descriptionTreść orzeczenia

Sygnatura akt I C 1914/23

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Szczecin, dnia 31 stycznia 2024 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Joanna Kitłowska-Moroz

Sędziowie : SSO Szymon Pilitowski, SSO Anna Winnicka-Kaliszewska

SSO Anna Winnicka- Kaliszewska SSO Joanna Kitłowska-Moroz SSO Szymon Pilitowski

Sygn. akt I C 1914/23

Uzasadnienie

Powód K. P. (1) jako reprezentant grupy akcjonariuszy Stoczni (...) Spółki Akcyjnej w S. wniósł w pozwie przeciwko Skarbowi Państwa – Ministerstwu Skarbu Państwa o: rozpoznanie sprawy w postępowaniu grupowym; zasądzenie od pozwanego na rzecz każdego z członków grupy wskazanych w spisie członków grupy, znajdującym się na stronach 6 - 32 pozwu, reprezentowanych przez powoda, żądanych kwot, stosownie do podgrupy, w której taki członek grupy się znalazł, wskazanej w spisie członków grupy, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty, przy czym powód wskazał, że roszczenia objęte niniejszym postępowaniem zostały ujednolicone ze względu na ilość akcji posiadanych przez powodów, a tym samym pod względem wartości dochodzonych przez członków grupy roszczeń w poszczególnych podgrupach. Zasada ujednolicenia roszczeń polega na przyporządkowaniu członków grupy posiadających identyczną ilość akcji do poszczególnych podgrup. Wysokość roszczenia każdego z członków podgrupy określa spis członków grupy, znajdujący się na kartach 6-32 pozwu. Wysokość roszczenia każdego z członków podgrupy została obliczona jako różnica pomiędzy iloczynem ilości akcji oraz wartości księgowej jednej akcji na dzień 31 grudnia 2001 r., tj. 21.47 zł, a wartością akcji na dzień złożenia pozwu, która wynosi 0,00 zł.

Nadto, powód jako reprezentant grupy akcjonariuszy wniósł o przyznanie na rzecz pełnomocników powoda wynagrodzenia na zasadach ustalonych w umowie zawartej pomiędzy reprezentantem grupy a pełnomocnikiem oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz każdego z członków grupy wskazanych w spisie członków grupy, znajdującym się na stronach 6 - 32 pozwu, reprezentowanych przez powoda kosztów postępowania, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód/reprezentant grupy akcjonariuszy podał co następuje:

Powód jako reprezentant grupy, działając w imieniu własnym, na rzecz wszystkich członków Grupy dochodzi od Skarbu Państwa Ministra Skarbu Państwa należności z tytułu utraty przez akcje spółki Stocznia (...) S.A. (zwaną dalej: (...) S.A.) ich wartości na skutek podjęcia do roku 2002 włącznie, przez osoby działające w imieniu Skarbu Państwa, działań mających na celu przejęcie przez Państwo Spółki - całego Holdingu (renacjonalizacja), a w sytuacji, gdy do tego nie doszło, doprowadzenie do upadłości Spółki, na skutek której akcje (...) S.A. utraciły swoją wartość.

Działalność ta była prowadzona przez Skarb Państwa na wielu płaszczyznach, zarówno jako akcjonariusza mniejszościowego (...) S.A., który podejmował działania na szkodę pozostałej części akcjonariuszy, jak i działającego w ramach posiadanego imperium.

Żądanie pozwu w łącznej kwocie 73.768.085,96 zł zostało wyliczone na podstawie wartości księgowej akcji (tj. poprzez podzielenie wartości kapitału własnego spółki wyliczonego na dzień: 31.12.2001 r. posiadającego wartość 268.433.235,97 zł przez ilość 12.500.000 akcji. Wynikiem tego działania jest ustalona kwota przypadająca na jedną akcję, tj. 21.47 zł. Wśród wielu możliwych metod wyceny wartości akcji (...) S.A. powyższa metoda jest zdaniem powoda najwłaściwsza, a przy tym ostrożnościowa. Należy przy tym zauważyć, że wartość akcji została zweryfikowana przez biegłego rewidenta na potrzeby niniejszego pozwu i jest niższa niż pierwotnie obliczona przez członków Grupy.

Niezależnie od powyższego, z uwagi na możliwość zastosowania różnych metod i kryteriów wyceny akcji, powód wskazuje, iż szczegółowa wycena, dokonana przez biegłego rewidenta z uwzględnieniem zmian w obowiązujących przepisach prawa wskazuje, iż wartość księgowa akcji może wynosić 16,36 zł. Należy przy tym wziąć pod uwagę, iż wartość nominalna akcji wynosiła 7 złotych, jednak z uwagi na rozwój spółki, zakończenie w roku 2001 znacznych inwestycji, wartość kapitału własnego spółki, jej majątku, możliwości produkcyjne oraz ogólną kondycję gospodarczo - ekonomiczną w kolejnych latach pozwala na twierdzenie, iż wartość akcji wielokrotnie przewyższyłaby żądaną przez stronę powodową kwotę.

Zdaniem powoda potwierdzeniem tej okoliczności jest chociażby istnienie niezależnych rankingów stoczni światowych, w których (...) S.A. była klasyfikowana na czołowych miejscach w świecie (np. w roku 2002 miejsce 3 w Europie i 12 na świecie wg Clarkson Research Studiem in June ) oraz istnienie wyceny tych akcji, które przed ogłoszeniem przez Stocznię upadłości były wyceniane nawet na kwotę 168 zł za jedną akcję. W obecnej sytuacji Spółki (znacznie przedłużająca się upadłość likwidacyjna), wyprzedanie znacznej części jej majątku oraz zniszczenie majątku pozostałego na dawnym terenie Stoczni, daje podstawy do twierdzenia, że Spółka nie będzie w stanie wznowić swojej działalności, a tym samym posiadane przez akcjonariuszy akcje nie przedstawiają żadnej wartości majątkowej.

W sytuacji, gdyby żądanie pozwu o zapłatę przez pozwanego na rzecz Członków Grupy odszkodowania z tytułu utraty wartości akcji okazało się z jakichkolwiek przyczyn nieuzasadnione, strona powodowa wskazuje, iż co najmniej w granicach dochodzonego przez każdego z członków Grupy roszczenia, przysługuje im prawo do żądania zasądzenia należności z tytułu utraty przez akcjonariuszy spółki Stocznia (...) S.A. dywidendy za lata 2002 - 2011, która nie została akcjonariuszom wypłacona z uwagi na ogłoszenie upadłości Spółki, mającej na celu likwidacje jej majątku. Roszczenie w tym zakresie jest zgłaszane jedynie na wypadek, gdyby roszczenie o zapłatę z tytułu utraty wartości akcji okazało się nieuzasadnione.

Mając na uwadze powyższe roszczenia strony powodowej oparte są na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, albowiem to na skutek podjętych przez Skarb Państwa jako akcjonariusza (...) S.A. działań, a nadto na skutek decyzji podjętych w ramach posiadanego imperium, znajdująca się w bardzo dobrej kondycji gospodarczo - ekonomicznej spółka (...) S.A. zmuszona została do otwarcia postępowania upadłościowego, a tym samym wartość księgowa posiadanych przez akcjonariuszy tej spółki akcji spadła z kwoty 21,47 zł do zera. Kwota ta stanowi zatem wysokość szkody poniesionej przez powodów, w przeliczeniu na jedną akcję.

Niezależnie od powyższego, na skutek ogłoszenia upadłości, akcjonariusze (...) S.A. utracili bezpowrotnie prawo do dywidendy za lata 2002 - 2011.

Roszczenia swoje powodowie (członków Grupy) wyliczyli w oparciu o iloczyn ilości posiadanych przez każdego akcjonariusza akcji i wartości utraconej przez każdą akcję.

Z uwagi na różną ilość akcji, posiadaną przez poszczególnych akcjonariuszy ich roszczenia zostały ujednolicone poprzez stworzenie podgrup, w których znaleźli się członkowie Grupy posiadający poszczególne ilości akcji. Szczegółowy wykaz podgrup oraz członków Grupy przyporządkowanych do każdej z podgrup zawiera Spis Członków Grupy, znajdujący się na kartach 6 - 32 pozwu.

W dalszej części uzasadnienia pozwu powód przedstawił chronologię zdarzeń (tzw. rys historyczny) dotyczących nie tylko spółki (...) S.A., lecz całego przemysłu stoczniowego w Polsce. W ocenie powoda było to konieczne dla całościowej oceny działań pozwanego oraz rzeczywistej sytuacji gospodarczo - ekonomicznej (...) S.A. przed ogłoszeniem przez tę Spółkę upadłości. Powód przedstawił sytuację w jakiej znajdował się przemysł stoczniowy w tym na terenie S. po upadku komunizmu, utracie rynku radzieckiego i transformacji gospodarczej. Następnie powód chronologicznie wskazywał na zdarzenia, jakie wiązały się ze zmianami w przemyśle stoczniowym, w szczególności takie jak założenia rządowego planu restrukturyzacji przedsiębiorstw stoczniowych, zakładającego powiązanie go z przedsiębiorstwami z innych branż i zabezpieczenie w ten sposób przed wahaniami cyklów koniunkturalnych, przekształcenia prawne, w tym komercjalizację i prywatyzację przy udziale grup menedżerskich zarządzających przedsiębiorstwem. Powód wskazał na powstanie nowych podmiotów gospodarczych, które stały się właścicielem majątku stoczniowego należącego dotychczas do Skarbu Państwa.

Dalej powód przedstawił zmiany w sytuacji finansowej nowego przedsiębiorstwa, które rozpoczęło tworzenie holdingu przemysłowego; jego sukcesy gospodarcze oraz pozycję jako czołowego przedsiębiorstwa w branży w skali światowej. Jednocześnie powód zwrócił uwagę na zmiany koniunktury prowadzące do konieczności wsparcia przemysłu stoczniowego przez rząd, zwłaszcza w formie poręczeń kredytowych. Następnie powód przedstawił relacje kierowanej przez siebie spółki z Ministerstwem Skarbu Państwa i Rządem oraz bankami. Powód wskazywał kolejno, zgodnie z chronologią, działania które ostatecznie doprowadzić miały do renacjonalizacji stoczni, będącej faktycznie przedsiębiorstwem należącym do podmiotu prywatnego, ze stosunkowo niewielkim udziałem Skarbu Państwa. Ostatecznym rezultatem działań Skarbu Państwa miało być powstanie Stoczni (...) sp. z o.o., która mimo przejęcia części stoczniowej (...) S.A. i pomocy finansowej ze strony Rządu, z powodu złego zarządu - popadła w długi i stała się niewypłacalna na progu początku cyklu koniunktury w przemyśle stoczniowym.

Reasumując, powód wskazując na okres działalności (...) S.A. z przed dnia ogłoszenia upadłości (lata 1999 - 2002) stwierdził, iż Zarząd dążył do zbudowania struktury stoczni produkcyjnej na wzór czołowych stoczni europejskich, przy zachowaniu kontroli nad obszarem usług stoczniowych i jednoczesnej ekspansji spółek grupy (...) na rynki trzecie. Było to ekonomicznie w pełni uzasadnione, przynosiło korzyści bezpośrednie Stoczni (obniżenie kosztów), jak i jej akcjonariuszom (wzrost wartości aktywów).

Odnosząc się szczegółowo do kwestii udzielenia (...) S.A. poręczenia Skarbu Państwa powód wskazał, że (...) S.A. zwróciła się w piśmie z dnia 29.03.2001 r. do Ministerstwa Finansów o udzielenie gwarancji Skarbu Państwa. Zgodnie ze złożonym wystąpieniem wnioskowana gwarancja Skarbu Państwa do kwoty 200 min USD miała mieć charakter regwarancji zabezpieczającej spłatę potencjalnych zobowiązań wynikających z udzielonych przez banki zagraniczne gwarancji zwrotu zaliczek armatorskich. Jako uzasadnienie Stocznia wskazała na fakt, iż udzielenie ww. regwarancji pozwoliłoby na wykorzystanie zaliczek armatorskich, które były zablokowane na koncie banku jako zabezpieczenie udzielonych gwarancji, zatem umożliwiło by zastąpienie kredytów przeznaczonych na finansowanie budowy statków, tańszym źródłem finansowania w postaci ww. zaliczek armatorskich.

W odpowiedzi na ww. pismo Stoczni dotyczące udzielenia gwarancji Skarbu Państwa, Ministerstwo Finansów, pismem z dnia 13 kwietnia 2001 r., poinformowało (...) S.A., iż uwarunkowania prawne regulujące zasady udzielania poręczeń i gwarancji Skarbu Państwa nie przewidują możliwości udzielenia regwarancji spłaty zaliczek armatorskich. Zgodnie z treścią ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. Nr 79, poz. 484 z późn. zm.), gwarancja Skarbu Państwa mogła być udzielona jedynie w sytuacji, gdy zobowiązania, które miałoby zostać objęte gwarancją powstało wskutek zaciągnięcia przez wnioskodawcę kredytu. W związku z powyższym brak było podstaw prawnych do udzielenia gwarancji Skarbu Państwa. Ponadto, Stocznia została poinformowana, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, gwarancją Skarbu Państwa może zostać objęta spłata kredytu zaciągniętego na finansowanie zakupu materiałów lub wyrobów gotowych, przeznaczonych na realizację przedsięwzięć polegających na wykonaniu dóbr inwestycyjnych na eksport, o wartości kontraktowej powyżej 10 mln EUR.

Dalej powód odwołał się do stanowiska Rządu z 1995r. zakładającego wykorzystanie gwarancji rządowych na potrzeby przemysłu stoczniowego i skonkludował, że rząd kierowany przez premiera L. M. (7) nie podjął właściwych działań zmierzających do stworzenia warunków prawnych udzielenia wsparcia przemysłowi stoczniowemu. Nadto, powód zwrócił uwagę że w tym samym czasie kiedy Holding starał się uzyskać poręczenie rządowe przeprowadzone zostały liczne inwestycje oraz prace badawczo – rozwojowe dające przedsiębiorstwu nowe możliwości i perspektywy rozwoju.

Powód stwierdził, że od roku 1997 rysował się przyszły konflikty interesów pomiędzy urzędnikami państwowymi reprezentującymi Skarb Państwa a Holdingiem; rozpoczęły się zintensyfikowane działania, mające na celu dokonanie renacjonalizacji (...) S.A., będącej prywatną spółką prawa handlowego, z niewielkim, albowiem około 9% udziałem Skarbu Państwa. Istotne jest przy tym, że działania te prowadzone były wielokierunkowo, na różnych płaszczyznach za pomocą różnych instrumentów. Ich głównym celem była - co widać po latach, dekompozycja Holdingu, zbudowanego przez jego Zarząd w oparciu o zaufanie do Państwa reprezentowanego przez Skarb Państwa. Ponadto z uwagi na prowadzoną na szeroką skalę kampanię dezinformacji, do dnia dzisiejszego znaczna część opinii publicznej nie wie, z jakich przyczyn rzeczywiście doszło do ogłoszenia upadłości przez (...) S.A. i kto jest odpowiedzialny za ten stan. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na skutki społeczne tej upadłości: wielotysięczne bezrobocie, które dotknęło nie tylko byłych pracowników Holdingu, lecz zostało także spotęgowane przez falę upadłości przedsiębiorstw zajmujących się działalnością okołostoczniową. Jeżeli zestawi się to z wypowiedzią Premiera RP z czasu z przed ogłoszenia upadłości przez Holding, iż „prywatnemu się nie pomaga", obrazuje to zamysły, które w tym czasie kierowały osobami reprezentującymi Skarb Państwa. Należy przy tym zestawić sytuację Holdingu, z sytuacją powstałej na bazie (...) spółki Stocznia (...) sp. z o.o. Stocznia ta, będąc przedsiębiorstwem państwowym, od pierwszych dni po jej powstaniu korzystała z wielomilionowej pomocy ze strony Skarbu Państwa, pomimo oczywistej nierentowności tego przedsiębiorstwa oraz braku gospodarności w jego zarządzaniu, powodującej ogromne straty.

Powód jako niezwykle istotną ocenił kwestię specyfiki branży stoczniowej. W przypadku stoczni kluczowym zagadnieniem jest długi cykl produkcji. Stocznia najpierw musi ponieść znaczne koszty, a dopiero po kilkunastu lub kilkudziesięciu miesiącach, po sprzedaży statku, może odzyskać nakłady i notować zyski. Dlatego armatorzy zwykle składają zaliczki na budowę statków, które lokowane są na rachunku banku i są traktowane jako zabezpieczenie kredytu udzielonego na budowę statków. Armator ma pewność, że jego pieniądze nie przepadną, a stocznia posiada środki na budowę. Mając na uwadze powyższe powód wskazał, iż w sytuacji, gdy banki kredytujące Stocznię powzięły informacje (przekazywane im przez osoby reprezentujące Skarb Państwa) o tym, że Zarząd Stoczni jest niewiarygodny i dopuszcza się rzekomych malwersacji finansowych, zażądały gwarancji państwowych dla kontynuowania finansowania produkcji stoczniowej. Były to bowiem informacje przekazywane przez osoby pełniące funkcje publiczne (w ramach posiadanych kompetencji) i reprezentujące Skarb Państwa, będącego zarazem jednym z akcjonariuszy (...) S.A., dla którego branża stoczniowa była branżą strategiczną. Z tej przyczyny Zarząd (...) S.A. starał się o gwarancje rządowe dla kredytów, które pozwoliłyby m.in. odblokować zaliczki armatorskie „zamrożone" na rachunkach bankowych, i wznowić produkcję. Rząd ostatecznie odmówił, a dnia 20 maja 2002 r. Rada Nadzorcza, na skutek nacisków ze strony osób reprezentujących Skarb Państwa, odwołała Zarząd Spółki. Niespełna miesiąc później nowy Zarząd, powołany na wniosek pełnomocników Skarbu Państwa wystąpił do Sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. W ocenie powoda było to działanie nieuprawnione, niemające oparcia w sytuacji finansowej spółki, w szczególności w poziomie zadłużenia.

Powód stwierdził, że biorąc pod uwagę przedstawiony w pozwie stan faktyczny, w tym w szczególności dokonując porównania sytuacji gospodarczo - ekonomicznej spółki (...) S.A. przed dniem ogłoszenia upadłości, z sytuacją spółki po dniu jej ogłoszenia, zdaniem powoda należy przyjąć, iż Stocznia (...) S.A. została w sposób nieodwracalny wykluczona i wyeliminowana z rynku. Brak jest przy tym jakichkolwiek podstaw do uznania, że przedsiębiorstwo to będzie w stanie kiedykolwiek podnieść się z upadłości likwidacyjnej. Taki stan rzecz nastąpił zaś na skutek świadomej działalności Państwa jako akcjonariusza mniejszościowego działającego na szkodę pozostałych akcjonariuszy, realizowanej w ramach posiadanego imperium.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny powód zauważył, iż na podstawie art. 443 kc powstaje w niniejszej sprawie zbieg roszczeń odszkodowawczych ex contractu - z uwagi na naruszenie przez Skarb Państwa zobowiązań wynikających z zobowiązaniowego stosunku prawnego istniejącego w ramach (...) S.A., w tym nadużywania pozycji akcjonariusza (...) S.A. oraz ex delicto z uwagi na podejmowanie przez Skarb Państwa i organy władzy wykonawczej a także inne zależne od niej instytucje, czynności władczych, o charakterze bezprawnym, które doprowadziły do wyrządzenia szkody akcjonariuszom (...) S.A. Powód wskazał dalej na regulacje norm Konstytucji, Kodeksu cywilnego (art. 417 ust. 1) i konwencyjne – regulujące odpowiedzialność za działania podejmowana przez organy państwa czy innej władzy publicznej.

Dalej powód odniósł się do istotny akcji i praw które się z nią łączą. Powód wskazał, że akcje (...) S.A. nie były notowane na giełdzie papierów wartościowych. W konsekwencji, wartość tych akcji, jako dokumentów inkorporujących prawa akcjonariuszy, odpowiadała odpowiedniemu ułamkowi wartości przedsiębiorstwa spółki, rozumianego zgodnie z art. 551 kc jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Wszelkie zatem zmiany sytuacji rynkowej Spółki, wpływające na stan jej majątku i zdolność generowania zysku, znajdowały z konieczności odzwierciedlenie w wartości akcji. Ponadto istnieje także zależność pomiędzy kondycją Spółki, a wysokością wypłacanej przez nią dywidendy, albowiem na skutek upadłości (...) S.A. akcjonariusze bezpowrotnie utracili możliwość uzyskania dywidendy w latach 2002 - 2011, przypadającej na posiadane przez nich akcje. Powód podkreślił, że przepisy prawa nie wyłączają uprawnienia akcjonariusza do żądania naprawienia szkody, jaką poniósł na skutek bezprawnych (w szerokim rozumieniu tego pojęcia) działań wymierzonych przeciwko Spółce. W takiej sytuacji zastosowanie mają ogólne zasady prawa cywilnego. Z reguł tych wynika zaś, że uprawnienia powyższe mogą być zrealizowane, gdy poszkodowany podmiot wykaże przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej sprawcy tych działań.

Zdaniem strony powodowej podstawę normatywną jej roszczenia w takiej sytuacji należy wywieść z przepisów Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności kontraktowej, w sytuacji gdy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym jeden z akcjonariuszy (w tym przypadku Skarb Państwa) podjął działania godzące de facto i de iure w interesy pozostałych akcjonariuszy, m.in. zaskarżając czynności podejmowane przez nich w celu systematycznego wzrostu rentowności prowadzonej działalności Spółki i zapobieżeniu upadłości likwidacyjnej a także z przepisów Kc o czynach niedozwolonych (w tym art. 417 kc), w sytuacji gdy osoby działające w imieniu Skarbu Państwa jako funkcjonariusze publiczni, wykorzystując posiadane kompetencje, doprowadzili do ogłoszenia przez (...) S.A. upadłości likwidacyjnej, a tym samym do utraty wartości akcji tej spółki, a nadto z art. 77 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym każdy ma prawo do wyrównania szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej (vide: B. Banaszak: Zakres podmiotów uprawnionych do dochodzenia wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działania organu władzy publicznej - art. 77 ust. 1 Konstytucji RP, Monitor Prawniczy 2011/1, s. 5-11).

Powód wskazał, że pozbawienie Spółki w latach 2001 - 2002 możliwości uzyskania kredytów finansujących bieżącą budowę statków w wyniku działań podjętych przez przedstawicieli Skarbu Państwa, odebrało Spółce możliwość dalszego rozwoju i stanowiło jedną z głównych przyczyn upadłości tej spółki ogłoszonej w dniu 29.07.2002 r. Do ogłoszenia tej upadłości przyczyniło się w sposób istotny zaskarżenie przez Skarb Państwa jako akcjonariusza uchwał podjętych na NWZA w dniu 07.05.02002 r w celu ratowania Spółki., a następnie uznanie przez Sąd tych uchwał za nieważne. Uniemożliwiło to dokapitalizowanie Spółki w oparciu o kapitał pochodzący z poza sektora bankowego, na co godzili się, z wyjątkiem Skarbu Państwa, pozostali akcjonariusze. Istotne jest przy tym, iż Spółka doznała także, na skutek działań przedstawicieli Skarbu Państwa niemożliwego do przecenienia uszczerbku w swoim wizerunku i wiarygodności biznesowej, choćby z uwagi na trwające latami postępowania karne przeciwko członkom jej Zarządu, którzy ostatecznie zostali uniewinnieni od wszystkich stawianych im zarzutów.

Dodatkowo początek okresu prowadzenia przez przedstawicieli Skarbu Państwa powyższych działań nałożył się na początek bessy na globalnym rynku stoczniowym, co ma znaczenie o tyle, że okresy słabszej koniunktury, czy tym bardziej kryzysów, prowadzą do zaostrzenia konkurencji i eliminowania z rynku podmiotów słabszych kapitałowo. U progu spowolnienia gospodarczego Spółka została zatem pozbawiona możliwości konkurowania na rynku stoczniowym. Zarazem, dobra koniunktura powróciła wkrótce po ogłoszeniu upadłości i trwała nieprzerwanie przez wiele lat, co pozwala sądzić, że dysponowanie przez (...) S.A. środkami, których jej odmówiono, pozwoliłoby Spółce nie tylko przetrwać kryzys lecz dynamicznie rozwinąć działalność w kolejnych latach, na poziomie przewyższającym znacznie założenia przyjęte w Biznesplanie na lata 2001 - 2010, sporządzonym przez A.T. K..

Powód wskazał, że uprawnieniem majątkowym o charakterze podstawowym, wchodzącym w skład akcji jest przy tym prawo do udziału w zysku rocznym (prawo do dywidendy). Zysk Spółki przeznaczony przez Walne Zgromadzenie na dywidendę rozdziela się co do zasady w stosunku do liczby akcji. Kwotę zysku przeznaczonego do podziału między akcjonariuszy wylicza się według zasad określonych w art. 348 § 1 ksh. Kwota ta nie może zatem przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być przeznaczone na wypłatę dywidendy. Punktem wyjścia określenia podstawy naliczenia potencjalnej dywidendy jest zatem zysk za ostatni rok obrotowy. Z uwagi na fakt, iż w 2002 r. doszło do ogłoszenia (...), akcjonariusze Spółki zostali pozbawieni możliwości uczestniczenia w zysku Spółki poprzez realizację prawa do dywidendy. Nastąpiło to po tym, jak Spółka poczyniła szereg inwestycji oraz przygotowana była do tego aby przez kolejne lata (w których trwała koniunktura na europejskich i światowych rynkach usług stoczniowych oraz na rynku paliwowym), generować zyski. Istotne jest przy tym, że w latach wcześniejszych, od czasu objęcia akcji, akcjonariusze (...) S.A. nie uczestniczyli w podziale zysku, który był systematycznie inwestowany w ramach Holdingu w nowe technologie, rozwój Spółki oraz w zapewnienie dywersyfikacji ryzyka gospodarczego. Rok 2002 i następne, zdaniem powoda, przyniosłyby wymierne korzyści akcjonariuszom w postaci realizacji prawa do dywidendy. Należności z tego tytułu utracone przez akcjonariuszy w okresie lat 2002 - 2012 stanowią sumę nie mniejszą niż wartość dochodzonego roszczenia, tj. 21,47 zł przypadającą na jedną akcję; jest to jedynie kwota szacunkowa. Zasądzenia tej kwoty na swoją rzecz z tego tytułu Członkowie Grupy wnoszą w niniejszym postępowaniu jedynie na wypadek, gdyby roszczenie oparte na ustaleniu utraty wartości akcji Spółki okazało się z jakichkolwiek przyczyn nieuzasadnione.

Niezależnie od powyższego, zdanie powoda, należy stwierdzić, iż brak jest możliwości zaspokojenia akcjonariuszy (Członków Grupy) z kwoty likwidacyjnej Spółki. Na skutek (...), której obecne zadłużenie przewyższa znacznie wartość jej majątku, nie jest jednak możliwe uzyskanie przez akcjonariuszy jakichkolwiek należności z tytułu uczestniczenia w podziale kwot likwidacyjnej po zaspokojeniu wierzycieli.

Powód w uzasadnieniu adekwatnego związku przyczynowego między szkodą, a zachowaniem pozwanego powołał się na szereg działań, konsekwentnie realizowanych, w wykonaniu wrogiego (...) S.A. i jej akcjonariuszom planu, które łącznie doprowadziły do wyrządzenia powodom szkody i pozostawały z tą szkodą w adekwatnym związku przyczynowym. Zdarzeniem bezpośrednio wywołującym szkodę było ogłoszenie (...) S.A., jako że jej bezpośrednim skutkiem była utrata wartości akcji powodów z poziomu 23,34 zł do 0,00 zł (co wynika z charakteru i skutków upadłości likwidacyjnej) oraz utraty dochodów z dywidend, które mogliby otrzymać od (...) S.A. gdyby do upadłości nie doszło. Zdaniem powodów ogłoszenie tej upadłości nastąpiło z naruszeniem prawa, gdyż nie wystąpiły przesłanki ekonomiczno- finansowe do jej ogłoszenia. Dodatkowym elementem przemawiającym za szkodliwością działań pozwanego oraz niemożnością odzyskania przez (...) S.A. zdolności zarobkowych i możliwości udziału akcjonariuszy choćby w niewielkiej części jej majątku, była ogłoszona tego samego dnia upadłość najważniejszej z punktu widzenia zakresu działalności oraz struktury zatrudnienia spółki zależnej (...) S.A., tj. Stoczni (...) S.A., która również spowodowana była bezprawnymi działaniami pozwanego.

