Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 125/05
Postanowienie
Dnia 4 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący)
SSN Stanisław Dąbrowski
SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa B. F. przeciwko (…) Bank S.A. w K. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego i umorzenie egzekucji, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2005 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna powódki została odrzucona po stwierdzeniu przez Sąd Apelacyjny, że upłynął termin oznaczony w wezwaniu a brak formalny (niedołączenie odpisu dodatkowego) nie został uzupełniony.
W zażaleniu skarżący podnosi zarzut, że postanowienie wskazuje jako podstawę wezwania do usunięcia braków i zastosowanej sankcji przepisy art. 424 z indeksami niemające w sprawie zastosowania.
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Błędne przytoczenie podstawy prawnej w rozpoznawanej sprawie nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd Apelacyjny jednoznacznie przez użycie zwrotów ustawowych określił rodzaj pisma dotkniętego brakiem („skarga kasacyjna”) a skarżący nie twierdzi, aby wniósł skargę o stwierdzenie sprzeczności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie podważa również trafności ustalenia, że brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. W tej sytuacji zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem (art. 3986 k.p.c.) mimo błędu w cyfrowym oznaczeniu podstawy prawnej. Twierdzenie powoda, iż skarga spełniała wymagania „określone w art. 398 § 2 k.p.c.” nie uwzględnia treści art. 3984
§ 2 k.p.c. wymagającego dwóch odpisów niezależnie od wymagania określonego w art. 128 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy z mocy art. 3941
§ 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c. oddalił przedstawione przez Sąd Apelacyjny zażalenie.