I C 1737/21WyrokSąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie

Wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie

Zobacz w SAOS
dobra i zła wiaraochrona własnościprzeniesienie własnościprzewłaszczenie na zabezpieczeniesprzedażwłasność
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

1. Nabywca ruchomości jest w złej wierze, jeżeli wie o tym, że zbywca nie jest osobą uprawnioną do rozporządzania ruchomością albo o fakcie tym nie wie w wyniku swego niedbalstwa, przy czym wystarczy tu nawet niedbalstwo zwykłe (culpa levis). Warunkiem dobrej wiary jest dochowanie należytej staranności. 2. Przy ocenie należytej staranności nabywcy rzeczy ruchomej należy mieć na uwadze realne możliwości wykrycia przez nabywcę procederu, w który jest wciągany. Chodzi bowiem o to, żeby nie paraliżując obrotu cywilnoprawnego, zapewnić bezpieczeństwo osobom ostrożnym, dokładnym, starannym, natomiast z drugiej strony – nie chronić kosztem prawowitych właścicieli osób niestarannych, działających szybko, beztrosko, wielokrotnie pod wpływem emocji. 3. Wyższe wymagania stawia się uczestnikom obrotu, którzy nabywają dobra o wyższej wartości. 4. W złej wierze jest m.in. taki nabywca, który nie wzmożył czujności przy niskiej cenie oferowanego pojazdu i nie zażądał dowodu nabycia pojazdu przez zbywcę. 5. Nabywanie pojazdu na rynku wtórnym bez (starannej) weryfikacji karty pojazdu stanowi rażące niedbalstwo (culpa lata). 6. Kluczową czynnością, jakiej wymaga się od nabywcy pojazdu, jest sprawdzenie tego pojazdu na rządowej stronie historiapojazdu.gov.pl. 7. Do przeniesienia własności rzeczy ruchomej przewłaszczonej na zabezpieczenie prawo nie wymaga ani przeniesienia posiadania tej rzeczy, ani przeniesienia posiadania dokumentu zawierającego umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie. Wystarczające jest takie oznaczenie tej rzeczy, żeby było możliwe jej jednoznaczne zidentyfikowanie, ponieważ – co nie ulega wątpliwości – przedmioty przewłaszczeń na zabezpieczenie, takie jak samochody, są rzeczami oznaczonymi co do tożsamości, ma więc zastosowanie art. 155 § 1 k.c., a nie art. 155 § 2 k.c.

Treść orzeczenia

Sygn. akt I C 1737/21

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

31 maja 2022 roku

Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki

po rozpoznaniu na rozprawie 31 maja 2022 roku w W.

przy udziale protokolanta Tomasza Kurka

sprawy z powództwa K. K.

przeciwko H. I. Niestandaryzowanemu Sekurytyzacyjnemu Funduszowi Inwestycyjnemu Zamkniętemu z siedzibą w W.

o ustalenie istnienia prawa

1. oddala powództwo;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego H. I. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. 917 (dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.