Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1929/13
Postanowienie
Dnia 7 października 2013 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący Wiceprezes SA:
Jacek Gołaczyński (spr.)
Sędzia SA:
Sędzia SA:
Jolanta Solarz
Elżbieta Lipińska
po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu w sprawie z powództwa H. M. przeciwko: (...) spółce z o.o. we W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu Wydział X Gospodarczy z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt X GC 353/13 w przedmiocie ograniczenia udzielonego zabezpieczenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu ograniczył zabezpieczenie udzielone na podstawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanego dnia 13 maja 2013 r. w sprawie X Gnc 375/13 do zajęcia ruchomości dokonanego w dniu 12 czerwca 2013 r. w sprawie km 401/13 przez komornika przy Sądzie rejonowym dla (...) R. K.. Powyższe orzeczenie Sąd I Instancji uzasadnił tym, że dokonane w toku zajęcia komorniczego ruchomości swoją wartością przekraczają dochodzoną pozwem wierzytelność i w ten sposób zabezpieczają interes prawny powoda. Egzekucja z rachunku bankowego jest pewnie prostszym sposobem egzekucji, ale w przypadku udzielenia zabezpieczenia chodzi o wyeliminowanie ryzyka nieskutecznej egzekucji. Jak wskazała pozwana we wniosku o ograniczenie zabezpieczenia, zajęcie rachunku bankowego skutkuje tym, że pozwana spółka nie ma możliwości pozyskania środków pieniężnych na wypłatę wynagrodzeń pracowników oraz kontynuowanie prac budowlanych.
Postanowienie zaskarżył w całości powód wnosząc o jego zmianę i oddalenie wniosku o ograniczenie zabezpieczenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego na jego rzecz. Uzasadniając swoje wnioski wskazał, że błędnie Sąd I Instancji uznał, że zajęte ruchomości zabezpieczają należycie roszczenie powoda w tej sprawie. W szczególności, wartość tych ruchomości została ustalona przez komornika na użytek zajęcia na podstawie twierdzeń pozwanego. Nie było zatem jeszcze w tej sprawie opinii biegłego rzeczoznawcy. Te ruchomości zostały także pozostawione pod dozorem dłużnika, który nadal z nich korzysta. W końcu powód wskazał, że zajęcie środków finansowych pozwanego w wysokości 165.000 zł uniemożliwia mu rozpoczęcie prac przy budowie wielokondygnacyjnego budynku mieszkalnego, co biorąc pod uwagę zakres tych prac nie jest wiarygodne.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, zasadnym było ograniczenie zabezpieczenia jedynie do zajęcia ruchomości dłużnika. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ocenił zebrany w sprawie materiał.
Zgodnie z art. 730 1 § 1 i 2 k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje zaś wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Zabezpieczenie nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 731 k.p.c.).
W niniejszej sprawie do zabezpieczenia roszczenia powoda doszło w wyniku wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Zgodnie bowiem z art. 492 k.p.c. nakaz zapłaty z chwila wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności. Zgodnie z & 2 art. 492 k.p.c. Sąd nas wniosek pozwanego może ograniczyć zabezpieczenie według swego uznania. W niniejszej sprawie pozwany wystąpił właśnie z takim wnioskiem, które został uwzględniony przez Sąd I Instancji.
Sąd Apelacyjny uznał, że ocena wniosku pozwanego została dokonana w sposób prawidłowy przez Sąd I Instancji.
W szczególności, należy podzielić pogląd tego Sądu, że zabezpieczenie roszczenia nie może być nadmierne, czyli nie powinno być szczególnie uciążliwe dla pozwanego, oczywiście realizując jednocześnie interes wierzyciela. W przedmiotowej sprawie zasadnie stwierdził Sąd Okręgowy, że zajęcie ruchomości pozwanego wystarczająco zabezpiecza interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia roszczenia powoda. Należy wskazać, że przepis art. 730 1 § 3 k.p.c. stanowi jednoznacznie, że przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę. Stąd też prawidłowo postąpił Sąd Okręgowy ograniczając zabezpieczenie jedynie do jednego sposobu, czyli zajęcia ruchomości rezygnując z drugiego sposobu wnioskowanego przez powoda, czyli zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Jakkolwiek dla powoda, ewentualne późniejsze egzekwowanie roszczenia poprzez egzekucję z rachunku bankowego jest prostsze niż egzekucja z ruchomości, to jednak w interesie dłużnika pozostaje dalsze korzystanie z zasobów pieniężnych zgromadzonych na jego rachunku bankowym. Sytuacja prawna wierzyciela nie ulegnie jednak przez to ograniczenie pogorszeniu z uwagi na to, że wartość zajętych ruchomości zaspokoi wierzytelność powoda dochodzoną pozwem.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Odwoławczy orzekł jak w sentencji, pozostawiając Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego.