Treść orzeczenia
Sygn. akt WSP 2/13
Postanowienie
Dnia 28 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marek Pietruszyński
SSN Marian Buliński
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Wojskowej, skargi J. L. na przewlekłość postępowania kasacyjnego w Sądzie Najwyższym w sprawie II KK 4/13 postanowił skargę pozostawić bez rozpoznania.
Uzasadnienie
W dniu 29 stycznia 2013 r. do II Wydziału Karnego Sekcji Postępowania Przygotowawczego Sądu Rejonowego w W., wpłynęła skarga J. L. na przewlekłość postępowania kasacyjnego przed Sądem Najwyższym (sygn. akt II KK 4/13), w przedmiocie kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 czerwca 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 października 2011 r.
Autor skargi zarzucił Sądowi Najwyższemu opieszałość w rozpoznaniu kasacji podnosząc, że pomimo nieskomplikowanego charakteru sprawy postępowanie kasacyjne toczyło się w sposób przewlekły, o czym świadczy kilkumiesięczny upływ czasu od przyjęcia skargi kasacyjnej do jej oddalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość, wnosi się w toku aktualnie toczącego się postępowania w sprawie. Istotą skargi jest kontrola sprawności w aktualnie toczącym się postępowaniu, przeciwdziałanie przyczynom jej przewlekłości.
Z analizy akt postępowania kasacyjnego toczącego się przed Sądem Najwyższym wynika, że J. L. złożył skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu kasacyjnym doszło do przewlekłości postępowania w dniu 29 stycznia 2013 r., zaś kasację obrońcy oskarżonego Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. (sygn. akt II KK 4/13).
Wobec wniesienia skargi nie w toku postępowania, którego dotyczyła, należało tę skargę po myśli art. 8 ust. 2 powołanej ustawy w zw. z art. 43 § 1 k.p.k. pozostawić bez rozpoznania.
Na marginesie zauważyć należy, iż wbrew odmiennym sugestiom autora skargi, analiza akt nie daje również podstaw do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie doszło do przewlekłości postępowania z powodu niezachowania terminów przez Sąd Najwyższy przy podejmowaniu określonych czynności procesowych. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.