Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 32/10
Postanowienie
Dnia 20 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Antoni Górski
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie T. S. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 3 marca 2010 r. oraz z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt II Ca (...) [WSC (…)], oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni jako niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art.
13 § 2 k.p.c. oraz art. 5191
§ 2 k.p.c.). Ustalił mianowicie, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego wynosi 37.561,14 zł, a w sprawach o podział majątku dorobkowego nie może być niższa niż 150.000 zł.
W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w rzeczywistości 311.563,36 zł i taką wielkość wskazała w skardze kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
W apelacji wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego o podziale majątku wspólnego tylko w części orzekającej o dopłacie w wysokości 38.860,74 zł i kwota ta stanowiła niewątpliwie wartość zaskarżenia apelacyjnego, ponad którą nie może wykraczać wartość zaskarżenia kasacyjnego. Ta z kolei była jeszcze niższa, ponieważ Sąd Okręgowy uwzględnił częściowo apelację wnioskodawczyni, obniżając zasądzoną od niej spłatę do kwoty 37.561,14 zł. Zasadnie więc Sąd Okręgowy określił wartość zaskarżenia kasacyjnego w rozmiarze 37.561,14 zł. Zażalenie nie zawiera żadnych argumentów, które by mogły podważyć trafne stanowisko Sądu II instancji. Należało je w konsekwencji oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.).