W tej sytuacji zdaniem powoda upadłość (...) S.A. pozostaje więc w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą powodów. Sama zaś upadłość (...) S.A. pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym - jako skutek, z szeregiem bezprawnych działań pozwanego, realizujących plan przejęcia lub eliminacji spółki z rynku - jako przyczyna. Należy przy tym podkreślić, iż działania pozwanego były od początku wymierzone w akcjonariuszy. Zdaniem powoda można tu mówić o winie umyślnej oraz aminus laedendi - zamiarze szkodzenia, co według dominującego poglądu w tym zakresie skutkuje odpowiedzialnością sprawcy (Zasada bezwzględnej odpowiedzialności za dolus / aminus laedendi). Wskazuje na to przede wszystkim istnienie konsekwentnie realizowanego planu, cel pozwanego, którym jest przejęcie kontroli nad działalnością spółki (...) S.A. (w tym poprzez przejęcie akcji spółki), a w sytuacji gdy to tego nie doszło, pozbawienie (...) S.A. znacznej części majątku, zdolności zarobkowych i płynności finansowej, tak aby doprowadzić (...) S.A. do upadłości likwidacyjnej, celem było tu „wyeliminowanie" dotychczasowych akcjonariuszy. Substytutem przejęcia kontroli nad (...) S.A. było wyprowadzenie z niej przed jej upadłością istotnej części działalności oraz majątku do spółki kontrolowanej przez Skarb Państwa ( (...) sp. z o.o., późniejsza Stocznia (...) sp. z o.o.), a także sprzedaż majątku podmiotom powiązanym ze Skarbem Państwa. Na marginesie powód zwrócił uwagę na brak efektywnej możliwości dochodzenia szkody przez spółkę z uwagi na odwołanie dotychczasowego Zarządu (...) S.A., aresztowanie jego członków (będących również akcjonariuszami) i prowadzenie przeciwko nim wieloletnich postępowań karnych, umieszczenie w ich miejsce Zarządu sprzyjającego Skarbowi Państwa, uzyskanie wpływu na dobór niektórych członków Rady Nadzorczej (...) S.A., prowadzenie kampanii dezinformacji, a nadto liczbę i różnorodność podjętych przez pozwanego działań, przy niejasnym stanie prawnym (vide: liczne i wieloletnie postępowania sądowe) uniemożliwiło skuteczne i w odpowiednim czasie uzyskanie odszkodowania.

Powód wskazał, że z uwagi na liczebność Grupy - oznaczenie Członków Grupy, pogrupowanych w podgrupy według wartości dochodzonych roszczeń, znajduje się w Spisie Członków Grupy na stronach 6-32 pozwu.

Pozwany Skarb Państwa – Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na pozew (k.569 i n.) wniósł o: odrzucenie pozwu w całości, a w razie nieuwzględnienia powyższego wniósł o oddalenie powództwa w całości; nadto w każdym wypadku pozwany wniósł o zwrot kosztów procesu, w tym o zwrot kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej określonej w odrębnych przepisach.

Pozwany zakwestionował kolejno istnienie podstawy odpowiedzialności Skarbu Państwa, w szczególności:

1. istnienie zamiaru przejęcia akcji Stoczni (...) S.A. (dalej powoływana jako (...) SA) już na przełomie 2001/ 2002 r.;

2. istnienie zamiaru doprowadzenia (...) SA do upadłości celem przejęcia jej majątku przez pozwany Skarb Państwa;

3. działania wspólnie i w porozumieniu z bankami kredytującymi (...) w zamiarze doprowadzenia (...) SA do upadłości celem przejęcia jej majątku przez pozwany Skarb Państwa;

4. istnienia prawnego obowiązku udzielenia (...) SA przez pozwany Skarb Państwa - Ministra Skarbu Państwa pomocy i gwarancji kredytowych;

5. rozsiewaniu przez funkcjonariuszy państwowych nieprawdziwych informacji o członkach organów władz (...) SA.

Powód wskazał, że

1. przyczyną upadłości (...) SA były błędne decyzje biznesowe związane z zaangażowaniem środków w celu tworzenia holdingu, podczas gdy środków tych zabrakło w chwili kryzysu na rynku stoczniowym;

2. przyczyną upadłości (...) SA były błędne decyzje biznesowe związane z wdrożeniem produkcji jednostek zbyt zaawansowanych technologicznie jak na możliwości (...) SA i poniesione z tego tytułu straty;

3. przyczyną upadłości (...) SA była zmiana kursu dolara w stosunku do złotówki nieprzewidziana przez zarząd (...) SA;

4. Skarb Państwa nie może odpowiadać za działania banków kredytujących działalność (...) SA stanowiących podmioty odrębne od Skarbu Państwa;

5. Skarb Państwa nie może ponosić odpowiedzialności za działalność zarządu (...) SA;

6. wniosek o upadłość został złożony nie tylko przez zarząd (...) SA;

7. upadłość została ogłoszona przez Sąd Rejonowy w Szczecinie, a nie przez Ministra Skarbu Państwa, Minister Skarbu Państwa nie może odpowiadać za działania Sądu Rejonowego w Szczecinie;

8. zasadność ogłoszenia upadłości została zbadana przez niezawisły sąd - prawidłowość tego orzeczenia nie została zakwestionowania w przewidzianym przepisami trybie;

9. hipotetyczne działania pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa opisane w pozwie miały być skierowane przeciwko (...) SA i dlatego akcjonariuszom tej spółki nie przysługują roszczenia odszkodowawcze wynikające z faktu wyrządzenia szkody (hipotetycznej) (...) SA przez Skarb Państwa - Ministra Skarbu Państwa;

10. Skarb Państwa - Minister Skarbu Państwa nie miał obowiązku prawnego finansowania działalności (...) SA, działania Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa w 2002 r. zmierzały do zachowania produkcji stoczniowej w S.;

11. działania dokonane przez zarząd (...) SA, czy syndyka tej spółki nie są działaniami Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa i nie mogą stanowić podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa — Ministra Skarbu Państwa.

Nadto, pozwany zgłosił zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia na podstawie art. 441 § 1 k.c. w związku z upływem zarówno 3 - letniego terminu liczonego a tempore scientiae, jak i 10-letniego terminu liczonego a tempore facti.

Jako fakty notoryjne wskazał wiedzę w 2002 r. wśród akcjonariuszy (...) SA o upadłości (...) SA ogłoszonej pod koniec lipca 2002 r., jak również o przeniesieniu do Stoczni (...) sp. z o.o. części majątku (...) SA wraz z produkcją stoczniową wreszcie o braku pomocy Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa dla (...) SA, która mogłaby doprowadzić do braku upadłości tego podmiotu.

Z uwagi na fakt, że roszczenie powoda K. P. (1) jest oczywiście przedawnione na podstawie art. 442 § 1 zd. 1 k.c. , gdyż miał on jako prezes zarządu (...) SA pełną wiedzę o stanie spraw spółki i hipotetycznych działaniach pozwanego już wiosną i latem 2002 r., zaś w pisma z dnia 23 marca 2006 r. (załącznik nr 1) do odpowiedzi na pozew wynika, że znał wszystkie okoliczności przytaczane w uzasadnieniu pozwu najpóźniej w marcu 2006 r. wynika, że powództwo w jego przypadku powinno zostać oddalone. Skutkuje to koniecznością oddalenia powództwa w całości, także w zakresie roszczeń zgłoszonych przez członków grupy, bowiem tylko K. P. (1) jest stroną niniejszego postępowania - nie są stroną postępowania poszczególni członkowie grupy, czy grupa jako całość.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie pozwu pozwany stwierdził, że kwestionuje dopuszczalność przeprowadzenia postępowania grupowego w niniejszej sprawie, co powinno zgodnie z art. 10 ust. 1 zd. 1 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym powinno skutkować odrzuceniem pozwu.

Strona powodowa jako okoliczności uzasadniające odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa liczne zdarzenia, które miały miejsce w okresie 1995 - 2002 r. Dla przyjęcia jednolitości zdarzenia faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną powództwa, konieczne jest aby te zdarzenia dotyczyły każdego z członków grupy. Tym samym każdy z członków grupy powinien być akcjonariuszem spółki w okresie 1995- 2002 r. i obecnie. W innym wypadku nie będzie istniała możliwość uznania, iż związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniami z lat 1995 — 2002 jest taki sam dla wszystkich członków grupy.

W uzasadnieniu wniosku o oddalenie powództwa pozwany w pierwszej kolejności wskazał na przedawnienie roszczenia. W zakresie uzasadnienia tego zarzutu pozwany wskazał co następuje:

1. nie może budzić wątpliwości, iż pracownicy (...) i jej akcjonariusze (co do zasady były to grupy tożsame) wiedzieli o powstaniu szkody w postaci wynikającej z ogłoszenia upadłości (...) SA utraty wartości posiadanych przez siebie akcji na przełomie lipca i sierpnia 2002 r. (czyli jednocześnie i akcjonariusze - posiadacze akcji pracowniczych) wiedzieli, że pomoc rządowa nie została udzielona (...) SA w wysokości pożądanej przesz zarząd (...) SA. Tym samym należy uznać, że dzisiejsi członkowie grupy mieli już wówczas wiedzę, o faktach, które w ich mniemaniu przesądzają o odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa - ministra Skarbu Państwa;

2. w opinii strony pozwanej wiedza o upadłości (...) SA i o braku pomocy rządowej dla (...) SA powinny być potraktowane jako fakt notoryjny - powszechnie znany w S. latem 2002 r.;

3. z ostrożności procesowej strona pozwana wskazuje dodatkowo, że w mediach przetoczyła się wówczas burzliwa debata na temat przyczyn upadłości (...) SA, jednym z jej przejawów jest przywoływany artykuł z 9 marca 2003 r. z Gazety (...). Po kwerendzie w bibliotekach zostaną zgłoszone dalsze wnioski dowodowe odnośnie przebiegu tej debaty;

4. oczywistym jest przy tym, że powód K. P. (1) jako prezes zarządu (...) SA wiedział o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, czemu dawał wyraz chociażby w przywoływanym artykule z dnia 9 marca 2003 r., czy też piśmie z 26 marca 2006 r.;

5. reasumując, powód i członkowie grupy wiedzieli o szkodzie i podmiocie obowiązanym do jej naprawienia (mieli wszystkie dane niezbędne do wytoczenia niniejszego powództwa) już w sierpniu 2002 r. Zgodnie z art. 442 § 1 zd. 1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym przedawnia się w terminie 3 lat od dnia dowiedzenia się o sprawcy i szkodzie — czyli w realiach niniejszej sprawy dochodzone pozwem roszczenie przedawniło się w sierpniu 2005 r.;

6. zgodnie z art. 442 § 1 zd. 2 k.c. roszczenia odszkodowawcze w tytułu czynów niedozwolonych przedawniają się w każdym razie po upływie 10 lat od zdarzenia stanowiącego podstawę odpowiedzialności. W realiach niniejszej sprawy ostatnie zdarzenia, które poprzedzają skutek w postaci upadłości (...) SA to złożenie w dniu 12 lipca 2002 r. wniosku o upadłość (...) SA przez zarząd (...) SA (którego członkowie stanowią odrębny podmiot od Skarbu Państwa), zaś pozew został złożony w dniu 16 lipca 2012 r., a więc już po upływie 10 lat od daty ostatniego zdarzenia, które mogłoby rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą;

7. wreszcie należy wskazać, że ostatnie zdarzenie, w którym brał udział Minister Skarbu Państwa opisane w pozwie to walne zgromadzenie akcjonariuszy z dnia 20 maja 2002 r., zaś ostatnie zdarzenie, w którym brak udział funkcjonariusz państwowy to wiece w stoczni i wystąpienia telewizyjne w dniu 18 czerwca 2002 r. Oczywistym jest, że pomiędzy tymi zdarzeniami a wytoczeniem powództwa minęło ponad 10 lat, zatem roszczenie jest przedawnione także na podstawie art. 442 § 1 zd. 2 k.c.

W ocenie pozwanego w przypadku powoda K. P. (1) jego roszczenie jest oczywiście przedawnione w oparciu o art. 444 2 § 1 zd. 1 k.c. (nie ma potrzeby wspierać się w zakresie jego wiedzy o szkodzie i osobach odpowiedzialnych za jej naprawienie konstrukcją faktów notoryjnych). Wiedza powoda K. P. (1) jego wiedza wynika z faktu pełnienia przez niego funkcji prezesa zarządu (...) SA i została potwierdzona złożonymi w sprawie dokumentami. Biorąc pod uwagę treść art. 21 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. los członków grupy dzieli los powoda w zakresie czy nastąpi oddalenie czy zasądzenie podzielić muszą członkowie grupy. Sąd nie może oddalić roszczenia od jednego członka grupy ani też zmienić jego przynależności do podgrupy, w sytuacji gdy uwzględnia roszczenie powoda. W opinii skarżącego takie rozstrzygnięcie jurydyczne jest niemożliwe w postępowaniu grupowym, bo stoi w sprzeczności z zasadą, że Sąd może orzekać tylko na rzecz strony postępowania (powoda). W konsekwencji konieczność oddalenia powództwa powoda K. P. (1) oznacza konieczność oddalenia roszczeń wszystkich pozostałych członków grupy.

Szczegółowo odnosząc się do twierdzeń faktycznych powoda pozwany stwierdził i oświadczył co następuje:

1. Strona pozwana zaprzecza istnieniu zamiaru przejęcia (...) SA już na przełomie 2001 i 2002 r. Zamiar taki pojawił się dopiero w maju 2002 r. i był jednym z elementów planu ratowania (...) SA przed upadłością. Należy wskazać, że (...) SA od lutego 2002 r. nie prowadziła produkcji, zaś od marca 2002 r. nie wypłacała swoim pracownikom wynagrodzeń. Innymi słowy w maju 2002 r. Skarb Państwa podejmował działania (nieskuteczne) zmierzające do przejęcia przedsiębiorstwa znajdującego się w stanie rozkładu. Trzeba zauważyć, że istnienie zamiaru przejęcia (...) realizowanego już od jesieni 2001 r. przez pozwany Skarb Państwa - Ministra Skarbu Państwa musi zostać wykazane przez stronę powodową;

2. Strona pozwana zaprzecza także, aby dochodziło do rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o członkach zarządu (...) SA pod kierownictwem powoda K. P. (1), ciężar dowodu w zakresie tych twierdzeń obciąża stronę powodową;

3. Strona pozwana wskazuje, że brak środków obrotowych, który doprowadził do upadku (...) SA w pierwszym kwartale 2002 r. wynikał z okoliczności niezależnych od Skarbu Państwa, stanowił natomiast konsekwencje decyzji biznesowych zarządu (...) SA kierowanego przez powoda K. P. (1);

4. Znaczne straty spowodowała zmiana profilu produkcjo stoczniowej, przejście z produkcji małych kontenerowców do produkcji jednostek bardziej wyspecjalizowanych. Być może była to decyzja co do zasady trafna, być może (...) SA w dłuższym czasie zarabiałby na takich produktach, niemniej przyniosły one w latach 2000 - 2002 około 460 mln zł straty, co walnie przyczyniło się do powstania problemów z finansowaniem bieżącej produkcji w pierwszym kwartale 2002 r., które to problemy stanowiły bezpośrednią przyczynę upadku (...) SA. W tym miejscu należy wskazać, iż problemy dotyczyły przede wszystkim następujących jednostek:

a) Prom nr 1 do przewozu ładunków tocznych (Ro-Ro ferry): opóźnione terminy dostaw wynikające z początkowych problemów technicznych, które Spółka napotkała w roku 2000 i na początku roku 2001, mogły nie zostać uzgodnione z klientem. Po tych początkowych opóźnieniach, pojawiło się nowe, 3 - 4 - miesięczne opóźnienie wynikające z pozostających poza kontrolą Spółki opóźnień w dostawie niektórych urządzeń przez włoskiego dostawcę, który został wybrany przez klienta. W oczekiwaniu na dostawę wspomnianych urządzeń budowana jednostka zajmowała cumowisko, co uniemożliwiało Spółce korzystanie z dźwigów oraz innego sprzętu podnośniczego, który był niezbędny do budowy innych statków. Spowodowało to konieczność relokacji dźwigów, by móc wykorzystać je przy budowie innych jednostek. Spółka nie odzyskała od klienta kosztów relokacji dźwigów. Po zainstalowaniu dostarczonych urządzeń, okazało się, że budowana jednostka nie spełnia standardów włoskiej inspekcji sanitarnej w zakresie bezpieczeństwa i higieny. W celu dostosowania się do wymogów włoskiej inspekcji sanitarnej Spółka poniosła koszty modyfikacji urządzeń i wyposażenia, których nie mogła odzyskać od klienta. Ostatecznie, statek był gotowy w lutym 2002 r., jednak armator odmówił jego przyjęcia. W związku z powyższym, Spółka straciła wpływy z przychodów na kwotę około 128.000.000 zł. Ponadto, dodatkowe koszty poniesione w związku z budową tej jednostki wynosiły około 96,5 min zł. Spółka nie mogła odzyskać tych kosztów od armatora;

b) Prom nr 2 do przewozu ładunków tocznych (Ro-ro ferry): opóźnienia na budowie pierwszego promu przyczyniły się do powstania opóźnień na budowie promu nr 2. Oddanie drugiego promu miało nastąpić w roku 2001, jednak pod koniec roku 2001, jednostka ta została ukończona w zaledwie 64%. W konsekwencji, w roku 2001, Spółka straciła około 128.000.000 zł wpływów z przychodów;

c) Chemikaliowiec nr 1: problemy ze spawaniem stali (...) spowodowały, że Spółka musiała pociąć złożony już kadłub statku i ponownie go zespawać. W związku z tym Spółka zaangażowała znaczącą ilość czasu oraz poniosła znaczące koszty usług zewnętrznych, a znaczące koszty usług wewnętrznych spowodowane zostały koniecznością zatrudnienia dodatkowej siły roboczej w celu dotrzymania wyznaczonych terminów. W związku z problemami spawalniczymi, armator zażądał prześwietlenia wszystkich zespawanych elementów. Zazwyczaj prześwietla się około 20% spawań. Ponadto, w celu dotrzymania wyznaczonych terminów, prace spawalnicze prowadzono w nocy. W konsekwencji, Spółka przekroczyła na tej jednostce zabudżetowane koszty o kwotę około 123.000.000 zł. Koszty te nie mogą być odzyskane;

d) Chemikaliowiec nr 2: opóźnienia w budowie prototypu przyczyniły się do opóźnień na drugiej jednostce;

e) Opóźnienia na chemikaliowcach oraz promach do przewozu ładunków tocznych spowodowały zajęcie pochylni, które nie mogły zostać wykorzystane do budowy innych statków i w konsekwencji spowodowały dalsze opóźnienia.

8. W ocenie pozwanego nie można wykluczyć, że inwestycje (...) SA w spółki zależne były co do zasady zasadne (strona pozwana zaprzecza temu faktowi), to jednak strona pozwana wskazuje, że środków które zostały zainwestowane w spółki zależne, które w 2001 i 2002 r. przynosiły zazwyczaj straty, zabrakło w krytycznym pierwszym kwartale 2002 r., co stanowiło bezpośrednią przyczynę upadłości (...) SA;

9. Trzeba także zwrócić uwagę na zdarzenia o charakterze makroekonomicznym, niezależne od Skarbu Państwa. Wzmocnienie polskiej złotówki spowodowało w drugiej połowie roku 2001 dodatkową utratę przychodów rzędu 102.000.000 zł. Są to kolejne środki, których zabrakło w pierwszym kwartale 2002 r., co stanowiło bezpośrednią przyczynę upadłości (...) SA;

10. Odrębnego omówienia wymaga kwestia zorganizowania pomocy rządowej dla (...) SA. Brak jest przepisu prawa nakazującego administracji państwowej udzielania pomocy każdej firmie prywatnej, brak jest także przepisu nakazującego udzielenie pomocy (...) SA. Innymi słowy brak pożądanej i postulowanej przez (...) SA pomocy rządowej nie może być oceniany jako bezprawny - bezprawność polega bowiem na naruszeniu przepisu prawa powszechnie obowiązującego;

11. Skarb Państwa podejmował działania zmierzające do udzielenia gwarancji kredytu w wysokości 40 mln dolarów na rzecz (...) SA przez opisywane w pozwie konsorcjum banków, jednak zarząd (...) SA kierowany przez powoda K. P. (1) odrzucił (ostatecznie na walnym zgromadzaniu akcjonariuszy w dniu 7 maja 2002 r.) warunki konsorcjum banków;

12. Skarb Państwa udzielił w dniu 21 maja (...). pożyczki na rzecz (...) SA w wysokości 8,5 min zł w celu wypłaty zaliczek na wynagrodzenia pracownicze;

13. Działania Skarbu Państwa i Agencji Rozwoju Przemysłu miały na celu utrzymanie produkcji stoczniowej w S. - co w dużej mierze udało się za pośrednictwem podmiotu Stocznia (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.);

14. Należy wskazać, że banki komercyjne, (...) SA, czy Agencja Rozwoju Przemysłu SA nie stanowią jednostek organizacyjnych Skarbu Państwa i tym samym Skarb Państwa nie może ponosić odpowiedzialności za ich działania, czy zaniechania;

15. Skarb Państwa działając jako akcjonariusz miał prawo zaskarżać uchwały podejmowane przez walne zgromadzenia akcjonariuszy, w tym w szczególności uchwały z dnia 7 maja 2002 r. Należy wskazać, że pozwy Skarbu Państwa zostały uwzględnione (potwierdzam w tym zakresie twierdzenia pozwu), zatem były zasadne. Podjęcie lub brak podjęcia obrony przez pozwanego nie ma decydującego znaczenia w przypadku pozwu o stwierdzenie nieważności uchwał zgromadzenia akcjonariuszy w sytuacji, gdy podnoszone są kwestie formalne - braki w ogłoszeniu o zwołaniu walnego zgromadzenia oraz braki w opinii uzasadniającej powody wyłączenia prawa poboru (co wynika z pozwu wniesionego w dniu 7 czerwca 2002 r. stanowiącego załącznik do pozwu w niniejszej sprawie);

16. Trzeba zwrócić uwagę, że wniosek o upadłość (...) SA został rozpoznany przez Sąd Rejonowy w Szczecinie, który nie jest przecież jednostką organizacyjną Ministerstwa Skarbu Państwa i co do którego Minister Skarbu Państwa nie ma kompetencji do wydawania poleceń odnośnie kierunku postępowania i zapadających rozstrzygnięć. Sąd zbadał istnienie przesłanek upadłości i uznał, że one zachodzą. Należy wskazać, że podstawową przesłanką upadłości nie jest bynajmniej przewaga długów nad majątkiem lecz trwałe zaprzestanie płacenia długów. Nie może budzić wątpliwości, że (...) SA w lipcu 2002 r. trwale nie regulowała swoich zobowiązań - w stosunku do dostawców co najmniej od lutego 2002 r., zaś w stosunku do pracowników od marca 2002 r. Zostały zatem spełnione przesłanki do ogłoszenia upadłości (...) SA.;

17. Nie jest prawdziwe twierdzenie pozwu, że to wniosek zarządu (...) SA stanowił wyłączną podstawę do ogłoszenia upadłości (...) SA. Wniosek zgłosiło także Przedsiębiorstwo (...) i ten wniosek został uwzględniony;

18. Tak jak Sąd Okręgowy w Szczecinie nie podlega Ministrowi Skarbu Państwa, podobnie i działania prokuratury skutkujące najpierw tymczasowym aresztowaniem byłych członków zarządu (...) SA a następnie skierowaniem przeciwko nim aktów oskarżenia do sądów, nie może być uznane za działania Ministra Skarbu Państwa. Ponadto budzi wątpliwość, czy te działania miały jakikolwiek wpływ na upadłość (...) SA, skoro dotyczyły już osób prywatnych, szeregowych akcjonariuszy (...) SA.;

19. Strona pozwana zaprzeczyła wartości akcji wskazywanej w pozwie. W opinii strony pozwanej nie jest prawidłowe metodologiczne określanie wartości akcji jako ilorazu sumy kapitałów spółki i ilości akcji według stanu na 31 grudnia 2001 r. Kapitały okazały się wielkościami wirtualnymi, skoro już w miesiąc później w lutym 2002 r. stocznia zaprzestała produkcji z uwagi na niemożność dokonywania płatności na rzecz swoich kontrahentów.

W kwestii dopuszczalność indemnizacji uszczerbku, wynikającego z faktu poniesienia szkody przez inny podmiot, pozwany wyraził następujące poglądy:

Wskazywane w pozwie działania pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa (strona pozwana nie potwierdza aby miały one miejsce) miały skutek w postaci ogłoszenia upadłości (...) SA (strona pozwana nie potwierdza w tym miejscu istnienia związku przyczynowo - skutkowego). Dopiero skutkiem ogłoszenia upadłości była utrata wartości przez posiadane przez powoda i członków grupy akcje. W opinii strony pozwanej generalnie akcjonariusze nie mają legitymacji czynnej do dochodzenia odszykowania za uszczerbek polegający na utracie wartości przez akcje w wyniku szkody poniesionej przez spółkę. W opinii strony pozwanej całokształt regulacji Kodeksu cywilnego pozwala na postawienie tezy o funkcjonowaniu w polskim porządku prawnym takiego właśnie ograniczenia. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że budząca wątpliwości kwestia indemnizacji uszczerbków wynikających z faktu poniesienia przez inną osobę szkody przestaje być wątpliwa przy przyjęciu koncepcji bezprawności względnej, pogląd o obowiązywaniu w prawie polskim koncepcji bezprawności względnej przyjął się w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Określone zachowanie może stanowić czyn niedozwolony wówczas gdy narusza ono normę powszechnie obowiązującą, mającą przy tym na celu ochronę interesu wierzyciela. Według koncepcji bezprawności względnej, norma prawna chroni określone interesy. Dlatego narusza normę prawną, a więc jest bezprawne, tylko takie zachowanie, które godzi w chronione przez nią interesy. Zachowanie, które nie godzi w interesy podmiotów chronionych przez określoną normę prawną, nie może być zatem uznane za sprzeczne z nią i tym samym nie może uzasadniać uwarunkowanej bezprawnością odpowiedzialności odszkodowawczej wobec innych podmiotów niż chronione przez tę normę.

Zdaniem pozwanego w przypadku odrzucenia koncepcji bezprawności względnej przywołać trzeba również przyjmowaną w orzecznictwie i doktrynie zasadę, że poszkodowanym w rozumieniu przepisów o odpowiedzialności deliktowej może być jedynie osoba, przeciwko której skierowane było działanie sprawcy.

Powód zwrócił uwagę, że do samej istoty spółki akcyjnej należy oddzielenie od wspólnika (ekonomicznego właściciela) z jednej strony ryzyka tejże działalności, z drugiej zaś profitów płynących z tejże działalności. Akcjonariusz nie uczestniczy w bieżącym funkcjonowaniu spółki, ma jedynie uprawnienie do uczestniczenia w walnym zgromadzeniu akcjonariuszy wyłaniającym (co do zasady) radę nadzorczą, która dopiero powołuje i nadzoruje organ zajmujący się bieżącymi sprawami spółki, czyli zarząd. Akcjonariusz przystępując do spółki (czy to na etapie jej tworzenia, czy to później nabywając akcje) akceptuje swoją ograniczoną rolę w spółce akcyjnej, konieczność polegania na profesjonalizmie osób wchodzących w skład rady nadzorczej i zarządu, a przede wszystkim fakt, iż działania (zaniechania) tych osób wpłyną na wartość przedsiębiorstwa spółki, co z kolei odbije się na wysokości dywidendy i wartości udziałów. Dalej pozwany wskazał na ryzyko kilkukrotnego obciążenia sprawcy kosztami naprawienia w istocie tej samej szkody (wyrządzonej spółce) a z drugiej strony uzyskania przez wspólników podwójnego odszkodowania za ten sam uszczerbek (raz na rzecz spółki, a następnie na rzecz samego akcjonariusza). W szczególności kilkakrotne wyrównanie tego samego uszczerbku (do którego dojdzie w razie dochodzenia odszkodowania najpierw przez akcjonariusza, a następnie przez spółkę) narusza podstawową zasadę prawa cywilnego, iż odszkodowanie nie może stanowić źródła wzbogacenia. O ile bowiem w sytuacji, w której najpierw spółka uzyska odszkodowanie, a dopiero potem o odszkodowanie wystąpi akcjonariusz, zapewne dojdzie do oddalenia powództwa akcjonariusza właśnie z uwagi na już wyrównaną szkodę spółki, a co za tym idzie brak uszczerbku w majątku wspólnika, o tyle wystąpienie tych podmiotów do sądu w odwrotnej kolejności spowoduje, iż akcjonariusz uzyska najpierw odszkodowanie za swój uszczerbek związany z utratą wartości przez posiadane przez niego akcji, zaś potem pośrednio (za pośrednictwem spółki) uzyska dodatkowe przysporzenie majątkowe (z punktu widzenia spółki będzie to pierwsze i jedyne wyrównanie szkody). Jest przy tym niewątpliwe, że uzyskanie przez spółkę odszkodowania zwiększy wartość akcji. Brak jest podstaw do obniżenia odszkodowania należnego spółce o odszkodowanie uzyskane przez jej akcjonariuszy. Wydaje się także, iż brak jest podstaw do traktowania odszkodowania uzyskanego przez akcjonariuszy jako bezpodstawnego wzbogacenia, czy nienależnego świadczenia (zwłaszcza, że przecież zasądzone zostało przez sąd). Postępowanie zakończone wyrokiem zasądzającym odszkodowanie na rzecz akcjonariusza nie będzie mogło zostać wznowione z uwagi na fakt, iż spółka uzyskała wyrównanie swojej szkody.

Powód w piśmie z 25 lutego 2013r. (k.617 i n.) w imieniu własnym i członków grupy akcjonariuszy przedstawił argumenty dotyczące właściwości Sądu Okręgowego w Szczecinie do rozpoznania niniejszej sprawy stwierdzając, że przeważająca część działań pozwanego prowadzących do powstania szkody po stronie powodowej została podjęta i przeprowadzona w S.. Przyczyną tych działań, jak wskazano w pozwie, była chęć przejęcia spółki (...) S.A. oraz jej majątku przez pozwanego. Spółka zaś w obronie przed powyższymi działaniami złożyła wniosek o otwarcie postępowania układowego, które miało uchronić ją i jej akcjonariuszy przed powstaniem szkody. Dopiero zaś dalsze działania, opisane szczegółowo w uzasadnieniu pozwu, polegające m.in. na odwołaniu Zarządu i aresztowaniu jego członków, zaskarżeniu uchwał z dnia 07.05.2002 r., podjętych przez Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy doprowadziło bezpośrednio do ogłoszenia przez Spółkę upadłości likwidacyjnej i w konsekwencji do powstania szkody po stronie powodowej. Nie jest zatem prawdą, że kluczowe dla wyrządzenia szkody działania zostały podjęte przez pozwanego w W..

