Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 39/13
Postanowienie
Dnia 6 września 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Anna Kozłowska
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa E.-H. T. E. Spółka z o.o. w C. przeciwko Gminie Miasta Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2013 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 marca 2013 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Powódka E.-H. T. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2013 r. o odrzuceniu jej apelacji. W pisemnym uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że fachowy pełnomocnik powódki nie uiścił opłaty od apelacji w pełnej, wymaganej ustawą wysokości, co stało się powodem odrzucenia apelacji na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych na swoją rzecz. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie prawa materialnego w postaci art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady prawa do sądu oraz sprawiedliwości proceduralnej. W zażaleniu podniesiono także zarzut naruszenia art. 373 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że opłata od apelacji nie została uiszczona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie ma uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zarzutu, że doszło do naruszenia ustanowionego w art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP prawa do sądu, w przypadku gdy strona postępowania reprezentowana przez fachowego pełnomocnika nie uiściła w całości opłaty sądowej w wysokości należnej według przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594). Jak podkreślono w orzecznictwie obowiązek uiszczenia opłaty przy wniesieniu pisma do sądu nie ogranicza prawa żądania zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 136/07, niepubl.). Zresztą skarżąca skorzystała z możliwości ubiegania się o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty od apelacji, jednak prawomocnym orzeczeniem sądu jej wniosek w tym zakresie został oddalony. Trzeba też odwołać się do stanowiska wyrażonego przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 września 2009 r. (SK 47/07, Dz. U. 2009, r., Nr 156, poz. 1239). Trybunał Konstytucyjny uznał w nim, że art. 1302
§ 3 k.p.c., w brzmieniu nadanym przez art.
126 pkt 12 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obowiązującym do dnia 30 czerwca 2009 r., w zakresie, w jakim przewiduje, że sąd odrzuca nieopłacone zarzuty od nakazu zapłaty, wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, bez uprzedniego wezwania do uiszczenia należnej opłaty, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 oraz w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu wymienionego wyroku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że ratio legis tego przepisu jest związana z profesjonalnym charakterem reprezentacji w procesie.
Przytaczana w uzasadnieniu zażalenia uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2006 r. (III CZP 83/06, publ. w OSNC 2007/7-8/106, Wokanda 2006/12/12, Biul. SN 2006/11/13, M. Prawn. 2007/12/672, Prok. i Pr. - wkł. 2007/6/49, OSP 2007/9/104), w której Sąd Najwyższy przyjął, że apelacja wniesiona przez adwokata, bez spełnienia obowiązku zaokrąglenia w górę końcówki uiszczonej opłaty stosunkowej do pełnego złotego, podlega odrzuceniu, stanowi w istocie potwierdzenie trafności rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego. Wyrażona w doktrynie i przytoczona w zażaleniu krytyka cytowanej uchwały, ze względu na ujęty w niej formalizm, nie przystaje do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, w której fachowy pełnomocnik uiścił opłatę niższą o 54 zł od należnej.
Nie ma racji skarżąca wskazując, że uiściła opłatę od apelacji. W tym zakresie zażalenie jest wewnętrznie sprzeczne, bowiem w zażaleniu, w innej jego części przyznaje się dokonanie wpłaty zbyt niskiej kwoty. Konsekwencją niewniesienia prawidłowej opłaty od apelacji w ciągu tygodnia od otrzymania odpisu postanowienia o negatywnym rozstrzygnięciu wniosku (zażalenia) w sprawie zwolnienia od kosztów związanych z jej wniesieniem, jest jej odrzucenie jako nieopłaconej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2012 r., I CZ 36/12, niepubl.).
Wykonanie obowiązku opłacenia pisma polega na wniesieniu prawidłowo ustalonej opłaty i w pełnej wysokości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 r., I CZ 118/12, niepubl.). Wobec powyższego apelacja, opłacona jedynie w części wpisem stosunkowym podlega w całości odrzuceniu. Mając wszystko powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.