samochodami po pojemności przekraczającej 1,6 l. W związku z koniecznością leczenia, za które odpowiada pozwany - biorąc pod uwagę dojazdy do Ł., H. i (...), powódka pokonała 11 990 km (zestawienie dojazdów - k. 206), 2 910 km (zestawienie dojazdów - k. 486), 1 160 km (zestawienie dojazdów - k. 572) i 3 150

km (zestawienie dojazdów - k. 1102), (dowód: zeznania powódki - k. 1154 verte - (...) verte i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53 do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy

z 11 września 2023 r. - płyta - k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45

i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy z 21 października 2019 r. - płyta - koperta

- k. 754, minuta od 00:04:26 do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749

- 750 verte i nagranie rozprawy z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta

od 00:14:25 do 00:51:56; kserokopie rachunków i faktur - k. 81 - 205, k. 428

- 484, k. 565 - 574, k. 657 - 664, koperta - k. 719, k. 1103 - 1116, k. 1358 - 1375 i k. 1469 - 1495; zestawienie wydatków - k. 486 - 488; k. 572, k. 1102 - 1102 verte ; dokumentacja medyczna - k. 27 - 31, k. 37 - 60; k. 78, k. 240 - 310 verte, k. 317 - 318 verte, k. 394 - 399, k. 489 - 520, k. 655 - 657, k. 948 - 964, k. 976

- 1003; k. 1066 - 1048, k. 1117 - (...) verte, k. 1450 - 1468; częściowo zeznania świadka X. G. - k. 528 verte - 529 verte i nagranie rozprawy z 14 sierpnia 2017 roku - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:10:10

do 01:01:59; częściowo zeznania świadka F. G. (2) - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy 14 sierpnia 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 01:01:59 do 01:26:50; częściowo zeznania świadka O. I. - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy z 28 września 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 0:06:52 do 00:45:42; dokumentacja medyczna

- k. 27 - 31, k. 37 - 60; k. 78, k. 240 - 310 verte, k. 317 - 318 verte, k. 394 - 399, k. 489 - 520, k. 655 - 657, k. 948 - 964, k. 976 - 1003; k. 1066 - 1048, k. 1117

- (...) verte, k. 1450 - 1468) .

Powódka zażywa następujące leki M. (...), Ł., M., C., M., E., S., V., K., C.. Doraźnie korzysta z zastrzyków przeciwbólowych i przeciwzapalnych

- P., G., G., F., G., (dowód: zeznania powódki - k. 1154 verte - (...) verte i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023

r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53 do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte

i nagranie rozprawy z 11 września 2023 r. - płyta - k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45 i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy z 21 października 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:04:26 do 01:26:52 i od 01:31:29

do 01:42:29, k. 749 - 750 verte i nagranie rozprawy z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte

i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:14:25 do 00:51:56; częściowo zeznania świadka X. G. - k. 528 verte - 529 verte i nagranie rozprawy

z 14 sierpnia 2017 roku - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:10:10

do 01:01:59; częściowo zeznania świadka F. G. (2) - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy 14 sierpnia 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 01:01:59 do 01:26:50; dokumentacja medyczna - k. 27 - 31, k. 37

- 60; k. 78, k. 240 - 310 verte, k. 317 - 318 verte, k. 394 - 399, k. 489 - 520, k. 655 - 657, k. 948 - 964, k. 976 - 1003; k. 1066 - 1048, k. 1117 - 1118 verte, k. 1450

- 1468; kserokopie rachunków i faktur - k. 81 - 205, k. 428 - 484, k. 565 - 574, k. 657 - 664, koperta - k. 719, k. 1103 - 1116, k. 1358 - 1375 i k. 1469 - 1495) .

Powódka z zawodu jest sprzedawczynią. Obecnie nie pracuje. Utrzymuje się z renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w wysokości 1 709,91 zł, która została ustalona

od marca 2025 r. oraz zasądzonej renty w wysokości 550,00 zł miesięcznie.

W okresie od stycznia 2014 r. do lutego 2014 r. miesięczna renta rolnicza wynosiła 764,33 zł netto; w okresie od marca 2014 r. do lutego 2015 r. - 776,56 zł netto; w okresie od marca 2015 r. do lipca 2015 r. - 804,56 zł netto; w okresie od sierpnia 2015 r. do grudnia 2015 r. - 807,08 zł netto; w okresie od stycznia 2016 r. do lutego 2016 r. - 804,56 zł netto; w okresie od marca 2016 r. do lutego 2017 r. - 809,34 zł netto; w okresie od marca 2017 r. do lutego 2018 r. - 854,00 zł; w okresie od marca 2018 r. do lutego 2019 r. - 877,80 zł netto; w okresie

od marca 2019 r. do września 2019 r. - 935,00 zł netto; w okresie od października 2019 r. do lutego 2020 r. - 943,00 zł netto; w okresie od marca 2020 r. do lutego 2021 r. - 1 025,00 zł netto; w okresie od marca 2021 r. do stycznia 2022

r. - 1 065,88 zł netto; w okresie od lutego 2022 r. do lutego 2022 r. 1 137,88

zł netto; w okresie od marca 2022 r. do lutego 2023 r. - 1 218,44 zł netto;

w okresie od marca 2023 r. do lutego 2024 r. - 1 445,44 zł netto i w okresie

od marca 2024 r. do lutego 2025 r. - 1 623,28 zł netto. Przed zdarzeniem

z 11 czerwca 2002 r. powódka prowadziła wraz z mężem działalność gospodarczą polegającą na skupie i sprzedaży samochodów oraz części samochodowych,

a także pomagała mu w pracy w gospodarstwie rolnym. W okresie od 2 lutego 2001 r. do 2 lipca 2002 r. była zarejestrowana jako bezrobotna, bez prawa

do zasiłku, (dowód: zeznania powódki - k. 1154 verte - 1155 verte i nagranie rozprawy z 26 czerwca 2023 r. - płyta - k. 1518, minuta od 00:12:53 do 01:18:23 oraz k. 1156 - 1157 verte i nagranie rozprawy z 11 września 2023 r. - płyta

- k. 1522, minuta od 00:01:48 do 00:28:45 i od 00:31:08 do 01:02:27 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 740 verte - 742 i nagraniem rozprawy

z 21 października 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:04:26

do 01:26:52 i od 01:31:29 do 01:42:29, k. 749 - 750 verte i nagranie rozprawy

z 21 listopada 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:05:15 do 01:25:11, k. 752 - 752 verte i nagraniem z 19 grudnia 2019 r. - płyta - koperta - k. 754, minuta od 00:02:29 do 00:28:46 i k. 418 verte - 419 i nagraniem z 22 czerwca 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 00:14:25 do 00:51:56; decyzja

- k. 73 - 73 verte, k. 581; zaświadczenie - k. 1159 - 1160; k. 1132, k. 1496

i k. 582 - 583; częściowo zeznania świadka X. G.

- k. 528 verte - 529 verte i nagranie rozprawy z 14 sierpnia 2017 roku - płyta

- koperta - k. 649, minuta od 00:10:10 do 01:01:59; częściowo zeznania świadka F. G. (2) - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy 14 sierpnia 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 01:01:59 do 01:26:50; częściowo zeznania świadka O. I. - k. 539 verte - 540 i nagranie rozprawy

z 28 września 2017 r. - płyta - koperta - k. 649, minuta od 0:06:52 do 00:45:42) .