Powód wyraził również sprzeciw wobec żądania zapłaty kaucji w kwocie 97 200 zł wskazując przy tym na koszty, jakie mogą wystąpić w niniejszej sprawie, które nie uzasadniają żądania kaucji.

Przechodząc do uzasadnienia podstaw rozpoznania sprawy w postępowaniu grupowym powód stwierdził, że postępowanie grupowe jest sądowym postępowaniem cywilnym, w którym roszczenia jednego rodzaju są dochodzone co najmniej przez dziesięć osób. Roszczenia wszystkich tych osób muszą być oparte na jednakowej podstawie faktycznej.

Warunki te zostały spełnione w niniejszej sprawie. Roszczenie dochodzone jest przez Grupę znacznie przekraczającą wymaganą liczbę 10 osób, wynika z jednej podstawy faktycznej i prawnej oraz jest wspólne dla wszystkich osób biorących udział w postępowaniu. Roszczenia tych osób zostały zaś ujednolicone, zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu grupowym - pod względem ilości akcji posiadanych przez członków Grupy, a tym samym pod względem wartości dochodzonych przez nich roszczeń w poszczególnych podgrupach.

Dochodzone w niniejszym postępowaniu roszczenia są jednego rodzaju, albowiem powstały na skutek tych samych zdarzeń spowodowanych działaniami (zaniechaniami) Skarbu Państwa, które doprowadziły spółkę Stocznia (...) S.A. do upadłości i spowodowały powstanie szkody po stronie Członków Grupy.

Mając na uwadze powyższe uznać należy, że roszczenia strony powodowej oparte są na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, albowiem to na skutek podjętych przez Skarb Państwa jako akcjonariusza (...) S.A. działań, a nadto na skutek decyzji podjętych w ramach posiadanego imperium, spółka (...) S.A. zmuszona została do otwarcia postępowania upadłościowego, a tym samym wartość księgowa posiadanych przez akcjonariuszy tej spółki akcji spadła do zera. Osoby występujące w Grupie cechuje zatem określona więź o charakterze podmiotowym i przedmiotowym. Więź podmiotowa dotyczy osób z Grupy, które zostały poszkodowane wskutek szeregu tych samych działań i zaniechań ze strony pozwanego. Osoby te dochodzą przy tym roszczeń od jednego podmiotu (naruszyciela).

Wspólność przedmiotowa jest związana z rodzajem naruszenia, które sprawia, że uzasadnione i możliwe jest wspólne dochodzenie roszczeń przez grupę. Więź istniejąca pomiędzy członkami grupy musi być oparta na tej samej (co ma miejsce w niniejszej sprawie) lub takiej samej podstawie faktycznej. Kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie jednorodzajowości roszczeń indywidualnych członków grupy, co pozwala objąć ich pozwem zbiorowym. W niniejszej sprawie taka jednorodzajowość zachodzi, albowiem roszczenie dotyczy utraty wartości akcji tej samej spółki, do czego doszło na skutek wystąpienia tych samych zdarzeń. Różna jest jedynie wysokość powstałej w tej sposób szkody, co zaktualizowało obowiązek pogrupowania roszczeń w poszczególnych podgrupach.

Wspólna podstawa prawna lub faktyczna dla grupy musi uzasadniać dochodzenie roszczeń w postępowaniu grupowym. W tym przypadku efektywniejsze jest prowadzenie jednego postępowania w trybie procesu grupowego niż wszczynanie wielu podobnych postępowań. Ustawodawca uznał przy tym, że warunkiem wszczęcia postępowania grupowego jest (oprócz spełnienia przesłanki podmiotowej) dochodzenie roszczeń spełniających pozostałe przesłanki wskazane w art. 1 ust. 1 ustawy. Dochodzone roszczenia muszą zatem być jednorodne, czyli: jednego rodzaju oraz oparte na jednakowej podstawie faktycznej.

Roszczenia oparte na jednakowej podstawie faktycznej to roszczenia, których podstawę stanowi taka sama podstawa faktyczna (przesłanka sensu stricto), co mam miejsce w niniejszej sprawie lub roszczenia, których istotne okoliczności faktyczne są wspólne (przesłanka sensu largo). Ponadto w postępowaniu grupowym żądanie musi być typowe (wspólne) dla wszystkich roszczeń. Zatem żądanie zgłaszane przez reprezentanta grupy w postępowaniu grupowym musi być typowe dla całej grupy, którą reprezentuje. Wskazany warunek oznacza, że sytuacja prawna lub faktyczna członków grupy musi być jednakowa. Mogą przy tym istnieć nieznaczne różnice pomiędzy indywidualnymi podstawami roszczeń, jednak niezbędne jest, aby istotne okoliczności faktyczne uzasadniały żądanie wspólne dla wszystkich roszczeń i to ma miejsce w niniejszej sprawie. Zdaniem powoda należy zatem stwierdzić, że żądanie objęte powództwem jest typowe dla całej grupy. Zakresem przedmiotowym ustawy objęto zatem dochodzenie roszczeń jednego rodzaju, opartych na jednakowej podstawie faktycznej, i takie roszczenia są przedmiotem tego postępowania.

Ustalając znaczenie pojęcia "roszczenie oparte na jednakowej podstawie", należy wskazać, że roszczenie jest przedmiotem postępowania cywilnego. Natomiast przedmiotem postępowania grupowego jest roszczenie oparte na jednakowej podstawie faktycznej lub prawnej. Wykazanie istnienia roszczeń opartych na jednakowej podstawie faktycznej lub prawnej oznacza istnienie pomiędzy roszczeniami więzi (powiązania) o charakterze prawnym bądź faktycznym. Duże znaczenie dla dochodzenia w postępowaniu grupowym roszczeń opartych na jednakowej podstawie ma istnienie istotnych okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie wspólne dla wszystkich roszczeń.

Z tych przyczyn w ocenie powoda brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że droga pozwu grupowego w tej sprawie jest niedopuszczalna.

Powód w piśmie z 18 lipca 2013r. (k. 682 i n.) w imieniu własnym i członków grupy akcjonariuszy oświadczył, że twierdzenia pozwanego o braku zamiaru przejęcia akcji Stoczni (...) S.A. (dalej zwanej (...) S.A.) nie polegają na prawdzie. Już z dokumentacji złożonej do pozwu wynika, że Skarb Państwa podejmował w latach 2001 - 2002 czynności zmierzające bezpośrednio do tego, aby przejąć akcje (...) S.A. Istotne jest przy tym to, że działania te dotyczyły spółki prywatnej, w której Skarb Państwa był mniejszościowym akcjonariuszem (z ilością akcji na poziomie 9% wartości kapitału akcyjnego). Brak było przy tym jakiejkolwiek podstawy prawnej do podejmowania takich działań.

Dalej powód stwierdził, że to czy istniał bezpośredni zamiar doprowadzenia (...) S.A. do upadłości jest bez znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności Skarbu Państwa w niniejszej sprawie. Istotny jest fakt podjęcia działań, które w efekcie doprowadziły do zaistnienia takiego zdarzenia. Upadłość stała się przy tym faktem, a przejęcie tego majątku rzeczywiście nastąpiło.

Wskazać należy na to, iż (...) S.A. pomimo tak znacznego rozmiaru działalności produkcyjnej, implikującego konieczność zaangażowania środków finansowych na poziomie setek milionów USD, przez lata korzystała z kredytów obrotowych, udzielanych przez konsorcja banków krajowych lub banki, nie posiadając gwarancji Skarbu Państwa. Takie gwarancje nie były wówczas wymagane, albowiem (...) S.A. stała się spółką o ugruntowanej pozycji na światowym rynku stoczniowym, zarządzanym w sposób nieodbiegający od najlepszych światowych standardów w tym zakresie, przy pomocy instrumentów finansowych oraz technologii produkcyjnych świadczących o wysokim profesjonalizmie kadry zarządzającej. W ten sposób wybudowano wszystkie ze 161 statków zbudowanych przez (...) S.A. Nie bez znaczenia w tym kontekście jest również to, iż w czerwcu 1998 r. akcje (...) S.A. analitycy E. S. ocenili wartość pakietu jednego miliona akcji (...) H S.A., posiadanego przez (...) Bank (...) na kwotę 168 mln złotych, co stanowiło iż wartość każdej akcji (...) S.A. wynosiła wówczas 168 zł (przy nominalnej wartości 7 zł za akcję oraz ówczesnej wartości księgowej na poziomie 18 zł za jedną akcję).

Powyższe okoliczność sprawiały, że banki udzielały kredytów dla (...) S.A., nie żądając gwarancji ze strony Skarbu Państwa.

Istotny jest tu również mechanizm działania tzw. zaliczek armatorskich, które znajdowały się każdorazowo na rachunkach bankowych i zabezpieczały finansowanie produkcji okrętowej.

Fakt zwrócenia się przez (...) S.A. do Skarbu Państwa o udzielenie gwarancji spowodowany był bezprecedensową sytuacją jaka miała miejsce w IV kwartale 2001 r., kiedy to banki nagle odmówiły finansowania produkcji stoczniowej. Zbiegło się to w czasie z wydaniem raportu przez (...) (Raport został załączony do pozwu) wskazującego konieczność dywersyfikacji ryzyka przez (...) m.in. poprzez rozwinięcie handlu paliwami, mającego zabezpieczyć (...) S.A. w przypadku przejściowego spadku koniunktury w branży stoczniowej (co miało mieć miejsce w najbliższych latach i na co Zarząd był przygotowany, choćby z uwagi na treść wskazanego raportu).

Po latach okazało się, że zbiegło się to również z rzucanymi pod adresem Zarządu (...) S.A. oskarżeniami ze strony osób sprawujących wysokie funkcje państwowe. Dopiero te działania doprowadziły do utraty zaufania ze strony banków wobec (...) S.A.

Niezależnie od tego należy zauważyć, iż na Walnym zgromadzeniu akcjonariuszy w dniu 07.05.2002r. podjęto działania zmierzające do uniezależnienia się przez (...) S.A. od gwarancji Skarbu Państwa. Działania te zostały zaś następnie (w pełni świadomie) „storpedowane” przez Skarb Państwa, działający wówczas bezpośrednio oraz pośrednio, poprzez powołanych z jego rekomendacji członków Zarządu (...) S.A.

Na marginesie jedynie wskazać należy, iż ustawa budżetowa na rok 2002 przewidywała poziom gwarancji Skarbu Państwa sięgający 29 mld zł, z których wykorzystano zaledwie 6,7 mld złotych, które w znacznej mierze zostały udzielone prywatnym przedsiębiorcom.

Reasumując, brak jest podstaw do uznania, iż jedynie fakt nieudzielenia przez Skarb Państwa gwarancji dla (...) S.A. stanowił przyczynę szkody wyrządzonej akcjonariuszom. Gwarancje te nie byłyby bowiem konieczne, gdyby nie wcześniejsze działania Skarbu Państwa, podważające wiarygodność (...) S.A. w oczach Banków oraz późniejsze, dotyczące zaskarżenia uchwał z dnia 07.05.2002 r.

Odpowiadając na zarzut dotyczący błędnych decyzji biznesowych powód oświadczył, że związanych z wdrożeniem do produkcji jednostek zbyt zaawansowanych technologicznie, powód wskazuje, iż wszystkie prototypy (w tym B 588, B 587, B 178) zostały zaprojektowane i zbudowane przez (...) S.A. Powód zaprzecza przy tym temu, aby trzeba było je poprawiać i aby uczyniła to Stocznia (...) sp. z o.o. Przeciwne twierdzenia pozwanego nie polegają na prawdzie i świadczą jedynie o myleniu przez pozwanego działalności (...) S.A. z działalnością Stoczni (...) sp. z o.o. ( (...)). Powód zaprzecza również temu, aby Stocznia (...) sp. z o.o. kończyła budowę prototypów statków oraz temu, aby zaprojektowała jakikolwiek nowy typ statku. Dokończono jedynie jeden projekt kontenerowca (Typ B 284), jest to jednak okoliczność bez znaczenia dla niniejszego postępowania.

Cała produkcja (...) była zaś kontynuacją produkcji w oparciu o projekty stworzone przez (...) S.A. i wykonane przez (...) S.A. prototypy.

Powód stwierdził, że nie nastąpiła wówczas zmiany kursu dolara w stosunku do złotego mogąca stanowić przyczynę ogłoszenia upadłości przez (...) S.A. jak sugeruje pozwany.

Powód stwierdził, że oczywistym jest to, że Minister Skarbu Państwa nie ogłosił upadłości (...) S.A. Faktem jest również to, że wniosek o upadłość został formalnie złożony i był popierany nie tylko przez powołany „z rekomendacji” Skarbu Państwa zarząd (...) S.A. lecz także przez innego wierzyciela (wspomnianego przez pozwanego), tj. Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. Istotne jest przy tym to, iż wierzyciel ten posiadał wobec (...) S.A. wierzytelność w kwocie rzędu 30.000 zł - dokładnie w kwocie 31.615,37 zł, a „zadłużenie” (...) S.A. rzekomo uzasadniające umorzenie postępowania układowego i jednoczesne ogłoszenie upadłości w znacznej mierze stanowiły wierzytelności w ramach struktur Holdingu, których istnienie w żaden sposób nie mogło stanowić podstawy do ogłoszenia upadłości, albowiem miały pokrycie w produkcji i majątku Holdingu (istota holdingu).

Twierdzenia te nie polegają na prawdzie i nie wytrzymują krytyki w przypadku ich zestawienia z dowodami przedłożonymi wraz z pozwem. Powód zaprzecza nadto temu, aby były prowadzone działania w celu zachowania produkcji stoczniowej w S. oraz temu, aby taki cel osiągnięto. Prowadzone były oczywiście działania pozorowane, choćby dotyczące rozmów prowadzonych z Bankami przez ówczesnego Ministra Gospodarki J. P. (5), które miały na celu zaostrzenie (jeszcze) napiętej sytuacji pomiędzy bankami a (...) S.A. (wywołanej wcześniej przez funkcjonariuszy państwowych, w tym przez w/w). Brak jest bowiem innego wytłumaczenia dla niezasadnych z punktu widzenia zasad postępowania układowego i interesu wierzycieli „propozycji” składanych bankom przez wysokiego funkcjonariusza państwowego w imieniu spółki, w której Skarb Państwa posiadał jedynie udział mniejszościowy. Niezasadność tych propozycji polegała na żądaniu od banków redukcji zadłużenia (...) S.A. do absurdalnego, niemożliwego do zaakceptowania poziomu redukcji zobowiązań o 80% ich wartości, z ustalonego w toku postępowania układowego poziomu 40% redukcji.

Powód zwrócił uwagę, że zarząd, o którym mowa w odpowiedzi na pozew został powołany z rekomendacji Skarbu Państwa i wykonywał polecenia swojego mocodawcy (choćby: sprzedaż terminala paliwowego w Ś. na szkodę Holdingu, sprzedaż spółki (...) sp. z o.o. za 1,00 zł) oraz dopuszczał się zaniechań (vide: brak zaskarżenia wyroku zaocznego w sprawie uchylenia uchwał podjętych na zgromadzeniu akcjonariuszy w dniu 07.05.2002 r.).

W ocenie powoda brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania tego, iż roszczenie powoda czy też członków grupy jest przedawnione. Należy zauważyć, iż po pierwsze do dnia złożenia pozwu nie upłynął dziesięcioletni termin od dnia uprawomocnienia się postanowienia Sądu o ogłoszeniu upadłości przez (...) S.A. W tej dacie zaś dopiero można mówić o utracie wartości przez akcje (...) S.A. Istotne jest przy tym jednak to, iż obecnie nadal trwa postępowanie upadłościowe i dopiero w jego toku, po wyprzedaniu majątku i ustaleniu listy wierzytelności, z której obecnie wynika absolutny brak możliwości zaspokojenia akcjonariuszy w trybie art. 474 § 1 ksh (vide: lista wierzytelności ustalona w toku postępowania upadłościowego (...) S.A.), okazało się, że akcje (...) S.A. posiadają wartość zerową.

Nie upłynął również okres trzyletni od dnia, w którym członkowie grupy oraz powód dowiedzieli się o szkodzie oraz o sobie zobowiązanej do jej naprawienia. Należy bowiem zauważyć, iż dla opinii publicznej do dnia dzisiejszego nie jest jasne, kto ponosi odpowiedzialność za doprowadzenie (...) S.A. do upadłości. Nie mogło to być także jasne dla powoda K. P. (1) do dnia 18 grudnia 2010 r., w którym to dniu otrzymał postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 05.10.2010 r. w sprawie V KK 22/10 o oddaleniu kasacji prokuratury. Dopiero bowiem z tą datą powód uświadomił sobie, że to wyłącznie Skarb Państwa w rzeczywistości doprowadził do upadłości (...) S.A. Wcześniejsza próba dochodzenia jakichkolwiek należności przez powoda z tytułu utraty wartości posiadanych przez niego akcji byłaby nieuzasadniona. W sytuacji bowiem toczącego się postępowania karnego przeciwko powodowi oraz nagonki medialnej na niego i pozostałych członków zarządu, związanej z faktem rzekomego doprowadzenia przez zarząd do upadłości (...) S.A. brak było jakichkolwiek podstaw do tego, aby wszcząć takie postępowanie. Przy czym subiektywne odczucia powoda, dotyczące tego, iż nie ponosi on odpowiedzialności za doprowadzenie stoczni do upadłości, niepoparte wiarygodnymi dowodami, czy też dokładną analizą i zebraniem razem faktów dotyczących działań podjętych przez funkcjonariuszy państwowych w latach 2001 - 2002, nie mogą prowadzić do ustalenia, że powód posiadał wiedzę o szkodzie, jej rozmiarach oraz osobach zobowiązanych do jej naprawienia.

Również w tym kontekście niezwykle istotny jest trwający od 10 lat okres upadłości (...) S.A., w toku której okazało się, że brak jest podstaw do uznania, iż akcje (...) S.A. posiadając obecnie wartość zerową, kiedykolwiek odzyskają ją - choćby po zakończeniu postępowania upadłościowego.

Dodatkowo powód zwrócił uwagę, że zgodnie z przepisami ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym, reprezentant grupy jest powodem w znaczeniu formalnym, członkowie grupy są zaś powodami w znaczeniu materialnym i w tym kontekście zagadnienie materialnoprawnej podstawy i zasadności powództwa powinno być rozpatrywane indywidualnie wobec każdego członka grupy. Odmienne stanowisko pozwanego w tym zakresie jest niezasadne i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Na marginesie jedynie powód stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy podnoszenie przez pozwanego zarzutu przedawnienia stanowi nadużycie prawa.

Odnosząc się do zarzutu pozwanego wyrządzenia ewentualnej szkody (...) S.A. a nie jej akcjonariuszom będącym powodami w niniejszej sprawie powód wskazał na zasady odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie ówcześnie obowiązujących art. 417 § 1 KC w zw. z art. 77 ust. 1 Konstytucji. Powód zwrócił uwagę, że Skarb Państwa podjął cały szereg niezgodnych z prawem działań przy wykonywaniu władzy publicznej, których celem było doprowadzenie do (...), i które dokonane zostały z zamiarem poszkodowania akcjonariuszy Spółki. Niektóre z tych działań miały charakter podżegania, pomocnictwa lub świadomego skorzystania z wyrządzonej drugiemu szkody, przy wykonywaniu powierzonej funkcjonariuszowi czynności (przy wykonywaniu władzy publicznej), przez co Skarb Państwa odpowiedzialny jest także na podstawie art. 417 § 1 w zw. z art. 422 kc.

Zdaniem powoda działania Skarbu Państwa układają się w pewien konsekwentnie realizowany plan, który miał na celu:

1) przejęcie przez państwo kontroli nad działalnością (...) S.A., a w sytuacji gdy to tego nie doszło,

2) pozbawienie (...) S.A. części majątku (i przekazanie go do spółki kontrolowanej przez Skarb Państwa), zdolności zarobkowych i płynności finansowej, tak aby doprowadzić (...) S.A. do upadłości likwidacyjnej,

3) odniesienie korzyści osobistych (przejęcie części majątku/działalności przez spółkę powiązaną z ówczesną władzą), które było możliwe tylko dzięki wykorzystaniu kompetencji służbowych i braku możliwości przeciwstawienia się przez poszkodowanych działaniom przy wykonywaniu władzy publicznej.

Plan ten wymierzony był wiec przeciwko akcjonariuszom (...) S.A.. a jego realizacja i poszczególne kroki ten plan obejmujące były niezgodne z prawem z następujących przyczyn:

Po pierwsze Skarb Państwa podjął działania zmierzające do swoistej „nacjonalizacji”, co godzi w podstawowe interesy akcjonariuszy (...) S.A. i które naruszają art. 20, art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.

Po drugie, realizowany przez Skarb Państwa plan opierał się na różnicowaniu w traktowaniu podmiotów prywatnych i państwowych (kontrolowanych przez Skarb Państwa), poprzez arbitralne przyjęcie, że gwarancje Skarbu Państwa udzielone mogą być jedynie podmiotowi kontrolowanemu przez państwo, podczas gdy podmiotowi prywatnemu się ich nie udziela (vide: gwarancje Skarbu Państwa udzielane spółce Stocznia (...) sp. z o.o.). Działanie takie nie miało ani uzasadnienia ekonomicznego, ani jakichkolwiek podstaw w obowiązującej ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne i w konsekwencji naruszało art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Po trzecie, działania Skarbu Państwa wobec (...) SA. stały w sprzeczności z przyjętym przez Radę Ministrów dokumentem z dnia 10 października 1995 r. Dokument ten wyznaczył Zarządowi (...) S.A. kierunki działań i rozwoju Spółki. Dokument ten stanowił nadto swoistą umowę zawartą pomiędzy Państwem a Zarządem, która w myśl zasady pacta sunt sewanda powinna zostać dotrzymana bez względu na zmianę opcji politycznych. W tym przypadku tak się jednak nie stało. Tym samym Skarb Państwa naruszył art. 2 Konstytucji poprzez naruszenie zasady zaufania do państwa. Przyjęcie zaś przez Rząd dokumentu z dnia 16.07.2002 r. wyznaczającego kierunek dla przemysłu stoczniowego diametralnie odmienny od ww. stanowi potwierdzenie naruszenia przez Państwo wskazanej powyżej zasady.

Po czwarte, Skarbowi Państwa można zarzucić realizowanie niegodziwego celu, którym było doprowadzenie do upadłości likwidacyjnej prywatnej spółki, z pokrzywdzeniem akcjonariuszy, przy niezwykle wysokich kosztach społecznych upadłości i bez racjonalnego (ekonomicznego) uzasadnienia. Działania Skarbu Państwa były niezgodne z dobrymi obyczajami oraz z zasadami współżycia społecznego, które stanowią element porządku prawnego.

Po piąte, prowadzono konsekwentnie kampanię dezinformacji, w której uczestniczyło wielu wysokich funkcjonariuszy państwowych i która ze względu na powagę reprezentowanych przez nich instytucji i przekaz medialny, miała istotny wpływ na losy (...) S.A. Konsekwencją tych działań było znaczne zmniejszenie zaufania do Spółki i jej Zarządu oraz utrudnienie jej wyjścia z trudnej sytuacji gospodarczej, w tym uzyskania niezbędnego finansowania.

Po szóste, aresztowano członków Zarządu (...) S.A. i postawienia im zarzutów. Zdaniem powoda doszło do podjęcia arbitralnej decyzji o doprowadzeniu do aresztowania członków Zarządu (...) S.A. i postawienia im zarzutów karnych, w której kierowano się pozaprawnymi przesłankami, wpisującymi się w opisane wyżej cele realizowanego przez Skarb Państwa planu. W świetle powyższego można wnioskować o bezprawnym działaniu funkcjonariuszy państwowych, naruszających art. 2, 10, 30, 31 i 32 Konstytucji.

Po siódme, uzależniono udzielenia pomocy publicznej (gwarancji Skarbu Państwa) (...) S.A. od ustąpienia dotychczasowego Zarządu Spółki oraz oddania akcji przez akcjonariuszy. Skarb Państwa przy tym wielokrotnie stwarzał uzasadnione oczekiwanie co do uzyskania gwarancji, by następnie (celowo) odmówić ich udzielenia w krytycznym momencie. Ustawa o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne nie dopuszczała stawiania takich warunków jak wyżej wymienione, a w sytuacji zagrożenia upadłością działanie takie narusza nadto art. 31 ust. 2 zd. 2 Konstytucji.

Po ósme, Skarb Państwa ułatwił nowym członkom Zarządu (...) S.A. działania na szkodę Spółki. Działania nowych członków Zarządu wyczerpują znamiona czynu niedozwolonego lub nawet przestępstwa z art. 23 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (przekazywanie tajemnic przedsiębiorstwa) oraz ówczesnego art. 585 § 1 KSH (niekorzystna sprzedaż udziałów (akcji) spółek córek; darmowe przekazywanie dokumentacji technicznej i technologii, udostępnianie magazynów; kierowanie do banków oświadczeń zniechęcających je do udzielenia (...) S.A. niezbędnego finansowania). Działania te zostały wskazane w pozwie oraz w niniejszym piśmie procesowym. Skarb Państwa nakłaniał też banki do nieudzielania (...) S.A. niezbędnego finansowania. Powyższe działania skutkują zatem odpowiedzialnością Skarbu Państwa na podstawie art. 417 § 1 w zw. z art. 422 KC.

Zdaniem powoda wszystkie opisane działania realizowane były w ramach wykonywania władzy publicznej, w wykonaniu kompetencji przyznanych poszczególnym organom lub funkcjonariuszom (przy wykonywaniu powierzonej funkcjonariuszowi czynności). Działania te należy ocenić jako naruszające szereg przepisów prawa i przez to bezprawne. Układały się one w konsekwentnie realizowany plan wymierzony w interesy akcjonariuszy, którego celem było przejęcie przez państwo kontroli nad działalnością (...) S.A., a w sytuacji gdy do tego nie doszło pozbawienie (...) S.A. części majątku (i przekazanie go do spółki kontrolowanej przez Skarb Państwa oraz do spółki powiązanej z ówczesną władzą), zdolności zarobkowych i płynności finansowej, tak aby doprowadzić (...) S.A. do upadłości likwidacyjnej.

Działania te wykonywane były przez wielu funkcjonariuszy i organów władzy, jednakże z mocy art. 417 § 1 KC w zw. z art. 77 ust. 1 Konstytucji należy je wszystkie przypisać jednej osobie, tj. Skarbowi Państwa („bezprawność uogólniona”).

W ocenie powoda między działaniami organów państwa a szkodą w postaci utraty wartości akcji występuje adekwatny związek przyczynowy o jakim stanowi art. 361 § 1 kc.

Zdaniem powoda działania Skarbu Państwa stanowiły kumulatywne przyczyny (...) S.A.. tj. upadłość ta była normalnym następstwem (szeregu) działań Skarbu Państwa. W uzasadnieniu tej tezy powód wskazał co następuje:

(...) S.A. dokonała szeregu inwestycji w latach 1998 - 2001, zwiększających jakościowo i ilościowo zdolności produkcyjne spółki, wymagających wprawdzie zwiększenia finansowania, w tym finansowania kapitału obrotowego, jednak z uwagi na portfel zamówień opiewający na ok. 1,5 mld USD (październik 2001 r.) zapewniony był zbyt towarów i źródła dochodów Spółki, a poziom przedpłat armatorskich, ulokowanych w bankach zagranicznych wynosił ok. 150 mln USD (listopad 2001 r.),

(...) S.A. na lata 2001 - 2010 przewidywała zapotrzebowanie na kredyt pomostowy w wysokości 150 mln USD, a także szybki wzrost przychodów z nowo podjętej działalności na rynku paliwowym. W tej sytuacji absolutnie nieuzasadnione (oraz nieracjonalne) było wstrzymanie finansowania przez banki produkcji Stoczni (od października 2001 r.) oraz uzależnienie dalszego kredytowania od uzyskania gwarancji Skarbu Państwa, tym bardziej zaś nieuzasadnione było zobowiązanie się przez konsorcjum złożone z aż 8 banków do udzielenia kredytu pomostowego w wysokości jedynie 40 mln USD przy zastosowaniu zabezpieczenia w postaci gwarancji Skarbu Państwa (kwiecień 2002 r.). W tej trudnej dla (...) S.A. sytuacji Skarb Państwa najpierw aprobuje ustalenia między bankami i udzielenie gwarancji, stwarzając uzasadnione oczekiwanie rychłego uzyskania niezbędnego finansowania, by następnie w krytycznym momencie (gdy Zarząd (...) S.A. w marcu 2001 r. zdecydował o wstrzymaniu produkcji w Stoczni (...) S.A ze względu na brak bieżącego finansowania) odmówić udzielenia gwarancji, kierując się arbitralnymi i dyskryminacyjnymi przesłankami. Skarb Państwa przy tym prowadził nieustanną kampanię dezinformacji (trwającą do dzisiaj), która bezsprzecznie podważała reputację (...) S.A. i jej Zarządu oraz podmywała zaufanie do Spółki ze strony rynku i banków, tym samym utrudniając jej pozyskanie finansowania.

