Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1543/13
Postanowienie
Dnia 7 października 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSA Józef Wąsik
Sędziowie: SA Władysław Pawlak
SA Zbigniew Ducki po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. Z. przeciwko Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Przychodnia (...) Sp. z o.o. w K. przy interwencji ubocznej Towarzystwa (...) SA w W. o zapłatę zadośćuczynienia, odszkodowania i renty oraz o ustalenie odpowiedzialności na przyszłość na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2013 roku, sygn. akt IC 1306/09 postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 roku w pkt I oddalił powództwo a w pkt II nie obciążył powódki obowiązkiem zwrotu kosztów procesu stronie pozwanej.
Uzasadniając pkt II wyroku wskazał, iż wprawdzie powódka postępowanie przegrała jednak jej zły stan zdrowia i zła sytuacja materialna składają się na szczególny wypadek, który pozwala zastosowań regulację określoną w art. 102 k.p.c. i odstąpić od obciążania jej obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania.
Strona pozwana zaskarżyła powyższe postanowienie zawarte w pkt II wyroku Sądu Okręgowego zarzucając mu naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez nieobciążenie powódki kosztami postępowania nawet w części, mimo, iż nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające odstąpienie od obciążenia jej kosztami postępowania. Strona pozwana wniosła o zmianę pkt II wyroku i zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu strona pozwana zwrócił uwagę, że powódka wytaczając powództwo winna liczyć się z tym, że może być zobowiązana do zwrotu kosztów procesu. Przyznała, że powódka jest osobą chorą, ale większa część kosztów leczenia pokryta została z kwoty uzyskanych z ubezpieczenia. Ponadto ma ona przyznaną emeryturę, posiada męża i pracujące córki a kilka lat temu wybudowała dom, w którym obecnie zamieszkuje. Strona pozwana podkreśliła, że trwający kilka lat proces wymagał sporego nakładu pracy ze strony pełnomocnika strony pozwanej. Zaznaczyła, że powódka powoływała dowody z kolejnych opinii biegłych, mimo, że już z pierwszych wykonanych w sprawie opinii wynikało, że strona pozwana nie ponosi winy za pogarszanie się jej stanu zdrowia.
Sąd Apelacyjny ustalił, co następuje
Zażalenie strony pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że w realiach niniejszej sprawy ma miejsce szczególnie uzasadniony przypadek uzasadniający nie obciążanie powódki kosztami postępowania. Sposób skorzystania z przepisu art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym Sądu orzekającego i do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie, a jeśli tak to, w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążenia kosztami procesu strony przegrywającej spór (por. wyrok SN z dn. 19.05.2006 r., III CK 221/05, LEX nr 439151).
Należy zauważyć, że u podstaw podejmowanych przez powódkę działań leżało poczucie krzywdy wynikające z ciężkiej choroby, jaka ją dotknęła oraz pogarszający się stan jej zdrowia. Źródła swoich cierpień powódka upatrywała w niewłaściwym leczeniu podjętym wobec niej u strony pozwanej. Powódka będąc leczona w okresie 1996 – 2008 roku u strony pozwanej przeszła operację usunięcia nowotworu żołądka.
W ocenie Sądu Apelacyjnego stan zdrowa powódki i leczenie u strony pozwanej pozwalał jej w sposób uzasadniony upatrywać w podjętym u strony pozwanej sposobie leczenia przyczyn jej cierpień, mimo, iż nie znalazło to potwierdzenia w toku toczącego się postępowania sądowego. Efektem takiego stanowiska powódki było zainicjowanie niniejszego postępowania, w trakcie którego zostały powołane opinie biegłych, co jest typowe dal tego typu spraw. Nie odbiega także od standardowego postępowania strony wnioskowanie o sporządzenie opinii uzupełniającej. Takie zatem czynności procesowe powódki nie mogą być postrzegane jako uzasadniające możliwość wyłączenia zastosowania wobec niej regulacji zawartej w art. 102 k.p.c.
Wobec powyższego zastosowanie przez Sąd I instancji w zakresie rozstrzygnięcia kwestii kosztów postępowania art. 102 k.p.c. należy uznać za usprawiedliwione. Powódka opierając się na przytoczonych wyżej okolicznościach podejmowała bowiem kolejne czynności, w tym czynności procesowe, działając w uzasadnionym przeświadczeniu o zasadności i skuteczności swoich roszczeń względem strony pozwanej. Owe okoliczności muszą być oceniane także w kontekście zasad współżycia społecznego, które również przemawiają za rozstrzygnięciem przyjętym przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu (por. A. Górski, L. Walentynowicz „Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Ustawa i orzekanie. Komentarz praktyczny”, Oficyna, 2008, wyd. II). A należy także zauważyć, że sytuacja materialna powódki uzasadniała zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu.
W konsekwencji należało przyjąć, że argumentacja strony pozwanej zawarta w złożonym przez nią zażaleniu jest nietrafna, w związku z czym Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił złożone przez nią zażalenie.