I ACz 810/13PostanowienieSąd Apelacyjny w Poznaniu

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2013 r.

Zobacz w SAOS
właściwość sądu
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

I A Cz 810/13

Postanowienie

Dnia 29 maja 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny

w składzie następującym:

Przewodnicząca: SSA Małgorzata Gulczyńska

Sędziowie: SA Karol Ratajczak, SA Jan Futro (spr)

Sygn. akt XIV C 251/12

po rozpoznaniu dnia 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. K. i J. K. przeciwko W. T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2013 r. oddala zażalenie Jan Futro Małgorzata Gulczyńska Karol Ratajczak

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie z dnia 3 stycznia 2013 r., oddalające wniosek pozwanego o przekazanie niniejszej sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku. W uzasadnieniu powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1994 r. III CZP 87/94 wskazał, że zażalenie na takie postanowienie nie przysługuje.

Zażalenie na to postanowienie wniósł pozwany zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że przepis ten nie dotyczy postanowień o oddaleniu wniosku o przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

S ą d Apelacyjny zwa ż y ł , co nast ę puje.

Zażalenie okazało się niezasadne.

W szczególności nie znajduje podstawy podniesiony zarzut naruszenia prawa procesowego.

Prawdą jest, że przepis art. 394 § 1 pkt 1 stanowi, że zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji, którego przedmiotem jest m.in. przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu lub niższemu a także, że przywołana przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu swojego poglądu, uchwała Sądu Najwyższego dotyczyła innego stanu faktycznego.

W doktrynie przyjmuje się, że w piętnastu punktach art. 394 k.p.c. dokonano uszczegółowienia, którego stopień jest zróżnicowany. Niekiedy zakres postanowień zaskarżalnych zażaleniem został określony szeroko i wówczas zażalenie przysługuje na wszelkie postanowienia w danym "przedmiocie". W większości wypadków jednak zakres ten sprecyzowano dokładnie, stąd też zaskarżalność w drodze zażalenia dotyczy wówczas jedynie wyraźnie określonego rozstrzygnięcia. I tak właśnie w pkt 1 zażaleniem objęto „przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu lub niższemu” (Tadeusz Wiśniewski. Komentarz do art. 394 kodeksu postępowania cywilnego Lex)

Wskazany pogląd doktryny podzielany jest w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie stwierdzającego, że na odmowę przekazania sprawy sądowi równorzędnemu zażalenie nie przysługuje (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia z dnia 29 sierpnia 1970 r. I PZ 40/70, LEX nr 6784, z dnia 23 stycznia 1978 r. IV CZ 160/77, LEX nr 8058)

Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.

Jan Futro Małgorzata Gulczyńska Karol Ratajczak

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.