Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 80/12
Postanowienie
Dnia 30 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Maria Szulc
w sprawie z powództwa Gminy W. przeciwko F. B. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2013 r., zażalenia pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 marca 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie i wniosek o zasądzenie kosztów procesu za instancję odwoławczą ponad 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł przekazuje do ponownego rozstrzygnięcia Sądowi Okręgowemu, pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie II wyroku z dnia 20 marca 2012 r. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej F. B. na rzecz Gminy W. kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
W lapidarnym uzasadnieniu wskazano jedynie, że o kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 98 k.p.c.
Postanowienie to pozwana zaskarżyła zażaleniem w części zasądzającej koszty ponad kwotę 360 zł, zarzucając naruszenie art. 98 i 99 k.p.c. w związku z § 9 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz poniesienia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) i wniosła o zmianę postanowienia w tej części oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zawiera jedynie lakoniczną argumentację prawną z odwołaniem się wyłącznie do art. 98 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., bez wskazania szczegółowych przepisów, które pozwoliłyby na wyliczenie i określenie rozmiaru kosztów poniesionych przez strony w postępowaniu apelacyjnym (w szczególności kosztów zastępstwa procesowego) oraz wysokości kosztów przypadających na każdą ze stron, które można jedynie domniemywać. Powyższe uniemożliwia dokonanie oceny czy prawidłowo zastosowano art. 98 k.p.c.
Z tych względów postanowienie należało uchylić w zaskarżonej części na podstawie art. 39815
§ 1 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. i wniosek o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego przekazać Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawione zostało końcowemu rozstrzygnięciu na podstawie art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1, art. 3941
§ 3 i art. 39821 k.p.c.