Pismem z 7 października 2014 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty w terminie 30 dni kwoty 360 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia, kwoty 37 234,75 zł tytułem odszkodowania (zwrot kosztów leczenia). Pismem z 3 listopada 2014

r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty renty w wysokości 1 400,00 zł (w tym 800,00 zł tytułem renty za zwiększone potrzeby i kwoty 600,00 zł tytułem wyrównania utraconych dochodów) w miejsce wcześniej zasądzonej renty, poczynając od grudnia 2014 r., płatnej do ostatniego dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi jej zapłaty, (dowód: wezwanie do zapłaty i dowód odbioru - k. 206 a - 212 i k. 212 a - 214) .

Powyższy stan faktyczny jest w części bezsporny, gdyż został oparty

m.in. na dowodach z dokumentów, które nie były negowane przez strony

i na częściowo zgodnych twierdzenia stron.

Ł. faktyczny został również oparty o opinie biegłych: biegłego neurologa Ł. O., biegłego ortopedy X. M., biegłego psychiatrę F. U. (1), biegłego neurologa I. X., biegłego kardiologa F. G. (1), biegłej z zakresu medycyny pracy (...) O.. Sąd w przeważającej części uznał je za jasne, wewnętrznie niesprzeczne oraz naukowo i logicznie uzasadnione. Korelują one z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Sąd nie uwzględnił w ustaleniach faktycznych opinii biegłego ortopedy I. G. w zakresie stwierdzenia, iż poporodowe powikłania ortopedyczne, do jakich doszło podczas porodu powódki 11 czerwca 2002 r., zostały zakończone przed styczniem 2010 roku. Powyższe stoi w opozycji z pozostałymi opiniami wydanymi przez biegłego X. M. oraz biegłego F. U. (2) oraz z zeznaniami powódki.

Sąd nie dał wiary twierdzeniom powódki w zakresie konieczności korzystania z prywatnych wizyt u psychiatry. Zgodnie z opinią biegłego lekarza psychiatry, wizyty te mogą być realizowane w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Sąd przyjął, iż taki sposób realizowania wizyt nie wynika

z konieczności, a z wyboru opiniowanej. Ponadto powódka nie wykazała, aby koniecznym było podejmowanie leczenia w Z., U., X., M., H., E.. Zatem Sąd uznał także jej twierdzenia w zakresie kosztów dojazdu do tych placówek za gołosłowne. Uznał jedynie za zasadne dojazdy do placówek medycznych w Ł., we H. i L..

Z przeprowadzonego materiału dowodowego, w szczególności

z przeprowadzonych dowodów z opinii biegłych wynika, iż powódka miała możliwość korzystania z refundowanych wizyt o ortopedy, kardiologa, psychiatry, neurologa oraz rehabilitacji w okolicach swojego miejsca zamieszkania,

tj. w Ł.. Jedynie biegły F. G. (1) stwierdził, że powódka ma rację, że leczenie w L. było odległym następstwem komplikacji porodu z 2002 r.

W konsekwencji Sąd przy uwzględnieniu należnego odszkodowania pominął dowody w postaci kosztów ponoszonych wizyt prywatnych, które były udokumentowane dokumentami księgowymi: faktura nr (...) z 22 grudnia 2014 r. - k. 81; rachunek nr (...)/(...) z 26 listopada 2014 r. - k. 83; faktura

nr (...) z 27 czerwca 2014 r. - k. 107; faktura nr (...) z 9 sierpnia 2014 r. - k. 109; rachunek nr (...) z 29 stycznia 2014 r. - k. 110; rachunek

nr (...)/(...) z 26 marca 2014 - k. 111; rachunek nr (...)/(...) z 25 czerwca 2014

r. - k. 112; rachunek nr (...)/(...) z 17 września 2014 r. - k. 113; rachunek

nr (...) z 9 marca 2012 r. - k. 143; rachunek nr (...) z 18 maja 2012 r. - k. 157; rachunek nr (...)/04/11/R z 1 kwietnia 2011 r. - k. 164; rachunek

nr (...)/(...)/11/R z 14 maja 2011 r. - k. 167; rachunek nr (...) z 18 maja 2011 r.

- k. 168; rachunek nr (...) z 31 sierpnia 2011 r. - k. 174; rachunki za parkingi z 1 lutego 2011 r., 7 lutego 2011 r., 26 lipca 2011 r. - k. 184; faktura nr (...) z 27 lutego 2015 r.- k. 188; faktura nr (...) z 19 lutego 2015 r. - k. 191; rachunek nr (...)/15 z 21 stycznia 2015 r. - k. 192; rachunek nr (...) z 19 listopada 2013 r. - k. 197; rachunek nr (...)/13 z 27 listopada 2013 r. - k. 197; rachunek

nr 29/13 z 10 lipca 2013 r. - k. 198; rachunek nr 38/13 z 25 września 2013

r. - k. 198; rachunek nr (...)/13 z 24 kwietnia 2013 r. - k. 199; rachunek nr (...) z 11 sierpnia 2013 r. - k. 200; rachunek nr (...)/(...) z 2 stycznia 2013 r. - k. 200; rachunek nr 18/12 z 25 lipca 2012 r. - k. 201; rachunek nr (...) z 6 sierpnia .2012 r. - k. 201; rachunek nr 45/12 z 30 marca 2012 r. - k. 203; rachunek

nr 79/04/12/R z 28 kwietnia 2012 r. - k. 202; rachunek nr 65/04/12/R z 25 kwietnia 2012 r. - k. 203; rachunek nr 31/12 z 7 listopada 2012 r. - k. 203; rachunek

nr (...) z 24 października 2012 r. - k. 204; rachunek (...) z 24 października 2012 r. - k. 205; faktura nr (...)/R z 21 kwietnia 2016 r. - k. 428; faktura VAT nr (...) z 18 maja 2017 r. - k. 430; faktura VAT nr (...)/s/17 z 27 kwietnia 2017 r. - k. 431; faktura nr (...) z 14 kwietnia 2017 r. - k. 432; faktura nr 10/s/17

z 15 lutego 2017 r. - k. 433; faktura nr 38/s/16 z 23 listopada 2016 r. - k. 457; faktura nr (...)/07/16/R z 30 lipca 2016 r. - k. 458; faktura nr (...)/10/16/R

z 7 października 2016 r. - k. 459; faktura nr (...)/12/15/R z 14 grudnia 2015

r. - k. 471; faktura nr (...)/11/15/R z 30 listopada 2015 r. - k. 472; faktura

nr (...) z 22 września 2015 r. - k. 473; faktura nr (...) z 28 sierpnia 2015 r. - k. 474; faktura nr (...)/(...) z 29 lipca 2015 r. - k. 475; faktura

nr (...)/15/(...) z 25 czerwca 2015 r. - k. 476; faktura nr (...) z 23 kwietnia 2015 r. - k. 477; faktura nr (...)/(...) z 27 marca 2015 r. - k. 479; faktura

nr 41/s/15 z 26 listopada 2015 r. - k. 480; faktura nr 32/s/15 z 17 września 2015 r. - k. 481; faktura nr 30/s/17 z 6 lipca 2017 r. - k. 567; faktura nr (...)/s/17

z 21 września 2017 r. - k. 569; faktura nr (...) z 31 stycznia 2022

r. - k. 1107; faktura nr (...)/s/22 z 16 lutego 2022 r. - k. 1107 verte; faktura (...) z 24 lutego 2022 r. - k. 1108; faktura (...) z 24 marca 2022

r. - k. 1108 verte; faktura nr (...)/s/22 z 27 kwietnia 2022 r. - k. 1109 verte; faktura nr (...) z 24 maja 2022 r. - k. 1110; faktura nr (...)22/R z 24 maja 2022 r. - k. 1110 verte; faktura nr (...) z 1 czerwca 2022 r. - k. 1111; faktura

nr (...)/s/22 z 22 czerwca 2022 r. - k. 1111 verte; faktura nr (...) z 27 lipca 2022 r.- k. 1112; faktura nr 77/s/22 z 24 sierpnia 2022 r.- k. 1112 verte; faktura nr (...) z 31 sierpnia 2022 r. - k. 1113 verte; faktura nr (...)

z 28 września 2022 r.- k. 1114; faktura nr (...)/22 z 19 października 2022 r.

