Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1387/13
Postanowienie
Dnia 16 września 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Anna Kowacz-Braun
SSA Józef Wąsik
SSA Jerzy Bess (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. Ś. przeciwko Z. W. i D. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanych od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt IX GC 687/10 postanawia:
1. oddalić zażalenie
2. zasądzić od pozwanych Z. W. i D. W. na rzecz powódki kwotę 1 800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Krakowie dnia 6 lutego 2012 r. wydał wyrok uwzględniający w całości żądanie pozwu. Pozwani złożyli apelację wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został prawomocnie oddalony postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I ACz 2040/12. Po zwróceniu akt przez Sąd Apelacyjny pozwani zostali wezwani do uiszczenia opłaty od apelacji w wysokości 1 000 zł w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji. Odpis wezwania doręczono pozwanemu dnia 12 lutego 2013 r., a pozwanej dnia 13 lutego 2013 r. Mimo upływu terminu apelacja nie została opłacona.
Dnia 26 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację, wskazując jako przyczynę jej nieopłacenie w zakreślonym terminie.
Zażalenie na postanowienie wnieśli pozwani, zarzucając mu naruszenie art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się nieuwzględnieniem przez Sąd wniosku pozwanych o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego wraz z apelacją. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanych kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu wskazano na okoliczności, które miałyby uzasadniać zwolnienie pozwanych od kosztów sądowych.
Powódka wniosła odpowiedź na zażalenie, w której wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Stosownie do treści art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że apelacja nie została opłacona, wniosek o zwolnienie od kosztów tej apelacji został rozpoznany i prawomocnie oddalony, a pozwani już po jego oddaleniu zostali wezwani do uiszczenia opłaty od apelacji, czego nie uczynili. W takiej sytuacji obowiązkiem sądu pierwszej instancji było odrzucenie apelacji na podstawie cytowanego przepisu.
Odnosząc się do zarzutu pozwanych nie może on odnieść skutku w przedmiotowej sprawie na obecnym jej etapie. Kwestia zwolnienia strony pozwanej od kosztów postępowania w postaci opłaty od apelacji została już rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I ACz 2040/12, które jest niezaskarżalne (art. 394 1 i art. 394 2 k.p.c. a contrario) i wiąże także w przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym.
Mając na względzie powyższe, Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Niniejsze postanowienie kończy postępowanie w sprawie w drugiej instancji, zatem zgodnie z art. 108 k.p.c. Sąd Apelacyjny obowiązany był orzec o kosztach procesu. Postępowanie zażaleniowe zostało w całości przegrane przez pozwanych, a zatem należało od nich zasądzić koszty na rzecz powódki. Na jej koszty złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym, obliczone na podstawie § 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając to na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.