Treść orzeczenia
Sygn. akt V KZ 79/12
Postanowienie
Dnia 22 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie E. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2012 r., na skutek zażalenia skazanego E. P. na zarządzenie przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 19 września 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2012 r. z powodu jej niedopuszczalności z mocy ustawy. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 530 § 2 k.p.k. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne, albowiem nie doszło do naruszenia art. 530 § 2 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego prawidłowo dokonał wstępnej kontroli kasacji. Artykuł 530 § 2 k.p.k. zobowiązuje do podjęcia takiej czynności. Z przepisu tego wynika, że odmowa przyjęcia kasacji następuje m.in. wtedy, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k. Przepis ten stosowany w postępowaniu okołokasacyjnym wymaga zbadania dopuszczalności wniesienia kasacji. Kwestię jej dopuszczalności reguluje art. 523 § 2 – 4 k.p.k. Zgodnie z § 2 tego przepisu kasację na korzyść można wnieść jedynie w wypadku skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że wniesiono ją z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
W niniejszej sprawie oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, zaś kasację wniesiono nie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. W takim układzie procesowym kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Dlatego też zasadnie odmówiono jej przyjęcia.
Z tych też względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.