Współodpowiedzialność wierzyciela kary umownej za zdarzenia skutkujące powstaniem obowiązku zapłaty tej kary przez jej dłużnika (art. 476 k.c.), nie może być rozpatrywana jako przesłanka zmniejszenia kary umownej na mocy art. 362 k.c., co w dalszej kolejności oznacza możliwość badania współodpowiedzialności wierzyciela kary umownej jedynie na gruncie miarkowania jej wysokości zgodnie z art. 484 § 2 k.c., z powołaniem się na przesłankę rażącego wygórowania kary umownej.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.