Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1111/13
Postanowienie
Dnia 30 października 2013r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Ewa Tkocz (spr.)
Sędziowie: SA Piotr Wójtowicz
SA Lucyna Świderska-Pilis po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. M. przeciwko J. B., J. H., M. G. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Katowicach z dnia 18 września 2013r., sygn. akt I C 554/13 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Katowicach zwrócił pozew R. M. skierowany przeciwko J. B., J. H. i M. G. o zapłatę z tym uzasadnieniem, iż braki formalne pozwu polegające na niewskazaniu adresów zamieszkania pozwanych, nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie (art. 130 § 2 k.p.c.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł powód R. M.. Skarżący zarzucił, iż zostało ono wydane przedwcześnie, albowiem Sąd nie dokonał żadnej próby doręczenia pozwanym odpisu pozwu na adres wskazany w pozwie. W oparciu o tę podstawę żalący domagał się zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesione w nim zarzuty są uzasadnione.
Jak wynika z brzmienia art. 126 § 2 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. pozew powinien zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania stron. Nie ulega zatem wątpliwości, że warunek ten jest jednym z wymogów formalnych pisma wszczynającego postępowanie.
Zgodnie zaś z art. 130 § 1 i 2 k.p.c. jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do ich usunięcia w terminie tygodniowym, pod rygorem zwrotu pisma, a po bezskutecznym upływie tego terminu zwraca pismo stronie.
Zestawienie powyższych przepisów wskazuje, że jedynie braki pisma procesowego, które uniemożliwiają nadanie im stosownego biegu, mogą skutkować rygorem zwrotu pisma.
Jednocześnie wskazać należy, iż przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące doręczeń zezwalają na doręczanie przesyłek sądowych nie tylko w mieszkaniu, w którym strona przebywa, ale również w miejscu pracy, a nawet tam gdzie się adresata zastanie (art. 135 § 1 k.p.c.).
Adres pod który może być kierowane pismo procesowe nie zawsze musi być zatem utożsamiany z miejscem zamieszkania w rozumieniu art. 27 § 2 k.p.c. i art. 126 § 1 k.p.c.
Powód wskazał, że pozwani zatrudnieni są w redakcji (...) (na stanowisku redaktora naczelnego, wydawcy i dziennikarza), która jest zatem miejscem ich pracy. Okoliczności te wynikają również z załączonego do pozwu oryginału (...) (Nr 10 z dnia 28 maja 2013r., k. – 24). Nie było zatem przeszkód do przesłania odpisu pozwu na adres tejże Redakcji. Dopiero w sytuacji nieskutecznego doręczenia przesyłki pod ten adres, powód winien być zobligowany do wskazania miejsca zamieszkania każdego z pozwanych.
Niepodjęcie przez Sąd pierwszej instancji próby doręczenia odpisu pozwu na adres miejsca pracy pozwanych, uniemożliwia ocenę, czy brak formalny w postaci niewskazania ich miejsca zamieszkania, był na tyle istotny, że zniweczył w stosunku do nich dalszy bieg procesu.
Z tych względów Sąd Apelacyjny z mocy art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c. orzekł jak w sentencji.