Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1909/12
Postanowienie
Dnia 28 stycznia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny w składzie:
SSA Ewa Staniszewska /spr./
Sędziowie: SA Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga
SA Jacek Nowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2013 r. sprawy z powództwa A. M. przeciwko Towarzystwu (...) w W. zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia z punktu 4 wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 17 lipca 2012 sygn. akt I C 375/10 postanawia: oddalić zażalenie /-/ M. Mazurkiewicz – Talaga /-/ E. Staniszewska /-/ J. Nowicki
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem ,Sąd Okręgowy na podstawie art.100 k.p.c. zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.170,20 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że nie znalazł podstaw do zastosowania art.102 k.p.c., skoro sytuacja finansowa powoda jest bardzo dobra, a jego pełnomocnik nie powołał żadnych innych szczególnych okoliczności.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art.102 k.p.c.
i wniósł o jego „uchylenie” i nie obciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.98§1 k.p.c., w procesie cywilnym obowiązuje zasada odpowiedzialności stron w zakresie kosztów za wynik procesu. W sprawach o świadczenia pieniężne, wysokość wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika procesowego jest zależna od wartości przedmiotu sporu. Przewidziane w art.102 k.p.c. odstępstwo od zasady
z art.98§1 k.p.c. ma charakter wyjątkowy. Stosuje się go jedynie w wypadkach szczególnie uzasadnionych, bliżej przez ustawodawcę nie skatalogowanych. Ocena Sądu, czy zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony, ma charakter dyskrecjonalny, oparty na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem sądu oraz oceną okoliczności rozpoznawanej sprawy. W związku z tym może być podważona przez sąd wyższej instancji tylko wtedy, gdy jest rażąco niesprawiedliwa ( por. postanowienie S.N. z 26.01.2012r., sygn. akt III CZ 10/12 opubl. OSNC z2012/7-8/98).
W rozpatrywanej sprawie Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się takich okoliczności, które uzasadniałyby stanowisko, że zaskarżone postanowienie jest rażąco niesprawiedliwe.
Z pewnością za zastosowaniem art.102 k.p.c. nie przemawia sytuacja materialna bądź szerzej, życiowa powoda.
Nie zachodzą też szczególne okoliczności przedmiotowe. Niewątpliwie, w przypadku krzywdy niemajątkowej usprawiedliwioną dużą rolę w wysokości żądanego odszkodowania, odgrywają kryteria subiektywne poszkodowanego. Nie oznacza to jednak, że poszkodowany jest zwolniony z powinności uwzględniania także kryteriów obiektywnych i zgłaszania roszczeń przystających w rozsądnych granicach do doznanej krzywdy. Powód zgłosił zaś żądania ponad rozsądną miarę (co jasno wynika z treści wyroku), stąd nie ma powodów do odmówienia pozwanemu zwrotu wynikłych z tej przyczyny kosztów zastępstwa procesowego.
Wbrew sugestiom skarżącego, nie można też uznać za dowolne stanowisko Sądu
I instancji odnośnie do oceny postępowania pozwanego.
Nie znajdując przeto podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397§2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.
/-/ M. Mazurkiewicz – Talaga /-/ E. Staniszewska /-/ J. Nowicki