- k. 1114verte; faktura nr (...) z 26 października 2022 r.- k. 1115; faktura nr (...) z 30 listopada 2022 r.- k. 1115 verte; faktura nr 106/s/22

z 7 grudnia 2022 r.- k. 1116; faktura nr (...) z 28 grudnia 2022

r.- k. 1116 verte; faktura nr (...)/s/16 z 25 maja 2016 r. - k. 455.

Idąc dalej, z uwagi na brak związku ze szkodą (leczenie wrodzonej wady serca powódki) oraz zważywszy na niesprecyzowane rachunki, które nie sposób zweryfikować jako mające związek z powikłaniami po porodzie, Sąd pominął następujące dowody: rachunek nr (...) z 7 lutego 2014 r. - k. 106; rachunek nr (...) z 25 stycznia 2012 r. - k. 140; paragon fiskalny na kwotę 24,00 zł

- k. 141; faktura VAT nr (...) z 9 lutego 2012 r.- k. 156; dowód wpłaty

na 30,00 zł z 16 marca 2011 r. - k. 161; rachunek nr (...)/ z 31 marca 2011 r. - k. 163; faktura (...) z 11 października 2011 r. - k. 176; paragon fiskalny laboratorium eskulap z 6 grudnia 2011 r. - k. 182; faktura VAT nr (...) z 8 grudnia 2011 r. - k. 183; paragon z 13 grudnia 2014 r. - k. 189; faktura nr (...) z 26 stycznia 2017 r. - k. 436; faktura nr (...)/s/16 z 27 stycznia 2016 r. - k. 453; faktura nr (...)/s/16 z 16 marca 2016 r. - k. 454; faktura nr 28/s/16

z 24 sierpnia 2016 r. - k. 456; faktura nr (...)/s/15 z 29 lipca 2015 r. - k. 482; faktura nr (...) z 20 maja 2015 r. - k. 483.

Sąd pominął także część dokumentów medycznych oraz księgowych przedłożonych przez powódkę, jako niemających związku z przedmiotową szkodą. W karcie informacyjnej Kliniki (...) z dni 12 - 15 marca 2014 r.

w przepisanych lekach widnieje pozycja X. 75mg 1x przez trzy miesiące,

co miało związek z leczeniem wrodzonej wady serca powódki, bez związku

ze szkodą poporodową. Podobnie konsultacja kardiologiczna w przychodni (...) w U. z 7 lutego 2014 r. Powyższe twierdzenie

ma odzwierciedlenie w opinii biegłego kardiologa F. G. (1).

Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki, jej męża i syna w zakresie twierdzeń, iż potrzebuje ona około dwóch lub więcej godzin dziennie pomocy ze strony osób trzecich, gdyż są one sprzeczne z opinią biegłego sądowo lekarską z dnia

20 września 2024 roku biegłego sądowego neurologa Ł. O., który wskazał, że powódka wymaga niewielkiej pomocy osób trzecich

w czynnościach wymagających dłuższego stania, przemieszczania się, utrzymaniu higieny, wyręczaniu w sprzątaniu, zakupach i ilościowo takową pomoc szacuje się na jedną godzinę dziennie.

Sąd nie dał wiary twierdzeniom powódki, z których wynikało, że gdyby była zdrowa i nie doszło do szkody spowodowanej przez pozwanego, zarabiałaby więcej niż najniższa krajowa, gdyż w tej części jej twierdzenia są gołosłowne.

Sąd nie uwzględnił wniosków opinii wydanej biegłego X. M.

z 29 czerwca 2024 r. w zakresie, w jakim wskazał, że powódka nie wymaga opieki osób trzecich, gdyż są one sprzeczne z wnioskami opinii biegłego Ł. O. z 20 września 2024 r., którą Sąd uznał za wiarygodną. Biegły ten wskazał, że rozpoznał u powódki stan po zapaleniu i uszkodzeniu splotu krzyżowo -biodrowego po stronie lewej z niedowładem wiotkim lewej kończyny dolnej, który jest utrwalony od 2014 r., który skutkuje osłabieniem kończyny z utratą częściową jej funkcji podporowej motorycznej i wymaga zastąpienia w czynnościach wymagających przemieszczania się, czy stania, nie mówiąc o działaniu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Powódka wystąpiła z żądaniem zapłaty odszkodowania, dalszego zadośćuczynienia za doznaną nową krzywdę wynikłą z uszkodzenia ciała

i rozstroju zdrowia; renty z tytułu utraconych dochodów oraz z żądaniem podwyższenia renty za zwiększone potrzeby.

W niniejszej sprawie bezspornym było, że u powódki doszło do trwałych skutków dla zdrowia wskutek niewłaściwej metody odebrania porodu

w pozwanym szpitalu. Ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej zostało prawomocnie przesądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia

20 lipca 2009 roku w sprawie o sygn. akt I C 13/04, który to w punkcie II wyroku ustalił, ze pozwany będzie odpowiadał za skutki zdarzenia, które mogą się ujawnić w przyszłości, a nie są objęte rozstrzygnięciem zasądzającym roszczenie. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego

w Łodzi z dnia 21 grudnia 2009 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I ACa 882/09.

W związku ze zdarzeniem z 11 czerwca 2002 r. powódka dokonywała zakupów szeregu leków oraz środków zaopatrzenia medycznego, a także pokrywała koszty wizyt i koszty dojazdów do placówek medycznych, których dowody znajdują się w przedłożonych przez nią dokumentach oraz sporządzonych zestawieniach dojazdów. Należy jednak mieć na względzie, iż powódka w toku niniejszego postępowania przedłożyła dowody, które nie dotyczyły przedmiotowej szkody i nie miały związku z powikłaniami poporodowymi, za które odpowiedzialność ponosi pozwany.

Przy obliczeniu należnego powódce odszkodowania Sąd uwzględnił koszt zakupu leków i innych środków zaopatrzenia medycznego, które były uzasadnione zgodnie z ze schorzeniami powódki stanowiącymi powikłania poporodowe,

co zostało poparte opiniami sporządzonymi przez biegłych na potrzeby niniejszego postępowania. Są to zakupy poparte fakturami: faktura nr (...)

- 41,51 zł; faktura nr (...) - 102,26 zł; faktura nr (...) - 104,64 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 90,02 zł (bez pierwszych trzech pozycji); faktura nr (...) - 23,14 zł; faktura nr (...) - 59,98 zł; faktura

nr (...) - 109,30 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 147,58

zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 120,27 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 43,63 zł (bez termometru); paragon - 21,19 zł; faktura

nr (...) - 37,86 zł ; faktura nr (...) - 55.60 zł; faktura nr (...) - 10,70 zł; faktura nr (...) - 54,98 zł (bez leków: M., W., A.); faktura nr (...) - 19,25 zł; faktura nr (...) - 111,54 zł (bez maści E. i leku V.); faktura (...) - 108,16 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 119,14 zł; faktura nr (...) - 57,56 zł; faktura

nr (...) - 92,39 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 157,57 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 144,56 zł (bez leku V.); faktura

nr (...) - 131,34 zł (bez leków K. i tabletek do ssania); faktura

nr (...) - 92,18 zł; faktura nr (...) - 136,33 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 118,39 zł; faktura nr (...) - 105,30 zł (bez leku V.); 66(...) - 128,70 zł (bez leku U.); faktura nr (...) - 131,90

zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 82,00 zł (bez leków V. i M.); faktura nr (...) - 96,05 zł (bez leków V., (...) Ł.); faktura nr (...) - 91,33 zł (bez leków V.); faktura nr (...)

