V CZ 6/07PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział V

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 6/07

Postanowienie

Dnia 28 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B. I. i J. M. przeciwko A. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 września 2006 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 3 stycznia 2006 r. odrzucił apelację pozwanego A. Z. od wyroku tego Sądu z dnia 4 października 2005 r. z powodu jej nieopłacenia, a następnie postanowieniem z dnia 20 lutego 2006 r. przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty apelacyjnej i wniosek ten uwzględnił.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. umorzył postępowanie apelacyjne wywołane apelacją wniesioną przez pozwanego A. Z. Uznał przy tym, że w sytuacji, gdy apelacja została prawomocnie odrzucona, postępowanie apelacyjne stało się bezprzedmiotowe.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany A. Z. zarzucił naruszenie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art.169 § 1 k.p.c. przez dowolne uznanie, że w następstwie odrzucenia apelacji przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 3 stycznia 2006 r. powstała taka sytuacja, jak gdyby ten środek odwoławczy nie został w ogóle wniesiony, a w konsekwencji wadliwe przyjęcie, że w takim przypadku nie jest możliwe wydanie wyroku przez Sąd drugiej instancji.

W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażaleniu nie można odmówić słuszności.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wadliwość stwierdzenia Sądu Apelacyjnego, że w rozpoznawanej zachodzi sytuacja równoznaczna z taką, w której środek odwoławczy nie został w ogóle wniesiony. Z akt sprawy wynika bowiem, że do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty apelacyjnej (k. 515) pozwany dołączył apelację (k. 521). Bezzasadne jest więc stanowisko Sądu Apelacyjnego, że Sąd Okręgowy rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej od nieistniejącej apelacji. Kwestia czy skarżący składając ponownie apelację uchybił terminowi do wniesienia tego środka odwoławczego nie zmienia faktu, że środek ten został wniesiony. Nie można zatem uznać – jak uczynił to Sąd drugiej instancji – że w zaistniałej sytuacji, kiedy nie podjęto żadnej decyzji co do ponownie wniesionej apelacji, postępowanie apelacyjne stało się bezprzedmiotowe.

Z powyższych względów, uznając zażalenie za usprawiedliwione, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art.

3941

§ 3 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.