Podobny skutek tym bardziej miały publicznie głoszone zapowiedzi aresztowania członków Zarządu (...) S.A. i postawienia im zarzutów, w tym ogłoszenie przez Prokuraturę wszczęcia przeciwko nim śledztwa. To wszystko zaś przy otwartym konflikcie Skarbu Państwa jako akcjonariusza z Zarządem Spółki. Skarb Państwa jednocześnie utrudniał przy tym postępowanie układowe oraz doprowadził do zmiany Zarządu Spółki, co dalej podważało zaufanie do Spółki i utrudniało jej pozyskanie finansowania, a także ułatwił nowym członkom Zarządu działanie na szkodę Spółki (bezpłatne przekazywanie tajemnic przedsiębiorstwa i technologii oraz udostępnianie infrastruktury, niekorzystna sprzedaż udziałów/akcji spółek córek, zniechęcanie banków do udzielenia Spółce finansowania). Skarb Państwa publicznie popierał przeniesienie działalności (...) S.A. do innych podmiotów, a nawet samą upadłość Spółki, co w kontekście jego wyjątkowej pozycji prawnej, politycznej i gospodarczej, ostatecznie zniechęcało banki i inne podmioty do udzielenia (...) S.A. finansowania.

W ocenie powoda, w świetle powyższego nie powinno być żadnych wątpliwości co do tego, że działania Skarbu Państwa faktyczne pozbawiły (...) S.A. szans na uzyskanie niezbędnego finansowania, tym samym doprowadzając ją do stanu niewypłacalności, która skutkowała upadłością. Działania te stanowiły wiec kumulatywne przyczyny upadłości (...) S.A. i pozostawały z tą upadłością w adekwatnym związku przyczynowym.

Dalej powód podniósł, że (...) spółki akcyjnej, ze względu na jej charakter, skutki prawne i ekonomiczne, przyczynia się bezsprzecznie do utraty wartości akcji takiej spółki, których wartość spada do zera ze względu na brak praktycznej możliwości sprzedaży akcji (brak chętnych do ich nabycia po choćby minimalnej cenie) oraz brak perspektyw uzyskania dywidend ze względu na niemożność uzyskiwania nadwyżki ekonomicznej (spółka likwiduje swój majątek, a jej działalność ulega wygaszaniu ze względów prawnych, finansowych i handlowych).

Zdaniem powoda bez podjęcia opisanych wyżej działań Skarbu Państwa nie doszłoby do upadłości (...) S.A., a bez upadłości nie doszłoby do utraty wartości akcji Spółki,

Powód zaprzeczył, aby brak środków obrotowych w pierwszym kwartale 2002 r. stanowił konsekwencje decyzji biznesowych zarządu (...) S.A. Takie twierdzenia nie polegają na prawdzie i zostały podniesione w oderwaniu od dokumentacji finansowej (...) S.A. oraz wbrew ustaleniom sądów karnych w sprawach: III K 288/03, II AKa 142/08.

Powód zaprzeczył również temu, aby istniały jakiekolwiek nieprawidłowości w zwołaniu walnego zgromadzenia z dnia 7 maja 2002 r., a już samo zaskarżenie przez Skarb Państwa uchwał podjętych na tym zgromadzeniu stanowiło o zamiarze wyrządzenia szkody (...) S.A. i jej akcjonariuszom.

Odpowiadając na zarzut dotyczący tego, że (...) S.A. w lipcu 2002 r. nie regulowała swoich zobowiązań i stanowiło to podstawę do ogłoszenia upadłości, powód oświadczył, że należy zauważyć, iż w tym czasie trwało postępowanie układowe i istniały podstawy i możliwości jego realizowania, a w związku z tym brak było podstaw do ogłoszenia upadłości.

Odnosząc się do metodologii wyceny akcji wskazanej w pozwie powód wskazał, iż jest to wycena wartości księgowej. Ta wartość wynika bezpośrednio z wysokości wartości kapitału własnego spółki podzielonego na ilość akcji.

Powód w piśmie z 5 marca 2014r. (k.768 i n.) oświadczył, że domaga się zapłaty w oparciu o następującą podstawę faktyczną: podjęcie przez osoby reprezentujące Skarb Państwa szeregu działań w okresie lat 2001 - 2002. w tym w szczególności odwołania Zarządu i aresztowania jego członków oraz zaskarżenia uchwał z dnia 7 maja 2002 r. podjętych przez Zgromadzenie Akcjonariuszy, albowiem te działania i wywołane nimi zdarzenia ostatecznie doprowadziły do utraty wartości akcji należących do powodowej Grupy.

Zaznaczenia wymaga przy tym, że zdarzenia z lat 1995 - 2001 stanowią jedynie tło historyczne sprawy i przedstawiają działania przedstawicieli Skarbu Państwa w tym okresie, które nie wywołując bezpośrednio skutku w postaci utraty wartości akcji, potwierdzają istnienie zamiaru przejęcia majątku spółki bez względu na konsekwencje z tym związane.

Ogłoszenie upadłości spółki stanowiło natomiast wynik powyższych działań i skuteczną realizację ich celu.

Powód w piśmie z 6 września 2016r. (k.2745 i n.) wniósł o powołanie na biegłego sądowego dr M. B. (9), zajmującego stanowisko starszego wykładowcy w Katedrze Nauk Ekonomicznych Wydziału Prawa i Administracji na Uniwersytecie im. (...) w P. (telefon kontaktowy: 61 829- (...)), ewentualnie o przeprowadzenie dowodu z opinii instytutu naukowego - w/w Katedry Nauk Ekonomicznych pod kierownictwem dr M. B. (9).

Powód wskazuje, że w wyniku podjętej przez niego inicjatywy mającej na celu dokonanie wyboru osoby biegłego sądowego w niniejszej sprawie, jedynie dr M. B. (9) wyraził zgodę na podjęcie się sporządzenia opinii sądowej, podając jednocześnie informację, iż dysponuje zespołem oraz innymi środkami umożliwiającymi rzetelne wyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Nadto podaję, iż dr M. B. (9) jest biegłym sądowym przy Sądzie Okręgowym w Poznaniu do spraw analiz i ocen prawidłowości funkcjonowania podmiotów gospodarczych, a zatem zarówno z deklarowanego przez niego zakresu spraw, odnośnie których orzeka, a także z dorobku naukowego wynika, że posiada on wiedzę i kompetencje niezbędne do wydania opinii w niniejszej sprawie.

Powód w piśmie z 14 listopada 2016r. (k.3017 i n.) sprecyzował tezy dowodowe dla biegłych sądowych z zakresu organizacji przedsiębiorstw ze specjalnością w zakresie przemysłu stoczniowego i z zakresu księgowości i wyceny przedsiębiorstw. W przypadku biegłych pierwszej specjalności powód wnosił aby wydana opinia pozwalała na stwierdzenie czy działalność gospodarcza stoczni w latach 1998-2002, która charakteryzowała się wypracowaniem zysków w tym okresie, miała wpływ na wzrost wartości akcji, wraz z oceną kontynuacji działalności przez Stocznię (...) sp. z o.o. Powód wnosił również, aby obie opinie dawały odpowiedz w zakresie: możliwości działania stoczni w latach 1998-2002 i kontynuacji działalności w latach następnych; przyjętych kierunków inżynierii finansowej oraz efektów postępowania układowego dla kondycji ekonomiczno-finansowej Stoczni; wyceny akcji na dzień 31 grudnia 2001r. przy zastosowaniu określonej metody wyceny wraz z uzasadnieniem jej wyboru.

Wyrokiem z dnia 22 września 2017r Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił powództwo, uznając, że nie ma podstaw do przypisania pozwanemu Skarbowi Państwa deliktu, o którym mowa w pozwie.

Wyrokiem z dnia 23 maja 2018r Sąd Apelacyjny w Szczecinie uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnych, w wytycznych wskazując na konieczność w pierwszej kolejności prawidłowej rekonstrukcji stanu prawnego regulującego obowiązki władzy publicznej w zakresie udzielania pomocy publicznej w stosunku do spółki prawa handlowego prowadzącej działalność w sektorze przemysłowym uznawanym w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i na początku obecnego stulecia za istotną dla gospodarki narodowej, przy uwzględnieniu argumentów wynikających z regulacji konstytucyjnej i prezentowanej w nauce oraz orzecznictwie wykładni dotyczącej podstawowych zasad państwa prawnego i istotnych (dla oceny granic kompetencji władzy publicznej w niniejszej sprawie) wolności chronionych przez Konstytucję , a zwłaszcza przy uwzględnieniu znaczenia pomocy publicznej dla zapewnienia pożądanego toku procesów makroekonomicznych i ograniczeń, jakie nakładane są na władzę publiczną przez konieczność ochrony praw i wolności jednostki.Wytyczne Sądu Apelacyjnego w Szczecinie obejmowały również ustalenie, jakie uzasadnione oczekiwania mogła mieć spółka kierująca się zasadą zaufania do władzy publicznej zwłaszcza wobec nakreślanego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku kontekstu historycznego (a więc ukierunkowywania przez władzę publiczną procesów gospodarczych w przemyśle stoczniowym w związku z prywatyzacją upadających stoczni państwowych i deklaracji wsparcia podmiotów przejmujących zobowiązania tych stoczni i prowadzących działalności zgodnie z oczekiwaniami władz państwowych ; oraz ocenę zasadności tez pozwanego co do działania władz państwowych zmierzającego do przejęcia kontroli w radach nadzorczych i zarządach (...) SA po to jedynie, by doprowadzić do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i otwarcia drogi do realizacji planu przejęcia majątku spółki i rozpoczęcia działalności przez nową stocznię kontrolowaną przez Skarb Państwa .W przypadku przyjęcia bezprawności tych działań Sąd Okręgowy winien postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie dla ustalenia dalszych przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej (a więc przede wszystkim co do istnienia związku między działaniem uznanym za bezprawne a szkodą oraz wysokości szkody.W tym kontekście Sąd powinien też uwzględnić poczynić ustalenia, w oparciu o jakie dokładnie przesłanki merytoryczne podejmowali decyzje funkcjonariusze publiczni. Dotychczas zgromadzony materiał nie daje bowiem przejrzystej odpowiedzi dotyczącej przebiegu procesu decyzyjnego po stronie władz państwowych i merytorycznych przyczyn przekonania o braku podstaw do udzielenia poręczenia (gwarancji).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

6 lipca 1989 r. powstała Spółka pod firmą (...) Sp. z o.o.

Pierwszymi wspólnikami tej spółki były:

- Stocznia (...) w S. (następnie Stocznia (...) S.A.), która objęła 51% udziałów w Spółce

- spółka prawa niemieckiego M. and Co. (...) z siedzibą w H., która objęła 49% udziałów w Spółce.

Zarząd (...) Sp. z o.o. stanowiły: Z. P. (5); Z. K. (7); G. Z. (8); J. T. (8).

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12

26 sierpnia 1991 r. przedsiębiorstwo Państwowego Stocznia (...) im. A W. w S. przekształciło się w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa.

W skład zarządu weszli powód - K. P. (1) jako prezes oraz R. K. (7), G. H. (4), A. G. (3) i Z. S. (4) jako wiceprezesi.

W momencie rozpoczęcia procesu restrukturyzacji w roku 1991 roku Stocznia (...) znajdowała się w stanie bankructwa. Ocena bilansu stoczni na 31 grudnia 1991r. wykonana w maju 1992 roku przez (...) , wykazywała, że urealniona wartość aktywów wyniosła 778 mld PLZ (około 82 mln USD), przy wielkości zobowiązań 2.627 mld PLZ (około 280 mln USD), co oznacza, że nadwyżka zobowiązań nad rynkowo wycenionymi aktywami wynosiła 1.849 mld PLZ (około 198 mln USD), lub inaczej że zobowiązania były blisko 3,5 raza większa niż wartość aktywów. Skutkiem tej sytuacji był też brak jakichkolwiek rezultatów w kontraktacji. W 1991 roku Armatorzy złożyli zamówienie na jeden statek. Sprzedaż w 1991 roku wyniosła 56 mln USD, a strata netto osiągnęła poziom bliski 1 bilion PLZ (około 105 mln USD).

Na ówczesny moment sytuację Stoczni (...) można określić jako: dług wielokrotnie większy niż aktywa, narastające straty, brak perspektyw na przyszłość.

Koncepcja restrukturyzacji Stoczni opierała się na założeniu, że nowy Zarząd Stoczni będzie w stanie, poprzez wprowadzenie zmian w systemie zarządzania oraz organizacji produkcji, uzyskać taki poziom sprzedaży, przy którym Stocznia będzie efektywnym podmiotem gospodarczym. Redukcja zadłużenia była w tej koncepcji elementem wynikowym, o tyle, że samo zmniejszenie długu, przy braku zmian w zarządzaniu nie mogło przynieść rezultatów.

Ostatnim elementem koncepcji restrukturyzacji była prywatyzacja Stoczni, oparta o model „kontraktu menadżerskiego”, tzn. sprzedaży przez Skarb Państwa akcji po symbolicznej cenie w zamian za doprowadzenie stoczni do stanu efektywności ekonomicznej (dodatnia rentowność, osiągniecie odpowiedniego poziomu sprzedaży, obsługa zredukowanego zadłużenia). Od początku przyjętą zasadą było iż cena prywatyzacji Stoczni będzie minimalna. Założono jednocześnie, że załoga Stoczni otrzyma więcej akcji niż wynikałoby to z powszechnie obowiązujących przepisów, akcje obejmą też banki, które bądź to zredukują swoje wierzytelności w stosunku do Stoczni, bądź też aktywnie będą wspierać proces restrukturyzacji (kredyty, gwarancje). Odrzucono także koncepcję, by w prywatyzacji niezbędny był udział kapitału zagranicznego uznając, że całe niezbędne know-how jest w rękach samej Stoczni, a finansowanie bieżącej produkcji może być skutecznie obsługiwane przez kredyt zewnętrzny.

Opisana powyżej trzyelementowa koncepcja restrukturyzacji (zmiana systemu zarządzania - redukcja długu - prywatyzacja) była dyskutowana wielokrotnie z przedstawicielami przede wszystkim Ministerstwa Przekształceń Własnościowych i Ministerstwa Finansów, przy wiodącej roli (...) Banku (...) S.A.(z ramienia którego projektem kierował R. P. (1)), który instytucjonalnie odpowiedzialny był za sprawny przebieg całego procesu.

Proces prywatyzacji miał zostać przeprowadzony dwuetapowo. Docelowo struktura właścicielska stoczni miała wyglądać następująco:



Załoga pracownicy – 30 % w tym 5% związki zawodowe,



Banki – 30 %,



Zarząd spółki - 9%,



Grupa Przemysłowo Finansowa – 15 %,



Inni akcjonariusze – 6%,



Skarb Państwa – 10 %.

Niesporne, nadto:



odpis zupełny KRS dla Stoczni (...) S.A. – k.2724-2728



dokument rządowy przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 10 października 1995r. pt. Stanowisko Rządu Rzeczpospolitej Polskiej w sprawie polityki państwa dla wzrostu konkurencyjności polskiego przemysłu okrętowego - k. 311- 330 zbioru załączników w segregatorze nr 14



Pismo prezesa zarządu Stoczni (...) S.A. z 13 września 1996r. – k. 4711-4717 akt załączonych sprawy karnej III K 288/03



Biała księga Ministra A. G. (2) – k. 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

Dla restrukturyzacji Stoczni (...) S.A. istotne znaczenie miało postępowanie układowe z wierzycielami, którzy zrezygnowali ze spłaty części zobowiązań. Spółka w ramach układu przyjęła na siebie obowiązek spłaty zobowiązań finansowych w rocznych ratach. Z tego tytułu w 1992 r. Spółka zapłaciła wierzycielom 49 567 572,30 zł, a w kolejnych latach: 9 020 462,13 zł, 24 187 369,87 zł, 19 886 955,29 zł, 21 618 926,88 zł, 10 663 976,49 zł, 2 606 087,21 zł. (...) S.A. zapłaciła w ramach układu i zgodnie z postanowieniem Sądu z 1992 r. 156 147 484,70 zł, co stanowiło 78 mln USD.

Dowód:



dokument z dnia 14 lipca 1998 r. pt. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 1-124 zbioru załączników w segregatorze nr 15



dokument z dnia 22.07.1999r. pt. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 146-186 zbioru załączników w segregatorze nr 15

8 października 1993 r. powstała Grupa (...) sp. z o.o.

Wspólnikami założycielami byli Z. G. (2) i M. W. (10).

Kapitał zakładowy został ustalony na 4 000 zł po denominacji i dzielił się na 40 udziałów.

Z. G. (2) objął 13 udziałów a pozostałe 27 przypadły M. W. (11).

Spółka została zarejestrowana w dniu założenia w rejestrze handlowym Sądu Rejonowego w Szczecinie pod numerem (...).

8 października 1993r. została zawiązana Organizacja, (...) sp. z o.o. w S..

Wspólnikami założycielami byli:



R. K. (7) – 168 udziałów,



A. G. (3) – 35 udziałów,



G. H. (4) – 35 udziałów,



Z. G. (2) – 34 udziały,



A. Ż. (1) – 24 udziały.

Spółka została zarejestrowana w dniu założenia w rejestrze handlowym Sądu Rejonowego w Szczecinie pod numerem (...).

11 października 1993r. dotychczasowi udziałowcy sprzedali swoje udziały:



Z. G. (2) na rzecz (...) Banku (...) S.A.;



M. W. (11): 6 udziałów na rzecz Organizacji (...) sp. z o.o. w S., 14 udziałów na rzecz Towarzystwa (...) S.A. w W. i 7 udziałów (...) S.A. w W..

11 października 1993r. podniesione zostały kapitały zakładowe spółek Grupa (...) i Restrukturyzacja.

W pierwszej ze wskazanych spółek udziały objęły:



(...) Bank (...) S.A. – 470 udziałów;



(...) S.A. – 346 udziałów,



Organizacja, (...) sp. z o.o. – 144 udziały.

W wyniku kolejnych transakcji do dnia 29 listopada 1993r. Organizacja, (...) sp. z o.o. nabyła 100% udziałów w kapitale Grupa (...) sp. z o.o.

Rządowa strategia dla przemysłu stoczniowego w Polsce przewidywała powołanie Grup (...), których zadaniem miało być zarządzenie stoczniami. Jako wzór brano rozwiązania zastosowane przy Narodowych Funduszach Inwestycyjnych. M. mieli być wynagradzani akcjami stoczni będącymi w posiadaniu Skarbu Państwa.

Rządowa Strategia zakładała stworzenie holdingów w ramach których miały funkcjonować polskie stocznie.

W ocenie Rządowej Strategii rozwój przemysłu stoczniowego miała zapewnić przewidywana koniunktura na produkty stoczniowe związana z rosnącym handlem międzynarodowym. Przewidywano, że w latach 1995 – 2000 wystąpi znaczny popyt na statki, który może się utrzymać w mniejszej skali do 2004 r.Polityka państwa wspierająca działania stoczni dla zwiększenia ich konkurencyjności zakładała:

-zwiększenie możliwości finansowania produkcji stoczni

-zakończenie procesów oddłużania stoczni

-przyspieszenie procesów restrukturyzacji organizacyjnej stoczni i modernizacji urządzeń technicznych

-rozwój wyrobów okrętowych i poziomu technicznego stoczni poprzez intenssyfikację badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych dla wyrobów okrętowych

-rozwój struktur kapitałowych.

Realizacja celów miało się odbywać wg mechanizmów opisanych w załączniku do dokumentu, a stosowanie konkretnej pomocy państwa dla stoczni miały być uzależnione od ich obecnego stanu ekonomicznego i szans realizacji programu i rozwoju.

Monitorowanie realizacji polityki na rzecz wzrostu konkurencyjności miało być dokonywane przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu.

Dowód:



dokument rządowy przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 10 października 1995r. pt. Stanowisko Rządu Rzeczpospolitej Polskiej w sprawie polityki państwa dla wzrostu konkurencyjności polskiego przemysłu okrętowego - k. 311- 330 zbioru załączników w segregatorze nr 14

W drugiej połowie 1996r. doszło do drugiego etapu prywatyzacji Stoczni (...) S.A.

19 i 21 kwietnia 2000r. Organizacja, (...) sp. z o.o. sprzedała posiadane udziały w Grupa (...) sp. z o.o. osobom fizycznym:

G. H. (4) – 100 udziałów,

R. K. (7) – 135 udziałów,

Z. G. (2) – 100 udziałów,

Z. K. (8) – 75 udziałów,

A. Ż. (2) – 100 udziałów,

G. S. (10) – 75 udziałów,

K. P. (1) – 135 udziałów,

A. G. (3) – 100 udziałów.

16 września 2000r. spółka Grupa (...) w S. dokonała zmiany formy prawnej funkcjonowania na spółkę akcyjną. Jej akcjonariuszami stali się:

G. H. (4) – 400 akcji

R. K. (7) – 540 akcji

Z. G. (2) – 400 akcji

Z. K. (8) – 300 akcji

A. Ż. (1) – 400 akcji

G. S. (10) – 300 akcji

R. P. (3) – 720 akcji

K. P. (1) – 540 akcji

A. G. (3) – 400 akcji

W skład zarządu spółki weszli; K. P. (1) – prezes, R. K. (7) i Z. G. (2) – wiceprezesi w miejsce G..

W skład rady nadzorczej weszli: G. H. (4), Z. K. (8), A. Ż. (1), G. S. (10) i A. G. (3).

Działania polegające na nabywaniu udziałów albo akcji spółek wchodzących w skład Stoczni (...) S.A. jako jednego podmiotu gospodarczego nie podlegały obostrzeniom wynikającym z regulacji prawa antymonopolowego. Sytuacja ta pozwalała na swobodne łączenie albo przejmowanie spółek w ramach Stoczni (...) S.A. w S..

Niesporne, nadto:



Odpis z (...) S.A. – k. 3807h



Dokumenty dotyczące pierwszego i drugiego etapu prywatyzacji Stoczni (...) S.A. z 1993r. oraz 1996r.; struktury właścicielskiej Grupy (...) S.A. oraz Organizacja, (...) S.A. - k. 4601-4747 (tom 24) akt załączonych sprawy karnej III K 288/03



pismo Banku (...) w W. z dnia 08.06.1999 r. - k. 9829-9830 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo oznaczone L.dz. (...) – k. 50-51 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

W 1994 roku zarząd Stoczni (...) S.A. nabył poradziecki terminal paliwowy w Ś.. Przejęciem instalacji zainteresowane były również inne podmioty gospodarcze między innymi (...) S.A. w S. w którym kierownicze funkcje pełnił Z. S. (4). Stocznia (...) S.A. w S. w krótkim czasie po zakupie bazy paliwowej otrzymała propozycję jej zbycia na rzecz (...) S.A.

Stocznia (...) S.A. w S. podjęła szereg inwestycji przekształcając poradziecką bazę paliwową w spełniający współczesne wymagania techniczne terminal paliwowy.

Wskazane działania wpisywały się w koncepcję budowy gospodarczych struktur zdywersyfikowanych, opracowanej przez zarząd Stoczni (...) SA i zaakceptowanej przez Radę Ministrów (Rząd J. O.) dnia 10 października 1995 r. w dokumencie pod nazwą „Stanowisko Rządu RP w sprawie polityki państwa dla wzrostu konkurencyjności polskiego przemysłu okrętowego”.

Zgodnie z założeniami tego dokumentu stocznie winny zmierzać do działania w ramach grup kapitałowych przedsiębiorstw o zdywersyfikowanym profilu działalności. Taki model funkcjonowania stoczni dominuje w świecie i pozwala uniknąć zagrożeń wynikających z koniunkturalnego cyklu istniejącego w światowym przemyśle okrętowym i żegludze. Pożądane jest szczególnie kapitałowe łączenie stoczni budujących statki z tymi rodzajami działalności, które istotnie różnią się od stoczni długością cyklu koniunkturalnego, odmiennymi okresami obrotu gotówką. Powstające grupy kapitałowe winny być zarządzane przez grupy menedżerskie trwale zainteresowane wynikami działalności stoczni przez posiadanie określonych pakietów akcji stoczni. Obroty sektora paliwowego docelowo miały powodować stabilizację, wspomaganie i wzrost produkcji okrętowej poprzez równoważenie bilansu eksportu statków importem paliw. To rozwiązanie było wzorowane na koreańskim.

Efektem inwestycji było powstanie subholdingu paliwowego pod nazwą (...) S.A. z siedzibą w Ś., który obejmował swym zakresem: handel paliwem, składowanie, produkcję biopaliw, uszlachetnianie paliw, logistykę. W tym celu powołano specjalistyczne spółki grupy (...) jak: (...), (...), (...) z (...) S.A. na czele.

Strategię holdingu do roku 2010, w tym strategię rozwoju branży paliwowej zarząd (...) S.A. opracował we współpracy z amerykańską firmą konsultingową o A.T. K.. W obszarze zabezpieczenia zaopatrzenia w gaz (w (...) spółki (...)), w zakresie dywersyfikacji dostaw gazu w oparciu o transport morski, Stocznia (...) S.A. przygotowywała strategię we współpracy z amerykańską firmą (...).

Dowód:



Opinia prawna z 24 listopada 2003 r. sporządzona przez radcę prawnego B. D. (8) na rzecz Syndyka Masy Upadłości Stoczni (...) S.A. - k. tom 56 k. 609 i n. akt sprawy XII U 24/09



wniosek z dnia 08.11.2004 r. o zbadanie trybu przejęcie strategicznej dla Polski bazy paliwowej w Ś. i jego skutków dla bezpieczeństwa energetycznego kraju - k. 9904-9908 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo do Ministra Sprawiedliwości Z. Z. (9), Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji L. D. (4), członka Rady Ministrów Z. W. (5) oraz do Komendanta Głównego Policji gen. M. B. (10) z dnia 23.11.2005 r - k. 10512-10516 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596



Raport Roczny spółki Stocznia (...) SA.za 1998 r. - k. 39-59 zbioru załączników w segregatorze nr 14

We wrześniu 1996 r. zakończony został drugi etap prywatyzacji Stoczni (...) S.A. Struktura właścicielska w tym czasie była następująca: pracownicy 34,17 %; banki 30 %; Grupa (...) S.A. 15 %; Skarb Państwa 11,83 %; zarząd 4,5 %; średni managment 4,5 %.

Dowód:



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596

W 1997r nastąpił kryzys w branży stoczniowej w krajach azjatyckich, między innymi Korei Południowej. Dewaluacja W. w stosunku do Dolara amerykańskiego sprawiła, że ceny statków na rynkach światowych spadły o 20 – 30 % co doprowadziło do problemów finansowych stocznie europejskie. W Europie zachodniej rządy wdrożyły programy pomocy dla rodzimego przemysłu stoczniowego; tego typu działania w Polsce nie były podejmowane.

Dla pozyskania kapitały Stocznia (...) S.A. zdecydowała o emisji akcji (...) S.A. i zbyciu udziałów (...) sp. z o.o.

W czerwcu 1998 r. Grupa (...) S.A. odkupiła na wniosek (...) S.A. akcje tego banku w Stoczni (...) S.A.

We wrześniu 1998 r. po rozliczeniu zobowiązań związanych z wcześniejszymi długami, Grupa (...) S.A. została przejęta przez (...) S.A. co miało być realizacją wcześniejszych uzgodnień ze Skarbem Państwa w przypadku ustabilizowania sytuacji finansowej Stoczni (...) przez zarządzających nią managerów.

Dla poprawy konkurencyjności Stoczni (...) S.A. zarząd tej spółki postanowił wprowadzić do oferty stoczni statki o takim stopniu zaawansowania technicznego, który nie był dostępny tańszej konkurencji z A.. Program modernizacji technologicznej stoczni miał być zrealizowany w latach 1998 -2001. Plan modernizacji wiązał się z wydatkami pogarszającymi płynność finansową spółki. Dodatkowym utrudnieniem były żądania płacowe pracowników Stoczni i aprecjacja waluty polskie w stosunku do dolara amerykańskiego.

Dowód:



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596



Opinia prawna z 24 listopada 2003 r. sporządzona przez radcę prawnego B. D. (8) na rzecz Syndyka Masy Upadłości Stoczni (...) S.A. - k. tom 56 k. 609 i n. akt sprawy XII U 24/09



Raport Roczny spółki Stocznia (...) SA.za 1998 r. - k. 39-59 zbioru załączników w segregatorze nr 14

W kwietniu 1997 r. na dorocznym kongresie (...) w L. ogłoszono zamiar zainwestowania 75 mln USD w projekt konsolidacji polskiego przemysłu okrętowego wokół Stoczni (...) jako lidera przedsięwzięcia. W procesie konsolidacji udział miała brać Stocznia (...) S.A. Wskazana decyzja była następstwem decyzji Rządu z marca 1997 r. akceptującej program konsolidacji; 22 maja 1997 r. podpisane zostało porozumienie między Skarbem Państwa a Stocznią (...) S.A. w sprawie sposobu konsolidacji branży stoczniowej w Polsce. Bank (...) w W., reprezentujący również (...) Bank (...) w S. odmówiły jednak Stoczni (...) S.A. sprzedaży akcji Stoczni (...) S.A. W konsekwencji odpadła możliwość konsolidacji wskazanych stoczni oraz H. (...) S.A. W konsekwencji tej sytuacji zarząd Stoczni (...) S.A. zwrócił się do (...) o przeznaczenie ww. środków na zakup akcji Stoczni (...) S.A., co miałoby służyć zwiększeniu środków własnych tej spółki. Rząd nie poparł transakcji, czego oczekiwał (...). Jednocześnie akcje Stoczni (...) S.A. zostały zbyte na rzecz spółki inwestycyjnej założonej przez zarząd Stoczni (...) S.A.