- 93,14 zł (bez leków V.); faktura nr (...) - 81,31 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 141,61 zł (bez leku V.); faktura

nr (...) - 103,38 zł (bez leków V. i O.); faktura

nr (...) - 142,87 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 96,87 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 64,65 zł; faktura nr (...) - 88,73 zł; faktura nr (...) - 109,83 zł (bez leków A. i V.); faktura

nr (...) - 51,00 zł; faktura nr (...) - 79,68 zł; faktura

nr (...) - 55,46 zł; faktura nr (...) - 20,99 zł; faktura

nr (...) - 103,05 zł; faktura nr (...) - 79,78 zł; faktura

nr (...) - 36,78 zł; faktura nr (...) - 129,73 zł; faktura nr (...)

- 80,26 zł; faktura nr (...), k. 153 - 43,01 zł; faktura nr (...)

- 43,77 zł; faktura nr (...) - 135,10 zł; faktura nr (...) - 95,70 zł (bez leków: E., O., N.); faktura nr (...) - 96,85 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 108,47 zł (bez leku V.); faktura

nr (...) - 113,18 zł (bez leków S. i V.); faktura nr (...) - 33,36 zł; faktura nr (...) - 104,84 zł; faktura nr (...) - 198,93 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 139,76 zł; faktura nr (...) - 69,92

zł; faktura nr (...) - 121,06 zł; faktura nr (...) - 136,37 zł; faktura

nr (...) - 205,42 zł; faktura nr (...) - 19,00 zł; faktura nr (...)

- 131,13 zł; faktura nr (...) - 49,80 zł; faktura nr (...) - 135,39

zł; faktura nr (...) - 79,61 zł; faktura nr (...) - 111,12 zł; faktura

nr (...) - 17,50 zł; faktura nr (...) - 77,55 zł; faktura nr (...) - 12,40 zł; faktura nr (...) - 131,45 zł (bez leków: J., N., T. lizaki); faktura nr (...) - 138,70 zł (bez Magnez b6

i W. syrop); faktura nr (...) - 26,05 zł; faktura nr (...)

- 116,73 zł (bez V. plus); faktura nr (...) - 98,73 zł; faktura

nr (...) - 81,77 zł (bez maści arnikowej, C. krem, T. krople

do oczu); faktura nr (...) - 106,65 zł (bez Magnez, (...) F., K.); faktura nr (...) - 52,1 zł (bez V.); faktura nr (...) - 227,55 zł; faktura nr (...) - 108,09 zł; faktura nr (...) - 1 183,00 zł; faktura nr (...) - 99,95 zł; faktura nr (...) - 91,64 zł; faktura

nr (...) - 116,53 zł; faktura nr (...) - 132,96 zł; faktura

nr (...) - 12,80 zł (tylko witamina C); faktura nr (...) - 254,62 zł; faktura nr (...) - 154,06 zł; faktura nr (...) - 127,00 zł; faktura

nr (...) - 144,00 zł; faktura nr (...) - 71,94 zł; faktura

nr (...) - 188,08 zł; faktura nr (...) - 22,72 zł; faktura

nr (...) - 148,62 zł; faktura nr (...) - 178,24 zł (bez leku V.); faktura nr (...) - 162,73 zł; faktura nr (...) - 40,00 zł; faktura

nr (...) - 19,99 zł; faktura nr (...) - 150,74 zł; faktura nr (...) - 50,25 zł; faktura nr (...) - 134,30 zł (bez leku G.); faktura nr (...) - 183,10 zł; faktura nr (...) - 236,03

zł; faktura nr (...) - 140,33 zł; faktura nr (...) - 255,52 zł; faktura

nr (...) roku - 272,29 zł; faktura nr (...) - 14,75 zł; faktura

nr (...) - 297,05 zł; faktura nr (...) - 266,47 zł; faktura nr (...) - 366,11 zł; na łączną kwotę 13 388,35 zł.

Sąd analizując dokumenty księgowe przedłożone przez powódkę odejmował kwoty leków: V. - stosowany w leczeniu zgagi; M. - lek stosowany w problemach układu pokarmowego; W. - lek przeczyszczający; A. - lek stosowany przy niedoborach żelaza; maść E. - na blizny; K. - lek rozkurczowy; tabletki do ssania; U. - lek na refluks; V. - lek homeopatyczny; M. - lek stosowany przy zakażeniu bakteryjnym dróg oddechowych, ucha, zatok i pęcherza moczowego; O. - lek stosowany przy dolegliwościach żołądkowych; A. - lek stosowany przy zapaleniu pęcherza; E. - lek stosowany na blizny; O. - lek antykoncepcyjny; N. - lek na refluks; S. - lek stosowany przy zaburzeniach układu endokrynnego; J. - krople do oczu; N.

- suplement diety wspomagający pracę wątroby; T. lizaki - witaminy dla dzieci; magnez b6 - suplement diety; W. - syrop na kaszel; V. plus - suplement diety - witaminy; maść arnikowa - maść na obrzęki; C. - lek

na zmiany skórne; T. - krople do oczu; G. - suplement diety; X. - profilaktyka powikłań zakrzepowych w związku z leczeniem wrodzonej wady serca; S. - lek na wzdęcia; C. - lek na kaszel).

Podobnie Sąd pominął koszty prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych, gdyż z opinii biegłego ortopedy i neurologa wynika, że rehabilitacja mogła odbywać się na NFZ. W tym miejscu należy zauważyć, że leczenie powódki trwa od 2002 r. i w okresie objętym żądaniem nie wystąpiła potrzeba pilnej, specjalistycznej i płatnej rehabilitacji. Zatem powódka mogła rezerwować zabiegi rehabilitacyjne z dużym wyprzedzeniem. Mogła je planować, by były przeprowadzane na NFZ.

I. chodzi o koszt dojazdów do placówek medycznych, które Sąd uznał za mające związek z powikłaniami poporodowymi, Sąd ustalił odszkodowanie

z tego tytułu na podstawie art. 322 k.p.c., zgodnie z którym, jeżeli w sprawie

o naprawienie szkody, o dochody, o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia lub

o świadczenie z umowy o dożywocie sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe, nader utrudnione lub oczywiście niecelowe, może

w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny opartej na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy.

Powódka w związku ze zdarzeniem z 11 czerwca 2002 r. korzystała

z rehabilitacji oraz wizyt lekarskich, zarówno prywatnych, jak i w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Były to przede wszystkim wizyty u lekarzy następujących specjalizacji: psychiatry, neurologa, ortopedy, kardiologa. Powódka przemieszczała się w tym celu wraz ze swoim mężem samochodami marki K. oraz L. (oba powyżej 900 cm 3 ). Powódka przebyła łącznie

w latach 2010 - 2022 około 51 350,00 km, jednakże część z tych dojazdów nie dotyczyło zdarzenia, za które odpowiedzialność ponosi pozwany, gdyż były

to na przykład wizyty u ginekologa, stomatologa, alergologa, pulmonologa.

