Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1666/13
Postanowienie
Dnia 4 września 2013 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SA:
Sławomir Jurkowicz (spr.)
Sędzia SA:
Sędzia SA:
Małgorzata Lamparska
Adam Jewgraf
po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z wniosku uprawnionego: M. P. przeciwko obowiązanemu: A. H. o udzielenie zabezpieczenia na skutek zażalenia uprawnionego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. akt X GCo 107/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił wniosek uprawnionego M. P. o udzielenie, przed wszczęciem powództwa, zabezpieczenia jego roszczenia o zapłatę kwoty 161.085 zł skierowanego
przeciwko obowiązanemu poprzez zajęcie szeregu rzeczy ruchomych, wskazanych we wniosku, a stanowiących własność A. H.. Sąd Okręgowy stwierdził, że choć uprawniony uprawdopodobnił istnienie roszczenia, to jednak nie uprawdopodobnił istnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia.
Uprawniony M. P. zaskarżył powyższe postanowienie, podnosząc, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo przyjął, iż uprawniony, występując z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia obowiązany jest do wykazania, że kondycja finansowa zobowiązanego jest na tyle zła, by zalegał on z płatnościami wobec swoich kontrahentów, bądź prowadzone były w stosunku do niego jakiekolwiek czynności egzekucyjne. Skarżący podkreślił, że na uprawnionym spoczywa jedynie obowiązek uprawodpodobnienia interesu prawnego, a nie udowodnienia, co też uczynił, wskazując na dotychczasową działalność obowiązanego w upłynnianiu majątku spółek, których jest prezesem zarządu
i właścicielem.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie zabezpieczenia, zgodnie z jego wnioskiem oraz zasądzenie od obowiązanego na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania zabezpieczającego zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy, uzasadniając zaskarżone postanowienie w sposób szczegółowy i trafny wyjaśnił istotę zabezpieczenia oraz przesłanki, których spełnienie jest konieczne dla orzeczenia zabezpieczenia. Sąd Apelacyjny w całości podziela w tym zakresie stanowisko Sądu Okręgowego, co z tej przyczyny nie wymaga powtarzania.
W realiach analizowanej sprawy Sąd Odwoławczy w pełni podziela
stanowisko Sądu I instancji, iż skarżący nie sprostał spoczywającemu na nim obowiązkowi uprawdopodobnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczeniu. To zaś z uwagi na jednoznaczną w treść przepisu art. 730 1 § 1 k.p.c. uniemożliwia uwzględnienie jego wniosku. Podkreślić należy, iż skarżący ograniczył się w tym zakresie do przedstawienia dokumentów wykazujących jedynie, że egzekucja prowadzona przeciwko spółkom, w których obowiązany jest prezesem zarządu okazała się bezskuteczna. Natomiast w żaden sposób nie podjął nawet próby uprawdopodobnienia, że istnieje obiektywna obawa wyzbycia się majątku
przez obowiązanego, w razie braku zabezpieczenia. Stanowisko skarżącego w tym zakresie ogranicza się jedynie do przedstawienia swojego subiektywnego przekonania o tym, że słaba kondycja finansowa spółek, w stosunku do których była prowadzona bezskuteczna egzekucja, świadczy o tym, że obowiązany będzie utrudniał wykonanie ewentualnie zapadłego, w wytoczonym w przyszłości powództwie, orzeczenia korzystnego dla uprawnionego.
Sąd I Instancji słusznie jednak podkreślił, że zarówno obawa uniemożliwienia wykonania orzeczenia musi być realna, jak również, że w okolicznościach niniejszej sprawy interes prawny w zabezpieczeniu istniałby, gdyby sytuacja finansowa obowiązanego była zła lub też wyzbywałby się on swojego majątku. Tymczasem
z okoliczności przedstawionych przez skarżącego nie wynika żadna z wymienionych przesłanek. Podkreślić przy tym trzeba, iż wbrew zarzutom skarżącego,
Sąd Okręgowy nie wymagał od niego, aby udowodnił istnienie interesu prawnego, przyjmując za wystarczające jego uprawdopodobnienie. Sąd ten również, wydania orzeczenia uwzględniającego wniosek, nie uzależniał od wykazania zalegania przez obowiązanego z płatnościami na rzecz swoich kontrahentów bądź też wykazania, że są prowadzone wobec niego czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu skarżonego orzeczenia, co wynika wprost z jego treści, Sąd Okręgowy wymienił jedynie przykładowe sposoby uprawdopodobnienia złej sytuacji finansowej obowiązanego, która uzasadniałaby obiektywnie obawę braku możliwości wykonania późniejszego orzeczenia sądowego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że uprawniony może uprawdopodabniać swój interes prawny na wiele różnych sposobów, jednakże
w niniejszej sprawie, nie zdołał tego uczynić.
Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe i oddalił zażalenie jako oczywiście bezzasadne, po myśli przepisu
art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
MR-K