Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 173/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
dnia 14 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kolbuszowej I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Jerzy Czownicki
Protokolant: st. sek. sąd. Bożena Gotkowska
po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. w Kolbuszowej na rozprawie sprawy z powództwa: M. J. reprezentowanej przez rodziców D. J. i H. J. przeciwko: (...) S.A. w W. o: zapłatę
I. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki M. J. kwotę 1.000,00 zł (słownie: jeden tysiąc złotych),
II. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki M. J. kwotę 50,00 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania, w pozostałym zakresie koszty postępowania między stronami wzajemnie znosi,
III. oddala powództwo w pozostałej części.
Sędzia Sądu Rejonowego
J. C.
Uzasadnienie
wyroku Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia 14 kwietnia 2016 r.
Powódka, małoletnia M. J. reprezentowana przez rodziców jako przedstawicieli ustawowych D. J. i H. J., wystąpiła przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 2000,00 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwu wskazała, że w dniu 26 grudnia 2014 r. w (...) w K. miała miejsce uroczystość rodzinna, podczas której powódka bawiąc się na S. tanecznej, zahaczyła kolanem o wystający z paneli podłogowych gwóźdź.
Powódka w wyniku zaistniałego zdarzenia doznała rany szarpanej kolana i została zawieziona do Zespołu (...) w K. Samodzielny Publiczny ZOZ, gdzie udzielono jej pierwszej pomocy. Lekarz chirurg pełniący wówczas dyżur zlecił szycie rany szarpanej kolana, w wyniku czego dziecku zostało założone dziewięć szwów.
Opisane zdarzenie zostało zgłoszone pozwanemu, który w piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. poinformował, że podjął decyzję o przyznaniu na rzecz poszkodowanej kwoty 500,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
W związku z powyższym dochodzona kwota 2000,00 zł jest zasadna i w pełni odpowiada stanowi faktycznemu. Za jej przyznaniem przemawia rozmiar doznanych obrażeń oraz ból i cierpienie fizyczne im towarzyszące a nadto spełnia swój ustawowy cel t.j. złagodzenie poczucia krzywdy, cierpień fizycznych i psychicznych oraz konsekwencji uszczerbku na zdrowiu w życiu prywatnym i społecznym, będących następstwem wypadku.
Do pozwu zostały dołączone zdjęcia obrazujące przyczynę zdarzenia, zgłoszenie szkody z dnia 12 stycznia 2015 r., skierowanie do poradni specjalistycznej z dnia 16 grudnia 2014 r., karta informacyjna izby przyjęć Szpitala (...) w K. z dnia 26 grudnia 2014 r., historia choroby z poradni chirurgicznej, pismo pozwanego do powódki z dnia 12 lutego 2015 r. oraz wezwanie do zapłaty kierowane do pozwanego.
W odpowiedzi na pozew (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwany wskazał, że powódka w żadnym zakresie nie udowodniła roszczenia w części przewyższającej zasądzone przez pozwanego kwotę 500,00 zł tytułem zadośćuczynienia. Powódka otrzymała w toku postępowania likwidacyjnego kwoty, które w całości wyczerpują jej żądania, zaś kwota w wysokości łącznie 2.500,00 zł tytułem zadośćuczynienia jest drastycznie zawyżona i w żadnym razie nie znajduje uzasadnienia w skutkach zdarzenia z udziałem powódki.
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 26 grudnia 2014 r. w (...) odbywały się chrzciny, w których uczestniczyła małoletnia powódka. W trakcie zabaw, z innymi dziećmi powódka poślizgnęła się i upadając na kolano zahaczyła o wystający z paneli podłogowych gwóźdź. Rana była dość duża więc matka pojechała z powódką na pogotowie żeby ją zszyć. Po powrocie dziecko już się nie bawiło, siedziało u matki na kolanach. W wyniku zdarzenia powódce założono 9 szwów na ranę szarpaną, zalecono codzienną toaletę rany i zmianę opatrunku. P 10 dniach szwy miały być zdjęte ale jeden puścił i ściągane były później. Dziewczynkę bolała noga, nie mogła uklęknąć ani jej zgiąć.
