Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 192/19
Postanowienie
Dnia 15 października 2019 roku
Sąd Rejonowy w Zambrowie, I Wydział Cywilny
W składzie:
Przewodniczący: sędzia Jarosław Dłużniewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2019 roku w Z. w sprawie z powództwa D. O. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w C. o zapłatę na skutek skargi powoda na postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 września 2019 r. w przedmiocie oddalenia wniosku powoda o ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu
POSTANAWIA
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 września 2019 r. powód D. O. został zwolniony od kosztów sądowych w całości oraz oddalono jego wniosek o ustanowienie mu adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazano, że mimo uwzględnienia wniosku o zwolnienie powoda z kosztów sądowych z powodu jego sytuacji majątkowej (pobyt w zakładzie karnym i brak z tego powodu dochodów), nie zdecydowano o ustanowieniu powodowi pełnomocnika z urzędu, ponieważ z treści pozwu wynika, że sprawa nie jest skomplikowana pod względem prawnym. Podkreślono, iż powód nie jest osobą nieporadną, a wręcz przeciwnie - potrafi on samodzielnie formułować swoje żądania w sposób poprawny oraz przytaczać argumenty.
Powołując się na przepis art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych oraz art. 117 § 1 i 5 k.p.c., art. 123 § 2 k.p.c. referendarz sądowy postanowił oddalić wniosek powoda.
Na postanowienie referendarza sądowego, w zakresie w jakim oddalono wniosek zostało złożone przez powoda zażalenie z datą wpływu do Sądu – 11 października 2019 r.
Zażalenie powoda zostało potraktowane jako skarga na orzeczenie referendarza sądowego.
Skarżący wnosił o zmianę postanowienia i przyznanie mu „obrońcy z urzędu”, ponieważ nie zna się na prawie, a w jego ocenie został skrzywdzony przez państwo polskie, a dokładnie przez osoby mundurowe. Ponadto skarżący podnosił, że obrońca jest mu potrzebny do wytłumaczenia, jak również do składania odpowiednich wniosków czy sporządzenia apelacji.
Sąd zważył, co następuje
Skarga powoda D. O. nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ argumenty, które zostały w niej zawarte stanowią powtórzenie tych, które rozpoznawał referendarz sądowy, przy czym poczynione przez referendarza ustalenia faktyczne i prawne należy zdaniem Sądu uznać za prawidłowe.
Dodatkowo, aby wzmocnić argumentację referendarza sądowego należy wyjaśnić skarżącemu, że przedmiot sprawy, która będzie rozpoznawana przed Sądem dotyczy okoliczności pobytu powoda w Zakładzie Karnym w C.. Jak należy założyć informacje na ten temat posiada skarżący, a nie jego pełnomocnik, przez co priorytetowe i najważniejsze dla Sądu w tego typu sprawach będzie wysłuchanie powoda. Jeśli chodzi o kwestie ewentualnych trudnych zagadnień prawnych, to na tym etapie postępowania sądowego nie można stwierdzić, aby zachodziły po stronie powoda przeszkody i obawy tej natury. Należy wyjaśnić powodowi D. O., że w sytuacji, gdy Sąd stwierdzi podczas rozprawy, że powód potrzebuje pouczeń, co do czynności procesowych, takowe zostaną jemu udzielone w trybie art. 5 k.p.c. Jeśli zaś chodzi o argument dotyczący konieczności sporządzenia apelacji przez powoda, to jest on przedwczesny, ponieważ D. O. bezpodstawnie założył już na tym etapie, że orzeczenie w jego sprawie będzie dla niego niekorzystne i będzie musiał składać apelację. Powód powinien pamiętać, że Sąd ma obowiązek uzasadnić swój wyrok, co nakłada również na strony postępowania konieczność dokonania refleksji nad wydanym przez Sąd orzeczeniem i dopiero wtedy, gdy strona stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa w jej sprawie może złożyć apelację.
Mając na uwadze powyższe Sąd – uznając skargę za nieuzasadnioną – na podstawie art. 398 23 § 1 i 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
ZARZĄDZENIE
-odpis postanowienia doręczyć powodowi z pouczeniem, że na orzeczenie nie służy środek zaskarżenia;