Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1290/12
Postanowienie
Dnia 30 stycznia 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Ryszard Iwankiewicz (spr.)
Sędziowie: SSA Małgorzata Gawinek
SSA Eugeniusz Skotarczak
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2013 roku w Szczecinie sprawy z powództwa A. T. przeciwko M. L. o ochronę dóbr osobistych na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt I C 474/11, postanawia: oddalić zażalenie.
SSA M. Gawinek SSA R. Iwankiewicz SSA E. Skotarczak
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2012 roku Sędzia Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. zwrócił pozew A. T. przeciwko M. L. o ochronę dóbr osobistych.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 7 listopada 2012 r. powód A. T. został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez uiszczenie opłaty sądowej od pozwu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem zwrotu pozwu (k. 59). Wezwanie zostało doręczone powodowi w dniu 8.11.2012 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 15.11.2012 r. Powód nie uzupełnił wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie, co skutkowało zwrotem pozwu w niniejszej sprawie.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył powód, wnosząc o jego uchylenie, wskazując na swą złą sytuację majątkową, która jego zdaniem powinna skutkować zwolnieniem jego od kosztów sądowych w całości.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Wnoszony do sądu pozew powinien zostać właściwie opłacony, gdyż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 126 2 § 1 k.p.c.). Prawidłową była ocena Sądu pierwszej instancji, że od pozwu złożonego w rozpoznawanej sprawie powód nie uiścił w ustawowym terminie opłaty sądowej w części, w której nie został zwolniony, tj. w wysokości 100 zł, co z kolei musiało skutkować zwrotem pozwu.
Powód złożył bowiem wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został uwzględniony jedynie co do każdorazowo wymaganych w toku postępowania kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. Postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 31 października 2012 r., oparte na treści art. 398 ( 23) § 2 k.p.c., jest w tym zakresie prawomocne. W związku z powyższym w niniejszej sprawie obciążała powoda opłata sądowa od pozwu w kwocie 100 zł i stosownie do art. 130 § 1 k.p.c. zarządzeniem z dnia 31 października 2012 r. został on wezwany do jej uiszczenia. Przedmiotowe wezwanie powód otrzymał w dniu 8 listopada 2012 r., lecz wskazanych braków fiskalnych nie uzupełnił w ustawowym terminie, czego sam nie kwestionował. Natomiast ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (analogicznie jak i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu), oparty na tych samych okolicznościach, został zasadnie odrzucony. Zgodnie przecież z art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu, na które to orzeczenie nie przysługuje zażalenie (zob. też art. 117 ( 2) § 2 k.p.c.). Nadto, w myśl art. 112 ust. 4 cyt. ustawy ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach, nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia pisma. W tej sytuacji, skoro termin do opłacenia pozwu minął bezskutecznie, to zaskarżone zarządzenie jako prawidłowe musiało się ostać.
Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
SSA M. Gawinek SSA R. Iwankiewicz SSA E. Skotarczak