Powyższa sytuacja doprowadziła do przyjęcia przez Stocznię (...) S.A. alternatywnej koncepcji rozwoju w której istotną rolę dogrywać miało zapewnienie bezpieczeństwa spółce poprzez dywersyfikację produkcji w ramach budowanego holdingu.

Dowód:



dokument z dnia 20.07.2000r. pt. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 159-291 zbioru załączników w segregatorze nr 14



dokument z dnia 25.10.2000r. pt Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 60-158 zbioru załączników w segregatorze nr 14

30 grudnia 1998 r. nastąpiło zbycie przez (...) GmbH 49% udziałów spółki (...) Sp. z o.o. spółce (...)) GmbH z siedzibą w H..

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12

W 1998 r. Stocznia (...) S.A. przekazała ostatnie 3 raty wierzytelności objętych postępowaniem układowym z wierzycielami. Łącznie spółka spłaciła 156 147 484,70 zł stanowiących równowartość 78 mln USD.

Dowód:



dokument z dnia 20.07.2000r. pt. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 159-291 zbioru załączników w segregatorze nr 14

Sposób zarządu Stocznią (...) S.A. uzyskiwał wysokie oceny, a zarząd Holdingu cieszył się zaufaniem tak środowiska gospodarczego związanego z przemysłem stoczniowym i finansujących je banków, jak i administracji państwowej.

Dowód:



pismo Ministerstwa Przekształceń Własnościowych z dnia 28.04.1995 r. oraz wyciąg z protokołu posiedzenia zarządu Stoczni (...) S.A. z 29 kwietnia 1995r. oraz tezy do listu intencyjnego - k. 12408-12411 akt sprawy karnej III K 288/03

W 1999 r. w skład Rady Nadzorczej wchodziły osoby delegowane przez następujące podmioty:



G. S. (10) – Grupa (...) sp. z o.o.;



T. G. (2) – wybrany przez ZWZA – Ministerstwo Skarbu Państwa;



D. C. (2) – (...) w W.:



M. T. (4) – przedstawiciel władz województwa/wojewody (do X 1999 r.);



J. M. (9) – udziałowcy mniejszościowi uprzywilejowaniu co do głosu;



U. D. – sekretarz Rady Nadzorczej – udziałowcy mniejszościowi pracownicy Spółki;



L. P. (3) – przewodniczący Rady Nadzorczej – W. przez ZWZA Ministerstwo Skarbu Państwa;



L. B. (5) – zastępca przewodniczącego Rady Nadzorczej – Ministerstwo Skarbu Państwa – wybrany przez ZWZA;



B. M. – wybrana przez ZWZA;



D. S. – wybrana przez akcjonariuszy uprzywilejowanych do głosu;



K. G. (2) – wybrany przez akcjonariuszy pracowników Spółki;



E. S. (2) – wybrany przez akcjonariuszy pracowników Spółki;



M. L. (3) – przedstawiciel (...) Bank S.A.

W skład zarządu Stocznia (...) S.A. w roku 1999 wchodzili:



K. P. (1) – prezes



Wiceprezesi:



Z. G. (2),



A. G. (3),



G. H. (4),



R. K. (7),



M. T. (4) (od 1 października 1999r.),



A. Ż. (1)

Dowód:



Sprawozdanie zarządu Stoczni (...) S.A. z 1999r. – k. 3 kserokopii akt rejestrowych Stoczni (...) S.A. z 1999r.



Raport Roczny spółki Stocznia (...) S.A. za 1999 r. - k. 125-145 zbioru załączników w segregatorze nr 15

We wrześniu 1999 roku nastąpiła zmiana nazwy przez Stocznię (...) S.A. na Stocznię (...) S.A., a 18 października 1999 r. nastąpiła rejestracja spółki-córki Stoczni (...) S.A. pod nazwą Stocznia (...) S.A. W grudniu 1999 r. Grupa (...) S.A. objęła ponad 50 % akcji Stoczni (...) S.A.

W 1999 roku w ramach Stoczni (...) S.A. najistotniejszymi spółkami prócz Stoczni (...) S.A. były (...) S.A., (...) S.A., A. ship (...) Sp. z o.o.. (...) Sp. z o.o. oraz spółka stowarzyszona C. S.

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596

-Informacja dodatkowa do skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok obrotowy 1999 - dokumenty rejestrowe Stocznia (...) S.A. – płyta CD, dokument w pliku zdjęciowym (...).jpg, w kopercie na k. 2171

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydal wobec (...) S.A. w S. szereg decyzji:

1. z dnia 26 lutego 1999 r. Nr (...) o udzieleniu Przedsiębiorcy koncesji na obrót paliwami ciekłymi wraz ze zmianami z dnia 18 marca 1999 r. Nr (...)/92A/ (...) i z dnia 7 czerwca 2000 r. Nr (...)/92B/ (...)/ l/ (...);

2. z dnia 26 lutego 1999 r. Nr (...) o udzieleniu Przedsiębiorcy koncesji na magazynowanie paliw ciekłych;

3. z dnia 11 sierpnia 1999 r. Nr (...) o udzieleniu Przedsiębiorcy koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych wraz ze zmianami z dnia 2 września 1999 r. Nr (...)/24A/ (...) i z dnia 7 września 2000 r. Nr (...)/24A/ (...)/1/2/2000/MS.

Na podstawie decyzji z 26 lutego 1999r. Nr (...)/ (...) S.A. uzyskała koncesję na obrót paliwami ciekłymi na okres od 10 marca 1999 r. do 10 marca 2009 r. Działalność miała dotyczyć obrotu hurtowego benzynami silnikowymi innymi niż benzyny lotnicze; olejami napędowymi i olejami opałowymi. Decyzje z 18 marca 1999r. i 7 czerwca 2000r. rozszerzały zakres koncesji o odpowiednio paliwa lotnicze, w tym benzyny lotnicze i naftę oraz gaz płynny.

Na podstawie decyzji z 29 lutego 1999r. Nr (...)/ (...) S.A. uzyskała koncesję na magazynowanie paliw ciekłych na okres od 10 marca 1999r. do 10 marca 2009r. Działalność miała dotyczyć magazynowania benzyn silnikowych innych niż benzyny lotnicze, olejów napędowych i olejów opałowych w przystosowanych do przechowywania tych paliw zbiornikach zlokalizowanych na terenie następujących baz paliw:

1. (...), zlokalizowana we wschodniej części wyspy U. nad cieśniną Ś. na obrzeżu kompleksu portowego w południowej części miasta Ś., o łącznej pojemności składowej (...);

2. (...) Zakład (...), zlokalizowany w W., (...)-(...) W., o łącznej pojemności składowej 750 ton oleju napędowego;

3. Oddział (...) w O. o łącznej pojemności składowej 400 m ( 3).

Na podstawie decyzji z 29 lutego 1999r. Nr (...) P. P. uzyskała koncesje na wytwarzanie benzyn silnikowych innych niż benzyny lotnicze i olejów napędowych w:

1. Bazie (...), zlokalizowanej we wschodniej części wyspy U. nad cieśniną Ś. na obrzeżu kompleksu portowego w południowej części miasta Ś.;

2. (...) Sp. z o.o. Zakład (...), zlokalizowany w W., (...)-(...) W.;

3. (...) Sp. z o.o. Zakład (...), zlokalizowany w M..

Decyzja Nr (...) została zmieniona przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki ww. decyzjami z 2 września 1999r. i 7 września 2000r. w ten sposób, że do wskazanych trzech lokalizacji dodane zostały dwie kolejne:

1. (...) Sp. z o.o. Zakład (...), zlokalizowany w S.;

2. (...) Sp. z o.o. Zakład (...), zlokalizowany w J..

Dowód:



Decyzje Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki – k. 2195-2247

Stocznia (...) S.A. posiadając terminal i bazę paliwową w Ś. zamierzała w ramach swej struktury rozwinąć Grupę Paliwową, której kluczową część stanowić miała (...) S.A. (...) S.A. w ramach Grupy Paliwowej było wybudowanie, a później eksploatacja terminalu paliwowego na potrzeby Grupy Paliwowej. W ocenie Zarządu Holdingu spółka posiadała szereg przewag konkurencyjnych, zwłaszcza położenie geograficzne i brak zależności od krajowych producentów paliw płynnych, które umożliwić miały uzyskanie znacznego udziału w imporcie paliw drogą morską do Polski (około 50 %). Dzięki położeniu geograficznemu Zarząd Holdingu liczył, że Grupa Paliwowa rozwinie ekspansję na rynku Polski zachodniej i południowo – zachodniej, a dalej w kierunku B. i okolic. Tego typu prognozy były oparte na założeniach stale rosnącego importu paliw do Polski i braku możliwości technicznych w przypadku innych terminali, a nadto wykorzystania barek do transportu rzecznego paliw.

(...) zamierzała pozostawić sobie 50 % udziałów w planowanej Grupie Paliwowej, a resztę zbyć na rzecz inwestora strategicznego. Do 2010 r. spółka planowała zainwestować w oparciu o kredyty, środki własne i pochodzące od inwestora 207 mln zł.

Zgodnie z biznesplanem Grupa Paliwowa miała zacząć osiągać zyski netto dla (...) S.A. w 2004 roku na poziomie 6 mln zł. We wcześniejszych latach planowana strata wynosić miała 35 mln zł w 2001 r., 22 mln zł w 2002 r. i 8 mln zł w 2003 r. W roku 2005 Grupa Paliwowa miała przynieść zysk netto w wysokości 20 mln zł, a w kolejnych latach w wysokości: 32, 48, 62, 82 i 104 zł.

Prócz importu i handlu paliwami Grupa Paliwowa zamierzała zainwestować w produkcję bioetanolu.

(...) S.A. na realizację inwestycji zaciągnęła 30 lipca 1999 r. w (...) Bank (...) S.A. kredyt inwestycyjny w wysokości 11 000 000 USD na podstawie umowy kredytowej nr (...). Kredyt był zabezpieczony hipoteką na nieruchomościach, na których zlokalizowany został terminal paliwowy. 2 sierpnia 1999 r. zawarto umowę przedwstępną ustanowienia zastawu rejestrowego na akcjach (...) S.A. o łącznej wartości 44.865.213,12 zł w celu zabezpieczenia kredytu z 30 lipca 1999 r..

Dowód:



Biznes plan na lata 2001-2010 - k. 6-126 zbioru załączników w segregatorze nr 13 w tym biznes plan Grupy Paliwowej – k. 92 -103 zbioru załączników w segregatorze nr 13



Opinia prawna z 24 listopada 2003 r. sporządzona przez radcę prawnego B. D. (8) na rzecz Syndyka Masy Upadłości Stoczni (...) S.A. - k. tom 56 k. 609 i n. akt sprawy XII U 24/09



Zestawienie długoterminowych aktywów finansowych w jednostkach powiązanych Stoczni (...) S.A. – k. 411 akt sprawy XII 24/09



dokument z dnia 05.03.2002r. pt. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 1-38 zbioru załączników w segregatorze nr 14

27 kwietnia 2000 r. nastąpiła sprzedaż przez M. S. P. ( (...)) GmbH 49% udziałów (...) Sp. z o.o. na rzecz spółki pod firmą Grupa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.. 9 września 2000 powołani zostali nowi członkowie zarządu (...) Sp. z o. o.:

A. P. (2),

Z. G. (3),

G. Z. (8),

J. T. (8).

25 października 2000 r. nastąpiło nabycie przez Stocznię (...) S.A od Grupy (...) Sp. z o.o. 49 % udziałów Spółki (...)” Sp. z o.o. w zamian za zwolnienie z długu. Tym samym Stocznia (...) S.A. stała się właścicielem 100% udziałów w Spółce.

1 grudnia 2000 r. nastąpiło podwyższenie kapitału zakładowego Spółki (...) Sp. z o.o. do kwoty 2.859.011,43 zł. Ponadto, ustanowionych zostało 23.127 nowych udziałów o łącznej wartości 2.846.702,43 zł, które zostały objęte przez dotychczasowego wspólnika Spółki, spółkę Stocznia (...) S.A.

17 lipca 2000 nastąpiło zbycie przez Stocznia (...) S.A. na rzecz Stoczni (...) S.A. jednego udziału w Spółce

1 marca 2001 r. powołana została Rada Nadzorcza (...) sp. z o. o. w składzie:

G. P. (2),

R. K. (8),

A. G. (3).

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12

Do czasu wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku o pomocy publicznej, obowiązującej w okresie od 1 stycznia 2001r. do 6 października 2002r., polskie stocznie i ich kooperanci nie kierowali do (...) wniosków o udzielenie pomocy w formie przewidzianej w dokumencie z dnia 10 października 1995 r. „Stanowisko Rządu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie polityki państwa dla wzrostu konkurencyjności polskiego przemysłu okrętowego”. Kryzys ogólnoświatowy w branży, który nastąpił na koniec 2001 r., konkurencja stoczni z Dalekiego Wschodu, a przede wszystkim aprecjacja złotego wobec kursu Dolara amerykańskiego wpłynęły niekorzystnie na sytuację finansową sektora stoczniowego. Konsekwencją tego było uznanie przez banki jako działanie ryzykowne, angażowanie środków w finansowanie produkcji stoczniowej i odsunięcie się od jej finansowania. Efekty takich działań odczuły w pierwszej kolejności stocznie, a następnie ich kooperanci.

Dowód:



Informacja NIK o wynikach kontroli nr ewid. (...) wykorzystania środków publicznych w sektorze stoczniowym w latach 2001-2005 – k. 12248-12281 akt sprawy karnej III K 288/03

Na 31 marca 2001 r. struktura własnościowa Stoczni (...) S.A. przedstawiała się następująco:



Grupa (...) – 52,17 % i 52,17 % głosów na WZA;



Skarb Państwa - 9,96 % i 6,29 % głosów na WZA;



(...)sp. z o.o – 8,7 % i 10,98 % głosów na WZA;



Akcjonariusze powyżej 10 000 akcji – 3,91 % i 12,36 % głosów na WZA;



Akcjonariusze od 2000 akcji – 3,56 % i 4,49 % głosów na WZA;



Akcjonariusze do 2000 akcji – 21,70 % i 13,71 % głosów na WZA.

W skład Holdingu wchodziło 30 spółek należących do trzech branż podstawowych i pozostałych spółek:

1. branża okrętowa:



Stocznia (...) S.A.,



Stocznia (...) S.A.,



(...) sp. z o.o.,



(...) Sp. z o.o.,



(...) Sp. z o.o.,



(...) Sp. z o.o.,



(...) S.A.,



(...) sp.z o.o.,



(...) sp.z o.o.,



Sp(...) S.A.,



(...) S.A.,



(...) S.A.;

2. branża Paliwowa:



(...) S.A.;



(...) S.A.,



P. (...) Sp. a o.o.,



(...) Sp. z o.o.,



(...) sp.z o.o.,



(...);

3. branża logistyczna:



(...) sp. z o.o.,



(...) sp. z o.o.,



(...) S.A.,



(...) sp.z o.o.,



(...) sp. z o.o.;

4. inne spółki:



P. Hotele sp. zo.o.,



(...) sp. z o.o.,



(...) sp. z o.o.,



(...) sp. z o.o.,



(...) sp. z o.o.,



(...) sp. z o.o.

Dowód:



dokument z dnia 06.12.2001r. pt Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 341-435 zbioru załączników w segregatorze nr 13

Na dzień 28 maja 2001r. w skład rady nadzorczej Stoczni (...) S.A. w S. wchodziły następujące osoby:



S. B. (7),



D. C. (2),



K. G. (2),



E. G. (1),



T. G. (2),



M. L. (4),



J. M. (9),



B. M. (14),



U. D.,



G. S. (10),



L. P. (3),



L. B. (5),



E. S. (2).

Niesporne, nadto:



Informacja dodatkowa do skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok obrotowy 1999 - dokumenty rejestrowe Stocznia (...) S.A. – płyta CD, dokument w pliku zdjęciowym (...)- (...).jpg, w kopercie na k. 2171

W 2001 r. Stocznia (...) S.A. zakończyła inwestycje mające na celu poprawę jej zdolności produkcyjnych; wdrożyła również do produkcji zaawansowane technologiczne statki prototypowe, w tym chemikaliowce ze stali duplex. W tym też czasie potrzeby kredytowe Holdingu wynosiły około 150 mln USD, co w ocenie zarządu tego podmiotu pozwoliłoby go ustabilizować finansów do 2004 r.

Banki dotychczas zaangażowane w finansowania Spółki, mimo zakończenia przez Holding cyklu inwestycyjnego tak w ramach Stoczni (...) S.A., jak i (...) S.A. oraz oddania nowoczesnej cynkowni – odmówiły dalszego kredytowania bez gwarancji rządowych.

Dowód:



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596

W ocenie Związku Pracodawców (...) polityka Rządu i Narodowego Banku Polskiego z Radą Polityki Pieniężnej, polegająca na utrzymywaniu wysokich stóp procentowych NBP, skutkująca aprecjacją złotówki w stosunku do Dolara amerykańskiego, jako waluty rozliczeniowej w światowej gospodarce morskiej, prowadziła do silnego spadku konkurencyjności polskiego przemysłu stoczniowego i krajowych poddostawców pracujących na jego rzecz. Wskazany Związek zwracał jednocześnie uwagę na brak wsparcia ze strony Rządu na wzór tego, jakie otrzymują stocznie w krajach Europy Zachodniej. Stanowisko takie było prezentowane lipcu 2001r.

Dowód:



stanowisko Związku Pracodawców(...) z dnia 13 lipca 2001r. - k. 12918-12920 akt sprawy karnej III K 288/03

W dniu 4 października 2001r. WZA spółki Grupa (...) S.A. podjęła uchwałę w sprawie zmiany składu Rady Nadzorczej. W wyniku zmian rada nadzorcza składa się z następujących osób:

Z. K. (8),

G. S. (10),

R. F.,

I. N.,

K. W. (19).

Niesporne, nadto:



opinia biegłego rewidenta - k. 9408-9423 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03

Stocznię (...) S.A. tworzyły spółki zatrudniające łącznie 9 700 osób.

Największą spółką była Stocznia (...) S.A. która zatrudniała 4 600 wykwalifikowanych pracowników i realizowała budowę statków. Większość spółek zależnych pracowała na rzecz Stoczni (...) S.A.

W roku 2000 zbudowano 9 statków o wartości 283 mln USD, co oznaczało spadek w stosunku do 1999 o 35%. Produkcja w 2001 roku to 8 statków o wartości 225 mln USD.

Grupa Stocznię (...) S.A. w roku 2000 osiągnęła zysk brutto w wysokości 18,8 mln zł, natomiast Stocznia (...) S.A. (której 100% udziałowcem była Stocznia (...) S.A.) poniosła stratę brutto w wysokości 74,3 mln zł. Odpowiednio w 2001 roku: (...) zysk brutto 14,1 mln zł a Stocznia (...) - strata 87,8 mln zł.

Dowód:



dokument z dnia 16 lipca 2002 r. pt. Sytuacja w polskim przemyśle stoczniowym, proponowane kierunki działań i mechanizmy wspierania tego sektora – k. 80 - 93 zbioru załączników w segregatorze nr 12, k. 9794-9822 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03

Na 31 grudnia 2000r. akcjonariuszami Stoczni (...) S.A. były następujące podmioty w udziałach:

1. Skarb Państwa – 9,96 %;

2. Akcjonariusze osoby fizyczne – 29,17 % w tym:



akcjonariusze po 10 000 akcji – 3,91%,



akcjonariusze od 2 000 do 10 000 akcji – 3,56 %,



akcjonariusze do 2 000 akcji – 21,70 %;

3. Grupa (...) Sp. z o.o. – 52,17 %;

4. P. (...) Cynk – 10,98 %.

Na 31 grudnia 2000r. w skład grupy (...) S.A. wchodziły następujące spółki zależne, a (...) S.A. posiadała w nich następujące pakiety akcji albo udziały:

1. (...) S.A. – 54,83 %,

2. (...) S.A. – 48,75 %,

3. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

4. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

5. (...) Sp. z o.o. – 100 %

6. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

7. (...) Sp. z o.o. – 99,83 %,

8. (...) Sp. z o.o. – 74,98 %,

9. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

10. (...) Hotele Sp. z o.o. – 79,87 %,

11. (...) S.A. – 50,64 %,

12. (...) Sp. z o.o. - 51,01 %,

13. Sp. (...) S.A. – 60,62 %,

14. Stocznia (...) S.A. – 50,09%,

15. (...) Sp. z o.o. – 89,09 %,

16. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

17. (...) S.A. – 99,90 %

18. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

19. (...) S.A. – 88,02%,

20. Stocznia (...) S.A. – 99,99 %

21. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

22. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

23. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

24. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

25. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

26. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

27. (...) Ltd. – 100 %,

28. (...) Sp. z o.o. – 35 %

29. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

W ramach grupy spółek bezpośrednio zależnych Stoczni (...) S.A. poszczególne spółki były akcjonariuszami albo udziałowcami innych w następujących wielkościach:

1. (...) Sp. z o.o.:



51,19 % akcji w (...) S.A.,



0,08 % akcji w (...) S.A.

2. (...) Sp. z o.o.



35 % udziałów w (...) Sp. z o.o.

3. (...) S.A.



10,13 % akcji w Stocznia (...) S.A.



25,02 % udziałów w (...) Sp. z o.o.

Spółki bezpośrednio zależne Stoczni (...) S.A. były udziałowcami albo akcjonariuszami spółek spoza własnej grupy w następujących wielkościach:

1. (...) Sp. z o.o.:



100 % udziałów w (...) Sp. z o.o.,



40 % udziałów w Zakłady (...) Sp. z o.o.;

2. Stocznia (...) S.A.:



50 % udziałów w (...) Sp. z o.o.;

3. (...) S.A.



49 % udziałów w (...) Sp. z o.o.

4. (...) S.A.:



100 % udziałów w (...) Sp. z o.o.,



60 % udziałów w (...) Sp. z o.o.,



55,56 % akcji w (...) S.A.,



50 % udziałów w Stocznia (...) Sp. z o.o.,



30 % akcji w (...) S.A.,



20 % udziałów w (...).

Niesporne, nadto:



(...) S.A.– k. 2511 i 2412



dokument z października 2001 r. pt. Grupa (...) S.A. (...) plany spółek zależnych. Załącznik do biznes planu Grupy (...) na lata 2001 – 2010 - k. 235-476 zbioru załączników w segregatorze nr 12



(...) S.A. k. 3807h

31 grudnia 2001 r. strata netto Stoczni (...) S.A. wynosiła 97 933 753,7 zł; rok wcześniej – 57 721 905,58 zł.

Dowód:



Rachunek zysków i strat – k. 14 akt sprawy XII U 20/09

8 sierpnia 2001 r. (...) S.A. uzyskała, w związku z zakończeniem budowy, pozwolenie na użytkowanie obiektów Bazy (...) w Ś. ul. (...) dz. Nr 209/2, obręb 10 Ś..

Dowód:



Decyzja o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie obiektu bazy paliw płynnych z 8 sierpnia 2011r. – k.2316

16 września 2001 r. spółka Grupa (...) zmieniła formę prawną przekształcając się ze spółki z ograniczona odpowiedzialnością w spółkę akcyjną.

Niesporne, nadto:



(...) S.A. – k. 3807h

(...) S.A. za rok 2001 zanotowała stratę w wysokości 6,33 mln złotych, zaś zobowiązania krótkoterminowa spółki wyniosły 70,33 mln złotych, a długoterminowa 163,33 mln złotych. Sytuacja ta powodowała niepewność co do zdolności kontynuowania działalności spółki, o ile nie uzyska się dodatkowych źródeł finansowania, renegocjowania zobowiązań, a także rozpoczęcia działalności eksploatacyjnej bazy w zakresie umożliwiającym uzyskanie pożądanej płynności finansowej. Ostatecznie strata bilansowa za rok 2001 wyniosła 22,26 mln złotych (wskutek konieczności przeszacowania wartości akcji (...) S.A., które były w posiadaniu (...) S.A.).

Dowód:



Opinia prawna z 24 listopada 2003 r. sporządzona przez radcę prawnego B. D. (8) na rzecz Syndyka Masy Upadłości Stoczni (...) S.A. - k. tom 56 k. 609 i n. akt sprawy XII U 24/09

W 2001 r. Stocznia (...) S.A. utraciła płynność finansową a od listopada 2001 r. banki zaprzestały udzielania kredytów na finansowanie budowy statków.

Na dzień 31 grudnia 2001r. w ramach pasywów kapitał własny Stoczni (...) wynosił 268 433 235,97 zł; rezerwy – 33 683 216,67 zł; zobowiązania długoterminowe – 164 435 058,88 zł; zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne – 1830 252 191,30 zł.

Od 4 marca 2002 r. zatrzymano w Stoczni (...) S.A. produkcję statków, zaś od 27 czerwca 2002 r. decyzją Zarządu Stoczni (...) S.A. spółka ta zaprzestała wszelkiej działalności gospodarczej.

W kwocie zobowiązań krótkoterminowych Stoczni (...) S.A. na koniec 2001 r. około 1,4 mld zł stanowiły kredyty bankowe wobec:

1. (...) S.A. - 500 mln zł,

2. (...)- 250 mln zł,

3. (...) 230 mln zł,

4. (...)100 mln zł,

5. (...) 150 mln zł.,

6. (...) 120 mln zł,

7. (...) 82 mln zł.

288 mln zł stanowiły zobowiązania wobec dostawców, z tego 108 mln zł wobec (...). Brak środków finansowych tworzył „dziurę płynnościową" na poziomie ponad 100 mln USD.

W celu udrożnienia systemu finansowania budowy statków przez Spółkę (...) - w oparciu o ustawę o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych - udzieliła Stoczni (...) S.A. od grudnia 2001 r. gwarancji na zaliczki armatorskie w wysokości 28 mln USD.

Uwzględniając rolę przemysłu stoczniowego dla polskiej gospodarki, Rada Ministrów podjęła decyzję o dokapitalizowaniu Agencji Rozwoju Przemysłu akcjami Skarbu Państwa w celu zwiększenia możliwości finansowania budowy statków oraz procesów restrukturyzacji sektora.

Dowód:



dokument z dnia 16 lipca 2002 r. pt. Sytuacja w polskim przemyśle stoczniowym, proponowane kierunki działań i mechanizmy wspierania tego sektora – k. 80 - 93 zbioru załączników w segregatorze nr 12



Wycena akcji na rok 2012 z załącznikami - k. 112-149 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

Na dzień 1 stycznia 2002r. Grupa (...) S.A. posiadała finansowy majątek trwały o wartości 65.795.223,94 zł z tego:



(...) S.A. - 28.058.767,88 zł,



Akcje (...) 8.000,00 zł,



(...) S.A. - 15.574.397,26 zł,



(...) Spółka z o.o. - 10.088 zł,



Udziały (...) 21.940.600 zł,



(...) Spółka z o.o. – T. - 13.040 zł,



(...) Spółka z o.o. - 190.330 zł,

Ponadto na dzień 1 stycznia 2002r. Spółka wykazała:



zobowiązania długoterminowe w wysokości - 27.749.239,33 zł,



zobowiązania krótkoterminowe w wysokości - 12.357.633,63 zł

Dowód:



dwa pisma Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. -wynik kontroli w dniach 05.08.2002 r., 08.08. 2002 r., 29.10.2002 r., 07.11.2002 r. i 08.11.2002 r. oraz w okresie od 29.05.2002 r. do 06.11.2002 r. – k. 9396-9407 akt sprawy karnej III K 288/03

W styczniu 2002 r. banki kredytujące dotąd Stocznię (...) S.A. i samą Stocznię (...) S.A. podjęły działania w celu zawiązania konsorcjum dla finansowania tej Spółki.

Dowód:



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596

17 stycznia 2002 r. (...) wobec propozycji ze strony (...) S.A. zawarcia wieloletniej umowy ubezpieczeniowej zaproponowała udzielenie wsparcia spółce polegającego na możliwie maksymalnym odroczeniu zapłaty składek oraz udzieleniu pożyczki.

Dowód:



(...) S.A. o udzieleniu pomocy (...) S.A. – k. 3256

W lutym 2002 r. G. P. (3) złożył wniosek o rejestrację (...) S.A., ze wskazaniem siebie samego jako prezesa zarządu tej spółki. Spółka obok (...) S.A. miała tworzyć Grupę Paliwową wchodzącą w skład Stocznia (...) S.A.

W skład Rady Nadzorczej tej spółki wchodzić mieli: K. M. (24), Z. K. (7), K. P. (1).

Stan zatrudnienia wskazanej spółki na 31 grudnia 2002r. i 31 grudnia 2003r. wynosił 0 osób.

Na dzień 31 grudnia 2002 r. bilans spółki po stronie aktywów i pasywów wskazywał 381 010,70 zł; na dzień 31 grudnia 2009 r. – 233 105,66 zł.

W uchwale nr 10/2010 z 23 czerwca 2010r. wspólnicy (...) S.A. postanowili rozwiązać spółkę.

Dowód:



Wniosek o rejestrację (...) S.A.- dołączone kserokopie akt rejestrowych (...) S.A.



Opinie biegłego rewidenta dla (...) S.A. - dołączone kserokopie akt rejestrowych (...) S.A.



