Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 2277/13
Postanowienie
Dnia 17 grudnia 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący SSA Krzysztof Sobierajski (spr.)
Sędziowie SSA Elżbieta Uznańska
SSO Krzysztof Hejosz (del.)
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. T. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej ul. (...) w K. o uchylenie uchwały na skutek zażalenia J. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2013 roku, sygn. akt I C 340/12 postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w pkt 1 odrzucił wniosek J. S. o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew lub wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 września 2012 roku, sygn. akt
I C 340/12, natomiast w pkt 2 odrzucił sprzeciw J. S. od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 września 2012 roku, sygn. akt I C 340/12.
W uzasadnieniu wskazał, że J. S. – członek Wspólnoty Mieszkaniowej ul. (...) w K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew lub wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 września 2012 roku i sprzeciw od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 września 2012 roku. Wezwana do wykazania upoważnienia do reprezentowania strony pozwanej - pełnienia funkcji członka 1-osobowego zarządu pozwanej Wspólnoty, względnie powierzenia jej zarządu nieruchomością wspólną w trybie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali - złożyła pełnomocnictwo udzielone jej przez jednego z członków trzyosobowego zarządu pozwanej Wspólnoty. Sąd przywołując art. 168 § 1 k.p.c. oraz art. 344 § 1 k.p.c. wskazał, że uprawnioną do złożenia tak sprzeciwu od wyroku zaocznego, jak i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew lub wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego jest strona pozwana, natomiast J. S. nie jest stroną pozwaną w niniejszym postępowania, nie jest też upoważniona do działania imieniem pozwanej Wspólnoty. Sąd zaznaczył, że nie wykazała ona także, by doszło do zmiany sposobu sprawowania zarządu ustalonego uchwałą nr(...) z dnia 26 października 2010 roku i zmiany składu zarządu nieruchomości ustalonego uchwałą z nr (...)z dnia 26 października 2010 roku, jak również nie dowiodła, by stosowną uchwałą Wspólnoty została uprawniona do pełnienia funkcji członka 1-osobowego zarządu pozwanej Wspólnoty, względnie, że powierzono jej zarząd nieruchomością wspólną w trybie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali. Sąd dodał, że J. S. nie może być również pełnomocnikiem Wspólnoty, bowiem nie jest osobą wymienioną w art. 87 k.p.c.
J. S. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że Sąd I instancji odrzucając jej wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew lub wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego, jak również jej sprzeciw od wyroku zaocznego postąpił niezgodnie z duchem prawa pozbawiając jej w ten sposób możliwości obrony. Zwróciła uwagę, że postępowanie przed Sądem Okręgowym było prowadzone w sposób nie prawidłowy. Nie zgodziła się z Sądem I instancji, że nie może być uznana za stronę postępowania zaznaczając, że Sąd mógł uznać ją za interwenienta ubocznego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie J. S. nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podzielić ocenę Sądu I instancji, iż J. S. nie będąc stroną niniejszego postępowania nie mogła skutecznie złożyć wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew lub wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 września 2012 roku, jak również wniesienia sprzeciwu od tego wyroku. Stronami postępowania sądowego prowadzonego pod sygnaturą I C 340/12 są bowiem powód L. T. oraz pozwana Wspólnota. Natomiast J. S. nie występuje w postępowaniu w żadnej z ról przywołanych przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, tj. nie pełni funkcji 1 - osobowego zarządu pozwanej Wspólnoty, nie powierzono jej zarządu nieruchomością wspólną, jak i nie jest pełnomocnikiem strony pozwanej. Przedłożone przez nią pełnomocnictwo (k. 57) udzielone jej przez jednego z członków trzyosobowego zarządu pozwanej Wspólnoty nie umocowuje ją do reprezentowania strony pozwanej, gdyż zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie.
Niezasadne jest jej stanowisko J. S., że Sąd Okręgowy mógł uwzględnić jej wniosek i sprzeciw uznając ją za interwenienta ubocznego. Sąd rozpoznający sprawę nie ma dowolności w kształtowaniu charakteru prawnego działań podejmowanych przez strony postępowania oraz przez osoby podejmujące czynności w sprawie a nie będące stronami postępowania. Wystąpienie z interwencją główną, czy też uboczną stosownie do zapisu art. 75 i art. 76 k.p.c. następuje na wyraźny wniosek zainteresowanej osoby, która występuje z roszczeniem o rzecz lub prawo, o które sprawa toczy się pomiędzy innymi osobami, albo która ma interes prawny w tym, aby sprawa została rozstrzygnięta na korzyść jednej ze stron. W realiach niniejszej sprawy J. S. nie wystąpiła z interwencją, czy to główną, czy uboczną, w związku z czym nie może obecnie zarzucać, iż podejmowane przez nią działania nie zostały potraktowane jako czynności interwenienta. Natomiast na obecnym etapie postępowania, tj. po uprawomocnieniu się wyroku Sądu I instancji z dnia 6 września 2012 roku wystąpienie zarówno z interwencją główną, jak i uboczną jest niedopuszczalne.
Nie zasługuje na akceptację zarzut J. S., że Sąd I instancji odrzucając jej wniosek o przewrócenie terminu i złożony przez nią sprzeciw postąpił niezgodnie z duchem prawa pozbawiając jej możliwości obrony. Należy podkreślić, że spór toczy się między konkretnymi stronami z wyłączeniem udziału w nim innych podmiotów. Nie będąc żadną ze stron postępowania, nie pełniąc roli pełnomocnika jednej ze stron, jak również nie występując w sprawie w charakterze interwenienta J. S. nie może skutecznie zarzucać, że pozbawiono ją możliwości obrony w sprawie, w której faktycznie nie brała udziału.
W konsekwencji należało przyjąć, że Sąd I instancji działając na podstawie art. 171 k.p.c. i art. 344 § 3 k.p.c. zasadnie odrzucił złożony przez J. S. wniosek o przywrócenie terminu oraz sprzeciw od wyroku zaocznego. W związku z tym Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie J. S..