W ocenie Sądu, mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, powódka nie wykazała, aby konieczne było leczenie w Z., U., X., M., H., E.. Biegli wskazali, że powódka mogła leczyć się na NFZ. Wynikało ono wyłącznie z decyzji podjętej przez powódkę. Jedynie biegły F. G. (1) potwierdził, że leczenie w L. było odległym następstwem komplikacji porodu z 2002 r., co zostało uwzględnione przy obliczeniu należnego powódce odszkodowania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd z zestawienia dojazdów z k. 206, które znajdują odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym (dokumentacji medycznej, fakturach i zeznaniach powódki) wziął pod uwagę tylko wizyty w placówkach w Ł., H. oraz L., gdyż ogólnie pojęte leczenie na NFZ w placówkach znajdujących się w tych miejscowościach było zasadne, co dało 11 990 km i kwotę 10 021,24 zł (11 990 km x 0,8358 zł - według rozporządzenia Ministra Transportu). Z zestawienia dojazdów z k. 486 Sąd nie uwzględnił wizyty u pulmonologa, ginekologa, alergologa, stomatologa

i uwzględnił tylko dojazdy do placówek znajdujących się w Ł.,

we H. i L., co dało 2 910 km i kwotę 2 432,17 zł (2 910 km x 0,8358 zł - według rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 października 2007 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 - 0,8358 zł ). Z zestawienia dojazdów z k. 572 Sąd uwzględnił w całości przedstawione przez powódkę zestawienie obejmujące 1 160 km, co dało kwotę 754,46 zł (1 160 km

x 0,8358 zł - według cytowanego powyżej rozporządzenie Ministra Transportu). Z zestawienia dojazdów z k. (...) Sąd uwzględnił - stosując podobne zasady, jak przy wyliczeniach powyższych, 3 150 km, co dało kwotę 2 632,77 zł (3 150 km

x 0,8358 zł - według powyżej cytowanego rozporządzenie Ministra Transportu). Łącznie koszty dojazdu należne powódce w tej sprawie wynoszą 15 840,64 zł.

Podsumowując, przy obliczeniu należnego odszkodowania, Sąd uwzględnił kwotę 13 388,35 zł za poniesione koszty leków i innych środków zaopatrzenia medycznego oraz kwotę 15 840,64 zł za poniesione koszty dojazdów do placówek medycznych, co dało kwotę 29 228,99 zł. Sąd uwzględnił także fakt, iż na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2019 r. wydanego

w sprawie o sygn. akt I ACa 530/18, z apelacji powódki Sąd uchylił zaskarżony wyrok w pkt 4 sentencji w zakresie oddalającym powództwo o odszkodowanie ponad kwotę 20 696,60 zł oraz w zakresie odsetek ustawowych od kwoty 20 696,60 zł za okres do dnia 26 lutego 2018 r. Zatem różnica pomiędzy wyżej wymienionymi kwotami wynosi 8 532,39 zł, którą Sąd zasądził w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 444 § 1 k.c.

Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej żądania nazwanego odszkodowanie za rentę w wysokości 4 200,00 zł i w zakresie odszkodowania przekraczającego kwotę 61 709,41 zł - wobec skutecznego cofnięcia pozwu w tym zakresie, które to cofnięcie jest zgodne z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie ma na celu obejście prawa, o czym orzekł, jak w pkt 10 i 12 wyroku, na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. z ar. 203 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze Sąd powództwo o odszkodowanie w pozostałej części oddalił, o czym orzekł, jak w pkt 13 wyroku.

O odsetkach od zasądzonej kwoty odszkodowania Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c.

W niniejszej sprawie powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 61 709,41 zł tytułem odszkodowania, w tym kwoty: 23 064,48 zł wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 13 listopada 2014 r. do dnia zapłaty; 2 490,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 23 marca 2014 r.

do dnia zapłaty; 27 253,92 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie

od 11 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty; 754,46 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6 grudnia 2017 r. do dnia zapłaty i 8 146,55 zł wraz

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 31 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty.

Rozszerzeniem powództwa z 3 lutego 2023 r. (k. 1100 - 1118 verte), które zostało doręczone pozwanemu 22 lutego 2023 r., powódka wniosła o dodatkowe zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty 8 146,55 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia i dojazdów wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od wniesienia niniejszego pisma do dnia zapłaty. Sąd w tym zakresie uwzględnił kwotę 2 632,77 zł tytułem dojazdów i kwotę 1 848,55 zł tytułem kosztów leczenia, na którą składają się następujące kwoty: kwota 236,03 zł, wynikająca z faktury

nr (...); kwota 140,33 zł, wynikająca z faktury nr (...), kwota 255,52 zł, wynikająca z faktury nr (...), kwota 272,29 zł, wynikająca z faktury

nr (...), kwota 14,75 zł, wynikająca z faktury nr (...), kwota 297,05 zł, wynikająca z faktury nr (...), kwota 266,47 zł, wynikająca z faktury

nr (...) i kwota 366,11 zł, wynikająca z faktury nr (...).

Kwoty 8 146,55 zł powódka nie żądała wcześniej. Pismo z tym żądaniem doręczono pozwanemu 22 lutego 2023 r., który miał 14 dni (niezwłocznie z art. 455 k.c.) na zapłatę tej kwoty. Termin ten minął 8 marca 2023 r., zatem odsetki należą się od 9 marca 2023 r., gdyż 8 marca 2023 r. roszczenie stało się wymagalne, a od dnia następnego pozwany pozostawał w zwłoce.

Pismem procesowym z 6 grudnia 2017 r., które zostało złożone

na rozprawie, a doręczone pełnomocnikowi pozwanego 12 grudnia 2017 r., powódka rozszerzyła powództwo o kwotę 754,46 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu oraz 734,18 zł tytułem kosztów leczenia (razem zażądał 75 830,73 zł) wraz z ustawowymi odsetkami od wniesienia niniejszego pisma do dnia zapłaty.

Na zasądzoną kwotę 1 292,84 zł składa się kwota 754,46 zł kosztów dojazdu oraz kwota 538,38 zł wynikająca z faktury: nr (...) z 5 lipca 2017 r. na kwotę 19,99, nr (...) z 31 lipca 2017 r. na kwotę 150,74 zł, nr (...) z 5 sierpnia 2017 r. na kwotę 50,25 zł, nr (...) z 2 listopada 2017 r. na kwotę 183,10 zł oraz nr (...) na kwotę 134,30 zł (bez G.).

W związku z tym, że powódka wcześniej nie zgłaszała tego żądania i mając na uwadze to, że pozwany otrzymał pismo z rozszerzeniem powództwa 12 grudnia 2017 r. i miał 14 dni (niezwłocznie z art. 455 k.c.) na zapłatę tej kwoty, należy uznać, że termin ten minął 27 grudnia 2017 r., zatem odsetki należą się

od 28 grudnia 2017 r., gdyż 27 grudnia 2017 r. roszczenie stało się wymagalne, a od dnia następnego pozwany pozostawał w zwłoce.

Z uwagi na to, że z zasądzonej w pkt 1 wyroku kwoty 8 532,39 zł pozostało do zapłaty 2 758,23 zł, a także z uwagi na to, że kwota ta obejmuje roszczenie sprecyzowane w piśmie procesowym z 1 sierpnia 2017 r., w którym powódka rozszerzyła powództwo o odszkodowanie o kwotę 35 351,52 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pisma do dnia zapłaty, Sąd uznał, że odsetki

od kwoty 2 758,23 zł należą się od 29 września 2017 r., gdyż odpis tego pisma pełnomocnik pozwanego otrzymał na rozprawie w dniu 14 września 2017 r. Pozwany miał 14 dni (niezwłocznie z art. 455 k.c.) na zapłatę tej kwoty. Termin ten minął 28 września 2017 r., zatem odsetki należą się od 29 września 2017 r., gdyż 28 września 2017 r. roszczenie stało się wymagalne, a od dnia następnego pozwany pozostawał w zwłoce.