Protokół notarialny zwykłego (...) S.A. z 23 czerwca 2010r. .- dołączone kserokopie akt rejestrowych (...) S.A.



(...) S.A. – płyta CD – k.2172

Informacje medialne z lutego 2002 r. dotyczące rzekomego zaangażowania (...) S.A. w import i sprzedaż na terytorium Polski oleju opałowego, jako oleju napędowego wywołały zainteresowanie i niepokój banków współpracujących z tą Spółką oraz ze Stocznią (...) S.A.

Dowód:



pismo (...) Banku (...) S.A. z 26 lutego 2002 r. – k. 3237

7 marca 2002r. Stocznia (...) S.A. reprezentowana przez K. P. (1) jako prezesa zarządu oraz R. K. (7) – wiceprezesa zawarła z (...) Bankiem (...) umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie akcji (...) S.A. w Ś. której prezesem zarządu w tym czasie był A. G. (4).

Do dnia zawarcia ww. umowy Bank udzielił następujących kredytów:



Stoczni (...) S.A. w S. na 48 300 000 zł,



(...) S.A. w Ś.: 1 500 000 zł i 30 000 000 USD.

Wysokość kapitału zakładowego (...) S.A. na dzień 7 marca 2002r. wynosiła 70 000 050,12 zł na który to kapitał składały się łącznie 557 414 akcji.

(...) była posiadaczem w tej dacie 85,70 % akcji o wartości 125,58 zł każda akcja.

W dniu 6 marca 2002r. została podjęta uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego o 100 000 107,48 zł.

Bank był świadom podwyższenia kapitału zakładowego spółki (...). W celu zabezpieczenia ww. wierzytelności Stocznia (...) S.A. w S. przeniosła na Bank prawa wynikające z posiadanych przez siebie akcji, a Bank to przeniesienie przyjął.

Dowód:



Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie z 7 marca 2002r. – k.2597-2601



Pełnomocnictwo z 7 marca 2002r. – k. 2602

4 marca 2002 r. z uwagi na poważne trudności, jakie pojawiły się w 2002 r. z płynnością finansową, Zarząd Stoczni (...) S.A. podjął decyzję o zaprzestaniu produkcji w tej spółce.

(...) S.A. przyspieszył wprowadzanie zamierzonego planu zmierzającego do skoncentrowania działalności stoczniowej w S. w rękach (...) sp. z o.o.

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12

Od dnia 7 marca 2002 r. prawa korporacyjne w spółce (...) S.A., w tym w szczególności prawo głosu z akcji wykonywał (...) Bank (...) S.A. Sytuacja ta wynikała z konsekwencji postanowień zwartej 7 marca 2002 r. umowy przewłaszczenia akcji (...) S.A. przez Stocznię (...) S.A. na rzecz (...) Banku (...) S.A., jako zabezpieczenie spłaty kredytów udzielonych przez (...) Bank (...) S.A. zarówno Stoczni (...) S.A., jak i (...) S.A. Umowa przewłaszczenia stanowiła zabezpieczenie kredytów udzielonych (...) w łącznej kwocie 48.3 mln złotych oraz (...) S.A. w kwocie 30 mln USD oraz 1,5 mln złotych. Zgodnie z postanowieniami § 5 umowy przewłaszczenia z dniem zawarcia umowy bankowi przysługiwać miały wszystkie prawda korporacyjne związane z akcjami, w szczególności prawo do dywidendy oraz prawo wykonywania głosu. Zobowiązania w kwocie 30,3 mln zł były wymagalne według stanu na dzień 7 marca 2002r. Termin spłaty umowy kredytowej nr (...) w kwocie 30,3 mln złotych przypadał na dzień 31 grudnia 200l r.

Dowód:



Opinia prawna z 24 listopada 2003 r. sporządzona przez radcę prawnego B. D. (8) na rzecz Syndyka Masy Upadłości Stoczni (...) S.A. - k. tom 56 k. 609 i n. akt sprawy XII U 24/09



Zestawienie długoterminowych aktywów finansowych w jednostkach powiązanych Stoczni (...) S.A. – k. 411 akt sprawy XII 24/09

Zgodnie ze stanowiskiem banków: Bank (...) S.A. Bank (...) S.A., Bank (...) S.A., (...) Bank (...) S.A., (...) Bank (...) S.A., (...) S.A., (...) Bank (...) S.A., (...) S.A., w sprawie Stoczni (...) S.A. , zakomunikowanym Ministrowi Gospodarki J. P. (5) w piśmie z 18 marca 2002r. istniała ekonomiczna zasadność kontynuowania budowy statków w S. z uwagi na strategiczny i proeksportowy charakter przemysłu stoczniowego w Polsce.

W związku z tym Banki zobowiązały się podjąć aktywnego uczestnictwa w procesie restrukturyzacji Grupy (...) S.A. umożliwiającego przywrócenie bieżącej płynności finansowej firmy, w tym wznowienie produkcji statków. Jednocześnie banki wskazały warunki pod którymi są gotowe na realizację ww. propozycji.

Program restrukturyzacji Grupy (...) powinien zdaniem Banków obejmować siedem etapów:

1. udostępnienie przez Banki (...) kredytu konsorcjalnego w wysokości USD 40.000.000 USD na okres 3 - 5 lat. Kredyt miał być przeznaczony na wydatki niezbędne do uruchomienia produkcji a w szczególności na finansowanie niezbędnych dostaw oraz zobowiązań wobec pracowników. Szczegółowy zakres miał być określony w umowie kredytowej. Do ustalenia udziału poszczególnych banków w kredycie konsorcjalnym przyjęte zostać miało zaangażowanie każdego z Banków według stanu na dzień 28 lutego 2001 roku.

Jako warunki udzielenia kredytu banki wskazały między innymi:



uzyskanie zabezpieczenia spłaty kredytu w postaci poręczenia kredytu przez Agencję Rozwoju Przemysłu z jednoczesnym zastawem na akcjach spółek publicznych, akceptowalnych dla Banków, które zostałyby wniesione przez Skarb Państwa celem dokapitalizowania Agencji Rozwoju Przemysłu. Rynkowa wartość zastawionych akcji w całym okresie kredytowania powinna wynosić 200% wartości kredytu, jednakże w przypadku ustanowienia zabezpieczenia na papierach wartościowych o stabilniejszej wartości (np. Obligacji Skarbu Państwa), wartość zabezpieczenia może być odpowiednio niższa;



ustanowienie prawnego zabezpieczenia tego rodzaju, że wyłączy ono wierzytelność z tytułu kredytu z ewentualnego postępowania układowego, w razie jego otwarcia;



szczególne potraktowanie sprawy restrukturyzacji Grupy (...) przez Ministerstwo Finansów w kontekście tworzenia rezerw celowych przez Banki i uznanie całej kwoty niezbędnych rezerw jako stanowiącą koszt uzyskania przychodu;

2. moratorium banków na działania windykacyjne wobec Grupy (...);

3. przeprowadzenie jak najszybszych zmian w strukturze zarządczej właścicielskiej Grupy (...) umożliwiających odzyskanie wiarygodności firmy w ocenie Banków. Rezultatem tych zmian miało być m. in.:



zobowiązanie Zarządu Stoczni (...) S.A. do natychmiastowego złożenia do sądu wniosku o otwarcie sądowego postępowania układowego oraz do dołożenia maksymalnej staranności celem jak najszybszego jego otwarcia;



obniżenie kapitału akcyjnego Stoczni (...) S.A.;



rezygnacja in blanco członków zarządów Grupy (...) i spółek zależnych;



rezygnacja członków zarządów z wszelkich praw do roszczeń, odszkodowań, odpraw związanych z rozwiązaniem kontraktów managerskich, umów o pracę innych, jakie w Grupie (...) funkcjonują;



oświadczenie dotychczasowych większościowych właścicieli o zobowiązaniu do zwołania WZA w jak najszybszym możliwym terminie, na którym zostanę podjęte decyzje m.in. o obniżeniu kapitału akcyjnego, o zmianach w zarządzie i Radzie Nadzorczej;



przystąpienie Grupy (...) do renegocjacji warunków spłaty zaległych zobowiązań w formie zaakceptowanej przez Banki;



prawo Banków do posiadania decydującego głosu w sprawie strategicznych decyzji dotyczących Grupy (...) a w szczególności zaciągania nowych zobowiązań, udzielania zabezpieczeń;



udział Banków w renegocjacjach kontraktów z armatorami;



pełna kontrola Banków nad przepływami finansowymi w Grupie (...).

Ponadto do czasu przeprowadzenia zmian w zarządzie Stoczni (...) S. A. banki oddelegować miały osobę odpowiedzialną za bieżącą kontrolę pracy zarządu. Docelowo banki wspólnie z (...) i Rządem RP będą dążyć do znalezienia strategicznego inwestora.

4. przeprowadzenie badania typu due diligence w Grupie (...). Banki zastrzegły sobie prawo wyłączności w zakresie wyboru audytora, zewnętrznych firm prawnych, doradczych.

5. przygotowanie koncepcji wprowadzenia strategicznego inwestora z uwzględnieniem ewentualnej konwersji części wierzytelności na akcje Grupy (...);

6. kontynuacja finansowania rozpoczętych statków

Banki zobowiązały się do kontynuacji finansowania rozpoczętych statków. Poziom i sposób finansowanie rozpoczętych statków miał być określony przez Banki po dokonaniu badania typu due dilligence. Warunkiem kontynuacji budowy statków było zatrudnienie zewnętrznego, niezależnego audytora technicznego oraz zapewnienie całkowitej kontroli przepływów pieniężnych.

7. finansowanie nowych statków, czego warunkiem było udzielenie przez (...) gwarancji kredytów przeznaczonych na ich finansowanie, rentowności kontraktów, zatrudnienie audytora technicznego. Banki zastrzegają sobie prawo zatrudnienia zewnętrznego doradcy w celu zweryfikowania opłacalności kontraktów.

W odniesieniu do punktów 6 i 7 zarówno kontynuacja finansowania rozpoczętych statków, jak i ewentualne finansowanie nowych statków może być prowadzone poprzez wydzielenie spółek celowych.

Dowód:



stanowisko Banków z dnia 18.03.2002 r. - k. 12916-12917 akt sprawy karnej III K 288/03

19 marca 2002r. Rada Ministrów podjęła uchwałę o wyrażeniu zgody na dokapitalizowanie Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. poprzez wniesienie po wartości rynkowej według ceny wniesienia:



1 122 400 akcji (...) S.A. o wartości 36 478 000 zł;



4 616 663 akcji (...) S.A. o wartości 66 208 079,25 zł;



12 100 akcji Banku (...) S.A. we W..

Celem wskazanego dokapitalizowania (...) S.A. miało być umożliwienie w przyszłości poręczania przez (...) S.A. kredytów dla Stoczni (...) S.A. Stocznia miała otrzymać trzy rodzaje kredytu: gwarantowany (161 mln zł), przywracający płynność finansową (około 500 mln zł) oraz na budowę nowych statków (około 670 mln zł).

Wskazane kredyty miały umożliwić wznowienie produkcji statków i ustabilizować sektor okrętowy.

Zgodnie z (...) S.A. z 10 czerwca 2002 r. kapitał zakładowy (...) S.A. ostatecznie został podniesiony o kwotę 102 265 000 zł.

(...) S.A. nie nastąpiło w pełnej wysokości; Skarb Państwa nie udzielił Stoczni (...) S.A. skutecznej gwarancji.

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – k. 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12

. Stocznia (...) S.A. złożyła wniosek o otwarcie w stosunku do siebie postępowania układowego z wierzycielami. W uzasadnieniu Stocznia wskazała, że znalazła się w trudnej sytuacji z przyczyn niezależnych od siebie.

Niesporne nadto:



dokumenty rejestrowe Stocznia (...) S.A. – płyta CD, 40. dokument, w kopercie na k. 2171

17 kwietnia 2002 r. banki dotychczas kredytujące Stocznię (...) S.A., działając pod kierunkiem wiceprezesa (...) S.A. zawarły umową konsorcjalną, polegającą na tym, że osiem banków: (...), (...) S.A., (...) S.A., (...) Bank (...) S.A., (...); (...) Bank S.A., Bank (...) w (...) Bank (...) S.A. – zobowiązało się do udzielenia kredytu pomostowego w wysokości 40 mln USD po udzieleniu gwarancji Skarbu Państwa. 17 kwietnia 2002 r. banki kredytujące Stocznię (...) S.A. w S. zobowiązały się do niepodejmowania działań egzekucyjnych przeciwko Wnioskodawcy, co dawało pewność, iż do czasu zakończenia rozmów nie zostanie przeciwko niemu wszczęta egzekucja w celu ściągnięcia zaległości.

Dowód:



pismo do Ministra Skarbu Państwa z 18 czerwca 2002 r. – k. 3238-3239



własny wniosek o ogłoszenie upadłości Stoczni (...) S.A. – k. 606-611 i k. 3-8 akt sprawy XII U 24/09



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596

Na podstawie uchwały Rady Nadzorczej Stoczni (...) S.A. z 26 kwietnia 2002r. w związku ze zmianą koncepcji zarządzania (...), na wniosek P., Rada Nadzorcza Stoczni (...) S.A. odwołała ze składu Zarządu z dniem 26 kwietnia 2002r.: Z. G. (2), G. H. (4) i M. T. (4).

26 kwietnia 2002r. Minister Skarbu Państwa wyznaczył P. M. (14) do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej Stoczni (...) S.A. w S..

Dowód:



uchwała nr 15/1 – k. 246 kserokopii akt rejestrowych (...) S.A.



pismo z 26 kwietnia 2002r. – k. 247 akt rejestrowych (...) S.A.

30 kwietnia 2002 r. do Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu wpłynęły materiały opracowane przez Wojewódzką Komendę Policji w S. o nieprawidłowościach w zakresie obrotu kapitałowego dokonywanego między Stocznią (...) S.A. w S. oraz podmiotami zależnymi.

Niesporne, nadto:



akt oskarżenia – k. 8227 – 8404 akt sprawy karnej III K 288/03

Stocznia (...) S.A. korzystała z finansowania udzielanego przez szereg banków. W związku ze zmieniającą się na niekorzyść spółki sytuacją ekonomiczną prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa oraz wysokością udzielanych kredytów - banki stworzyły konsorcjum. W skład tego konsorcjum wchodziły: (...) S.A., Bank (...) S.A., (...) Bank (...) S.A., (...) Bank S.A. (...) S.A., (...) Bank (...) S.A. i (...) S.A.

Pierwszym liderem konsorcjum był (...) Bank S.A. zastąpiony w tej roli przez (...) S.A.; następnie na początku maja 2002r. liderem konsorcjum stał się (...) S.A. W ocenie (...) S.A. po doprowadzeniu przez ten bank do podpisania porozumienia w dniu 17 kwietnia 2002r., proces realizacji jego w zakresie udzielenia Kredytu Gwarantowanego utknął w martwym punkcie z powodu nieoczekiwanego i nieakceptowanego przez żaden Bank podpisujący porozumienie, żądania (...) zabezpieczenia swojego poręczenia na czterech, najbardziej zaawansowanych, statkach w budowie. Wiceprezes zarządu (...) S.A. w piśmie z 7 maja 2002r. do prezesa zarządu (...) S.A. wskazał, że Skarb Państwa od ponad dwóch tygodni nie jest w stanie wspomóc procesu uzgadniania stanowisk pomiędzy Bankami (...) w tej sprawie. Jednocześnie wiceprezes zarządu (...) S.A. wyraził nadzieję iż bank (...) S.A, jako bank będący własnością Skarbu Państwa łatwiej znajdzie drogę porozumienia zarówno ze Skarbem Państwa, jak i z (...) oraz znajdzie rozwiązanie możliwe do zaakceptowania przez Banki.

(...) S.A. wyraził również stanowisko, że konsekwentnie opowiada się za koniecznością procesu restrukturyzacji (...) S.A., a w szczególności jak najszybszego udzielenia Kredytu Gwarantowanego oraz rozpoczęcia procesu poddania (...) S.A. wyczerpującej, wielopłaszczyznowej analizie pod względem jej kondycji handlowej, finansowej, prawnej i podatkowej ( due diligence).

Dowód:



Pismo wiceprezesa zarządu (...) SA z 7 maja 2002r. do prezes (...) S.A. – k. 53 zbioru załączników w segregatorze nr 12, k. 12317-12318 akt sprawy karnej III K 288/03

Banki tworzące ww. konsorcjum mające na celu zapewnienie finansowania Stoczni (...) S.A. ustaliły następujące warunki wobec Akcjonariuszy i Zarządu Stoczni(...) S.A., od których uzależnione było udzielenie kredytu w kwocie 40 mln USD:

1. Zgoda Akcjonariuszy, w tym Grupy (...) S.A., (...) S.A. oraz dotychczasowych menedżerów (...) - będących jednocześnie akcjonariuszami - na dokonanie na najbliższym Walnym Zgromadzeniu 7 maja br. zmian w Radzie Nadzorczej (...) S.A. Do Rady Nadzorczej zostać miało desygnowanych 4 kandydatów wskazanych przez Banki uczestniczące w restrukturyzacji (...) S.A. oraz jeden wyznaczony przez Skarb Państwa, Rada Nadzorcza nie miała liczyć więcej niż 7 osób. Od akcjonariuszy banki oczekiwały, że do 6 maja br. złożą do (...) S.A. stosowne oświadczenia o nieodwołalnym wyrażeniu zgody na powyższy warunek. Oświadczenia winny zawierać zobowiązanie do odszkodowania na rzecz Banków w przypadku niewywiązania się z tego warunku, w formie nieodpłatnego przeniesienia na Banki posiadanych przez tych akcjonariuszy akcji w kapitale akcyjnym (...) S.A. Oświadczenie zostać miało wydane w postaci aktu notarialnego z poddaniem się egzekucji z art. 777 kpc.;

2. Członkowie Zarządu (...) S.A. złożyć mieli do (...) S.A. oświadczenia o rezygnacji z zajmowanych stanowisk w (...) S.A. i Spółkach Grupy (...). Oświadczenia będą zawierały klauzulę o nieodwołalności składanych rezygnacji i, że zostały złożone dobrowolnie. Oświadczenia zostaną sporządzone in blanco w formie, aktu notarialnego w terminie do 6 maja br., a daty tych oświadczeń zostać miały wypełnione przez Bank - lidera konsorcjum w terminie zależnym od potrzeb;

3. Członkowie Zarządu (...) S.A. złożyć mieli w terminie do 6 maja br. wraz z powyższym oświadczeniem zrzeczenie się z wszelkich praw do roszczeń, odszkodowań, odpraw związanych z rozwiązaniem umów, na podstawie których zostali powołani do pełnienia swych funkcji (kontraktów menedżerskich lub umów o pracę) w rozmiarze większym aniżeli przewidują to odpowiednie przepisy prawa pracy. Oświadczenia takie - odrębne dla każdej osoby będą wydane w formie aktu notarialnego;

4. Akcjonariusze wymienieni w pkt 1 zobowiązać się mieli - w formie odpowiednich umów z Bankami - do podejmowania uchwał na kolejnych Walnych Zgromadzeniach Akcjonariuszy stosownie do oczekiwań Banków. W przypadku niewywiązania się z tego warunku Akcjonariusze zobowiążą się do nieodpłatnego przeniesienia posiadanych przez takich Akcjonariuszy akcji w kapitale akcyjnym (...) S.A. Umowy zostaną zawarte w formie aktu notarialnego z poddaniem się egzekucji z art. 777 kpc;

5. Akcjonariusze wymienieni w pkt 1 zobowiążą się - w możliwie jak najkrótszym, czasie do zwołania kolejnego Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy na którym zostaną dokonane zmiany w umowie Spółki (...) S. A., w tym m.in. obniżenie kapitału akcyjnego o 6/7, wraz z obniżeniem nominalnej wartości jednaj akcji do poziomu 1 zł. oraz będą głosowali za zniesieniem wszelkich uprzywilejowań związanych z posiadanymi przez siebie akcjami. Powyższe zostanie zawarte w umowie w formie aktu notarialnego z klauzulą za niewykonanie tego obowiązku, o której mowa w pkt 1.

Niezależnie od ww. warunków Banki zastrzegły sobie prawo do żądania zawarcia innych umów niezbędnych do finansowania (...) S.A.

Jednocześnie podpisujący ww. umowy i oświadczenia na piśmie zobowiązać się mieli, że powyższe oświadczenia/umowy nie stanowią naruszenia ich praw (w tym również praw nabytych) i że nie wystąpią z tego tytułu z żadnymi roszczeniami pod adresem Banków.

Dowód:



Pismo zatytułowane „Oczekiwania Banków Wobec Akcjonariuszy i Zarządu Stoczni (...) S.A. warunkujące udzielenie kredytu w kwocie 40 mln USD” – k. 45 zbioru załączników w segregatorze nr 12; k. 10318 akt sprawy karnej III K 288/03



dokument z dnia 17.05.2002 r. od (...) S.A. – k. 60 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

Na zlecenie powoda K. P. (1) została opracowana opinia prawna zgodnie z którą warunki udzielenia przez banki kredytu gwarancyjnego w kwocie 40 mln USD nie nadawały się do akceptacji, ponieważ zawierały elementy niedozwolonego nacisku, a także zamiar wykorzystania przymusowej sytuacji Stoczni i jej akcjonariuszy ze względu na wymagalne zobowiązania Stoczni wobec jej klientów, dostawców i pracowników. Banki tworzące konsorcjum faktycznie dążyły do przejęcia nie tylko kontroli, lecz również własności przedsiębiorstwa Spółki, którą miały kredytować. Działania te dokonywane miały być w związku z wielomiesięcznymi negocjacjami prowadzonymi w celu ukrycia faktycznego celu Banków tworzących konsorcjum, to jest przejęcia kredytowanej spółki.

Dowód:



Opinia prawna – k. 47 zbioru załączników w segregatorze nr 12

Konsorcjum banków, którego liderem był (...) S.A., skierowało do zarządu Stoczni (...) S.A. żądania związane z wprowadzeniem jako członków do rady nadzorczej tej spółki czterech przedstawicieli banków (...) S.A., (...) S.A., (...) S.A. oraz wspólnego przedstawiciela pozostałych banków członków konsorcjum.

Przedstawicielami banków w konsorcjum miały być następujące osoby:

(...) S.A.,

(...) S.A.,

(...) S.A.,

(...) S.A., (...) S.A. (...) S.A. oraz (...) S.A.

Lider konsorcjum banków domagał się również wycofania z obrad WZA kwestii podwyższenia kapitału zakładowego Spółki oraz splitu akcji.

Wskazane osoby nigdy nie zostały członkami Rady Nadzorczej Stoczni (...) S.A.

Dowód:



(...) S.A. z do K. P. (1) z 7 maja 2002r. – k. 56 zbioru załączników w segregatorze nr 12, k. 10 325 v. akt sprawy karnej III K 288/03



Odpis zupełny (...) S.A. – k.2724-2728

W ocenie członka zarządu Stoczni (...) S.A. kwota zobowiązań tej spółki na dzień 6 maja 2002r. wynosiła 92 011 780,94 zł, a kwota odsetek 4 773 132,94 zł, co razem dawało 96 784 913,88 zł; jednocześnie w tej kwocie 47 754 882 zł stanowiły zobowiązania wobec spółek Grupy (...), co stanowiło 49,3 % zobowiązań Stoczni (...) S.A.

Zarząd (...) S.A. przewidywał w swoim programie sanacji Grupy (...) redukcję zadłużenia przez banki o 40 %. W tym samym czasie Ministerstwo Gospodarki zakładało redukcję 80 %.

W założeniach do (...) S.A. na rok 2002 i 2003 zarząd tej Spółki przyjmował, że od 6 maja 2002 r. nastąpi wznawianie produkcji. W 2002 r. miało zostać sprzedanych 9 statków a w roku 2003 już 13. Dodatkowo w planie znalazło się wydzielenie ze struktury organizacyjnej części wydziałów i utworzenie samodzielnych podmiotów – P. Projekt (od 1 kwietnia 2002r.) i (...) (od 1 maja 2002r). Zatrudnienie na koniec 2002 r. wynieść miało 3 600 osób, co miało być wynikiem redukcji. Jednocześnie zarząd przewidywał obniżenie funduszu płac docelowo o 40 % od listopada 2002r., przy czym proces redukcji płac miał się rozpocząć od czerwca 2002 r. W takim samym procencie miała nastąpić redukcja kosztów firm obcych, co miało się rozpocząć od października 2002 r.

Plan redukcji liczby pracowników oraz funduszu płac był konsultowany ze związkami zawodowymi. Jednocześnie związki zawodowe wyrażały stanowisko, że postawa Ministra Gospodarki J. P. (5) wpływała na przeciąganie się negocjacji z bankami o pomoc dla Stoczni.

Dowód:



e-mail R. K. (7) obejmującym stan zobowiązań (...) SA na 6 maja 2002r. – k. 3252



propozycje układowe (...) S.A. w S. z 8 maja 2002 r. – k. 3253



Założenia do Planu Finansowego Stoczni (...)S.A. na rok 2002 i 2003 – k. 3257 – 3261



pismo przewodniczących związków zawodowych działających w (...) SA z 11 maja 2002r. – k. 3262



wspólny komunikat zarządu stoczni i związków zawodowych dotyczący spotkania z 22 kwietnia 2002 r. w sprawie nowego regulaminu wynagradzania – k. 3263



oświadczenie z rozmów ze związkami zawodowymi – k. 3264

W dniu 7 maja 2002r. w S. odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki Stocznia (...) S A. w S., w której Skarb Państwa posiadał 9,96 % akcji dających prawo do 6,29 % głosów na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy.

Podczas Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy podjęto uchwałę nr 2/2002 w sprawie zmiany § 8 Statutu Spółki polegającej na podziale wartości nominalnej akcji, obniżeniu wartości nominalnej jednej akcji z 7 złotych do jednego złotego oraz podwyższeniu ilości akcji przy niezmienionym kapitale zakładowym (split akcji). Na mocy § 1 Uchwały nr 2/2002 nowe brzmienie otrzymał § 8 Statutu Spółki, który stanowić miał:

1. Kapitał zakładowy wynosi 87.500.000 złotych. Wartość nominalna akcji wynosi jeden złotych.

2. Kapitał zakładowy dzieli się na:



63.000.000 akcji imiennych serii A



17.500.000 akcji imiennych serii B



oraz kwotę 7.000.000 złotych odpowiadającą wartości nominalnej akcji uprzednio umorzonych z czystego zysku, bez obniżenia kapitału zakładowego.

W związku ze zmianą wartości nominalnej jednej akcji Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło uchwałę nr 4/2002 w sprawie wymiany dokumentów akcji w trybie art. 358 Kodeksu spółek handlowych, w której zobowiązało Zarząd Spółki do wymiany dokumentów akcji w związku za zmianą treści Statutu dokonaną uchwałą nr 2/2002. Wymiana dokumentów akcji powinna była zostać przeprowadzona w trybie art. 358 KSH w terminie do dnia 31 grudnia 2002r,

Ponadto Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło uchwałę nr 5/2002 w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki oraz uchwałę nr 6/2002 w sprawie zmiany § 8 Statutu Spółki. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Stoczni (...) S.A. podjęło uchwałę nr 5/2002 o następującej treści:

1. Podwyższa się kapitał zakładowy spółki o kwotę nie przekraczającą 406.000.000 złotych.

2. Podwyższenie kapitału dojdzie do skutku jeśli objęte zostanie co najmniej 500.000 akcji na łącznej wartości nominalnej 500.000 złotych;

3. Podwyższenie kapitału następuje przez emisję odpowiedniej liczby akcji imiennych serii C nie mniejszej niż 500.000 akcji i nie większej niż 406.000.000 akcji o wartości nominalnej 1 złoty każda akcja.

4. Akcje nowej emisji są akcjami nieuprzywilejowanymi.

5. Cena emisyjna akcji równa jest ich wartości nominalnej.

6. Akcje emisji serii C uczestniczą w dywidendzie począwszy od 2003r.

7. W interesie Spółki wyłącza się w całości prawo poboru akcji przysługujące akcjonariuszom. Wyłączenie prawa poboru uzasadnione jest zamiarem zaoferowania akcji wybranym inwestorom w drodze subskrypcji prywatnej w celu pozyskania środków niezbędnych dla dalszego funkcjonowania spółki.

8. Akcje zostaną zaoferowane w drodze subskrypcji prywatnej inwestorom wybranym przez Zarząd Spółki.

9. Umowy o objęcie akcji zawarte zostaną do dnia 30 października 2002r.

10. Akcje obejmowane będą za wkłady pieniężne i powinny być opłacane przed zarejestrowaniem podwyższania kapitału w wartości nominalnej. Zarząd określi terminy dalszych wpłat na akcje.

Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy w związku z podjęciem uchwały nr 5/2002 w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki, podjęło uchwalę nr (...) w sprawie zmiany § 8 Statutu Spółki. Po zmianie § 8 Statutu Spółki otrzymał brzmienie:

1. Kapitał zakładowy wynosi od 88.000.000 złotych do 493.500.000 złotych. Wartość nominalna akcji wynosi 1 złotych.

2. Kapitał zakładowy dzieli się na:



63.000.000 akcji imiennych serii A,



17.500.000 akcji imiennych serii B,



od 500.000 do 406.000.000 akcji imiennych serii C,



oraz kwotę 7.000.000 złotych odpowiadającą wartości nominalnej akcji uprzednio umorzonych z czystego zysku, bez obniżeni kapitału zakładowego.

