Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 5/16
Postanowienie
Dnia 2 marca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
SSN Anna Owczarek
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa P. S.A. w T. przeciwko M. S.A. w Lizbonie, Republika Portugalska o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 marca 2016 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 października 2015 r.,
1) oddala zażalenie,
2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. w sprawie z powództwa P. Spółki Akcyjnej przeciwko M. Spółce Akcyjnej w Lizbonie, Republika Portugalska o zapłatę odrzucił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny wskazał, że apelacja wniesiona w dniu 22 grudnia 2014 r. do Sądu Okręgowego w G. została podpisana przez osoby, których odręczne podpisy są nieczytelne (k-875-880). Nad dwoma odręcznymi podpisami znajduje się odcisk pieczęci o treści: „M., S.A.”, a pod nim znajduje się adnotacja, że zostały złożone „za M. S.A.” Wobec powyższego, na skutek zarządzenia Przewodniczącego w Sądzie Apelacyjnym z dnia 6 lipca 2015 r. (k-904), w adresowanym do pozwanej zawiadomieniu o terminie rozprawy apelacyjnej (k-905) zawarte zostało wezwanie „do wskazania na terminie rozprawy imienia i nazwiska osób podpisujących apelację oraz złożenie dokumentów wskazujących umocowanie tych osób do reprezentowania pozwanej (w oryginale lub uwierzytelnionym odpisie) wraz z tłumaczeniem na język polski, pod rygorem odrzucenia apelacji”. Zawiadomienie o terminie rozprawy zawierające powyżej przytoczone wezwanie zostało doręczone pozwanej wraz z tłumaczeniem na język portugalski sporządzonym przez tłumacza przysięgłego języka portugalskiego (k-913-914). Wezwanie zostało skierowane do pozwanej, gdyż pełnomocnik procesowy pozwanej pismem z dnia 15 grudnia 2014
r. (k-871) zawiadomił Sąd Okręgowy o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez pozwaną.
Sąd Apelacyjny wskazał, że pozwana M. Spółka Akcyjna do dnia rozprawy nie wykonała wezwania zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy, nie uczyniła tego także podczas rozprawy apelacyjnej, na której za pozwaną działał aplikant radcowski, jako substytut pełnomocnika pozwanej. Z uwagi na fakt, iż bezskutecznie upłynął termin wyznaczony do wykazania, że apelacja została wniesiona w imieniu pozwanej przez osoby uprawnione do jej reprezentacji, apelacja, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego pozwana podniosła zarzut naruszenia: art. 130 § 11 k.p.c. w zw. z § 69 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 25 czerwca 2015 r. – Regulaminu urzędowania sądów powszechnych oraz art. 111 § 1 k.c. i 112 k.c., polegające na nieprawidłowym wezwaniu pozwanej do uzupełnienia braków formalnych apelacji wskutek braku wyznaczenia terminu do uzupełnienia tych braków. Skarżąca podniosła, że wezwanie Sądu drugiej instancji zawarte w piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. budziło poważne wątpliwości i nie poddawało się jednoznacznej interpretacji. Skarżąca stwierdziła ponadto, iż w piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. Sąd drugiej instancji w istocie nie wyznaczył terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom pozwanej, wezwanie do uzupełnienia braków pod rygorem odrzucenia apelacji zawierało określony jednoznacznie termin do dokonania wskazanych w nim czynności, łącząc go tylko z innych zdarzeniem a mianowicie rozprawą wyznaczoną na dzień 30 października 2015 r. Pozwana nie wykonała wezwania w okresie do dnia rozprawy apelacyjnej ani podczas rozprawy, pomimo iż na rozprawę stawił się jej pełnomocnik, który nie kwestionował tłumaczenia zawiadomienia o rozprawie: „...w którym zawarte było wezwanie do wykazania umocowania osób podpisujących apelację wg treści znajdującej się na karcie 912 akt na język portugalski nie odpowiada treści dokumentu sporządzonego w języku polskim” (k-945). Zgodnie z utrwalonym w judykaturze Sądu Najwyższego stanowiskiem, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych powinno być precyzyjne i jasne, powinno zawierać dokładne oznaczenie braku formalnego i termin jego uzupełnienia, a także określać skutki nieusunięcia braku w terminie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 stycznia 2008 r., III CSK 235/07, niepubl.; z dnia 9 października 2014 r., IV CZ 61/14, niepubl.), nie ulega zatem wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków sformułowane przez Sąd Apelacyjny w niniejszej sprawie spełnia wszystkie wymienione wymagania, a wobec tego rozstrzygnięcie tego Sądu o odrzuceniu apelacji jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c., art. 39821 k.p.c., 391 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 7, § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; zm.: Dz. U. z 2015 r. poz. 616).