W pozostałej części Sąd powództwo o odsetki od zasądzonego odszkodowania oddalił, o czym orzekł, jak w pkt 13 wyroku

Powódka żądała podwyższenia renty na zwiększone potrzeby wnosząc

o podwyższenie orzeczonej w pkt I.3 wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04 renty na zwiększone potrzeby z kwoty po 150,00 zł miesięcznie do kwoty po 3 155,00 zł miesięcznie, począwszy od dnia 1 stycznia 2025 r. i na przyszłość wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności; za okres poprzedzający, tj. za okres od 5 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024

r. - o podwyższenie orzeczonej w pkt I.3 wyżej wymienionego wyroku renty

na zwiększone potrzeby z kwoty po 150,00 zł do kwoty po 2 275,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności. Powódka wniosła ponadto o podwyższenie orzeczonej w pkt I.3 wyżej wymienionego wyroku renty tytułem wyrównania utraconych zarobków z kwoty po 400,00 zł miesięcznie do kwoty po 4 403,00 zł miesięcznie, począwszy

od 1 stycznia 2025 r. i na przyszłość wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności; za okres poprzedzający, tj. za okres od 1 grudnia 2014 r. do 4 kwietnia 2023 r. - do kwoty po 600,00 zł miesięcznie,

a za okres od 5 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. - do kwoty po 1 300,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności.

Zgodnie z treścią art. 907 § 2 k.c. jeżeli obowiązek płacenia renty wynika

z ustawy, każda ze stron może w razie zmiany stosunków żądać zmiany wysokości lub czasu trwania renty, chociażby wysokość renty i czas jej trwania były ustalone

w orzeczeniu sądowym lub w umowie. Aby roszczenie o podwyższenie renty zostało uwzględnione, muszą zostać spełnione dwie przesłanki: obowiązek płacenia renty musi wynikać z ustawy i że nastąpiła zmiana stosunków.

Niewątpliwie w niniejszej sprawie, obowiązek pozwanego do wypłacania powódki renty wynika z art. 444 § 2 k.c., który stanowi, że jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty. Odpowiedzialność pozwanego względem powódki za wyrządzoną jej szkodę

w 2002 r., znajduje swoje źródło w wyżej wymienionym wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu.

Oceniając drugą z przesłanek (zmiana stosunków), należy wskazać,

że również została ona spełniona w zakresie obu rent.

Znaczenie tego zwrotu w rozumieniu art. 907 § 2 k.c. należy odnieść

do faktów, które w świetle przepisów stanowiących podstawę zasądzenia renty mają znaczenie dla ustalenia jej rozmiaru i czasu trwania. W wypadku renty zasądzonej na podstawie art. 444 § 2 k.c. nowe okoliczności stanowiące podstawę stwierdzenia zmiany stosunków mogą dotyczyć zarówno sfery osobistej uprawnionego do renty lub zobowiązanego z tego tytułu, jak i zjawisk

o charakterze obiektywnym, przy czym w każdym z tych wypadków decydujące znaczenie mają ich gospodarcze następstwa. W piśmiennictwie i orzecznictwie (patrz: uchwały Sądu Najwyższego z 29 października 1993 r., III CZP 142/93, OSNC 1994, Nr 4, poz. 82 i z 20 kwietnia 1994 r., III CZP 58/94, OSNC 1994, Nr 11, poz. 207 oraz wyroki Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2009 r., I CNP 94/08, niepublikowany i z 2 kwietnia 2014 r., IV CSK 444/13, LEX nr 1455237) przyjmuje się, że zmianę wysokości renty na podstawie art. 907 § 2 k.c. może uzasadniać istotny spadek siły nabywczej pieniądza, w wyniku którego zwiększa się negatywny skutek gospodarczy zdarzenia wywołującego szkodę.

Od ustalenia renty upłynął duży okres czasu. Sytuacja zdrowotna powódki ulegała systematycznemu pogorszeniu, zwiększyły się koszty pomocy osób trzecich, zwiększyły koszty leczenia i dojazdów do placówek medycznych. Nastąpił także wzrost najniższego wynagrodzenia. Ponadto rosnąca inflacja, poddała pod wątpliwość, czy dotychczas wypłacana powódce renta przedstawia obecnie realną wartość. Niezaprzeczalnie świadczenie to ma stanowić wyrównanie różnicy pomiędzy wysokością wynagrodzenia, jakie powódka uzyskiwałby, gdyby nie doszło do zdarzenia z 2002 r., a świadczeniem, jakie osiąga z ubezpieczenia społecznego. Niewątpliwie, kwota otrzymywana przez powódkę w wysokości 550,00 zł nie zachowała w obecnych czasach swojej realnej wartości.

Na przestrzeni przedmiotowego okresu, wielokrotnie wzrastały koszty utrzymania. Ponadto obserwowana, w szczególności w ostatnich latach, diametralnie rosnąca inflacja, dodatkowo przyczyniła się do pogorszenia sytuacji finansowej powódki. Należy również wskazać, że przepis art. 907 § 2 k.c. stanowi o „zmianie stosunków” i nie stawia tej zmianie wymogu „istotności”, choć przyjmuje się, ze zmiana taka nie powinna mieć charakteru niewielkiego, symbolicznego. Wyjaśnienie rzeczywistej treści stosunków faktycznych wymaga

w zasadzie ich porównania ze stanem faktycznym, który stanowił podstawę ustalenia poprzedniej wysokości świadczenia (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego

w Białymstoku z 11 czerwca 2018 r., I ACa 796/17, LEX nr (...)).

Powódka w niniejszym postępowaniu dochodzi podwyższenia renty wyrównawczej z tytułu utraconych dochodów. Celem tego typu renty jest wynagrodzenie utraty wszelkich korzyści majątkowych, jakie poszkodowany

by osiągnął, gdyby nie doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić,

że powódka od 2002 r. nie uzyskuje wynagrodzenia. Trzeba też dodać, że pozwany nigdy nie wystąpił z pozwem o obniżenie renty, a zatem nie neguje obowiązku jej płacenia.

Z istoty rzeczy renta z tego tytułu nie może być zazwyczaj precyzyjnie określona, dlatego należy zgodzić się z przedstawionym w piśmiennictwie stanowiskiem, że sąd może poprzestać na orientacyjnym określeniu szkody z tego tytułu, posiłkując się treścią art. 322 k.p.c.

Obliczając rentę z tytułu utraconych dochodów Sąd przyjął jako wartość wyjściową wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokość otrzymywanej przez powódkę renty z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, uznając to za rozwiązanie uzasadnione zarówno charakterem posiadanego wykształcenia powódki oraz wykonywanej uprzednio pracy zarobkowej, jak i zasadami doświadczenia życiowego.

Powódka z zawodu jest sprzedawcą. Przez zdarzeniem z dnia 11 czerwca 2002 roku utrzymywała się z prowadzonej wraz z mężem działalności gospodarczej polegającej na skupie i sprzedaży samochodów oraz części do nich oraz pomagała mężowi w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Powódka wykonywała zatem pracę niewymagającą specjalistycznych kwalifikacji ani wysokiego stopnia specjalizacji, a jej potencjalne możliwości zarobkowe, przy braku zdarzenia wywołującego szkodę, należało oceniać w warunkach lokalnego rynku pracy. W ocenie Sądu w tych realiach wynagrodzenie na poziomie minimalnego wynagrodzenia za pracę stanowi typowy i powszechnie występujący poziom zarobków dla osoby wykonującej zawód sprzedawcy. Ustalając hipotetyczne dochody powódki, jakie mogłaby osiągać, gdyby nie utraciła zdolności do pracy, Sąd powinien się oprzeć na obiektywnych i racjonalnych kryteriach, uwzględniających wiek, kwalifikacje, dotychczasowe doświadczenie zawodowe oraz realne możliwości zatrudnienia. W tym kontekście przyjęcie minimalnego wynagrodzenia za pracę jako podstawy obliczeń należy uznać