Przedstawiciel Skarbu Państwa na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Spółki Stocznia (...) S.A. głosował przeciwko uchwałom nr 2/2002, 4/2002, 5/2002 oraz 6/2002, a po ich powzięciu zgłosił sprzeciw do protokołu.

Przedstawiciel Ministra Skarbu Państwa na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Stoczni (...) S.A. miał zaproponować zmianę porządku obrad oraz powołanie w skład Rady Nadzorczej pięciu osób reprezentujących: (...) S.A., E. H. – Ministerstwa Skarbu Państwa, (...) S.A., R. G. (4) – (...) i inne banki, (...) S.A. W przypadku braku zgody na zmianę porządku obrad - pełnomocnika Skarbu Państwa miał głosować przeciwko zmianie statutu i podwyższeniu kapitału zakładowego ze sprzeciwem do protokołu.

Dowód:



pozew z dnia 4.06.2002 r. – k. 71-75 zbioru załączników w segregatorze nr 12



uzupełnienie do notatki dotyczącej NZWA(...) S.A. - k. 11345 akt sprawy karnej III K 288/03



notatka z dnia 26.04.2002 r. - k. 11346-11349 akt sprawy karnej III K 288/03



dokument z dnia 07.05.2002r. pt. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy - k. 127-183 zbioru załączników w segregatorze nr 13

8 maja 2002r. pojawił się komunikat prasowy (...) o tym, że banki tworzące konsorcjum mają na celu dalsze kredytowanie Stoczni (...) S.A. podpisały dnia 17 kwietnia 2002r. porozumienie w tej sprawie. (...) S.A. jako lider konsorcjum informował, że warunkiem udzielenia kredytu jest uzyskanie poręczenia spłaty od Agencji Rozwoju Przemysłu oraz niezwłocznego przeprowadzenia audytu technicznego i finansowego przedsiębiorstwa, a nadto przedstawienia przez stocznię programu restrukturyzacyjnego i obniżenia kosztów funkcjonowania.

Dowód:



Komunikat prasowy (...) S.A. z 8 maja 2002r. – k. 3241 i k. 57 zbioru załączników w segregatorze nr 12

(...) S.A. w piśmie z 9 maja 2002r. do K. P. (1) jako prezesa zarządu (...) S.A. oświadczył, że banki zrzeszone w konsorcjum, po ostatnich uchwałach WZA nie są skłonne do konwertowania swoich wierzytelności na kapitał zakładowy (...) S.A. Oczekiwaną przez banki formą kontroli nad Spółką jest wpływ na obsadę rady nadzorczej spółki. (...) S.A. oczekiwał również od członków zarządu: pisemnych propozycji porozumienia dotyczącego rezygnacji członków zarządu ze swoich funkcji; w ramach wniosku o ogłoszenie upadłości – otwarcia postępowania układowego. Bank domagał się również realizacji zobowiązań wobec poprzedniego lidera konsorcjum zorganizowania spotkań w celu omówienia sytuacji spółki przy udziale głównych akcjonariuszy (...) SA w tym Grupą (...) S.A., (...) S.A. i (...) Cynk. Rozmowy miały być prowadzone z udziałem R. P. (3) i przewodniczącego rady nadzorczej (...) S.A.

Konsorcjum banków było przeciwne przeprowadzeniu splitu akcji Stoczni (...) S.A. oraz podniesienia kapitału zakładowego tej spółki.

Dowód:



(...) S.A. z do K. P. (1) z 9 maja 2002r. – k. 58 zbioru załączników w segregatorze nr 12



dokument z dnia 02.05.2002 r. od (...) S.A. – k. 52 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

W piśmie z 9 maja 2002r. do Prezesa Rady Ministrów L. M. (7) oraz w piśmie z 11 maja 2002r. do Ministra Gospodarki J. P. (5) związki zawodowe działające w Stoczni (...) S.A. oraz S.S. (...) S.A. wyraziły zaniepokojenie postawą przedstawicieli Skarbu Państwa oraz banków tworzących konsorcjum w sprawie udzielenia pomocy spółce oraz żądań dotyczących obniżenia wartości akcji, w tym akcji pracowniczych. Przedstawiciele związków zawodowych stwierdzili, że dostrzegają w działaniach Skarbu Państwa wolę przejęcia spółki. Jednocześnie w ocenie związków zawodowych odpowiedzialność za stan spółki ponoszą Rząd i banki.

Dowód:



pismo do Prezesa Rady Ministrów L. M. (8) - k. 9789 akt sprawy karnej III K 288/03



pismo do Ministra Gospodarki J. P. (5) – k. 3262; k. 9790 akt sprawy karnej III K 288/03

16 maja 2002r. w Ministerstwie Gospodarki odbyło się spotkanie z udziałem przedstawicieli rządu, akcjonariuszy, zarządu i związków zawodowych (...) S.A. w toku którego ustalony został harmonogram postępowania w sprawie (...) S.A.

Zgodnie ze wskazanym harmonogramem do 22 maja 2002r. miało nastąpić przekazanie akcji Stoczni (...) SA Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa przez dotychczasowych akcjonariuszy: Grupę (...) S.A., (...) S.A. i (...) S.A. Następnie rada nadzorcza (...) SA miała odwołać zarząd w dotychczasowym składzie i powołać zarząd w składzie uzgodnionym z przedstawicielami Skarbu Państwa i Konsorcjum banków. Zarząd miał zwołać a rada nadzorcza zaopiniować zwołanie Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy z porządkiem obejmującym: zmianę w składzie rady nadzorczej, uchylenia uchwał ostatniego walnego zgromadzenia, podjęcie uchwał zaproponowanych przez Skarb Państwa w zakresie zmian kapitałowych, zmiany do statutu. Ministerstwo Skarbu Państwa zobowiązało się udzielić pożyczki (...) S.A. z przeznaczeniem na zaliczki wypłat za miesiąc czerwiec 2002r.

Realizacja ww. porozumienia miała warunkować uruchomienie przez banki sfinansowania procesu zakończenia budowy trzech najbardziej zaawansowanych statków; decyzja sądu o otwarciu postępowania układowego warunkowała uruchomienie przez Konsorcjum banków kredytu pomostowego gwarantowanego przez (...) S.A. i rozpoczęcie produkcji; Ministerstwo Skarbu Państwa i Ministerstwo Gospodarki złożyć miały wniosek do Rady Ministrów o dodatkowe dokapitalizowanie (...) S.A. w celu zapewnienia możliwości udzielenia kredytu pomostowego w pełniej wysokości.

Plan sanacji (...) S.A. miał być realizowany zgodnie z porozumieniem Konsorcjum banków z 17 kwietnia 2002r.

Dowód:



dokument z dnia 17.05.2002 r. wraz z dokumentem z dnia 16.05.2002 r. - podpisane przez Ministra J. P. (5) – k. 61 i 62 zbioru załączników w segregatorze nr 12

Podsekretarze Stanu I. S. i T. S. (4) w Ministerstwie Skarbu Państwa, kierowanym przez ministra W. K. (7), w nawiązaniu do ustaleń poczynionych na spotkaniu w Ministerstwie Gospodarki 16 maja 2002r. wezwali zarząd Grupy (...) S.A. w S. do przekazania do tego Ministerstwa do 12 czerwca 2002r. do godziny 14 informacji o sposobie i terminie przekazania akcji Stoczni (...) S.A. na rzecz Skarbu Państwa. Wezwania zostały skierowane również do K. P. (1) i R. K. (7).

Dowód:



pismo Ministerstwa Skarbu Państwa z dnia 23.05.2002 r. wraz z załączonym projektem umowy darowizny - k. 11414 akt tomu 58. sprawy III K 288/03, k. 63 zbioru załączników w segregatorze nr 12



pismo Ministerstwa Skarbu Państwa z dnia 10.06.2002 r. wraz z załączonym projektem umowy darowizny - k. 11381-11384 akt tomu 58. sprawy III K 288/03, k. 64 zbioru załączników w segregatorze nr 12



pismo Ministerstwa Skarbu Państwa z dnia 12.06.2002 r. wraz z załączonym projektem umowy darowizny - k. 11397-11400 akt tomu 58. sprawy III K 288/03, k. 65 zbioru załączników w segregatorze nr 12

16 maja 2002r. w depeszy (...) znalazła się informacja o zamierzonej renacjonalizacji stoczni znajdującej się w S.. Agencja podawał informację o krytycznej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa i wypowiedz Ministra Skarbu W. K. (7) o wycofywaniu się wspólników i planowanym przejęciu Stoczni przez Skarb Państwa. Dalej wskazana Agencja prasowa w depeszy donosiła, że stocznia była uznanym producentem statków, ale mimo że ma liczne zamówienia, banki odmówiły finansowania tego przedsiębiorstwa.

Dowód:



depesza z 16 maja 2002r – k. 3240

20 maja 2002 r. rada nadzorcza Stoczni (...), na wniosek Skarbu Państwa, odwołała ze stanowisk dotychczasowych członków zarządu tej spółki, powołując do zarządu A. Ż. (1). Pełnomocnikami Skarbu Państwa do spraw uzgodnienia składu Zarządu byli P. M. (14) i P. R. (8).

20 maja 2002 r. na podstawie uchwały Rady Nadzorczej ww. spółki, której przewodniczącym był L. P. (3), na wniosek A. S. (2) – prezesa Zarządu Spółki, powołany został do Zarządu jako wiceprezes Z. S. (4).

Na wiecu Stoczniowców 20 maja 2002 r., podczas którego przemawiał minister J. P. (5) oraz Wojewoda (...), ten pierwszy oświadczył, że odejście Zarządu, oddanie akcji przez członków Zarządu oraz akcjonariuszy instytucjonalnych jest warunkiem skutecznej pomocy przez rząd.

Dowód:



komunikat prasowy przewodniczącego rady nadzorczej (...) S.A. L. P. (3) z 20 maja 2002r.– k. 70 zbioru załączników w segregatorze nr 12;



kopia pisma K. P. (1) z dnia 23 marca 2006 r. skierowanego do M. M. (25) Sejmu - k.590-596



uchwały Rady Nadzorczej Stoczni (...) S.A. z 20 maja 2002 r. nr 16/6,1,2,3 – k. 25-26 akt sprawy XII U 24/09

Na 20 maja 2002r. akcjonariuszami Stoczni (...) S.A. były następujące podmioty w udziałach:

5. Skarb Państwa – 9,96 %;

6. Akcjonariusze osoby fizyczne – 29,02 % w tym:



akcjonariusze po 10 000 akcji – 3,77%,



akcjonariusze od 2 000 do 10 000 akcji – 3,56 %,



akcjonariusze do 2 000 akcji – 21,69 %;

7. Grupa (...) S.A. – 10,57 %;

8. (...) S.A. – 17,40 % ( w tej spółce (...) S.A. posiadała 50,5 % akcji);

9. (...) S.A. – 24,35 %;

10. (...) – 8,7 %

Na 20 maja 2002r. w skład grupy (...) S.A. wchodziły następujące spółki zależne, a (...) S.A. posiadała w nich następujące pakiety akcji albo udziały:

30. (...) S.A. – 27,21 %,

31. (...) S.A. 85,7 %,

32. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

33. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

34. E. Sp. zo.o. – 100 %

35. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

36. (...) Sp. z o.o. – 99,83 %,

37. (...) Sp. z o.o. – 74,98 %,

38. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

39. (...) Sp. z o.o. – 79,87 %,

40. (...) S.A. – 50,64 %,

41. (...) Sp. z o.o. 51,01 %,

42. Sp. (...) S.A. – 60,62 %,

43. Stocznia (...) S.A. – 50,09%,

44. (...) Sp. z o.o. – 89,09 %,

45. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

46. (...) S.A. – 99,90 %

47. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

48. (...) S.A. – 88,02%,

49. Stocznia (...) S.A. – 99,99 %

50. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

51. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

52. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

53. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

54. (...) Sp. z o.o. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

55. (...) Ltd. – 100 %,

56. (...) Sp. z o.o. – 35 %

57. (...) Sp. z o.o. – 100 %,

W ramach grupy spółek bezpośrednio zależnych Stoczni (...) S.A. poszczególne spółki były akcjonariuszami albo udziałowcami innych w następujących wielkościach:

1. (...) Sp. z o.o.:



14,29 % akcji w (...) S.A.,



0,08 % akcji w (...) S.A.

2. (...) Sp. z o.o.



35 % udziałów w (...) Sp. z o.o.

3. (...) S.A.



10,13 % akcji w Stocznia (...) S.A.



25,02 % udziałów w (...) Sp. z o.o.

Spółki bezpośrednio zależne Stoczni (...) S.A. były udziałowcami albo akcjonariuszami spółek spoza własnej grupy w następujących wielkościach:

1. (...) Sp. z o.o.:



100 % udziałów w (...) Sp. z o.o.,



40 % udziałów w Zakłady (...) Sp. z o.o.;

2. Stocznia (...) S.A.:



50 % udziałów w (...) Sp. z o.o.;

3. (...) S.A.



49 % udziałów w (...) Sp. z o.o.

4. (...) S.A.:



100 % udziałów w (...) Sp. z o.o.,



60 % udziałów w (...) Sp. z o.o.,



55, 56 % akcji w (...) S.A.,



50 % udziałów w Stocznia (...) Sp. z o.o.,



30 % akcji w (...) S.A.,



20 % udziałów w (...).

Dowód:



Struktura Grupy (...) – k. 2513

21 maja 2002 r. Rada Ministrów podjęła decyzje o wyrażeniu zgody na dokapitalizowanie Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. i Stoczni (...).A. poprzez wniesienie po wartości rynkowej 11 265 429 akcji (...) S.A. celem umożliwienia w przyszłości poręczania przez (...) S.A. kredytów dla Stoczni (...) S.A. oraz zapewnienia dalszego istnienia Stoczni (...) S.A. Wartość aportu według ceny wniesienia wynosiła 129 439 779,21 zł.

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

21 maja 2002 r. Ministerstwo Skarbu Państwa, w którego imieniu działał Minister W. K. (7) udzieliło Stoczni (...) S.A. pożyczki w wysokości 8 500 000 zł jako restrukturyzacyjną pomoc doraźną w rozumieniu przepisów ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (art. 16 ust 1 pkt 1, 17 ust 3 i 4 oraz 56 ust 1 pkt 2). Pożyczka została udzielona na okres 6 miesięcy od 21 maja 2002 r. Pożyczka została przeznaczona na wypłatę wynagrodzeń dla pracowników.

Dowód:



odpisu aktu notarialnego z dnia 21 maja 2002 r. (rep. A nr 12075/2002) zawierającego umowę pożyczki na rzecz (...) SA reprezentowanej przez Z. S. (5) i J. G. (2) udzielonej przez Skarb Państwa - Ministra Skarbu Państwa – k. 600-605

Minister Gospodarki J. P. (5) w piśmie z 28 maja 2002r. skierowanym do Sędziego Sądu Rejonowego w Szczecinie XIII Wydziału Gospodarczego A. S. (3) w nawiązaniu do pisma z dnia 21 maja br. sygnatura akt XIII UKŁ 18/02 w sprawie Stoczni (...) S.A. przekazał następującą informację:

Stocznia (...) S.A. posiada wysoką ugruntowaną pozycję na światowym rynku statków. Kontrakty na budowę statków w Stoczni (...) S.A. zawiera Stocznia (...) S.A. i jest organizatorem procesów produkcyjnych w spółkach zależnych pracujących na rzecz budowy statków w Stoczni (...) S.A.

Stocznia (...) S.A. posiada uprawomocnione kontrakty na budowę statków o wartości ponad 1 mld USD, co stanowi 30% posiadanego przez polskie stocznie portfela zamówień.

Stocznia (...) tworzy obecnie 30 spółek zależnych działających w różnorodnych branżach, m.in.: okrętowa - 8 spółek, maszynowa - 5 spółek, paliwowa - 5 spółek, logistyczna - 3 spółki, hotelarsko-usługowa - 4 spółki, rolno-spożywcza - 2 spółki, informatyczna, konsultingowa.

Większość ze spółek zależnych pracuje na rzecz Stoczni (...) S.A. Spółka zatrudnia 9.700 pracowników, w tym 4.600 osób w Stoczni (...) S.A. i 5.100 osób w pozostałych spółkach zależnych.

Spółka koordynuje i dokonuje zakupów materiałów oraz wyposażenia do statków. Zobowiązania krótkoterminowe na koniec 2001 r. wyniosły prawie 2 mld zł, z czego 71 % stanowiły kredyty bankowe (1410 mln zł.) i 15 % zobowiązania wobec dostawców materiałów i urządzeń na statki (288 mln zł ).

W minionym dziesięcioleciu w latach 1992-2001 do budżetu państwa Spółka wpłaciła Równowartość ponad 274 mln USD. Na przestrzeni tych lat Spółka osiągała zyski. Spółka począwszy od 1994 roku przeznaczała duże środki na modernizację majątku; nakłady na inwestycje w latach 1994-2001 wyniosły 200 mln USD.

W ocenie Ministra Gospodarki J. P. (5) na sytuację kryzysową Stoczni (...) S.A. wpływ miały zarówno czynniki zewnętrzne, jak i powstałe w 2001 roku trudności w budowie statków, a także błędy w zarządzaniu i koordynowaniu działalności spółek zależnych wchodzących w skład (...).

W związku z zaistniałą sytuacją koniecznym jest dokonanie głębokiej restrukturyzacji całego Holdingu.

Jednym z ważnych elementów restrukturyzacji Spółki miało być przeprowadzenie postępowania układowego.

Przy braku zgody na przeprowadzenie postępowania układowego Zarząd Spółki zmuszony będzie do wystąpienia do Sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, co skutkować będzie nie tylko utratą wiarygodności na światowym rynku statków wszystkich polskich stoczni, ale także upadłością zakładów kooperujących, a tym samym utratą 60 tys. miejsc pracy.

Dowód:



pismo do Kierownika Sekcji Układowo - Upadłościowej XII Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego w Szczecinie A. S. (3) z dnia 28.05.2002r. - k. 12915 akt sprawy karnej III K 288/03

28 maja 2002r. Ministerstwo Skarbu Państwa wydało komunikat prasowy dotyczący Stoczni (...) S.A. i działań podejmowanych w stosunku do tego podmiotu przez Rząd. Wskazując na przyjęty na spotkaniu 16 maja 2002 r. harmonogram działań warunkujących, w ocenie ww. Ministerstwa dalsze kroki mające na celu finansowanie działalności Stoczni, Ministerstwo zakomunikowało, że do 28 maja 2002r. dotychczasowi akcjonariusze nie przekazali akcji Stoczni (...) Skarbowi Państwa, nie zwołano Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Spółki, a ponadto przedstawiciele rządu obecni na spotkaniu 16 maja bieżącego roku nie zostali poinformowani o obciążeniu zastawem rejestrowym akcji Stoczni należących do Grupy (...) S.A. i (...) Sp. z o.o. na rzecz (...) Bank S.A. Wobec tego Ministerstwo Skarbu Państwa zwróciło się do akcjonariuszy Stoczni o wyjaśnienie wszystkich kwestii związanych z przekazaniem akcji na rzecz Skarbu Państwa. Ministerstwo wystąpiło także do przedstawicieli Skarbu Państwa w Radzie Nadzorczej i do Zarządu Stoczni (...) S.A. o podjęcie działań mających na celu zwołanie w terminie do 25 czerwca 2002r. Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy i uwzględnienie w porządku obrad kwestii uzgodnionych na spotkaniu w dniu 16 maja bieżącego roku w Ministerstwie Gospodarki.

Dowód:



komunikat prasowy Ministerstwa Skarbu Państwa z dnia 28.05.2002 r. – k. 95 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

W związku z wezwaniami z Ministerstwa Skarbu Państwa K. P. (1) w pismach z 31 maja 2002r. postawił do dyspozycji Skarbu Państwa posiadane przez siebie akcje Stoczni (...) S.A. Akcje oznaczone były numerami od 1 do 32 500 i od 5950001 do 5995000. Jednocześnie K. P. (1) udzielił pełnomocnictwa Ministrowi Skarbu Państwa do wykonywania prawa głosy z tych akcji na WZA według własnego uznania. Pełnomocnictwo było bezwarunkowe i nieodwołalne do dnia 31 maja 2003r.

K. P. (1) wskazał również Ministerstwu Skarbu Państwa ilość posiadanych akcji, związany z nimi udział w kapitale zakładowym, wartość i ilość przypadających na nie głosów na WZA.

Pozostali członkowie zarządu Stoczni (...) S.A. postąpili analogicznie.

Dowód:



dokument z dnia 31.05.2002 r. od K. P. (1) wraz z pełnomocnictwem z dnia 31.05.2002 r. dla Ministra Skarbu Państwa – k. 66 i 67 zbioru załączników w segregatorze nr 12;



dokument z dnia 04.06.2002 r. od K. P. (1) do Departamentu Nadzoru Właścicielskiego Ministerstwa Skarbu Państwa – k. 68 zbioru załączników w segregatorze nr 12;



oświadczenie K. P. (1) z dnia 07.06.2002 r – k. 69 zbioru załączników w segregatorze nr 12.



pismo K. P. (1) do Prezesa Zarządu Stoczni (...) S.A. z dnia 07.06.2002 r. - k. 11390 - akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo z dnia 03.06.2002 r. do Ministerstwa Skarbu Państwa Departamentu Nadzoru Właścicielskiego - k. 11385-11388 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo Ministerstwa Skarbu Państwa Departamentu Nadzoru Właścicielskiego z dnia 22.05.2002 r. - k. 11391 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo do Ministra Sprawiedliwości Z. Z. (9), Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji L. D. (4), członka Rady Ministrów Z. W. (5) oraz do Komendanta Głównego Policji gen. M. B. (10) z dnia 23.11.2005 r - k. 10512-10516 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo do Ministerstwa Skarbu Państwa z dnia 12.06.2002 r. - k. 11401 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



akt notarialny z dnia 14.06.2002 r. - k. 11402 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo do Ministra Skarbu Państwa z dnia 18.05.2002 r. - k. 11404 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo do Przewodniczącego Komitetu Protestacyjnego z dnia 19.05.2002 r. - k. 11413 akt załączonej sprawy karnej III K 288/03



pismo Wiceprezesa Zarządu (...) S.A. do Delegatury Ministerstwa Skarbu Państwa w S. z dnia 31.05.2002 r. - k. 11415 załączonej sprawy karnej III K 288/03



pełnomocnictwo - k. 11416 załączonej sprawy karnej III K 288/03



zeznania powoda K. P. (1) - k. 3872v-3874; transkr. k. 3918-3934v oraz k. 3954v-3956v; transkr. 4004-4054



zeznania G. H. (4) - k. 3540-3546; transkr. (...)- (...)

31 maja 2002 r. Stocznia (...) S.A. posiadała w budowie 12 statków. Łączna wartość tych jednostek w takim stanie w jakim się wskazanego dnia znajdowały wynosiła 272 037 968,48 zł.

Usługi wykonana przez Spółkę do 31 maja 2002 r. były wartości 42 625 455,54 zł.

Pozostałe zlecenia – 666 226,05 zł.

Dowód:



Produkcja w toku na 31 maja 2002 r. – k. 18 akt sprawy XII U 20/09



zeznania powoda K. P. (1) - k. 3872v-3874; transkr. k. 3918-3934v oraz k. 3954v-3956v; transkr. 4004-4054

Skarb Państwa w pozwie z 4 czerwca 2002 r. przeciwko Stoczni (...) S.A. wniósł do Sądu Okręgowego w Szczecinie o stwierdzenie nieważności uchwał: nr 2/2002 w sprawie zmiany § 8 Statutu Spółki, nr (...) w sprawie wymiany dokumentów akcji, nr (...) w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki, podjętych na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Spółki Stocznia (...) Spółka Akcyjna w S. w dniu 7 maja 2002r.;

Skarb Państwa przedstawił stanowisko procesowe zgodnie z którym uchwała nr 2/2002 w sprawie zmiany § Statutu Spółki została podjęta z naruszeniem art. 402 § 2 Kodeksu Spółek Handlowych. Wobec podjęcia przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy uchwały nr 2/2002 w sprawie zmiany § 8 Statutu Spółki z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących przepisów art. 402 § 2 Kodeksu Spółek Handlowych, bezzasadne stało się również podjęcie uchwały nr 4/7007 w sprawie wymiany dokumentów akcji. Dalej Skarb Państwa stwierdził, że uchwała Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy nr (...) w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego została podjęta z naruszeniem przepisów art. 433 § 2 Kodeksu Spółek Handlowych. Skarb Państwa wskazał, że z art. 433 § 2 Kodeksu Spółek Handlowych wynika, iż w interesie spółki walne zgromadzenie może pozbawić akcjonariuszy prawa poboru akcji w części lub w całości. Zarząd przedstawia walnemu zgromadzeniu opinię uzasadniającą powody wyłączenia albo ograniczenia prawa poboru oraz proponowaną cenę emisyjną akcji bądź sposób jej ustalenia. Zarząd nie przedstawił Walnemu Zgromadzeniu opinii uzasadniającej powody wyłączenia prawa poboru. Opinia taka powinna być sporządzona bądź przez zarząd bądź na zlecenie zarządu, bądź przez inne podmioty, ale zarząd powinien się do niej ustosunkować. Opinia powinna zawierać wskazanie konkretnego interesu spółki, który przemawia za pozbawieniem akcjonariusza prawa poboru z uzasadnieniem jego interesu, analizę prawną potwierdzającą zgodność wyłączenia prawa poboru z ustawą i statutem, analizę korzyści, jakie spółka może osiągnąć na skutek wyłączenia prawa poboru. Nie został również wskazany inwestor do którego zostanie skierowana emisja nowych akcji. Ponadto, w ocenie Skarbu Państwa, uchwała o pozbawieniu prawa poboru nowej emisji akcji godzi w interesy Skarbu Państwa jako akcjonariusza Spółki, została podjęta z pokrzywdzenia Skarbu Państwa. Objęcie nowej emisji przez nieznanego inwestora powoduje znaczne zmniejszenie i marginalizację Skarbu Państwa jako akcjonariusza Stoczni (...) S.A. Brak uzasadnienia dla wyłączenia prawa poboru dla Skarbu Państwa powoduje, iż nie ma możliwości ustalenia czy uchwala o podwyższeniu kapitału rzeczywiście jest w interesie spółki. W ocenie Skarbu Państwa z uwagi na podjęcie uchwały nr 5/2002 z naruszeniem przepisów Kodeksu Spółek Handlowych, bezzasadne było również podjęcie uchwały nr 6/2002.

Dowód:



pozew z dnia 04.06.2002 r. – k. 71-75 zbioru załączników w segregatorze nr 12

6 czerwca 2002r. zarząd Grupy (...) S.A. w S. w składzie (...), R. K. (7) i Z. G. (2) podjął uchwały o następującej treści:

Uchwała nr 1

Zarząd Grupy (...) SA postanawia udzielić Ministrowi Skarbu Państwa pełnomocnictwa do wykonywania na Walnych Zgromadzeniach Akcjonariuszy według własnego uznania prawa głosu z następujących Akcji:



serii A uprzywilejowanych co do głosu na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy (na każdą akcje przypada 5 głosów) o numerach od 8.001 do 170.000, od 197.501 do 225.000, od 5.950.001 do 6.019.0, od 6.025.001 do 6.049.000, od 6.055.001 do 6.079.000, od 6.085.001 do 6.109.000, od 6.115.001 do 6.139.000;



serii A uprzywilejowanych co do głosu na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy (na każdą akcję przypadają 2 głosy) o numerach od 1.950.001 do 3.450.000, od 6.400.001 do 7.400.000;



serii A o numerach od 8.565.883 do 8.566.149;



serii B o numerach od 10.000.001 do 12.500.000

w kapitale zakładowym Spółki ,,Stocznia (...) S.A. należących do Spółki ,,Grupa (...) S.A. Udzielone pełnomocnictwo jest bezwarunkowe i nieodwołalne do dnia 31 maja 2003 r.”

Uchwała nr 2

Zarząd Grupy (...) S.A. postanawia wystąpić do Zarządu Spółki Stocznia (...) S.A. z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa lub wskazanego przez niego podmiotu własności następujących akcji:



serii A uprzywilejowanych co do głosu na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy (na każdą akcję przypada 5 głosów) o numerach od 8.001 do 170.000, od 197.501 do 225.000, od 5.950.001 do 6.019.0, od 6.025.001 do 6.049.000, od 6.055.001 do 6.079.000, od 6.085.001 do 6.109.0, od 6.115.001 do 6.139.000;



serii A uprzywilejowanych co do głosu na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy (na każdą akcję przypadają 2 głosy o numerach od 1.950.001 do 3.450.000, od 6.400.001 do 7.400.000;



serii A o numerach od 8.565.883 do 8.566.149;



serii B o numerach od 10.000.001 do 12.500.000,

w kapitale zakładowym Spółki , Stocznia (...) S.A. należących do Spółki ,,Grupa (...) S.A.”

Uchwała nr 3

Zarząd Grupy (...) S.A. postanawia podjąć niezbędne czynności w celu zwołania w trybie art. 405 kodeksu spółek handlowych Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy na dzień 15.06.2002 r. roku, na godzinę 10.00 w D., z następującym porządkiem obrad:

1) otwarcie Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy,

2) wybór Przewodniczącego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy,

3) stwierdzenie prawidłowości zwołania Walnego Zgromadzeni a Akcjonariuszy i jego zdolności do podejmowania wiążących uchwał,

4) przyjęcie porządku obrad,

5) podjęcie uchwały w sprawie uchylenia uchwały Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy w sprawie zakazu zbywania majątku finansowego Spółki,

6) podjęcie uchwały w sprawie przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa lub wskazanego przez niego podmiotu własności wszystkich należących do Spółki akcji w kapitale zakładowym Spółki Stocznia (...) S.A.,

7) zamknięcie Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy.

