Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 25/07
Postanowienie
Dnia 4 kwietnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)
SSN Gerard Bieniek
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi E. W. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa E. W., K. W. i S. W. przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności […] o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 września 2005 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2007 r., zażalenia skarżącego E. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 grudnia 2006 r., oddala zażalenie oraz wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił - opartą na przepisach art. 403 § 2 i 3 k.p.c. - skargę E. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z 8 września 2005 r. oddalającym apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 27 stycznia 2005 r. Tym ostatnim orzeczeniem oddalone zostało powództwo E. W., K. W. i S. W. przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności […] o zapłatę odszkodowania za straty spowodowane sprzedażą - wskutek działania pełnomocnika pozwanej zasiadającego w radzie wierzycieli - mienia prywatnego powodów, jako wchodzącego w skład masy upadłości „A." E. W. i S-ka Spółki Jawnej w C. Sąd Apelacyjny wskazał, że dokonanie przez Sąd Najwyższy w sprawach zakończonych postanowieniami z: 26 kwietnia 2004 r., V CSK 159/05 (nie publ.), 23 czerwca 2004 r., V CZ 53/04 (nie publ.) i z 8 lipca 2003 r., IV CK 13/03 (nie publ.) odmiennej wykładni art. 26 § 4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu 6 kwietnia 2001 r.) od zaprezentowanej w sprawie, której dotyczy skarga, nie stanowi - wbrew twierdzeniom skarżącego -ustawowej podstawy wznowienia postępowania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę przez uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania, kwestionując ocenę przytoczonych w niej podstaw wznowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Domagając się wznowienia postępowania skarżący podniósł, że w prawomocnie zakończonym procesie odszkodowawczym sądy orzekające uznały, iż przekształcenie spółki cywilnej „A." w spółkę jawną na podstawie art. 26 § 4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu 6 kwietnia 2001 r.) spowodowało przejście z mocy prawa na nowo utworzoną spółkę prawa własności nieruchomości przysługującego wspólnikom spółki cywilnej. Tymczasem w sprawie o wpis w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości na rzecz spółki jawnej „A." (wywodzonego z powyższego przekształcenia) Sąd Najwyższy dokonał odmiennej wykładni powołanego wyżej przepisu (postanowienie z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 159/05). Prawidłowo zatem Sąd Apelacyjny uznał, że w istocie skarżący oparł skargę na zarzucie naruszenia - w zakończonym postępowaniu – prawa materialnego (art. 26 § 4 k.s.h.). W konsekwencji trafnie ocenił, że wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania.
Orzeczenia Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego w celu wykazania słuszności swego poglądu prawnego nie są okolicznościami faktycznymi lub dowodami, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Nie dotyczą też one stosunku prawnego, który był przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonym postępowaniu (art. 403 § 3 k.p.c.).
Sąd Najwyższy z przytoczonych względów orzekł, jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. Oddalając wniosek pozwanego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego miał na względzie fakt, iż zawierająca ten wniosek odpowiedź na zażalenie wniesiona została po upływie terminu określonego w art. 3951 zdanie drugie k.p.c.