V CZ 85/08PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział V

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2008 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 85/08

Postanowienie

Dnia 3 grudnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w C. o wpis do rejestru, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2008 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w C. z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt V Ga (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, jako niedopuszczalną. Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302

§ 3 k.p.c.). Należna opłata wynosiła bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie kwotę 8 zł.

W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Art. 99 u.k.s.c. stanowi, że nie pobiera się opłaty, a uiszczoną opłatę zwraca się jeżeli zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu środka odwoławczego sąd uzna za oczywiście uzasadnione. Decyzja w tym przedmiocie należy jednak wyłącznie do sądu, co oznacza, że strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej opłaty, lecz zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., V CZ 70/06, niepubl. oraz z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą stanowisko jest zatem błędne.

Skoro opłata od zwolnienia nie została uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika we wskazanej ustawą wysokości (30 zł), Sąd Okręgowy zasadnie zastosował rygor przewidziany w art. 1302

§ 3 k.p.c. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.