Uchwała nr 4

Zarząd Grupy (...) S.A. postanawia podjąć czynności w celu uzyskania środków finansowych w wysokości 4.000.000 do USD 5.000.000 na pokrycie zobowiązań Spółki i jej dalszy rozwój.”

Uchwała nr 5

Zarząd Grupy (...) S.A. upoważnienia Wiceprezesa Zarządu Spółki (...) do podjęcia czynności mających na celu znalezienie podmiotu, który nabędzie akcje w kapitale zakładowym Spółki (...). S.A. należące do Spółki.”

Dowód:



protokół posiedzenia Zarządu Grupy (...) S.A. - k. 11417-11418 akt sprawy III K 288/03

Na dzień 7 czerwca 2002r. w składzie zarządu Grupy (...) S.A. w S., zarejestrowanej przez Sąd Rejonowy w Szczecinie, XVII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS (...), zasiadali K. P. (1) (prezes zarządu), R. K. (7) i Z. G. (2) (wiceprezesi zarządu). Spółka posiadała 10,58 % akcji Stocznia (...) S.A. w S., które dawały jej na WZA prawo do 12,51 % głosów.

Dowód:



pismo z 7 czerwca Grupy przemysłowej do Ministerstwa Skarbu Państwa - k.11423 i 11424, k. 11423 akt tomu 58. sprawy III K 288/03

Na dzień 7 czerwca 2002r. Grupa (...) S.A. w S. była właścicielem następujących akcji Stocznia (...) S.A. w S.:



milion akcji serii A uprzywilejowanych co do głosu na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy (na każdą akcję przypadają 2 głosy) o numerach od 6400001 do 7400000;



15.631 serii A uprzywilejowanych co do głosu na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy (na każdą akcję przypada 5 głosów) o numerach od 60001 do 75631;



267 serii A o numerach od 8.565.883 do 8.566.149;



200.000 o numerach od 12300001 do 12500000.

Łącznie akcje stanowią 10,58 % w kapitale zakładowym Spółki Stocznia (...) S.A.

Ilość głosów na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy:

Wszystkie akcje posiadane przez Grupę (...) S.A. dają prawo do 12 % głosów na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Spółki Stocznia (...) S.A. W ocenie zarządu Grupy (...) S.A. wartość jednej akcji na dzień 30 kwietnia 2002r. wynosiła: emisyjna - 7 zł, nominalna - 7 zł, księgowa - 20,19 zł.

Wartość nominalna wszystkich akcji wynosić miała 8.511.286 zł; a wszystkie akcje miały być w pełni opłacone.

Akcje serii A o numerach od 6400001 do 7400000 były obciążone zastawem rejestrowym na rzecz (...) Bank S.A. na podstawie umowy zastawniczej numer 08/152/99 z dnia 24 grudnia 1999 r., jako zabezpieczenie udzielonego przez (...) Bank S.A. Spółce Stocznia (...) S.A. kredytu inwestycyjnego w wysokości 48.000.000 zł na podstawie umowy kredytowej numer (...).

Dwaj członkowie zarządu Grupy (...) S.A. w S. w tym R. K. (8) w piśmie z 7 czerwca 2002r. zadeklarowali wobec Ministerstwa Skarbu Państwa że Skarbowi Państwa zostaną przekazane cztery odcinki zbiorowe: jeden na akcje w ilości 1.000.000 o numerach od 6400001 do 7400000, drugi na akcje w ilości 15.631 o numerach od 60001 do 75631, trzeci na akcje w ilości 267 o numerach od 8.565.883 do 8.566.149, oraz czwarty na akcje w ilości 200.000 o numerach od 12300001 do 12500000.

W tym samy piśmie z 7 czerwca 2002r. członkowie zarządu poinformowali, że NWZA w dniu 26.04.2002 r. przyjęło uchwałę zmieniającą uprzywilejowanie z 5 do 2 głosów na 1 akcję. Uchwała ta do 7 czerwca 2002r. nie została zarejestrowana. W programie zwołanego na 25 czerwca 2002 r. kolejnego NWZA przewidziano przyjęcie uchwały znoszącej istniejące uprzywilejowane akcji.

Dowód:



(...) S.A. z 7 czerwca 2002r. z informacją o posiadanych akcjach Stoczni (...) S.A. – k. 11423 akt tomu 58. sprawy III K 288/03



pismo do Prezesa Zarządu (...) Bank S.A. z dnia 06.06.2002 r. - k. 11396 akt sprawy III K 288/03

Dnia 11 czerwca 2002 roku Sąd Rejonowy w Szczecinie Wydział XIII Gospodarczy w po rozpoznaniu sprawy z podania dłużnika - Stoczni (...) Spółki Akcyjnej w S. o otwarcie postępowania układowego postanowił: otworzyć postępowanie układowe w stosunku do dłużnika Stoczni (...) Spółki Akcyjnej w S.; wyznaczyć Sędziego – Komisarza i Nadzorcę Sądowego, a nadto wyznaczyć terminy sprawdzania wierzytelności dla poszczególnych grób wierzycieli.

Stocznia (...) S.A. ujawniała w Bilansie z 11 czerwca 2002 r. aktywa i pasywa na początek roku obrotowego w wysokości 2 894 504 314,25 zł oraz na koniec miesiąca obrotowego 2 804 809 676,34 zł. Na rachunku przepływów pieniężnych na dzień 11 czerwca 2002 r. Stocznia (...) S.A. wskazywała: przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej – 27 841 356,09 zł; przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej – 8 859 875,83 zł; przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej – minus 72 198 429,73 zł.

Dowód:



dokument z dnia 16 lipca 2002 r. pt. Sytuacja w polskim przemyśle stoczniowym, proponowane kierunki działań i mechanizmy wspierania tego sektora – k. 80 - 93 zbioru załączników w segregatorze nr 12



fotografia postanowienia SR w Szczecinie z 11 czerwca 2002r. – płyta CD, 5. dokument, w kopercie na k. 2171



postanowienie SR w Szczecinie z 11 czerwca 2002 r. w sprawie XIII Ukł 18/02 – k. 61 akt sprawy XII U 24/09



Bilans na 11 czerwca 2002 r., rachunek zysków i strat i rachunek przepływów finansowych – k. 61-65 akt sprawy XII U 24/09



Spis wierzycieli – k. 66-201 akt sprawy XII U 24/09

Biegli w opinii sporządzonej na potrzeby postępowania układowego wskazali, że symptomy kryzysu w branży stoczniowej były dostrzegalne i faktycznie zostały zauważone przez zarząd Stoczni (...) S.A. już w 1997r. Zarząd zareagował poprzez podjęcie działań w celu dywersyfikacji przychodów, w szczególności z handlu paliwami, które to wpływy w trudnym dla działalności stoczniowej okresie miały w ramach holdingu zbliżyć się do tych pochodzących z produkcji statków. Zarząd Holdingu próbował w ten sposób rozłożyć w czasie wydatki, aby się nie kumulowały. W praktyce wszystkie negatywne skutki decyzji zarządu zogniskowały się w 2001r., co można uznać za sytuację wyjątkową i w znacznej mierze niezależną od Holdingu. Kumulacji wydatków towarzyszył brak spodziewanych dochodów, w tym od spółek zależnych wchodzących do Holdingu obok Stoczni (...) S.A., a nadto pojawienie się nieprzewidywanych strat związanych z pracami modernizacyjnymi (nowa pochylnia) i badawczo-rozwojowymi (prototypowe zaawansowane technologicznie statki). Równie nieprzewidywalna okazała się silna aprecjacja złotówki wobec Dolara amerykańskiego, jako waluty rozliczeniowej zawartych kontraktów.

Pojawieniu się skumulowanych problemów towarzyszyła gwałtowana zmiana postrzegania Stoczni (...) S.A. przez banki, które wcześniej, podobnie jak audytorzy pozytywnie oceniali sposób funkcjonowania Holdingu, a banki osiągały znaczne dochody z tytułu udzielanych pożyczek i kredytów oraz innych usług finansowych.

W związku ze ścisłym powiązaniem Stoczni (...) S.A. i Stoczni (...) S.A. problemy Holdingu miały automatyczne przełożenie na funkcjonowania Stoczni sensu stricto.

Dowód:



opinia biegłych – dotyczy przyczyn kryzysu stoczni - k. 8885-8933 akt sprawy III K 288/03



tabele kursu złotego wobec walut obcych - k.702-703

W czerwcu 2002r. ówczesny Minister Sprawa Wewnętrznych K. J. (40) zapowiedział publicznie aresztowanie członków zarządu Stoczni (...) S.A.

Ta zapowiedź korespondowała z wcześniejsza wypowiedzianą przez Ministra Skarbu Państwa W. K. (7) z maja 2002r. oraz publikacjami medialnymi z maja i czerwca 2002r. o rzekomej defraudacji środków Stoczni (...) S.A. przez członków jej zarządu.

Dowód:



Odpis wyroku SO w Szczecinie III Ko 42/10 wraz z uzasadnieniem – k. 2281-2298

15 czerwca 2002r. akcjonariusze Grupy (...) Spółki Akcyjnej w S. na nadzwyczajnym walnym zgromadzenie akcjonariuszy podjęli następujących 5 uchwał:

Uchwała nr 1

„Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki uchyla Uchwałę numer 3 (trzy) podjętą 07 maja 2002 roku na Nadzwyczajny Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy, zaprotokołowanym aktem notarialnym Rep. A numer (...) przed D. N. w S. w sprawie zbycia i/lub obciążenia trwałego majątku finansowego Spółki. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uchwała nr 2

„Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki wyraża zgodę na darowiznę na rzecz Skarbu Państwa będących w posiadaniu spółki 1.215.898 (jeden milion dwieście piętnaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt osiem) akcji serii „A” i „B” Stoczni (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S., o numerach:

a. serii A :



od numeru 6.400.001 (sześć milionów czterysta tysięcy jeden) do numeru

7.400.000 (siedem milionów czterysta tysięcy);



od numeru 8.565.883 (osiem milionów pięćset sześćdziesiąt pięć tysięcy osiemset osiemdziesiąt trzy ) do numeru 8.566.149 ( osiem milionów pięćset sześćdziesiąt

sześć tysięcy sto czterdzieści dziewięć);



od numeru 60.001 (sześćdziesiąt tysięcy jeden ) do numeru 75.631

(siedemdziesiąt pięć tysięcy sześćset trzydzieści jeden)

b. serii ,.B” :



od numeru 12.300.001 (dwanaście milionów trzysta tysięcy jeden) do numeru

12.500.000 ( dwanaście milionów pięćset tysięcy).

Niniejsza Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia z tym, że w odniesieniu do akcji serii „A” o numerach od 6.400.001 ( sześć milionów czterysta tysięcy jeden) do numeru 7.400.000 ( siedem milionów czterysta tysięcy) przeniesienie własności nastąpi po otrzymaniu zgody (...) Bank S.A. wynikającej z umowy zastawniczej Nr 08/152/99 z 24.12.1999 r. pomiędzy (...) Bank S.A. z siedzibą w W. Oddział w S. a Grupą (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością obecnie Spółką Akcyjną z (...) w S..

W punkcie dotyczącym wolnych wniosków zgłoszono projekty dwóch uchwał, które [Przewodniczący poddał pod głosowanie.

Uchwała nr 4

Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki zaleca Zarządowi Spółki intensyfikację działań zmierzających do zmniejszenia istniejących zobowiązań Spółki, w tym poprzez zbywanie aktywów Spółki.

Uchwała nr 5

Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki wyraża zgodę na zbycie wszystkich nieruchomości należących do spółki. Cena zbycia winna być przed transakcja zatwierdzona przez radę nadzorczą.

Na tym samym nadzwyczajnym walnym zgromadzeniu akcjonariuszy w związku ze zgłoszoną rezygnacją 2-ch członków Rady Nadzorczej z członkostwa w Radzie, to jest K. W. (19) i R. F., nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy Spółki postanawiało przyjąć ich rezygnację i ustalić 3-osobowy skład Rady Nadzorczej do końca bieżącej kadencji.

Dowód:



akt notarialny z dnia 15.06.2002 r. - k. 11419-11422 akt sprawy karnej III K 288/03

Dla zapobieżenia upadkowi produkcji stoczniowej w S. (...) podjęła się opracowania koncepcji budowy statków w nowej spółce. Z uwagi na specyfikę produkcji (konieczność posiadania zezwoleń i certyfikatów na budowę statków), spółka taka musiała posiadać wszystkie niezbędne pozwolenia i certyfikaty.

Do takich spółek należała (...) Sp. z o.o., która była zadłużona i posiadała nieściągalne należności, na które powinna utworzyć rezerwy, zatem jej kapitały na dzień 30 kwietnia 2002 r. były ujemne.

17 czerwca 2002 r. nastąpiła wizyta delegacji (...) S.A. w Stoczni (...) S.A. celem rozeznania możliwości budowy Nowej Stoczni.

W trakcie pobytu delegacja stwierdziła, że istnieje spółka „córka" Stoczni (...) S.A. która posiada wszelkie zezwolenia i certyfikaty na budowę statków tą spółką była (...) Sp. z o.o. Kapitał własny spółki na dzień 30 kwietnia 2002 r. po uwzględnieniu korekt wprowadzonych przez Biegłego Rewidenta wynosiła - (minus) 7090 300 zł.

(...) S.A. postanowiła kupić 23 226 udziałów (...) Sp. z o.o. za kwotę 1,0 zł. i na bazie tej spółki rozpocząć sanację produkcji statków w S..

W dniu 25 czerwca 2002 r. (...) stała się jedynym właścicielem (...) Sp. z o.o.

17 czerwca 2002 r. nastąpiło złożenie przez Zarząd Stoczni (...) S.A wniosku o upadłość.

Tego samego dnia powołana została Rada Nadzorcza (...) sp. z o. o. w składzie:

K. O. (2) (Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.),

J. M. (10) (Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.),

P. M. (14) (Ministerstwo Finansów).

9 lipca 2002r dokonano rejestracji zmiany nazwy (...) Sp.z o.o na Stocznia (...) Spółka z o.o.

Dowód:



dokument z dnia 16 lipca 2002 r. pt. Sytuacja w polskim przemyśle stoczniowym, proponowane kierunki działań i mechanizmy wspierania tego sektora – k. 80 - 93 zbioru załączników w segregatorze nr 12, k. 9784 – 9822 akt sprawy karnej III K 288/03



Kronika Sejmowa Nr 34 – posiedzenie Sejmu z 17-19 lipca 2002 r. – k. 3300 – 3305



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12

Członkowie zarządu Stoczni (...) S.A. A. S. (2) – prezes zarządu i Z. S. (4) – wiceprezes zarządu, w piśmie z 17 czerwca 2002r. do Ministra Skarbu Państwa W. K. (7) zwrócili się o rozważenie możliwości zmiany sposobu zaspokojenia wierzyciela, tj. Skarbu Państwa z tytułu pożyczki w kwocie 8.500.000 zł udzielonej spółce w dniu 21 maja 2002 r., poprzez przejęcie przez Skarb Państwa udziałów w (...) sp. z o.o. Wnioskodawcy wyjaśnili, że Stocznia (...) S.A. posiada udziały w ww. spółce o łącznej wartości nominalnej 2.858.888,34 zł (123,09 zł/1 udział). Księgowa wartość udziałów na dzień 30 kwietnia 2002 r. wynosi 8.363.902,85 zł. Wskazani członkowie zarządu Stoczni (...) S.A. podali, że udziały te stanowią 99,9957% w kapitale zakładowym spółki. Ich przejęcie przez Skarb Państwa umożliwiłoby kontrolę nad tą spółkę, w której - po upadłości Stoczni (...) S.A. - koncentrować się ma proces produkcji statków w S.. (...) sp. z o.o. zajmowała się wykonywaniem na rzecz Stoczni (...) S.A. prac malarskich i antykorozyjnych.

W związku z restrukturyzacją procesu budowy statków zarząd Stoczni (...) S.A. zwrócił się do lidera konsorcjum banków (...) S.A. o wstrzymanie z decyzją w sprawie finansowania spółki do czasu przedstawienia pełnego rozwiązania problemu we współpracy z Ministrem Skarbu Państwa i Agencją Rozwoju Przemysłu.

Dowód:



dokument z dnia 17.06.2002 r. od Zarządu (...) S.A. do Ministra Skarbu Państwa – k. 77 zbioru załączników w segregatorze nr 12



pismo do Prezesa Zarządu (...) S.A. - k. 9792 akt sprawy karnej III K 288/03



pismo członka Rady Nadzorczej (...) sp. z o.o. i odpowiedz zarządu k. 9238-9243, k. 9244-9246 akt sprawy karnej III K 288/03



Biznes plan spółek zależnych na lata 201-2010 - k. 235-476 zbioru załączników w segregatorze nr 12



Kronika Sejmowa Nr 34 – posiedzenie Sejmu z 17-19 lipca 2002 r. – k. 3300 – 3305

17 czerwca 2002r. do Stoczni (...) S.A. udała się delegacja (...) S.A. z zamiarem rozeznania możliwości stworzenia nowej stoczni na bazie majątku ww. spółki. Taka koncepcja była zgodna z nową strategia rządu restrukturyzacji Stoczni (...) S.A.

Dowód:



Biała księga Ministra A. G. (2) – 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12;

17 czerwca 2002 r. wniosek o ogłoszeni upadłości złożyli członkowie zarządu Stoczni (...) S.A. Z. K. (7) i T. Z. (4).

Jako przyczynę złożenia wniosku członkowie zarządu wskazali sytuację spółki dominującej Stoczni (...) S.A. wynikającą z ogólnoświatowej sytuacji gospodarczej, kursu Dolara amerykańskiego wobec Złotego polskiego i konieczności przeprowadzenia w poprzednim okresie szeregu inwestycji. Jako ostateczną przyczynę wniosku o ogłoszenie upadłości członkowie zarządu wskazali niepowodzenie negocjacji z bankami, mimo istnienia przesłanek pozytywnej prognozy dla dalszego funkcjonowania stoczni.

Dowód:



Wniosek z 17 czerwca 2002 r. o ogłoszenie upadłości Stoczni (...) S.A. – k. 3 – 5 akt sprawy XII U 20/09

18 czerwca 2002 r. Ministerstwo Skarbu Państwa w komunikacie dotyczącym Stoczni (...) S.A. poinformowało, że przejęcie przez Skarb Państwa akcji Stoczni (...) S.A. było elementem koncepcji sanacji stoczni, która to koncepcja bazowała na umorzeniu przez banki 80 % wierzytelności.

Wobec braku zgody wszystkich banków na umorzenie i zgłoszenie wniosku o upadłość Stoczni (...) S.A., realizacja ww. programu sanacji stała się niemożliwa, a wraz z nią niecelowym jest – na obecnym etapie przejęcie przez Skarb Państwa akcji (...) S.A. Ministerstwo Skarbu Państwa oświadczyło, że na obecnym etapie rozważa inne warianty rozwiązań dotyczących kwestii właścicielskich wobec (...) S.A.

Dowód:



pismo komunikat prasowy (...) S.A. z 8 maja 2002 r. – k. 3241



Kronika Sejmowa Nr 34 – posiedzenie Sejmu z 17-19 lipca 2002 r. – k. 3300 – 3305

(...) S.A. nie była w stanie samodzielnie obsługiwać zaciągniętych kredytów bankowych i innych zobowiązań. Ze względu na trudności z uruchomieniem działalności bazy paliwowej oraz skomplikowaną sytuację całego Holdingu. W istniejącej sytuacji spłata części należności (...) S.A. miała nastąpić poprzez zastosowanie tzw. leasingu zwrotnego. Prace nad realizacją tej koncepcji trwały od początku 2002r.

W tym zakresie podjęta została 10 czerwca 2002 r. uchwała przez Radę Nadzorczą spółki (...) S.A. wyrażająca zgodę na zbycie nieruchomości przez tą spółkę oraz uchwały Zgromadzenia Wspólników z dnia 17 i 18 czerwca 2002r. wyrażające również zgodę na zbycie nieruchomości. Na Zgromadzeniu Wspólników prawa korporacyjne z akcji (...) S.A. wykonywał (...) Bank (...) S.A. na mocy ww. umowy przewłaszczenia.

Ww. uchwała Rady Nadzorczej wskazywała, iż wykonanie uchwały przez Zarząd (...) S.A. jest uzależnione od realizacji celu, czyli pozyskania środków na spłatę zadłużenia spółki wobec (...) Banku (...) S.A. oraz podpisania aneksu do umowy leasingu kapitałowego zwalniającego Stocznię (...) S.A. z zobowiązań wobec (...) z tytułu poręczenia wekslowego.

Podobnie ww. uchwały Walnego Zgromadzenia wskazywały, iż celem czynności prawnej polegającej na zbyciu nieruchomości jest spłata zadłużenia (...) S.A. oraz Stoczni (...) S.A.

18 czerwca 2002 r. zawarto warunkową umowę sprzedaży, pomiędzy (...) S.A. w Ś. a Towarzystwem (...) S.A. z siedzibą w S. (...) S.A. ((...) położonej w Ś. przy ul. (...). Na ww. nieruchomościach istniały dwie hipoteki w kwocie 19 mln i 11 mln USD na rzecz (...) Banku (...) S.A. Na(...) składały się: grunt, budynki i budowle oraz nieruchome wyposażenie bazy.

Cenę sprzedaży (...) ustalono na kwotę 159.461.349 zł. Obejmowała na cenę gruntu w kwocie 8.446.873 zł., cenę netto budynków i budowli w kwocie 115.641.883 zł. oraz cenę netto wyposażenia nieruchomego bazy w kwocie 8.140.474 zł. a także podatek VAT w kwocie 27.232.119 zł.

Umowa sprzedaży z dnia 18 czerwca 2002r. została zawarta pod warunkiem, że Zarząd (...) nie wykona prawa pierwokupu przysługującego mu na mocy art. 4 ustawy z 20 grudnia 1996 t. o portach i przystaniach morskich, a w przypadku nie skorzystania z tego prawa przez tę spółkę, pod warunkiem, że Skarb Państwa nie wykona tego prawa.

Cena sprzedaży (...) została przeznaczona między innymi na spłatę wierzytelności (...) S.A. wobec (...) Banku (...) S.A. w tym umów kredytu oraz spłatę wierzytelności (...) S.A. również wobec (...) Banku (...) S.A. z tytułu umów kredytu, co do których (...) S.A. była współdłużnikiem.

W warunkowej umowie sprzedaży z 18 czerwca 2002 r. znalazł się również zapis, że strony zawierają umowy zwrotnego leasingu operacyjnego dotyczącego (...).

Wobec nie skorzystania przez Zarząd (...) oraz Skarb Państwa z prawa pierwokupu Morskiej Bazy (...), umowę sprzedaży zrealizowano w dniu 25 października 2002 r., przenosząc na (...) S.A. własność Bazy.

W dniu 18 czerwca 2002 r. zawarto trzy umowy zwrotnego leasingu operacyjnego: dwie umowy leasingu nieruchomości oraz jedną ruchomości. Zgodnie z tymi umowami finansujący, czyli (...) S.A. po kupieniu Bazy, stanowiącej przedmioty leasingu od (...) S.A., zobowiązał się do ich przekazania (...) S.A. - Korzystającemu do używania (leasing zwrotny).

18 czerwca 2002 r. zawarto aneks do umowy leasingu kapitałowego nr 260/08/99 z dnia 9 sierpnia 1999 r. pomiędzy (...) S.A. a (...) S.A. Strony dokonały zamian w harmonogramie płatności leasingowych w postaci przesunięcia wymagalności płatności.

Środki uzyskane przez (...) S.A. w ramach leasingu zwrotnego miały być przeznaczone na spłatę zobowiązań (...) S.A. wobec (...) Banku (...) S.A. w łącznej kwocie 26,6 mln USD oraz 1,24 mln złotych. Ponadto środki te przeznaczono na spłatę zobowiązań (...) w łącznej kwocie 43,16 mln złotych. Korzyści jakie miała odnieść Stocznia (...) S.A. z tej transakcji to: spłata zobowiązań wobec (...) Bank (...) S.A., zwolnienie z przystąpienia do długów (...) S.A. wobec wskazanego Banku, zwolnienie z poręczenie udzielonego (...) S.A. w ramach funkcjonujących umów leasingu.

Przedmioty leasingu przez cały czas trwania leasingu pozostawały własnością finansującego - (...) S.A. jako jego składniki majątkowe. Z tytułu korzystania z przedmiotów leasingu (...) miała płacić opłaty leasingowe. Umowy zawarto na czas oznaczony do 31 grudnia 2012 r.

Dowód:



Opinia prawna z 24 listopada 2003 r. sporządzona przez radcę prawnego B. D. (8) na rzecz Syndyka Masy Upadłości Stoczni (...) S.A. - k. tom 56 k. 609 i n. akt sprawy XII U 24/09



Zestawienie długoterminowych aktywów finansowych w jednostkach powiązanych Stoczni (...) S.A. – k. 411 akt sprawy XII 24/09

Zarząd (...) S.A. w osobach prezesa zarządu Z. S. (4) oraz wiceprezesa zarządu J. G. (2) w piśmie z 20 czerwca 2002r. zwrócił się do Nadzorcy Sądowego o wyrażenie zgody na sprzedaż 23 226 udziałów (...) sp. z o.o. będących własnością (...) S.A., Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. za cenę wynoszącą 1 zł.

Wskazani członkowie zarządu Stoczni (...) S.A. wskazali jako okoliczności uzasadniające tego typu posunięcie zaprzestanie produkcji oraz złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości przez Stocznię (...) S.A. w S.. (...) sp. z o.o. miała być alternatywnym podmiotem zdolnym do wykonania zawartych przez (...) S.A. kontraktów na budowę statków. W ocenie zarządu jedyną szansą utrzymania produkcji stoczniowej w S. było przeprowadzenie procesu restrukturyzacji polegającego na budowie na bazie (...) sp. z o.o., której Skarb Państw zgodził się udzielić poręczeń i gwarancji kredytowych na budowę statków, nowej stoczni (...). Wskazani członkowie zarządu (...) S.A. oświadczyli, że wykazywanie przez (...) sp. z o.o. dodatniego wyniku finansowego netto oraz dodatniego kapitały własnego w kontekście ogólnej sytuacji grupy (...) S.A. jak też stopnia uzależnienia produkcji (...) sp. z o.o. od zamówień ze strony (...) S.A. i (...) S.A. – nie może stanowić podstawy do szacowania wartości udziałów tej spółki. Wskazując na wartość zobowiązań i wierzytelności spółki zarząd wyraził pogląd, udziały spółki nominalnie warte 2,85 mln faktycznie są bez wartości.

Dowód:



dokument z dnia 20.06.2002 r. - skierowany przez Zarząd (...) S.A. do Nadzorcy Sądowego – k. 96-100 zbioru załączników w segregatorze nr 12



Rachunek zysków i strat za rok 2001 (...) sp. z o.o. – k. 100 zbioru załączników w segregatorze nr 12;



model powołania nowej stoczni na bazie (...) sp. z o.o. – k. 111 zbioru załączników w segregatorze nr 12



(...) Sp. z o.o. – k. 97 - 99 zbioru załączników w segregatorze nr 12;



opinia o prawidłowości bilansu, rachunku zysków i strat (...) sp. z o.o. wg stanu na 30.04.2002 r. – k. 109-110 zbioru załączników w segregatorze nr 12



Biała księga Ministra A. G. (2) – k. 150-234 zbioru załączników w segregatorze nr 12;



Kronika Sejmowa Nr 34 – posiedzenie Sejmu z 17-19 lipca 2002 r. – k. 3300 – 3305

Z uwagi na wagę przemysłu stoczniowego Rada Ministrów podjęła szereg decyzji kierunkowych w tym decyzję o udzieleniu poręczania na kredyt dla Stoczni (...) S.A. w wysokości 40 mln USD. Poręczenie miało być realizowane poprzez dokapitalizowanie (...) S.A. przez Ministerstwo Skarbu Państwa akcjami spółek giełdowych. Agencja udzielić miała poręczenia bankom na kredyt dla Stoczni w postaci wniesienia pod zastaw rejestrowy ww. akcji. Dla zminimalizowania ryzyka związanego z udzieleniem poręczenia a jednocześnie zrealizowania celu jakim jest uruchomienie działalności produkcyjnej w sektorze stoczniowym w ocenie (...) S.A. należało skierować pożyczkę do firmy która jest w stanie prowadzić budowę statków to znaczy posiada wszystkie wymagane prawem pozwolenia i certyfikaty na budowę statków. Taką spółką miała być (...) sp. z o.o. ponieważ Stocznia (...) S.A. zgłosiła wniosek o ogłoszeni upadłości W ocenie (...) atutem dodatkowym podjęcia tego typu działania będzie wyprowadzenia ww. spółki ze struktury Stoczni (...) S.A. i wprowadzenia jej do spółek (...) S.A. Zgodnie z wnioskiem Zespołu ds. Stoczni (...) powołanego w ramach (...) S.A. z 20 czerwca 2002r. W ocenie (...) S.A. – Departamentu Restrukturyzacji mimo wykazywania zysku netto przez (...) sp. z o.o. z uwagi na wielkość zobowiązań oraz zależność rynkową od zamówień składanych przez S.S. (...) S.A., czynią udziały w tej spółce