Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 404/15
Postanowienie
Dnia 19 czerwca 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym
SSA Dariusz Mazurek (spraw.)
SA Anna Pelc SA Jan Sokulski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko W. D. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt VI GNc 109/15 postanawia:
I. uchylić zaskarżone postanowienie,
II. nakazać zwrot powodowi (...) Sp. z o.o. w W. uiszczoną opłatę sądową od zażalenia w wysokości 30 zł (trzydziestu złotych).
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Rzeszowie w sprawie z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko W. D. o zapłatę uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie Wydziałowi Gospodarczemu, jako miejscowo właściwemu według miejsca zamieszkania oraz prowadzenia działalności gospodarczej przez pozwanego (art. 200 § 1 k.p.c.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 202 k.p.c. w brzmieniu nadanym mu z dniem 20 marca 2007r. przez ustawę z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 19 grudnia 2006r.) poprzez jego niezastosowanie i zbadanie przed doręczeniem pozwu oraz wzięcie pod rozwagę niewłaściwości sądu dającej się usunąć za pomocą umowy stron pomimo braku zarzutu pozwanego, zgłoszonego i należycie uzasadnionego przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy.
Wskazując na powyższe domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zwrotu na podstawie art. 79 pkt. 1 lit. e) ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych całej opłaty sądowej w wysokości 30 zł oraz zasądzenia na rzecz powodowej spółki kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym wg norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażaleniu powoda nie można odmówić słuszności.
Stosownie do treści art. 202 k.p.c niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron, sąd bierze pod rozwagę tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, przy czym sąd nie bada z urzędu tej właściwości również przed doręczeniem odpisu pozwu. W powyższym brzmieniu przepis ten obowiązuje od dnia 20 marca 2007r. na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r. Nr 235, poz. 1699).
Z treści niniejszego przepisu wynika jednoznacznie, iż sąd z urzędu nie bada właściwości miejscowej ogólnej. Natomiast w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek naruszenia właściwości wyłącznej miejscowej, którą sąd bierze pod uwagę z urzędu.
Skoro zaś pozwany nie miał jeszcze sposobności zgłoszenia ewentualnego zarzutu w tym zakresie, to zaskarżone postanowienie ( wydane przed doręczeniem pozwanemu odpisu pozwu) jest co najmniej przedwczesne.
W tej sytuacji słusznie podniesiono w zażaleniu, że zarzut niewłaściwości sądu może podnieść dopiero strona przeciwna w stosownej fazie postępowania.
Tym samym niezastosowanie art. 202 k.p.c, stanowiło oczywiste naruszenie prawa.
Z tych też względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na mocy art. 386 § 1 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (pkt. I sentencji).
Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest obowiązek zwrotu powodowi uiszczonej opłaty sądowej od zażalenia w oparciu o treść art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (pkt. II sentencji).
Natomiast o kosztach zastępstwa procesowego pełnomocnika powoda poniesionych w postępowaniu zażaleniowym Sąd orzeknie w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.).