za rozsądne i zgodne z zasadą pełnego, lecz nie nadmiernego odszkodowania. Sąd podkreśla, że renta z tytułu utraconych dochodów ma charakter kompensacyjny, a jej celem jest wyrównanie różnicy pomiędzy dochodem, jaki powódka mogłaby osiągać, a dochodem rzeczywiście uzyskiwanym po zdarzeniu. Przyjęcie minimalnego wynagrodzenia za pracę jako punktu odniesienia nie prowadzi

do zawyżenia roszczenia, lecz odpowiada przeciętnym warunkom zatrudnienia

na stanowisku sprzedawcy i rzeczywistym możliwościom zarobkowym powódki, określonymi w przedłożonych zaświadczeniach Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Ponadto Sąd uwzględnił wyrażony w judykaturze i piśmiennictwie pogląd, że należy uwzględnić dochody netto, z pominięciem podatku dochodowego.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w grudniu 2014 r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 1 237,20 zł netto miesięcznie, a renta powódki 776,56 zł netto miesięcznie, co dało różnicę w wysokości 460,64 zł netto miesięcznie. Dlatego rentę za okres od 1 grudnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. Sąd podwyższył z kwoty po 400,00 zł miesięcznie do kwoty po 460,64 zł miesięcznie.

W 2015 r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 1 286,16 zł netto miesięcznie, a renta powódki 776,56 zł netto miesięcznie, co dało różnicę

w wysokości 509,60 zł netto miesięcznie. Dlatego rentę za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. Sąd podwyższył z kwoty po 460,64 zł miesięcznie do kwoty po 509,60 zł miesięcznie.

W 2016 r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 1 355,69 zł netto miesięcznie, a renta powódki 804,56 zł netto miesięcznie, co dało różnicę

w wysokości 551,13 zł netto miesięcznie. Dlatego rentę za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. Sąd podwyższył z kwoty po 509,60 zł miesięcznie do kwoty po 551,13 zł miesięcznie.

Za okres od 1 stycznia 2017 r. do 4 kwietnia 2023 r. Sąd podwyższył kwotę renty zgodnie z żądaniem powódki do kwoty po 600,00 zł miesięcznie, jako

że różnica liczona w powyższy sposób byłaby wyższa od żądania powódki. Podobnie za okres od 5 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Sąd zatem podwyższył kwotę renty z kwoty po 600,00 zł miesięcznie do kwoty po 1 300,00 zł miesięcznie.

Dla zobrazowania powyższego stwierdzenia Sąd ustalił, że w okresie

od 1 stycznia 2017 r. do lutego 2017 r. renta powódki wynosiła 809,34 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie 1 459,48 zł netto miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie od marca 2017 r. do lutego 2018 r. renta powódki wynosiła 854,00 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie

1 459,48 zł netto miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie).

W okresie od marca 2018 r. do lutego 2019 r. renta powódki wynosiła 877,80 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie 1 530,00 zł netto miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie od marca 2019 r.

do września 2019 r. renta powódki wynosiła 935,00 zł netto miesięcznie,

a najniższe wynagrodzenie 1 633,78 zł netto miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie od października 2019 r. do lutego 2020 r. renta powódki wynosiła 943,00 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie

1 673,78 zł miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie

od marca 2020 r. do lutego 2021 r. renta powódki wynosiła 1 025,00 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie 1 920,62 zł netto miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie od marca 2021 r. do stycznia 2022

r. renta powódki wynosiła 1 065,88 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie 2 017,67 zł miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie od lutego 2022 r. do lutego 2022 r. renta powódki wynosiła 1 137,88 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie 2 209,56 zł netto miesięcznie (różnica przekraczał 600,00 zł miesięcznie). W okresie od marca 2022 r. do lutego 2023 r. renta powódki wynosiła 1 218,44 zł netto miesięcznie,

a najniższe wynagrodzenie 2 209,56 zł netto miesięcznie (różnica przekraczała 600,00 zł miesięcznie). W okresie od kwietnia 2023 r. do lutego 2024 r. renta powódki wynosiła 1 445,44 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie

2 709,48 zł netto miesięcznie i 2 783,86 zł netto miesięcznie (średnio w roku 2023 różnica przekraczała 1 300,00 zł miesięcznie). W okresie od marca 2024 r.

do stycznia 2025 r. renta powódki wynosiła 1 623,28 zł netto miesięcznie,

a najniższe wynagrodzenie 3 221,98 zł netto miesięcznie i 3 261,53 zł netto miesięcznie (różnica przekraczała kwotę 1 300,00 zł miesięcznie). W styczniu 2025 r. renta powódki wynosiła 1 623,28 zł netto miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie 3 510,92 zł netto miesięcznie (różnica 1 887,64 zł).

Za okres od 1 stycznia 2025 roku i na przyszłość Sąd zasądził rentę

w kwocie 1 887,64 zł, która stanowi różnice pomiędzy wysokością minimalnego wynagrodzenia w kwocie 3 510,92 zł netto miesięcznie, a rentą powódki w kwocie 1 623,28 zł netto miesięcznie.

Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w pkt 4, 5, 6, 7, 8 ,9 wyroku,

na podstawie art . 907 § 2 k.c. w zw. z art. 444 § 2 k.c.

W pozostałej części Sąd powództwo o podwyższenie renty za utracone dochody oddalił, o czym orzekł, jak w pkt 13 wyroku.

O odsetkach od renty za utracone dochody Sąd orzekł na podstawie art. 904 k.c.

I. chodzi o podwyższenie renty z tytułu zwiększonych potrzeb, to także należy zauważyć, że z istoty rzeczy renta z tego tytułu nie może być zazwyczaj precyzyjnie określona, dlatego wypada zgodzić się z przedstawionym

w piśmiennictwie stanowiskiem, że sąd może poprzestać na orientacyjnym określeniu szkody z tego tytułu, posiłkując się treścią art. 322 k.p.c.

Sąd ustalił, że powódka musi wydać miesięcznie około 200,00 zł tytułem kosztu zakupu leków, których przyjmowanie jest zasadne - biorąc pod uwagę opinie biegłych oraz zeznania powódki, takich jak: M., N., M., C., M., E., S., V., K., J., C.. Dodatkowo powódka stosuje jedynie doraźnie zastrzyki przeciwbólowe, przeciwzapalne, jak P. i G., G., F., G.-medrol. Należy mieć na względzie za biegłym, iż wątpliwe jest, aby powódka korzystała z wszystkich leków na raz, w szczególności przeciwbólowych oraz na problemy z zasypianiem, zatem kwota 200,00 zł odpowiada średniej cenie wszystkich powyższych leków miesięcznie, których zażywanie jest zasadne

w związku z dolegliwościami stanowiącymi powikłania poporodowe. Powódka nie udowodniła, że koszty te są większe.

Powódka, co wynika z jej zeznań i opinii biegłych neurologa, ortopedy, kardiologa i psychiatry musi ponosić średni miesięczny koszt w wysokości 130,00 zł za dojazdy do placówek medycznych, tj. do psychiatry - sześć razy

w roku po 30 km, co daje kwotę 12,54 zł miesięcznie (180 km x 0,8358 zł = 150,44 zł /12 = 12,54 zł miesięcznie); do kardiologa - sześć razy w roku po 30 km,

co daje kwotę 12,54 zł miesięcznie (180 km x 0,8358 = 150,44 zł/12 = 12,54 zł miesięcznie); do neurologa - trzy razy w roku, co daje kwotę 6,26 zł miesięcznie (90 km x 0,8358 = 75,22 zł / 12 = 12,54 zł miesięcznie; na rehabilitację cztery razy w miesiącu po 30 km, co daje kwotę 100,29 zł miesięcznie (120 km x 0,8358 = 100,29 zł). Powódka nie udowodniła, że koszty te są większe.