W oparciu o umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, pozwany przyznał powódce tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 500,00 zł.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie wydruków dołączonych do pozwu zdjęć (k. 7-8), kopii skierowania do poradni specjalistycznej (k. 11), karty informacyjnej izby przyjęć (k. 12), historii choroby (k. 13), pisma pozwanego (k. 14) oraz zeznań świadków E. R. i B. R. (k. 54).
Dowody te nie budzą najmniejszych wątpliwości, tym bardziej, że pozwany nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych a nawet nie przedłożył na żądanie sądu akt szkodowych.
Dowodom z dokumentów urzędowych Sąd dał wiarę w całości, dokumenty te zostały wystawione przez upoważnione do tego organy i instytucje w ramach ich ustawowych kompetencji i zadań zatem ich wiarygodność nie może budzić żadnych wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje
Przedmiotowe powództwo zasługuje częściowo na uwzględnienie.
Zważywszy na treść żądania pozwu materialnoprawną podstawę roszczenia powoda stanowi art. 444 kc i art. 445 kc.
Przy odszkodowaniu przesłanką jest wystąpienie szkody, czyli - najprościej rzecz ujmując - niekorzystnej zmiany statusu majątkowego osoby poszkodowanej, stanowiącej zwykłe (normalne) następstwo czynu. Przy zadośćuczynieniu przesłanką jest krzywda, definiowana jako ujemne następstwa psychiczne wywołane czynem.
Przedmiotem kompensacji z art. 444 k.c. jest uszczerbek majątkowy wynikający z uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Naprawienie szkody obejmuje w szczególności: zwrot wydatków poniesionych przez poszkodowanego w związku z samym leczeniem i rehabilitacją jak i koszty opieki niezbędnej w czasie procesu leczenia, a także koszty związane pośrednio z doznanym uszczerbkiem.
Przedmiotem kompensacji zaś z art. 445 k.c. są cierpienia moralne i fizyczne wynikające z rozstroju zdrowia lub uszkodzenia ciała. Artykuł ten konstruuje podstawę dla majątkowej ochrony dóbr osobistych m.in. zdrowia.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe bezsprzecznie wykazało, że poszkodowana doznała bezpośrednio na wskutek zdarzenia z dnia 26 grudnia 2014 r. obrażeń, które wymagały leczenia ambulatoryjnego.
Powódka jest 6-letnim dzieckiem, dla którego ujemne doznania psychiczne i cierpnie fizyczne związane z koniecznością szycia rany są nieporównywalnie większe niż u osoby dorosłej. Przez pewien czas nie chodziła do przedszkola a konieczność szycia rany z pewnością na długi czas pozostawi fizyczny ślad na nodze dziecka, co w przypadku dziewczynki z pewnością stanowi duże obciążenie psychiczne.
Kwota przyznanego zadośćuczynienia w wysokości 500,00 zł, zdaniem Sądu nie rekompensuje w żaden sposób poczucia krzywdy ani nie łagodzi cierpień, których doznaną małoletnia powódka w wyniku zdarzenia.
W uznaniu Sądu kwotą taką stanowi łączna kwota w wysokości 1500,00 zł bowiem, z jednej strony nie jest ona już całkowicie symboliczna, z drugiej zaś nie jest też zbyt wygórowana i nie stanowi nadmiernego wzbogacenia poszkodowanej.
Wobec powyższego Sąd uznał roszczenie za słuszne co do zasady i częściowo zasadne co do jego wysokości i uwzględnił je na mocy art. 444 i 445 kc w zakresie kwoty 1.000,00 zł co znalazło odzwierciedlenie w pkt I wyroku; oddalając je jako niewykazane w pozostałym zakresie (pkt III wyroku).
O kosztach orzeczono na mocy art. 100 kpc, w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, obciążając nimi strony w odniesieniu do wyniku postepowania (pkt III wyroku).
Sędzia Sądu Rejonowego
J. C.
ZARZĄDZENIE
1. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:
- Pełnomocnikowi pozwanego
2. kal. 14 dni.