V CZ 25/14PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział V

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2014 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 25/14

Postanowienie

Dnia 16 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSA Katarzyna Polańska-Farion

z dnia 12 grudnia 2013 r.

w sprawie z wniosku […] Bank Polska S.A. w W. przy uczestnictwie A. S. syna P. o stwierdzenie nabycia spadku po A. S., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., zażalenia E. S. i Z. S. oraz zażalenia A. S. syna Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w C. odrzuca zażalenia.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w C. postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. oddalił zażalenia E. S., Z. S. i A. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 7 listopada 2012 r., oddalające wniosek […] Bank Polska S.A. w W. o stwierdzenie nabycia spadku po A. S. a postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r. odrzucił wniesione przez skarżących zażalenie na to postanowienie jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu wskazał, że – stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c. – zażalenie do

Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie E. S., Z. S. i A. S. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie: art. 3941 § 2, art. 3941

§ 1, art. 3941

§ 3, art. 397 § 2 i art. 3986

§ 2 k.p.c. oraz art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1, art. 32 ust. 1 w związku z art. 78 i art. 176, art. 2, art. 21 ust. 1, art. 45, art. 64 i art. 183 ust. 1 Konstytucji, a także art. 8 i art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3941

§ 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postepowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 , a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Treść tego przepisu jest jednoznaczna; ustawodawca przesądził w nim, że w odniesieniu do postanowień kończących postępowanie w sprawie postępowanie powinno zamknąć się w dwóch instancjach i wyeliminował możliwość wnoszenia zażaleń, które w istocie uruchamiałyby kolejne postępowanie, czyniąc Sąd Najwyższy trzecią instancją.

Skarżący wnieśli do Sądu Najwyższego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w C., w którym odrzucono zażalenie na postanowienie tego Sądu oddalające zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w C. odrzucające apelację. W świetle przytoczonego przepisu, zażalenie to jest niedopuszczalne, ponieważ dotyczy postanowienia wydanego w następstwie rozpoznania przez sąd drugiej instancji zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Z tych względów, na podstawie art. 3986

§ 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c., zażalenie należało odrzucić.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.