Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 1435/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 listopada 2015r.
Sąd Rejonowy w Jarocinie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
SSR Mariusz Drygas
st. sekr. sądowy Monika Wojciechowska-Stasik po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015r. w Jarocinie na rozprawie sprawy: z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko P. K. o zapłatę
1. zasądza od pozwanego P. K. na rzecz powoda (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 8.103,37 zł (osiem tysięcy sto trzy złote 37/100)
2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie
3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.398,14 zł (tysiąc trzysta dziewięćdziesiąt osiem złotych 14/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.
SSR M. Drygas
Uzasadnienie
Pozwem z dnia 30 września 2014r. powód (...) (...) Bank (...) z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie od pozwanego P. K. kwoty 26 925,24 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 1 października 2014r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód podniósł, iż w dniu 30 listopada 2004r. udzielił pozwanemu pożyczki w rachunku w ramach konta nr (...), ustalając limit pożyczki w wysokości 17 000 zł. Z uwagi na fakt, iż pozwany nie wywiązał się z obowiązku comiesięcznego zasilania rachunku, jak również spłaty wykorzystanej pożyczki, z upływem okresu, na jaki została zawarta, całość roszczenia stała się wymagalna.
Pozwany P. K. w toku postępowania uiścił kwotę 20 000 zł, wnosząc o rozłożenie na raty pozostałej części zadłużenia.
W piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2015r. powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 9 549,71 zł, zrzekając się roszczenia w pozostałym zakresie i wnosząc o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania w całości. W piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2015r. powód określił ograniczył żądanie do kwoty 8 103,27 zł, oświadczając ponadto, iż zrzeka się dalszych odsetek.
Sąd ustalił następujący tan faktyczny:
W dniu 30 listopada 2004r. pozwany P. K. zawarł z powodowym bankiem umowę pożyczki, na odstawie której bank przyznał pozwanemu pożyczkę w rachunku prowadzonym w ramach konta numer (...), ustalając limit pożyczki w wysokości 17 000 zł, w ramach której zobowiązał się do dokonywania comiesięcznych wpłat w wysokości 2 500 zł. Na dzień 30 września 2014r. wierzytelność Banku wynosiła z tytułu w/w umowy wynosiła 26 925,24 zł,
Dowód: wyciąg z ksiąg banku – k. 25,
Sąd zważył, co następuje
Strony niniejszego postępowania łączyła umowa pożyczki, o której mowa w art. 720 i nast. k.c. Powód na poparcie istnienia i wysokość zobowiązania pozwanego przedłożył dokument w postaci wyciągu z ksiąg banku. Pozwany nie zakwestionował dochodzonej pozwem należności ani co do zasady ani co do wysokości, wnosząc jedynie o rozłożenie świadczenia na raty.
W świetle powyższego uznać należało, że strona powodowa wykazała dochodzone roszczenie w zakresie kwoty objętej pozwem i orzec jak w punkcie 1 wyroku.
W zakresie cofniętego ze skutkiem prawnym roszczenia Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 203 § 1 k.p.c.
Z uwagi na brak przesłanek określonych w art. 320 k.p.c., wniosek pozwanego o rozłożenie świadczenia na raty nie mógł zostać uwzględniony. Pozwany na rozprawie w dniu 30 września 2015r. został pouczony o treści art. 320 k.p.c. i zakreślono mu stosowny termin celem wykazania istnienia przesłanek określonej w powołanym przepisie w postaci szczególnie uzasadnionego wypadku. Pozwany nie powołał żadnych okoliczności pozwalających na uznanie, iż zaszedł szczególnie uzasadniony wypadek.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c. W przypadku cofnięcia pozwu z uwagi na spełnienie świadczenia w toku postępowania, jako wygrywającego sprawę należy traktować powoda. W tej sytuacji powodowi należał się zwrot poniesionych kosztów procesu w całości. Złożyły się na nie: opłata od pozwu w wysokości 1 347 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictw w wysokości 17 zł i kwota 34,14 zł tytułem opłaty notarialnej.
M. Drygas