Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1233/12
Postanowienie
Dnia 16 lipca 2012 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SA:
Iwona Biedroń (spr.)
Sędzia SA:
Sędzia SA:
Adam Jewgraf
Małgorzata Lamparska
po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: (...) Spółki z o.o. w O. przeciwko: (...) Spółce z o.o. w Ł. o zapłatę na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt VI GC 78/12 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zabezpieczył dochodzone przez stronę powodową roszczenie pieniężne do kwoty 148.815,17 zł poprzez zajęcie rachunku bankowego strony pozwanej, zajęcie wierzytelności przysługujących pozwanej, wyszczególnionych w sentencji zaskarżonego orzeczenia oraz zajęcie ruchomości strony pozwanej tj. wymienionych w sentencji samochodów.
Zdaniem Sądu Okręgowego, strona powodowa przedkładając do pozwu odpowiednie dokumenty uprawdopodobniła swoje roszczenie o zasądzenie od pozwanej kwoty 148.816 zł tytułem zapłaty za dostarczony beton. Sąd uznał także, że prawdopodobny jest też interes w udzieleniu zabezpieczenia, gdyż obawy co do wykonalności orzeczenia w sprawie są uzasadnione w świetle sytuacji majątkowej strony pozwanej.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła strona pozwana, zarzucając naruszenie:
1. art. 731 1 § 1 i § 2 kpc, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż firma (...) sp. z o.o. we wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia uprawdopodobniła interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia,
2. art. 731 1 § 3 kpc, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na udzieleniu zabezpieczenia roszczenia, które obciąża skarżącego ponad miarę.
Formułując powyższy zarzut wniosła o zmianę wskazanego powyżej postanowienia poprzez jego uchylenie w całości.
W odpowiedzi na zażalenie uprawniony wniósł o oddalenie zażalenia oraz o zasądzenie od skarżącego na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Wbrew stanowisku skarżącego powołane przez stronę powodową okoliczności są wystarczające do przyjęcia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia w rozumieniu art. 730 1 § 2 k.p.c. (a nie jak błędnie powołano w zażaleniu art. 731 1 § 1 i § 2 kpc). Przytoczona w zażaleniu argumentacja nie uzasadnia wniosków zażalenia, wręcz przeciwnie, podnoszone przez skarżącego okoliczności przemawiają za trafnością rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Skarżący wskazał bowiem, że stronie pozwanej nie przysługują już wierzytelności od wymienionych w uzasadnieniu zażalenia podmiotów ani też prawo własności do wskazanych ruchomości, co niewątpliwie potwierdza stanowisko Sądu Okręgowego, że strona powodowa uprawdopodobniła interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
Zauważyć przy tym trzeba, że na etapie wydawania postanowienia o zabezpieczeniu Sąd nie rozstrzyga kwestii związanych z możliwością wykonania postanowienia zabezpieczającego. Tym samym zarzuty skarżącego dotyczące tego, że określone prawa majątkowe już pozwanemu nie przysługują, nie podlegają rozpoznaniu w ramach oceny zasadności postanowienia o zabezpieczeniu, lecz w ramach postępowania w przedmiocie wykonania tego postanowienia.
Nie ma też uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie obciąża skarżącego ponad miarę. W sytuacji, gdy jak twierdzi sam skarżący, skuteczność zajęć dokonanych w oparciu o zaskarżone postanowienie może zostać podważona, twierdzenia o obciążeniu skarżącego ponad miarę nie mają dostatecznego oparcia w materiale sprawy. Tym samym zarzut naruszenia art. 730 1 § 3 k.p.c. ( a nie jak błędnie powołano w zażaleniu art. 731 1 § 3 kpc), okazał się bezzasadny.
Z tych też względów, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.