Treść orzeczenia
Sygnatura akt I C 1848/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 12-02-2016 r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński
Protokolant: Magdalena Popławska
Sygn. akt I C 1848/15
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12-02-2016 r. w K. sprawy z powództwa U. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedziba w W. przeciwko B. K. o zapłatę I zasądza od pozwanej B. K. na rzecz strony powodowej U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. kwotę 3.230,00 zł (trzy tysiące dwieście trzydzieści 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10.04.2015r. do dnia zapłaty; II dalej idące powództwo oddala; III zasądza od B. K. na rzecz strony powodowej U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. kwotę 540,50 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Uzasadnienie
Powód U. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej B. K. kwoty 7.927,41 zł z ustawowym odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu swojego żądania powód podał, że dochodzona należność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną z (...) S.A. umowy pożyczki, z której pozwana nie wywiązała się. Powódka podała dalej, że nabyła wierzytelność na podstawie umowy przelewu wierzytelności zawartej z (...) z siedzibą w L., która wcześniej uzyskała wierzytelność od (...) S.A. Na kwotę zadłużenia składają się: kwota niespłaconego kapitału – 5.278,19 zł, kwota odsetek – 406,13 zł, (...),09 – koszty dochodzenia roszczenia.
Pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa.
Uzasadniając swoje stanowisko podniosła, że strona powodowa nie udowodniła roszczenia ani co do zasady ani co do wysokości. Podniosła także zarzut przedawnienia roszczenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
(...) S.A. z siedzibą w W., działając przez swojego pracownika, zawarł w dniu 14 lipca 2011r. z pozwaną B. K. umowę pożyczki. Kwotę do wypłaty określono na 5.000,00 zł, przy czym na wysokość pożyczki w wysokości 6.090,00 zł, składały się koszty ubezpieczenia – 800,00 zł i opłata przygotowawcza – 290,00 zł. Roczne oprocentowanie w wysokości 16% opiewało na kwotę 537,66 zł. Za obsługę pożyczki w domu przewidziana była opłata w kwocie 2.722,34 zł. Łączne zobowiązanie w kwocie 9.350,00 zł miało być spłacone w 55 tygodniowych ratach w kwotach po 170,00 zł płatnych począwszy od 21 lipca 2011r. Pozwana nie spłaciła należności obejmującej kwotę 7.927,41 zł.
/dowód: umowa pożyczki – k – 23-26/
W dniu 14.08.2014r. (...) S.A. z siedzibą w G. dokonał cesji wierzytelności, w tym należnych od B. K. na rzecz (...), a następnie podmiot ten przelał te wierzytelności na rzecz strony powodowej.
/d owód: umowy cesji wraz z załącznikami z 14. .0 8 .2001 4 r. i 19.08.2014r – k – 27-33/
Strona powodowa wystąpiła z pozwem przeciwko pozwanej w dniu 9 kwietnia 2015r.
/dowód :pozew złożony w elektronicznym post ę pow a niu upominawczym/
Sąd zważył co następuje
Powyższych ustaleń sąd dokonał na podstawie dokumentów, których autentyczności żadna ze stron nie kwestionowała. Co do oceny zasadności zgłoszonego roszczenia należało określić obowiązki dowodowe jakie ciążyły na stronach w zakresie ich twierdzeń. Niewątpliwym jest, że strona powodowa powinna wykazać fakt zawarcia umowy z pozwaną przez (...) S.A. i dokonanie na jej rzecz przelewu należności wynikających z tej umowy i obowiązkowi temu uczyniła zadość.
Zgodnie z wynikającą z art. 6 k.c. zasadą ciężaru dowodu, pozwaną obciążał obowiązek wykazania, iż spłaciła zobowiązanie wynikające z umowy. Pozwana takiego dowodu nie przeprowadziła.
Przy stałych ratach spłaty kredytu, gdzie dana rata obejmowała należności z tytułu spłaty kapitału i pozostałych należności wynikających z umowy, nie można oddzielić na jakie należności zostały te spłaty zaliczone.
Przy podniesionym przez pozwaną zarzucie przedawnienia a jednocześnie braku wykazania zapłaty jakichkolwiek rat, trzeba było ocenić ten zarzut w stosunku do całej należności.
Niewątpliwym jest, że podmiot z którym pozwana zawierała umowę pożyczki tj. (...) S.A. prowadził działalność gospodarczą i miał wobec niego zastosowanie trzyletni okres przedawnienia przewidziany przepisem art. 118 in fine k.c. Świadczenia pozwanej miały charakter okresowy i choćby z tej racji, na podstawie wymienionego wyżej przepisu. obowiązywał trzyletni okres przedawnienia do poszczególnych rat należnego świadczenia. Wymagalność poszczególnych rat rozpoczęła się w odstępach tygodniowych począwszy od 21 lipca 2011r. Skoro powód wystąpił z pozwem w dniu 9 kwietnia 2015r. to przedawnieniu uległy te należności pozwanej, których wymagalność przypadała przed 9 kwietnia 2012r., inaczej mówiąc, które powinny być spłacone przed tą datą. Tak więc przedawnieniu uległy należności z 36 rat za okres 36 tygodni, które minęły w okresie od 21 lipca (...). do 9 kwietnia 2012r. Nie zostały przedawnione należności z 19 rat, które przy należności za 1 ratę opiewającą na kwotę 170 zł, dały kwotę 3.230,00 zł.
Tę kwotę zasądzono więc od pozwanej na rzecz strony powodowej z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Niewątpliwie, należność ta była już wymagalna w dniu wytoczenia powództwa.
Powyższe przesadziło o oddaleniu powództwa w pozostałym zakresie.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 100 k.p.c. Koszty poniosła tylko strona powodowa i były to: 100,00 zł – opłata sądowa, 1200,00 zł – wynagrodzenie radcy prawnego, 17,00 zł – opłata od pełnomocnictwa, 1,23 koszt opłaty manipulacyjnej w postępowaniu elektronicznym. Strona powodowa wygrała sprawę w przybliżeniu w 41% tak więc, stosownie do treści przytoczonego wyżej przepisu, w takim stopniu należał się stronie powodowej zwrot poniesionych kosztów od pozwanej. Dawało to kwotę 540,50 zł i tę sumę zasądzono od pozwanej na rzecz strony powodowej tytułem zwrotu kosztów procesu.