Treść orzeczenia
Sygn. akt V KO 72/12
Postanowienie
Dnia 29 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)
SSN Roman Sądej
SSA del. do SN Dorota Wróblewska (sprawozdawca)
na posiedzeniu po rozpoznaniu w sprawie I. B. wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu na podstawie § 14 ust. 4 pkt 2; § 2 ust. 3 oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. P. - Kancelaria Adwokacka kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2012 r. (sygn. akt V KO 72/12), adwokat K. P. została wyznaczony obrońcą z urzędu skazanego I. B. „w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2004 r. albo poinformowania, o braku podstaw do złożenia takiego wniosku.”
Obrońca w piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r. poinformowała Sąd Najwyższy, że nie stwierdziła podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania i jednocześnie wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu.
Zgodnie z § 14 ust. 4 pkt 2; § 2 ust. 3 oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, za sporządzenie opinii o braku podstaw wniosku o wznowienie postępowania, adwokatowi zasądza się opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawki minimalnej, która w tym przypadku wynosi 360 zł, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług.
Okoliczności przedstawione we wniosku o zasądzenie kosztów obrony wskazują, że zasadnym jest zasądzenie na rzecz obrońcy z urzędu skazanego - opłaty w stawce minimalnej, powiększonej o stawkę wskazanego podatku. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.