Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 57/11
.
Postanowienie
Dnia 21 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa M. T. przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Rejonowej w Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2010 r. oddalił powództwo M. T. przeciwko Skarbowi Państwa – Prokuraturze Rejonowej w Z. o odszkodowanie oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 360 zł tytułem kosztów procesu, odstępując od obciążania powoda tymi kosztami w części pozostałej na podstawie art. 102 k.p.c
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda, a postanowieniem z dnia 8 lutego 2011 r. uzupełnił powyższe postanowienie, zasądzając od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
W zażaleniu powód zakwestionował powyższe uzupełnienie orzeczenia o kosztach, wnosząc o nieobciążenie go kosztami procesu za instancję apelacyjną na podstawie art. 102 k.p.c.
Skarżący powołał się na zebrane w sprawie informacje na temat jego możliwości płatniczych, uzasadniające taki wniosek.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W zaskarżonym postanowieniu zostały zasądzone od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty postępowania apelacyjnego w pełnej wysokości (2700 zł) na podstawie art. 98 § 1 k.c. Zastosowana więc została podstawowa zasada orzekania o kosztach, uzależniająca rozstrzygnięcie o nich od wyniku sprawy. Odwołanie się do art. 98 k.p.c. zazwyczaj nie wymaga uzasadnienia niezastosowania różnych ustawowych odstępstw od tej zasady, jednakże w świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy oraz zarzutów przedstawionych w zażaleniu istnieją znaczne utrudnienia przy instancyjnej kontroli zaskarżonego postanowienia.
W aktach istnieją informacje o możliwościach płatniczych powoda i na ich podstawie Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sposób wydatny (w 90 %) odstąpił od obciążenia go kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Co więcej, Sąd Apelacyjny w pełni zaaprobował te orzeczenia oddalając zażalenia Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r., z wszechstronnym uzasadnieniem. W konsekwencji doszło do sytuacji, że w nieodległym czasie ten sam Sąd radykalnie odmiennie ocenił możliwości płatnicze powoda w kontekście przepisu art. 102 k.p.c., a lakoniczność zaskarżonego rozstrzygnięcia nie pozwala na odtworzenie w pełni motywów zajętego stanowiska.
Należało w konsekwencji uchylić zaskarżone postanowienie celem ponownego rozpoznania w części dotyczącej kosztów postępowania apelacyjnego (art. 39815
§ 1 k.p.c w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).