W ocenie Sądu racjonalny wymiar opieki nad powódką obejmuje pomoc

w czynności samoobsługowych przy utrzymaniu higieny, wyręczaniu

w sprzątaniu, zakupach, czy innych czynnościach wymagających przemieszczania i ilościowo takową pomoc szacuje za biegłym na jedną godzinę dziennie. Powódka nie korzysta z pomocy profesjonalnej, a z pomocy członków najbliższej rodziny. Sąd przyjął, że od w 2023 r. minimalne wynagrodzenie za pracę brutto wynosiło 3 490,00 zł. Przy uwzględnieniu wskaźnika czasu pracy wynoszącego 160 h, stawka godzinowa wynosiła 21,81 zł (taką sama stawkę przy wyliczeniu swojego żądania przyjęła powódka). Biorąc pod uwagę fakt, że mąż powódki sprawuje nad nią opiekę średnio jedną godzinę dziennie (w tym zawozi ją na rehabilitację

i do gabinetów lekarskich oraz pomaga przy czynnościach związanych

z codziennym funkcjonowaniem), suma tych kosztów w okresie 2023 i 2024 r. wynosi około 655,00 zł (21,81 zł x 1h x 30 dni), a od 1 stycznia 2025 r. - z uwagi na wzrost minimalnego wynagrodzenia - około 833,00 zł (27,77 zł x 1 h x 30 dni, taką samą stawkę przy wyliczeniu swojego żądania przyjęła powódka). Należy podkreślić, że w przypadku powódki nie zachodziła konieczność wykonywania czynności stanowiących pomoc medyczną czy wysokospecjalistyczną. Z tych względów wartość godzinowa wykonywanych przez osoby trzecie prac, tak naprawdę „typowo domowych” nie mogła zostać wyceniona na wyższą, aniżeli stawka minimalna.

Mając powyższe na uwadze Sąd podwyższył rentę z tytułu zwiększonych potrzeb zasądzoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 20 lipca 2009 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C 13/04 - z kwoty po 150,00 zł miesięcznie do kwoty po 985,00 zł miesięcznie za okres od 5 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Na kwotę tę składa się kwota 200,00 zł miesięcznie za leki, 130,00

zł miesięcznie za dojazdy i 655,00 zł, a w okresie od 1 stycznia 2025 r.

i na przyszłości z kwoty po 985,00 zł miesięcznie do kwoty po 1 163,00 zł miesięcznie, na którą składa się kwota 200,00 zł miesięcznie za leki, 130,00

zł miesięcznie za dojazdy i 833,00 zł. Kwoty te będą płatne do 11. dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie płatności którejkolwiek z rat z uwagi na treść art. 904 k.c.

Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej żądania podwyższenia renty za zwiększone potrzeby za okres poprzedzający dzień 5 kwietnia 2023 r., gdyż powódka cofnęła pozew w tym zakresie. To cofnięcie pozwu jest zgodne z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie ma na celu obejście prawa, o czym Sąd orzekł, jak w pkt 11 wyroku, na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. z ar. 203 k.p.c.

W pozostałej części Sąd powództwo o podwyższenie renty za zwiększone potrzeby oddalił, o czym orzekł, jak w pkt 13 wyroku.

Powódka wniosła kolejny raz o zasądzenie zadośćuczynienia w związku

z wnioskami opinii biegłego kardiologa. Wskazać należy, że na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 grudnia 2009 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I ACa 882/09, Sąd ten zasądził kwotę 100 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia

w związku z rozejściem spojenia łonowego (10 % trwałego uszczerbku

na zdrowiu) oraz długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu w związku

z zaburzeniami depresyjno-lękowo-adaptacyjne (10 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu). Wyrokiem z dnia 26 lutego 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 84/15, Sąd Okręgowy w Sieradzu zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 150 000,00 zł tytułem kolejnego zadośćuczynienia. Apelacje od tego wyroku zostały oddalone wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2019 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I ACa 530/18. Nowa szkoda, która stanowiła podstawę zasądzenia zadośćuczynienia polegała na zdiagnozowaniu u powódki nowych schorzeń, mających źródło w niewłaściwie przeprowadzonej akcji porodowej, związanych z uszkodzeniem stawu krzyżowo-biodrowego i zapaleniem tego stawu. Biegli z dziedziny neurologii i ortopedii stwierdzili z powyższego tytułu uszczerbek na zdrowiu w łącznej wysokości 75 %.

Podkreślenia wymaga, iż prawomocne zasądzenie zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę doznaną w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia wyłącza - pomimo pogorszenia się stanu zdrowia poszkodowanego - przyznanie mu dalszego zadośćuczynienia poza już zasądzonym w związku z podstawą poprzedniego sporu. Nie wyłącza jednak przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy w razie ujawnienia się nowej krzywdy, której nie można było przewidzieć w ramach podstawy poprzedniego sporu.

Powódka upatrywała nowej szkody w postaci szkody kardiologicznej, która w ocenie Sądu - co wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - ujawniła się już w 2006 r., bowiem o tego czasu powódka leczy się

na nadciśnienie i w 2012 r., gdyż wtedy w powódka doznała udaru. To nie są nowe szkody, które ujawniłyby się po wyroku z dnia 26 lutego 2018 r.

Są to dolegliwości, o których Sąd wiedział już od początku tego postępowania,

a więc przed zasądzeniem stosownego zadośćuczynienia. To, że przed jego zasądzeniem powódka nie udowodniła związku przyczynowego między tą szkodą

o jej wyrządzeniem przez pozwanego nie oznacza, że ujawniła się nowa szkoda, którą opisywał w swoich późniejszych opiniach biegły kardiolog. Inne rozumienie tej sytuacji doprowadziłoby do powtórnego procesu o zadośćuczynienie, w którym przy większym zaangażowaniu dowodowym powódki mogłoby dojść do kolejnego zasądzenia zadośćuczynienia, za krzywdy, które ujawniły się przed zasądzeniem wcześniejszych zadośćuczynień. Dlatego Sąd powództwo oddalił, o czym orzekł, jak w pkt 13 wyroku.

Gdyby jednak w przyszłości została ujawniona inna krzywda, całkowicie odrębna, której nie można było w ramach podstawy poprzedniego sporu przewidzieć, to wówczas będzie to nowa krzywda, która nie była przedmiotem rozstrzygnięcia i nie mogła być tym samym objęta powagą rzeczy osądzonej (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt I PSKP 26/22, LEX nr (...)).

Z uwagi na trudną sytuację życiową, w tym zdrowotną powódki oraz konieczność ponoszenia znacznych środków finansowych na leki oraz dojazdy

do placówek medycznych, Sąd nie obciążył jej kosztami procesu, w tym brakującymi kosztami sądowymi, o czym orzekł, jak w pkt 14 wyroku,

na podstawie art. 102 k.p.c.

O części brakujących kosztów sądowych (brakujące koszty opinii biegłych w łącznej wysokości 27 479,71 zł oraz brakująca cześć opłaty stosunkowej

od pozwu w wysokości 38 333,00 zł) w wysokości 19 151,49 zł, które winien ponieść pozwany, który przegrał sprawę w 29,10 % (wartość całego żądania 776 648,30 zł, wartość wygranego żądania 226 049,90 zł), Sąd orzekł, jak w pkt 15 wyroku na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn., Dz. U. z 2025 r., poz. 1228 ze zm.) w zw. z art. 100 k.p.c.