Treść orzeczenia
Sygn. akt I A Co 52/16
Postanowienie
Dnia 5 grudnia 2016r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie w I Wydziale Cywilnym w składzie:
Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek
po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym w Krakowie sprawy z wniosku (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przy uczestnictwie A. F. o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego postanawia:
1. stwierdzić wykonalność wyroku Sądu Polubownego prowadzonego przez Sąd Arbitrażowy przy Krajowej Izbie Gospodarczej w W. z dnia 23 lutego 2015r. sygn. akt SA 157/14 poprzez nadaniu mu klauzuli wykonalności w zakresie punktu 1;
2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie;
3. zasądzić od uczestniczki A. F. na rzecz wnioskodawcy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 218,50 zł (dwieście osiemnaście 50/100 złotych) tytułem kosztów postępowania.
Sygn.. akt I A Co 52/16
Uzasadnienie
(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zmodyfikowanym dnia 18 października 2016r. wnioskiem domagał się stwierdzenia wykonalności wyroku Sądu Polubownego prowadzonego przez Sąd Arbitrażowy przy Krajowej Izbie Gospodarczej w W. sygn.. akt SA 157/14 poprzez nadaniu mu klauzuli wykonalności w zakresie punktu 1 i 2.
W uzasadnieniu wskazał, że w toku postepowania przed wskazanym sądem polubownym uczestnicy postepowania zawarli ugodę, co do której i zgodnie z regulaminem tego sądu strony wniosły o nadanie jej formy wyroku, na mocy której sąd zasądził wskazane nim kwoty.
W ocenie wnioskodawcy w świetle obowiązujących przepisów wyrok nadaje się do wykonania w zakresie punktu 2 przy uwzględnieniu punktu 1, skoro uczestniczka wbrew przyjętemu na siebie obowiązkowi nie uregulowała należności określonej w punkcie 1, co uczyniło wymagalnym świadczenie określone w punkcie 2 wyroku i poprzedzającej jego wydanie ugody.
Uczestniczka wniosła o oddalenie wniosku, zarzucając, ze mimo trudnej sytuacji majątkowej dokonała spłaty części należności objętej wyrokiem w wysokości ok. 50 500 zł.
Rozpoznając wniosek ustalił Sąd Apelacyjny co następuje;
Wyrokiem Sądu Polubownego prowadzonego przez Sąd Arbitrażowy przy Krajowej Izbie Gospodarczej w W. sygn.. akt SA 157/14 z dnia 23 lutego 2015r. w punkcie 1 zasądzono od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kwotę 102 139,71 złotych w trzynastu ratach płatnych w następujący sposób; pierwsza rata 30 000 zł płatna do dnia 28 lutego 2015r. kolejnych jedenaście w wysokościach po 6 461,06 zł płatnych do 25 dnia kolejnego miesiąca i trzynasta w wysokości 1068,05 zł do dnia ostatniego miesiąca, zaś w punkcie 2 ustalił, że w razie uchybienia płatności którejkolwiek z wyżej wymienionych rat natychmiast wykonalna stanie się kwota 102 139,71 złotych z ustawowymi odsetkami od stanowiących jej składowe osiemnastu kwot szczegółowo opisanych od wskazanych dni począwszy od 23 grudnia 2011r. do 24 stycznia 2013r.
Sąd Apelacyjny zważył;
Wniosek jest częściowo zasadny , a to o tyle o ile dotyczy tej części rozstrzygnięcia sądu polubownego, który nakłada na pozwaną obowiązek zapłaty określonej kwoty (art. 1212 § 1 w zw. z art. 1214 § 2 k.p.c.). W pozostałym zakresie, jako związany z rozstrzygnięciem ustalającym wymagalność świadczenia na wypadek niewykonania obowiązku z punktu pierwszego wyroku nie poddaje się egzekucji i w konsekwencji jako nie znajdujący ustawowego oparcia podlega oddaleniu.
Celem postępowania klauzulowego jest wydanie postanowienia stwierdzającego nie tylko istnienie tytułu rozstrzygającego spór stron, lecz prawem określonego tytułu o treści nakazującej lub zakazującej określone zachowanie dłużnika na rzecz wierzyciela egzekwującego (art. 1214 § 2 k.p.c.). Tytułu niezbędnego do przymusowego urzeczywistnienia urzeczywistnionej tym tytułem normy prawnej (zasady słuszności) w drodze egzekucji. Niewątpliwie takim tytułem jest orzeczenie sądu polubownego. Niewątpliwie też orzeczenia sądu polubownego mogą rozstrzygać sprawę wyrokiem przez uwzględnienie roszczenia o świadczenie, ustalenie albo ukształtowanie. Z tym wszakże zastrzeżeniem, że stosownie do art.1214 k.p.c. wyroki nienadające się do wykonania w drodze egzekucji (co do zasady wyroki ustalające i kształtujące prawo lub stosunek prawny) są przedmiotem uznania (§1), zaś wyroki nadające się do wykonania w drodze egzekucji (wyroki zasądzające świadczenie) podlegają stwierdzeniu wykonalności (§2). Należy też raz jeszcze wskazać, że rozstrzygnięcie sądowe dotyczące roszczenia o świadczenie dotyczyć musi konkretnego zachowanie się dłużnika skonkretyzowanego w tytule wykonawczym stanowiącym podstawę egzekucji. Oceniając w tym aspekcie treść tytułu dołączonego do wniosku należy stwierdzić, że o ile punkt pierwszy wyroku dotyczy powinności uczestniczki określonego zachowania wobec wierzyciela, o tyle punkt 2 tego orzeczenia określa jedynie warunki wymagalności świadczenia i nie określa nakazu zachowania dłużnika.
W tym stanie wniosek wierzyciela jest zasadny jedynie w zakresie objętym punktem 1 wyroku Sądu Polubownego.
Wbrew zarzutom uczestniczki fakt spełnienia części świadczenia nie stanowi przedmiotu oceny sądu w postepowaniu klauzulowym. W tym zakresie należy podzielić pogląd zawarty w piśmie procesowym wierzyciela z dnia 18 października 2016r., ze w takiej sytuacji drogą prawnej ochrony dłużnika jest jedynie powództwo przeciwegzekucyjne przewidziane art. 840 k.p.c. A wobec braku dalszych zarzutów uczestniczki o jakich mowa w art. 1214§ 3 k.p.c. orzekł Sąd Apelacyjny jak w postanowieniu na podstawie art.1214 § 2 k.p.c. O kosztach orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., wobec częściowego uwzględnienia wniosku.