Treść orzeczenia
Postanowienie
Dnia 29 sierpnia 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.)
Sędziowie: SA Bogusława Żuber
SA Jacek Nowicki po rozpoznaniu w dniu 29sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku uprawnionego (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. przy uczestnictwie obowiązanego K. H. o zabezpieczenie roszczenia na skutek zażalenia obowiązanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2014 roku, sygn. akt: IX GCo 113/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
SSA B. Żuber SSA J. Geisler SSA J. Nowicki
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie obowiązanego z dnia 19 maja 2014 roku na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2014 roku w przedmiocie zabezpieczenia.
Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 maja 2014 roku, doręczonym w dniu 18 czerwca 2014 roku, pełnomocnik pozwanego został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia z dnia 19 maja 2014 roku – do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego wraz z odpisem (i dodatkowo dowodem uiszczenia opłaty skarbowej), albowiem wbrew treści wymienionych w zażaleniu załączników, pełnomocnictwa nie dołączono do zażalenia.
Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik obowiązanego nie udzielił żadnej odpowiedzi, nie uzupełnił braków formalnych zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obowiązany, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że przesyłka nie została mu doręczona.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie obowiązanego zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny dał wiarę twierdzeniom pełnomocnika obowiązanego, iż przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, nie została mu skutecznie doręczona.
W stosunku do doręczenia tego wezwania zastosowany został tryb doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 139 § 1 k.p.c. Co prawda w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie doręczenia w/w pisma poprzez awizo, w oparciu o które Sąd Okręgowy uznał, iż zostało ono doręczone w sposób prawidłowy (k. 141), to jednak obowiązany w pismach z dnia 9 i 29 lipca 2014 roku (k. 156-162, 168-175) skutecznie wykazał, iż brak jest podstaw do przyjęcia skuteczności tego doręczenia. W myśl art. 139 § 1 k.p.c. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo przesłane pocztą należy złożyć w placówce pocztowej operatora publicznego, a doręczane w inny sposób - w urzędzie właściwej gminy, umieszczając zawiadomienie o tym w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej. O skuteczności doręczenia poprzez awizo można mówić jedynie wówczas, gdy doręczyciel umieści w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o złożeniu w placówce pocztowej operatora publicznego pisma przesłanego pocztą, którego bezpośrednie doręczenie adresatowi nie było możliwe.
Doręczenie przewidziane w art. 139 § 1 k.p.c. oparte jest na domniemaniu, że pismo sądowe dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Domniemanie to jednak może być przez stronę obalone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1970 r., I PZ 53/70, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2002 r., I CKN 861/00).
Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący obalił domniemanie skuteczności doręczenia mu zarządzenia z dnia 23 maja 2014 roku. Przedłożone przez obowiązanego kserokopie przesyłek pocztowych wskazują, iż jego pełnomocnik, w okresie pozostawienia przesyłki u operatora pocztowego, odbierał inną korespondencję sądową (w dniu 10 czerwca 2014 roku). Trudno zatem przyjąć, by nie odebrał również przesyłki w niniejszej sprawie, gdyby o niej wiedział.
Sąd Apelacyjny uznał zatem, iż wiarygodne są twierdzenia skarżącego o tym, że zawiadomienie o korespondencji nie zostało pozostawione pod adresem jego pełnomocnika w sposób właściwy..
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie.
SSA B. Żuber SSA J. Geisler SSA j. Nowicki