Dzialalnosc wspolnoty mieszkaniowej odnosi się do nieruchomosci wspólnej, a zatem interesy poszczególnych wlascicieli lokali winny zawsze byc ocenianie z uwzglednieniem interesow pozostałych, współtworzacych taką strukturę. Tylko wówczas, obiektywnie rozumiany interes indywidualnego wlasciciela moze byc uznany za bedacy podstawą do skutecznego podważenia uchwały podjętej przez większosc, gdy mozna, faktami ustalonymi w sprawie, dostatecznie potwierdzic, istotną, na korzysc skarzącego, dysproporcję pomiedzy potrzebą ochrony sfery interesów mniejszosciowego członka wspólnoty, a tym interesem wiekszosci, którego ochronie służy negowana uchwała.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.